Atos 27

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yes timbu saveeŋ to tighur ghei nizaa waaŋ, leso niraav nila pa Itali. Tauvene tigham Paulus yesŋa tamtamon siriv tau tileep tomania iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ na, ve tighur zi tila daaba ee niima, eeza Yulius. I iŋgin zaaba to Rom irau ndiŋndiŋ ee (100). Tomania zaaba tooni tileep iloŋ ila zaaba 600 tau kinik tiina to Rom tauu zaaba tooni.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Waaŋ ee to nugh Adramitium ighe iraav ila pa nugh siriv tau tigheen taghon nari to Asia. Yei nizaa waaŋ tawe, ra tiravia lai izaa ve nivot. Aristarkus paam izaa tomani ghei. I to nugh Tesalonika tau igheen taan sirivu to Masedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mboŋ le nughizau, ve nighau nila nilooŋ nugh Sidon. Yulius igham poghania Paulus, ve ipuli ila igig zeetŋa siriv tau tileep izi ta sewe. Leso tiuule pa le aniiŋ ve gabua siriv.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Yei nipul Sidon ve niraav muul, eemon yaghur isoop ghei. Tauvene nimbutu looŋa, leso nipapoon pa sisi Saiprus.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Nighau potla taghon nari to Silisia ve Pampilia, le malmalimai nila nilooŋ nugh Mira tau igheen taan sirivu to Lisia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Nilooŋ ta sewe, ve Yulius tau daaba to yes zaaba na, ighita waaŋ ee to nugh Aleksandria tau ighe iraav ila pa Itali. Tauvene isaki ghei nila nivool pa waaŋ tawe.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Yei nivot, ve yaghur irav pa naghomai ilam. Tauvene irau nighau rekia mako. Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaaŋ, ve nighau poipoi irau mboŋ siriv le nila nigharau nugh Nidus. Eemon yaghur isoop ghei kat le irau nighau duduuŋ muul mako. Tauvene titoor waaŋ, ve naghomai iŋgal sisi Krit, leso nipapoon pa yaghur. Nighau nila le nigharau ŋorŋoor ee to Krit, eeza Salmone.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaaŋ le nipaliv ghei pa ŋorŋoor, ra nighau poipoi taghon sisi ziige, le nila nilooŋ nugh marani ee, eeza ‘Aavo Poia.’ Igheen igharau nugh tiina Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Raveeŋ tsiei tau niraav nilam na, igham saawe malau. Saawe tau nilooŋ aavo tawe, saawe to yes Yuda tiŋgun tauzi pa ghaniiŋ aniiŋ,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Zeran tsiau, alooŋ. Yau naghita naghe iit aat tayamaan ghiit. Isaav ighe taraav muul, ene pale tandeeŋ pataŋani tiina ila te paavo. Pale waaŋ imbiriis, ve yauyauŋ isov ilale, ve iit paam pale tasov tamatmaat.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Eemon daaba to yes zaaba ighur ila Paulus aliiŋa mako. I itaghon ŋgar to ŋeer tau ighamgham pooz na ve waaŋ tauŋa.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Yei nigham ŋgar nighe: Saawe tau yaghur tiina iburig, aavo tawe pale poia pa potiiŋ mako. Tauvene yes eval tiyok tighe nisakia ghaoŋ muul nila niliv aavo ite tau izaŋar ila pa daudau, eeza Finiks. Leso nipot izi ta sewe ve nisaŋan yaghur itoora, o niraav muul. Pa aavo tana poia pa potiiŋ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nileep ta sewe le daudau avuvu ilaan. Tauvene yes uraata to waaŋ tighe pa saawe poia to raveeŋ. Yes tiyau padewaaŋ (o aŋga) izaa, ra tiravia lai ve nivot. Yei nighaughau taghon taan nila, le
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 malau mako ve kaagu iyaat maloŋon sisi toman tapiri ve ilam, le izaban lai.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Tauvene uraata to waaŋ titoova to tipaduduuŋ waaŋ naagho, leso nimbul niloŋ nila. Eemon tirao mako. Tauvene tipul waaŋ ve ighau taghon yaghur.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nighau nila le nipapoon pa sisi marani ee muuri, eeza Kauda. Ra nigham uraat ariaaŋ pa yauŋ waaŋ marani tau nigherevu na ilam igharau waaŋ tiina ziige.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Waaŋ marani ilam ipaak, ra niyauu izalam, ve yes uraata to waaŋ tipoosa ila waaŋ tiina le tuŋia. Le isov, ra tigham uraat pa waaŋ tiina. Tigham ravraav siriv, tipaliv zi tilivut waaŋ tiina, ve tipoos zi tuŋia, leso ipalot waaŋ. Yes tiroi pa yaghur ivuvuur zi tila, mako tizala maghat tiina tau igheen igharau Aprika na, eeza Sirti. Tauvene tirav lai izi, ve titugh gabua siriv izila te loolo, leso ikis waaŋ, ve tighau poipoi.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Nugh isaghat le isaghat kat, ve dibom ivatoki waaŋ ila ilam. Tauvene nughizau, ra tisuruuv yauyauŋ siriv izila pa te.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Mboŋ le nughizau muul, ra roiŋ tiina igham yes uraata to waaŋ le tisaŋeeŋ kat. Tauvene nimazi ila pa gabua siriv to waaŋ paam, ve tisuruuv zi tizila pa te.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Yei nileep te paavo saawe malau, ve nimomoghan. Mboŋ ve mataaz, nugh isaghat kat le irau nighita aaz ve pitum mako. Ve dibom irav katin ghei. Tauvene nigham ŋgar nighe yei irau nileep mako. Pale nisov nilalemai.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Saawe malau tana, tamtamon tighan aniiŋ mako. Tauvene Paulus iburig iyooz ila sosozi, ve isaav pazi ighe: “Yam zeran tsiau, imin ta yam alooŋ saveeŋ tsiau ve tapul Krit sov, kanaŋ irau pataŋani tane ivot pait mako, ve yauyauŋ toit eta irau ilale mako.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Eemon tambaaŋo paam. Yau naghe napalot gham tauvene. Yam aroi sov. Pa toit eta irau ilale mako. Waaŋ mon ta pale imbiriis.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Pasaa, noor mboŋ, Maaron tsiau tau nabesbees pani ne, imbaaŋ aŋela tooni ee ilam iyooz izi zigeg, ve isaav payau ighe:
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ‘Paulus, uroi sov. Yo aat ula uvot to kinik tiina to Rom itaghon Maaron ŋgar tooni. Ve Maaron ilooŋ suŋuuŋ tsio wa. Tauvene i pale maata pa yes tau yamŋa araav ne, leso toozi eta ilale sov.’”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ra Paulus iseeŋ saveeŋ tooni muul ighe: “Tauvene yau nasaav payam: Aroi sov. Lolomim poia. Pa yau naghur ila to Maaron naghe gabua aat ivot imin tau i isavia payau ne.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Eemon iit pale tazala maghat to sisi eta.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Mboŋ imin saŋavul ve paaŋ, ve yaghur ivuvuur ghei gha nimomoghan ila mazavan to Te Mediterenian. Mboŋ anooŋa, ra yes uraata to waaŋ tighilaal tighe nigharau taan wa.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tauvene tigham ravraav to tovaaŋ maghat, titughu izila, ve tighita sooso to te paavo ve izila koŋia sausau, ene irau 40 mita. Nimomoghan nila, ra titoova muul, ve tighita maghat izalam irau 30 mita wa.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Yes tiroi tighe waaŋ pale irav ghi izala maet tintiina tau tigheen ila te loolo. Tauvene tila waaŋ mboole, ve tizuur padewaaŋ (o aŋga) tintiina paaŋ tizila pa te. Leso ikis waaŋ ipot tuŋia ta sewe. Ve tipasul tighe rekia gha nughizau!
