Êxodo 16
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB
1 Murei ra, yes Israela tiburig gha tipul nugh Elim, ve tilaagh tila tivot nugh ŋginaaŋa tau eeza ‘Siin.’ Nugh tawe igheen bodbodaaŋ pa Elim ve Sinai. Saawe tau tipaburigin laghooŋ toozi izi Isip ve tilam tivot izi Siin, yes tilaagh irau kaiyo ee ve mboŋ saŋavul ve liim wa.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 Tilepleep ta sewe, ve eval tiina to Israel tiŋooŋ pa Mose yesuru Aron muul tighe:
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 “Imin ta Yoova irav ghei nimaat izi Isip pataghaaŋ, kanaŋ poia! Pa saawe tau nileep izi sewe, lepoogh tsiei poia kat. Nidaag ghei nilepleep, ve nighanghan aniiŋ tiina tomania ziigha le apomai isuŋ. Mindai, yamru aghe arav ghei nimatmaat pa pitool, tauta agherev ghei nilam nugh ta ŋginaaŋa ne?”
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Tauvene Yoova isaav pa Mose ighe: “Aazne ve ila, yau aat nagham aniiŋ itap sambam ve izilat payam. Mboŋoozo ta naol ne, pale itap sambam ve izilat. Tauvene isaav ighe yam ala ayau lemim, na ayau tiina sov. Ayau irau to aghan pa aaz eemon. Yau nagham tauvene to natoov gham. Leso naghita: Pale ataghon aliŋag, ma mako?
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Isaav ighe uraat imin liim ve ee, na ayau tiina rig, irau aghan pa mataaz ru, ve anazu pataghaaŋ ve igheen.”
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 — ausente —
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 — ausente —
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Ra Mose isaav pazi muul ighe: “Yei sei, ta aŋooŋ payei? Saawe tau ayau avomim payei na, yam aŋooŋ payei mako. Aŋooŋ pa Yoova. Ve ŋoŋaaŋ tsiam tana, i ilooŋa wa. Tauvene ravrav izi, o i tauu pale igham lemim man to aghan. Ve mboŋoozo, mako igham lemim aniiŋ, leso aghan ve apomim isuŋ.”
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Ra Mose isaav pa Aron ighe: “Ula usaav pa yes Israela tauvene: ‘Yoova ilooŋ ŋoŋaaŋ tsiam wa. Tauvene yam asov alam alup gham ila Yoova naagho.’”
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Aron isavsaav pa eval tiina to Israel, ve matazi ila pa nugh ŋginaaŋa, le tighita Yoova mbonari isul ila taitai loolo.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 Ra Yoova isaav pa Mose ighe:
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “Ŋoŋaaŋ to yes Israela, yau nalooŋa wa. Tauvene usaav pazi: Ravrav aaz izila goroŋia, o lezi aniiŋ ziigha izilat. Ve bogzo pale aniiŋ izilat, ve tighan le apozi isuŋ. Leso tiwatagh kat tauvene: Yau Yoova, Maaron tsiam, nalepleep.”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Yes Israela tileep le ravrav izi, ra man katini tivot le nugh tau tileep pani na ivon. Mboŋ le nughizau, ve uwam izi irau nugh tau tileep pani na.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Uwam imamaas, ve yes Israela tighita gabua pisosooŋa itav nugh toozi le ivool. Ghitooŋa imin iigh anavu.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Tighita gabua tawe, ve tikankaan pani. Tauvene tivaghasoni zi tighe: “Ene saa?”
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Ve i ighur tutuuŋ payam tauvene: Tamtamon piiz tau tilup zi ila balbaal eemon, na tipavon uur geegeu eŋaeŋa le irau zi. Atezi ipas pa yauŋ aniiŋ sov.
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Tauvene yes Israela tila, ve tiyau lezi aniiŋ. Siriv tiyau tiina, ve siriv tiyau ŋgiira.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 Eemon saawe tau titoov aniiŋ ve tighita piiz tau tiyauu, tighita yes tisov lezi aniiŋ irau zi. Tauvene yes tau tiyau tiina na, tighan le tipasovu. Avozi muuri rigta igheen mako. Ve yes tau tiyau ŋgiira mon na, tauvene paam. Timbool mako. Tighan le apozi isuŋ. Tauvene aniiŋ tau tiyau zi na, ene irau zi.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 Mose isaav pazi ighe: “Aniiŋ tane, aghani le isov. Aghur siriv imin ŋaar pa bogzo sov.”
