Êxodo 16

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Murei ra, yes Israela tiburig gha tipul nugh Elim, ve tilaagh tila tivot nugh ŋginaaŋa tau eeza ‘Siin.’ Nugh tawe igheen bodbodaaŋ pa Elim ve Sinai. Saawe tau tipaburigin laghooŋ toozi izi Isip ve tilam tivot izi Siin, yes tilaagh irau kaiyo ee ve mboŋ saŋavul ve liim wa.
1 Toda a comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, que fica entre Elim e o Sinai. Foi no décimo quinto dia do segundo mês, depois que saíram do Egito.
2 Tilepleep ta sewe, ve eval tiina to Israel tiŋooŋ pa Mose yesuru Aron muul tighe:
2 No deserto, toda a comunidade de Israel reclamou a Moisés e Arão.
3 “Imin ta Yoova irav ghei nimaat izi Isip pataghaaŋ, kanaŋ poia! Pa saawe tau nileep izi sewe, lepoogh tsiei poia kat. Nidaag ghei nilepleep, ve nighanghan aniiŋ tiina tomania ziigha le apomai isuŋ. Mindai, yamru aghe arav ghei nimatmaat pa pitool, tauta agherev ghei nilam nugh ta ŋginaaŋa ne?”
3 Disseram-lhes os israelitas: "Quem dera a mão do Senhor nos tivesse matado no Egito! Lá nos sentávamos ao redor das panelas de carne e comíamos pão à vontade, mas vocês nos trouxeram a este deserto para fazer morrer de fome toda esta multidão! "
4 Tauvene Yoova isaav pa Mose ighe: “Aazne ve ila, yau aat nagham aniiŋ itap sambam ve izilat payam. Mboŋoozo ta naol ne, pale itap sambam ve izilat. Tauvene isaav ighe yam ala ayau lemim, na ayau tiina sov. Ayau irau to aghan pa aaz eemon. Yau nagham tauvene to natoov gham. Leso naghita: Pale ataghon aliŋag, ma mako?
4 Disse, porém, o Senhor a Moisés: "Eu lhes farei chover pão do céu. O povo sairá e recolherá diariamente a porção necessária para aquele dia. Com isso os porei à prova para ver se seguem ou não as minhas instruções.
5 Isaav ighe uraat imin liim ve ee, na ayau tiina rig, irau aghan pa mataaz ru, ve anazu pataghaaŋ ve igheen.”
5 No sexto dia trarão para ser preparado o dobro do que recolhem nos outros dias".
6 — ausente —
6 Assim Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: "Ao entardecer, vocês saberão que foi o Senhor quem os tirou do Egito,
7 — ausente —
7 e amanhã cedo verão a glória do Senhor, porque o Senhor ouviu a queixa de vocês contra ele. Quem somos nós para que vocês reclamem a nós? "
8 Ra Mose isaav pazi muul ighe: “Yei sei, ta aŋooŋ payei? Saawe tau ayau avomim payei na, yam aŋooŋ payei mako. Aŋooŋ pa Yoova. Ve ŋoŋaaŋ tsiam tana, i ilooŋa wa. Tauvene ravrav izi, o i tauu pale igham lemim man to aghan. Ve mboŋoozo, mako igham lemim aniiŋ, leso aghan ve apomim isuŋ.”
8 Disse ainda Moisés: "O Senhor lhes dará carne para comer ao entardecer e pão à vontade pela manhã, porque ele ouviu as suas queixas contra ele. Quem somos nós? Vocês não estão reclamando de nós, mas do Senhor".
9 Ra Mose isaav pa Aron ighe: “Ula usaav pa yes Israela tauvene: ‘Yoova ilooŋ ŋoŋaaŋ tsiam wa. Tauvene yam asov alam alup gham ila Yoova naagho.’”
9 Disse Moisés a Arão: "Diga a toda a comunidade de Israel que se apresente ao Senhor, pois ele ouviu as suas queixas".
10 Aron isavsaav pa eval tiina to Israel, ve matazi ila pa nugh ŋginaaŋa, le tighita Yoova mbonari isul ila taitai loolo.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade, todos olharam em direção ao deserto, e a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Ra Yoova isaav pa Mose ighe:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Ŋoŋaaŋ to yes Israela, yau nalooŋa wa. Tauvene usaav pazi: Ravrav aaz izila goroŋia, o lezi aniiŋ ziigha izilat. Ve bogzo pale aniiŋ izilat, ve tighan le apozi isuŋ. Leso tiwatagh kat tauvene: Yau Yoova, Maaron tsiam, nalepleep.”