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Yes uraata to waaŋ tiil eez tighe tighau. Tauvene tila waaŋ naagho, ve titoom pa sikiiŋ padewaaŋ. Ve mako. Titugh waaŋ marani izila pa te, leso tizaa ve tighau.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Eemon Paulus ighit zi, ve ighilaal ŋgar toozi. Tauvene isaav pa yes zaaba tomania daaba toozi ighe: “Aghit ghiit wa? Isaav ighe yes uraata to waaŋ tawe tipul ghiit ve tighau, tsiam eta irau poia mako. Pale asov amatmaat.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Tauvene yes zaaba tila tirav motin ravraav pa waaŋ marani gha itap izila te, ve imoghan ilale.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Mboŋoozo ndoromroome soone, ve Paulus ipalot zi ighe tighan aniiŋ, o poi. I isaav pazi ighe: “Aghita. Iit taleep ila pataŋani tane loolo, ve roiŋ igham gham le aleep toman apomim ŋginaaŋa irau mboŋ saŋavul ve paaŋ (14) wa.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Yau naghe napalot gham: Agham aniiŋ gha aghan, leso ipalot gham ve amaat ila pataŋani tane loolo sov. Agham ŋgar naol sov. Pa tsiam eta irau igham saghat mako. Iit tasov pale popoiaan mon.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Isavsaav pazi le isov, ra igham mberet, ipakur Maaron pani ila eval tiina matazi, ve iteev sirivu, gha ighan.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Eval tiina tighita Paulus ighan, tauta ipalot zi gha anazi tighan paam.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Yei tau nileep ila waaŋ ne, yei irau ndiŋndiŋ ru, tamoot tol, saŋavul, liim ve ee (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Yauyauŋ tiina tau waaŋ ighuuza na, ene wit mon. Tauvene tisov tighan le apozi isuŋ, ra tila tisuruuv wit isov izila pa te. Leso waaŋ iraurau, ve imoghan iloŋ ila pa taan.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nughizau, ra yes uraata to waaŋ matazi iloŋ ila le tighita nari. Eemon tighilaal nugh mako. Ve tighita aavo gomoloon ee tau le sausau poia. Tauvene tigham ŋgar tighe tipaduduuŋ waaŋ leso nighau duduuŋ niloŋ nila ta sewe.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Yes tiburig gha tirav motmotin ravraav pa padewaaŋ tisov tau tikis waaŋ na. Ve tipool ravraav pa waaŋ pooza ru, ve tizeev zi tizila te. Ra tiravia lai tiina izala, ve yaghur izabani, ve niraav niŋarui aavo tawe niloŋ nila.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nighaughau nila le waaŋ naagho ikokrak izala maghat, ve mboole mon ta kausia. Tauta dibom iravu iravu le imbiriis.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Zeran siriv tau yeŋa niraav na, yes zaaba tikis zi to tighur zi tila daaba to gavman nimazi. Yes zaaba tiroi tighe zeran tawe pale tiwai tiloŋ tila taan, mako tighau tila. Tauvene tiburig ve tighe tiravuur zi tisov timatmaat.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Eemon daaba to yes zaaba ighe iuul Paulus, leso imaat sov. Tauvene iŋgalsekin zaaba tooni ighe tigham ŋgar tauvene sov. Ra isaav pa yes tau tiwatagh waeŋ na ighe: “Yam ayaat muuŋ azila, ve awai aloŋ ala pa nari.”
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ve yes tau tiwatagh waeŋ mako na, i isaav pazi ighe tighita lezi waaŋ ndiua, ma gabuaaŋa siriv siriv, mako tikis zi ila, ve tiwai tiloŋ tila pa nari. Yei nigham tauvene, tauta nisov niloŋ nila nari. Eta igham saghat mako.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.