Atos 27
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB
1 Yes timbu saveeŋ to tighur ghei nizaa waaŋ, leso niraav nila pa Itali. Tauvene tigham Paulus yesŋa tamtamon siriv tau tileep tomania iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ na, ve tighur zi tila daaba ee niima, eeza Yulius. I iŋgin zaaba to Rom irau ndiŋndiŋ ee (100). Tomania zaaba tooni tileep iloŋ ila zaaba 600 tau kinik tiina to Rom tauu zaaba tooni.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Waaŋ ee to nugh Adramitium ighe iraav ila pa nugh siriv tau tigheen taghon nari to Asia. Yei nizaa waaŋ tawe, ra tiravia lai izaa ve nivot. Aristarkus paam izaa tomani ghei. I to nugh Tesalonika tau igheen taan sirivu to Masedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Mboŋ le nughizau, ve nighau nila nilooŋ nugh Sidon. Yulius igham poghania Paulus, ve ipuli ila igig zeetŋa siriv tau tileep izi ta sewe. Leso tiuule pa le aniiŋ ve gabua siriv.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Yei nipul Sidon ve niraav muul, eemon yaghur isoop ghei. Tauvene nimbutu looŋa, leso nipapoon pa sisi Saiprus.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nighau potla taghon nari to Silisia ve Pampilia, le malmalimai nila nilooŋ nugh Mira tau igheen taan sirivu to Lisia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nilooŋ ta sewe, ve Yulius tau daaba to yes zaaba na, ighita waaŋ ee to nugh Aleksandria tau ighe iraav ila pa Itali. Tauvene isaki ghei nila nivool pa waaŋ tawe.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Yei nivot, ve yaghur irav pa naghomai ilam. Tauvene irau nighau rekia mako. Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaaŋ, ve nighau poipoi irau mboŋ siriv le nila nigharau nugh Nidus. Eemon yaghur isoop ghei kat le irau nighau duduuŋ muul mako. Tauvene titoor waaŋ, ve naghomai iŋgal sisi Krit, leso nipapoon pa yaghur. Nighau nila le nigharau ŋorŋoor ee to Krit, eeza Salmone.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaaŋ le nipaliv ghei pa ŋorŋoor, ra nighau poipoi taghon sisi ziige, le nila nilooŋ nugh marani ee, eeza ‘Aavo Poia.’ Igheen igharau nugh tiina Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Raveeŋ tsiei tau niraav nilam na, igham saawe malau. Saawe tau nilooŋ aavo tawe, saawe to yes Yuda tiŋgun tauzi pa ghaniiŋ aniiŋ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Zeran tsiau, alooŋ. Yau naghita naghe iit aat tayamaan ghiit. Isaav ighe taraav muul, ene pale tandeeŋ pataŋani tiina ila te paavo. Pale waaŋ imbiriis, ve yauyauŋ isov ilale, ve iit paam pale tasov tamatmaat.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Eemon daaba to yes zaaba ighur ila Paulus aliiŋa mako. I itaghon ŋgar to ŋeer tau ighamgham pooz na ve waaŋ tauