Êxodo 10

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs BKJ

Sair da comparação
1 Murei ra, Yoova isaav pa Mose ighe: “Ula ughita kinik to Isip muul. Pa yau taug ta nagham i tomania uraata tooni ŋgar toozi iyaryaaŋ. Leso nagham gabua ŋgeretazi tintiina tivot ila sosozi, ve natotoi tapirig pazi.
1 E disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, porque eu endureci o seu coração, e o coração de seus servos, para que eu mostre estes sinais diante dele,
2 Ve murei imin sinaiŋ pa yam Israela, leso asavia pa natmimŋa ve timbumimŋa, ve asaav pazi aghe: ‘Muuŋ, Yoova itotoi tapiri pa yes Isipa. I igham gabua ŋgeretazi tintiina tivot ila sosozi, ve ipamogherai zi le tivaghamgham kat.’ Ve yam asov pale awatagh aghe yau Yoova nalepleep, ve aghazooŋ pa gabuag tomania ŋgar tsiau.”
2 e para que tu fales aos ouvidos dos teus filhos, e dos filhos de teus filhos, as coisas e meus sinais que fiz entre eles no Egito, para que saibais que eu sou o SENHOR.
3 Yoova isavsaav le isov, ra Mose yesuru Aron tila tivot to kinik, ve tisaav pani tighe: “Yoova, Maaron to yei Hibrua, aliiŋa ilat payo muul ighe: Yo ukaria zoraaŋ saveeŋ wa. Pale ŋeez o uput aghem pani ve uleep ila i saamba? Upul tamtamon tooni tila, leso tibees pani ve tisuŋ pani.
3 E Moisés e Arão foram à presença de Faraó, e lhe disseram: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Quanto tempo recusarás a humilhar-te diante de mim? Deixa meu povo ir, para que me sirva.
4 Isaav ighe uŋguruut zi muul, na uyamaan ghom. Pa bogzo mboŋoozo, i aat igham siis tivot, ve tivaghamunia nugh tsio.
4 Se não, se te recusares a deixar meu povo ir, eis que amanhã trarei locustas para a tua costa,
5 Siis tau pale tivot, ene sorok mako. Pale tipavon taan tsiam le irau aghita sooso eta muul mako. Tauvene aniiŋ ŋgirŋgiira tau ais ivaghamunia mako na, siis pale tipasov zi le tisov kat. Ve ai isov tau titum ila uum tsiam lolozi na paam, siis pale tighan suvinia rauazi.
5 e cobrirão a face da terra, para que não consigas ver a terra. E eles comerão o resto do que escapou, o que restou do granizo, e comerão toda árvore que cresce no campo.
6 Yo yamŋa uraata tsio ve eval tiina to Isip paam, ruum tsiam pale tivon kat pa siis. Saawe imin maata tau timbumimŋa tilam tigham nugh tane, ve ilam aazne, aghita siis tauvene tivot pai eta soone.”
6 E encherão as tuas casas, e as casas de todos os teus servos, e as casas de todos os egípcios, que nem teus pais, nem os pais de teus pais viram, desde o dia em que eles estiveram sobre a terra até este dia. E virou-se e saiu da presença de Faraó.
7 Yes uraata to kinik tisaav pani tighe: “O kinik, pai piiz ta yo ughe upul ŋeer tawe ighamgham pataŋani pait? Yo uwatagh mako? Nugh to Isip isaghat wa. Upul zitamoot to Israel tila tisuŋ pa Maaron toozi Yoova.”
7 E os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem será uma armadilha para nós? Deixa ir os homens, para que sirvam ao SENHOR vosso Deus. Não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 Tauvene tila tigham Mose yesuru Aron timuul tilam, ve kinik isaav pazi ighe: “Aazne, yau nayok payam to ala asuŋ pa Maaron tsiam Yoova. Eemon naghe nawatagh: Savunugha kat ta pale tila?”
8 E Moisés e Arão foram levados novamente a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao SENHOR vosso Deus; mas quem são os que irão?