12 "Ouvi as queixas dos israelitas. Responda-lhes que ao pôr-do-sol vocês comerão carne, e ao amanhecer se fartarão de pão. Assim saberão que eu sou o Senhor seu Deus".
13 Yes Israela tileep le ravrav izi, ra man katini tivot le nugh tau tileep pani na ivon. Mboŋ le nughizau, ve uwam izi irau nugh tau tileep pani na.
13 No final da tarde, apareceram codornizes que cobriram o lugar onde estavam acampados; ao amanhecer havia uma camada de orvalho ao redor do acampamento.
14 Uwam imamaas, ve yes Israela tighita gabua pisosooŋa itav nugh toozi le ivool. Ghitooŋa imin iigh anavu.
14 Depois que o orvalho secou, flocos finos semelhantes a geada estavam sobre a superfície do deserto.
15 Tighita gabua tawe, ve tikankaan pani. Tauvene tivaghasoni zi tighe: “Ene saa?”
15 Quando os israelitas viram aquilo, começaram a perguntar uns aos outros: "Que é isso? ", pois não sabiam do que se tratava. Disse-lhes Moisés: "Este é o pão que o Senhor lhes deu para comer.
16 Ve i ighur tutuuŋ payam tauvene: Tamtamon piiz tau tilup zi ila balbaal eemon, na tipavon uur geegeu eŋaeŋa le irau zi. Atezi ipas pa yauŋ aniiŋ sov.
16 Assim ordenou o Senhor: ‘Cada chefe de família recolha o quanto precisar: um jarro para cada pessoa da sua tenda’ ".
17 Tauvene yes Israela tila, ve tiyau lezi aniiŋ. Siriv tiyau tiina, ve siriv tiyau ŋgiira.
17 Os israelitas fizeram como lhes fora dito; alguns recolheram mais, outros menos.
18 Eemon saawe tau titoov aniiŋ ve tighita piiz tau tiyauu, tighita yes tisov lezi aniiŋ irau zi. Tauvene yes tau tiyau tiina na, tighan le tipasovu. Avozi muuri rigta igheen mako. Ve yes tau tiyau ŋgiira mon na, tauvene paam. Timbool mako. Tighan le apozi isuŋ. Tauvene aniiŋ tau tiyau zi na, ene irau zi.
18 Quando mediram com o jarro, quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco. Cada um recolheu tanto quanto precisava.
19 Mose isaav pazi ighe: “Aniiŋ tane, aghani le isov. Aghur siriv imin ŋaar pa bogzo sov.”
19 "Ninguém deve guardar nada para a manhã seguinte", ordenou-lhes Moisés.
20 Eemon tamtamon siriv tizoor Mose aliiŋa, ve tighur aniiŋ siriv imin ŋaar. Ŋaar toozi tawe igheen le nughizau, ve iŋaraaŋ. Ve tighita motmoot igheen ila. Mose ighita ŋgar tau tighamu na, le aate yavyav kat.
20 Todavia, alguns deles não deram atenção a Moisés e guardaram um pouco até a manhã seguinte, mas aquilo criou bicho e começou a cheirar mal. Por isso Moisés irou-se contra eles.
21 Tauvene mboŋoozo ta naol ne, yes Israela tilala ve tiyauyau lezi aniiŋ irau zi. Ve aniiŋ sirivu tau tipuli izi igheen ila taan na, saawe tau aaz izalam gha nugh ituntun, ene ireer gha ilale.
21 Cada manhã todos recolhiam o quanto precisavam, pois quando o sol esquentava, aquilo se derretia.
22 Ve uraat imin liim ve ee, ene tiyau aniiŋ irau to tighan pa mataaz ru. Tauvene ŋginiiŋa to yes Israela tila tighita Mose, ve tipaesia gabua tana pani.
22 No sexto dia recolheram o dobro: dois jarros para cada pessoa; e os líderes da comunidade foram contar isso a Moisés,
23 I isaav pazi ighe: “Alooŋ. Yoova isaav tauvene: Bogzo, ene umbom patabuyaaŋ. Tauvene iit aat tamariau. Irau tagham uraat eta mako. Tauvene aazne, yam aat atartar pa lemim aniiŋ pataghaaŋ. Isaav ighe anazu, ma amozi, ene igheen to taumim. Aghan sirivu aazne, ve sirivu igheen pa bogzo.”
23 que lhes explicou: "Foi isto que o Senhor ordenou: ‘Amanhã será dia de descanso, sábado consagrado ao Senhor. Assem e cozinhem o que quiserem. Guardem o que sobrar até a manhã seguinte’ ".