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Eemon tamtamon siriv tizoor Mose aliiŋa, ve tighur aniiŋ siriv imin ŋaar. Ŋaar toozi tawe igheen le nughizau, ve iŋaraaŋ. Ve tighita motmoot igheen ila. Mose ighita ŋgar tau tighamu na, le aate yavyav kat.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Tauvene mboŋoozo ta naol ne, yes Israela tilala ve tiyauyau lezi aniiŋ irau zi. Ve aniiŋ sirivu tau tipuli izi igheen ila taan na, saawe tau aaz izalam gha nugh ituntun, ene ireer gha ilale.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Ve uraat imin liim ve ee, ene tiyau aniiŋ irau to tighan pa mataaz ru. Tauvene ŋginiiŋa to yes Israela tila tighita Mose, ve tipaesia gabua tana pani.
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 I isaav pazi ighe: “Alooŋ. Yoova isaav tauvene: Bogzo, ene umbom patabuyaaŋ. Tauvene iit aat tamariau. Irau tagham uraat eta mako. Tauvene aazne, yam aat atartar pa lemim aniiŋ pataghaaŋ. Isaav ighe anazu, ma amozi, ene igheen to taumim. Aghan sirivu aazne, ve sirivu igheen pa bogzo.”
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 Tauvene yes Israela titaghon Mose aliiŋa, ve tighur aniiŋ toozi sirivu imin ŋaar. Mboŋ le nughizau, ra tighita ŋaar toozi tawe poia. Iŋaraaŋ mako, ve motmoot igheen ila mako.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Mose isaav pazi ighe: “Aazne, yam irau aghita aniiŋ eta igheen izala taan paavo mako. Pasaa, ene umbom patabuyaaŋ tau Yoova ighuru pait leso tamariau. Tauvene ŋaar tsiam tau noor aghuru na, ene aghani.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Uraat imin ee, ila imuul uraat imin liim ve ee, aniiŋ pale ivotvot tauvene, leso ayau lemim. Eemon saawe imin liim ve ru, ene aat mako. Pasaa, ene umbom patabuyaaŋ tau Yoova ighuru pait, leso tamariau.”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Eemon tamtamon siriv tizoor Mose aliiŋa. Saawe imin liim ve ru tau umbom patabuyaaŋ na, yes tila tighe tiyau lezi aniiŋ. Eemon matazi ines le mako.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Tauvene Yoova isaav pa Mose ighe: “Yam taliŋamim mako? Pale ŋeez o apul ŋgar tsiam to zoraaŋ saveeŋ, ve ataghon duduŋai saveeŋ tsiau tomania tutuuŋ tsiau?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Aghita. Yau naghur umbom patabuyaaŋ payam, leso imin lemim saawe to mariaoŋ. Tauvene wik ta naol ne, isaav ighe uraat imin liim ve ee, ene yau aat nagham lemim aniiŋ tau irao pa mataaz ru pataghaaŋ. Ve saawe tau imin liim ve ru na, yam asov aat aleep mon ila niamim. Ala nugh eta sov.”
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 Tauta saawe imin liim ve ru, yes Israela titaghon Maaron aliiŋa tana, ve timariau.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Aniiŋ tau Yoova igham pa yes Israela na, tiwaat eeza tighe ‘manna.’
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 Mose isaav pa yes Israela muul ighe: “Yoova isaav ariaaŋ pait ighe tagham uur ee, ve tapavoni pa aniiŋ manna tane, ve takisi igheen. Leso imin maatmur pa paaghu toit tau murei pale tivot na. Ighe tighita, yes pale tiwatagh: Saawe tau Yoova igham timbuzŋa tipul Isip ve tilaghlaagh izi nugh ŋginaaŋa na, i ipanpan zi pa aniiŋ tauvene.”
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Tauvene Mose isaav pa Aron ighe: “Ugham uur eta, ve ula upavoni pa aniiŋ manna. Le isov o, ughuru igheen izi Yoova naagho. Leso takisi igheen tauvene taghon taghon gha ila.”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 Tauvene Aron itaghon saveeŋ tana, ve ighur manna siriv ila uur, ve tighuru igheen izi Bokis to Saveeŋ Mbuaaŋ imin maatmur.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 — ausente —
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 — ausente —
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.