9 Mose iyol aliiŋa ighe: “Yei nisov pale nila. Zolman, geegeu, natmaiŋa zitamoot ve zilivaa, tomania sipsip, mekmek, ve makau tsiei tisov paam. Pa nighe nila nigham suŋuuŋ tiina pa Yoova.”
9 E Moisés disse: Iremos com nossos jovens e com nossos velhos, com nossos filhos e nossas filhas, com nossos rebanhos e com nosso gado iremos, porque precisamos celebrar uma festa ao SENHOR.
10 Tauvene kinik isaav pani muul ighe: “Yau nawatagh: Isaav ighe nayok payam to ala, ene aat Yoova ileep tomani gham ve poia tooni izaa tsiam. Eemon irau napul azuwamimŋa ve natmimŋa tila tomani gham ne mako. Mako le mako kat! Pa ŋgar saghati eta aat igheen ila lolomim.
10 E ele lhes disse: Que o SENHOR assim esteja convosco, assim como eu vos deixarei ir, e a vossos pequenos; olhai, pois há mal diante de vós.
11 Tauvene yam zitamoot mon irau ala ve asuŋ pa Yoova. Pa gabua tana, tauta yamru azonokai ghau pani.” I isavsaav pazi le isov, ra iziir Aron yesuru Mose tighau pa naagho, ve tivot tila muuri.
11 Não será assim. Ide agora vós que sois homens, e servi ao SENHOR, pois isso é o que desejastes. E eles foram expulsos da presença de Faraó.
12 Ra Yoova isaav pa Mose ighe: “Uit nimam izaa, ve utotoi iŋarui taan isov to yes Isipa. Leso siis ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ tivot, ve tivaghamunia aniiŋ tomania gabua siriv tau titum ila taan toozi. Saa gabua tau ais ivaghamunia mako, ene pale siis tipasovu.”
12 E o SENHOR disse a Moisés: Estende tua mão sobre a terra do Egito, para que as locustas venham sobre a terra do Egito, e comam toda erva da terra, tudo que o granizo deixou.
13 Tauvene Mose iit titi tooni izaa, ve itotoi iŋarui taan isov to yes Isipa. Ra Yoova igham yaghur tiina ilaan pa taan ziige tau aaz izaa pani na, ve ilam. Yaghur ilaagh pa mataaz le ila mboŋ gha nughizau muul. Tauta ivuvuur siis tivot.
13 E Moisés estendeu seu cajado sobre a terra do Egito, e o SENHOR trouxe um vento oriental sobre a terra durante todo aquele dia, e toda aquela noite; e ao amanhecer, o vento oriental trouxe as locustas.
14 Siis tau tivot na, sorok mako. Katini kat. Ve tileep irau taan dodoli to Isip, ve tivaghamunia nugh toozi. Muuŋ ve ilam, siis tauvene tivot izi Isip pai eta soone. Ve murei paam, irau tivot muul mako.
14 E as locustas subiram por toda a terra do Egito, e descansaram em toda a costa do Egito, terríveis foram; antes destas nunca houve locustas como estas, nem depois destas haverá.
15 Tauvene siis titav taan isov to yes Isipa, ve tigham taan gabgabuuŋ. Ve tighan suvinia gabua naol isov tau ais ivaghamun zi mako na le tisov kat. Tighan kikiliiŋ, saiŋ, aniiŋ, ai rauazi, ve anoŋazi paam. Taan isov to yes Isipa, gabua mbitai eta igheen muul mako.
15 Pois elas cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu, e elas comeram toda a erva da terra, e todo o fruto das árvores que o granizo havia deixado. E não ficou verde algum nas árvores, nem nas ervas do campo, em toda a terra do Egito.
16 Tauvene rekia mon kinik to Isip imbaaŋ pa Mose yesuru Aron tilam, ve isaav pazi ighe: “Yau nagham sosor tiina kat pa Maaron tsiam Yoova, ve nagham sosor pa yamru paam.