24 Tauvene yes Israela titaghon Mose aliiŋa, ve tighur aniiŋ toozi sirivu imin ŋaar. Mboŋ le nughizau, ra tighita ŋaar toozi tawe poia. Iŋaraaŋ mako, ve motmoot igheen ila mako.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés tinha ordenado, e não cheirou mal nem criou bicho.
25 Mose isaav pazi ighe: “Aazne, yam irau aghita aniiŋ eta igheen izala taan paavo mako. Pasaa, ene umbom patabuyaaŋ tau Yoova ighuru pait leso tamariau. Tauvene ŋaar tsiam tau noor aghuru na, ene aghani.
25 "Comam-no hoje", disse Moisés, "pois hoje é o sábado do Senhor. Hoje, vocês não o encontrarão no terreno.
26 Uraat imin ee, ila imuul uraat imin liim ve ee, aniiŋ pale ivotvot tauvene, leso ayau lemim. Eemon saawe imin liim ve ru, ene aat mako. Pasaa, ene umbom patabuyaaŋ tau Yoova ighuru pait, leso tamariau.”
26 Durante seis dias vocês podem recolhê-lo, mas, no sétimo dia, o sábado, nada acharão. "
27 Eemon tamtamon siriv tizoor Mose aliiŋa. Saawe imin liim ve ru tau umbom patabuyaaŋ na, yes tila tighe tiyau lezi aniiŋ. Eemon matazi ines le mako.
27 Apesar disso, alguns deles saíram no sétimo dia para recolhê-lo, mas não encontraram nada.
28 Tauvene Yoova isaav pa Mose ighe: “Yam taliŋamim mako? Pale ŋeez o apul ŋgar tsiam to zoraaŋ saveeŋ, ve ataghon duduŋai saveeŋ tsiau tomania tutuuŋ tsiau?
28 Então o Senhor disse a Moisés: "Até quando vocês se recusarão a obedecer aos meus mandamentos e às minhas instruções?
29 Aghita. Yau naghur umbom patabuyaaŋ payam, leso imin lemim saawe to mariaoŋ. Tauvene wik ta naol ne, isaav ighe uraat imin liim ve ee, ene yau aat nagham lemim aniiŋ tau irao pa mataaz ru pataghaaŋ. Ve saawe tau imin liim ve ru na, yam asov aat aleep mon ila niamim. Ala nugh eta sov.”
29 Vejam que o Senhor lhes deu o sábado; e por isso, no sexto dia, ele lhes dá pão para dois dias. No sétimo dia, fiquem todos onde estiverem; ninguém deve sair".
30 Tauta saawe imin liim ve ru, yes Israela titaghon Maaron aliiŋa tana, ve timariau.
30 Então o povo descansou no sétimo dia.
31 Aniiŋ tau Yoova igham pa yes Israela na, tiwaat eeza tighe ‘manna.’
31 O povo de Israel chamou maná àquele pão. Era branco como semente de coentro e tinha gosto de bolo de mel.
32 Mose isaav pa yes Israela muul ighe: “Yoova isaav ariaaŋ pait ighe tagham uur ee, ve tapavoni pa aniiŋ manna tane, ve takisi igheen. Leso imin maatmur pa paaghu toit tau murei pale tivot na. Ighe tighita, yes pale tiwatagh: Saawe tau Yoova igham timbuzŋa tipul Isip ve tilaghlaagh izi nugh ŋginaaŋa na, i ipanpan zi pa aniiŋ tauvene.”
32 Disse Moisés: "O Senhor ordenou-lhes que recolham um jarro de maná e guardem-no para as futuras gerações, para que vejam o pão que lhes dei no deserto, quando os tirei do Egito".
33 Tauvene Mose isaav pa Aron ighe: “Ugham uur eta, ve ula upavoni pa aniiŋ manna. Le isov o, ughuru igheen izi Yoova naagho. Leso takisi igheen tauvene taghon taghon gha ila.”
33 Então Moisés disse a Arão: "Ponha numa vasilha a medida de um jarro de maná, e coloque-a diante do Senhor, para que seja conservado para as futuras gerações".
34 Tauvene Aron itaghon saveeŋ tana, ve ighur manna siriv ila uur, ve tighuru igheen izi Bokis to Saveeŋ Mbuaaŋ imin maatmur.
34 Em obediência ao que o Senhor tinha ordenado a Moisés, Arão colocou o maná junto às tábuas da aliança, para ali ser guardado.
35 — ausente —
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem a uma terra habitável; comeram maná até chegarem às fronteiras de Canaã.
36 — ausente —
36 ( O jarro é a décima parte de uma arroba. )

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.