16 Então, se apressou Faraó em chamar a Moisés e a Arão e disse: Pequei contra o SENHOR vosso Deus, e contra vós.
17 Lolomim isaghatin ghau muul, ve apul sosor tsiau tane. Irau nagham sosor muul mako. Ve asuŋ Maaron tsiam Yoova to iziir pataŋani tane payei. Mako pale nisov nimataar.”
17 Agora, pois, peço-vos que perdoeis o meu pecado somente esta vez, e rogai ao SENHOR, vosso Deus, que ele tire de mim somente esta morte.
18 Tauvene Mose ipul kinik ileep, ve ila isuŋ pa Yoova.
18 E ele saiu da presença de Faraó, e suplicou ao SENHOR.
19 Yoova ilooŋ suŋuuŋ tooni, ve itoor yaghur gha ilaan pa aaz izila ve ilam toman tapiri, le ivuvuur siis tawe tisov tila pa Te Siŋsiŋai. Eta ileep muul izi Isip mako.
19 E o SENHOR trouxe um vento ocidental fortíssimo, que tirou as locustas e as lançou no mar Vermelho. Não ficou uma locusta em toda a costa do Egito.
20 Eemon Yoova igham kinik ŋgar tooni iyaryaaŋ muul. Tauvene ipul yes Israela tila mako.
20 Mas o SENHOR endureceu o coração de Faraó, para que ele não deixasse os filhos de Israel ir.
21 Murei ra, Yoova isaav pa Mose ighe: “Uit nimam izaa, leso ndoroom tiina ikau Isip. Ndoroom tiina tau pale ivot na, ene maata ite. Pale igham yes Isipa titaŋtaaŋ imin yes tau matazi kumkuuma, ve tiyamaana poia mako.”
21 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas tão escuras que possam ser sentidas.
22 Tauvene Mose iit niima izaa, ve ndoroom tiina ikau Isip, le igheen irau mboŋ tol ve mataaz tol.
22 E Moisés estendeu a mão para o céu, e houve densas trevas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Ndoroom tiina tawe ivot le yes Isipa irau tivaghito zi mako. Tauvene mboŋ tol ve mataaz tol tana, yes irau tilaagh mako. Tileep ila ruum toozi mon. Eemon nugh tau yes Israela tileep pani na, ene ghazooŋa.
23 Eles não viam uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias, mas todos os filhos de Israel tinham luz em suas habitações.
24 Tauvene kinik to Isip ipoi Mose imuul ilam, ve isaav pani ighe: “Yam Israela ala asuŋ pa Yoova. Tomania azuwamimŋa ve natmimŋa asov ala. Eemon yam aat apul makau, sipsip, ve mekmek tsiam tilepaar izi Isip.”
24 E Faraó chamou a Moisés e disse: Ide, servi ao SENHOR; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; deixai também os vossos pequenos ir convosco.
25 — ausente —
25 E disse Moisés: Deves dar-nos também sacrifícios e ofertas queimadas, para que possamos oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus.
26 — ausente —
26 E também o nosso gado irá conosco; nenhum casco ficará, porque disso tomaremos para servir ao SENHOR nosso Deus. E não sabemos com que serviremos ao SENHOR, até chegarmos lá.
27 Eemon Yoova igham kinik ŋgar tooni iyaryaaŋ muul. Tauvene loolo pa ipul yes Israela tila mako.
27 Mas o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os deixou ir.
28 Ve iziir Mose ighe: “Ughau pa matag. Ve umuul ulam sene sov! Isaav ighe naghit ghom muul, yo aat umaat.”
28 E Faraó lhe disse: Sai da minha presença, toma cuidado para que não veja mais a minha face, porque no dia em que vires a minha face, morrerás.
29 Tauvene Mose iyol aliiŋa ighe: “Poia. Saveeŋ tauta usavia na. Irau ughita naghog muul mako.”
29 E disse Moisés: Disseste bem, não verei a tua face novamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.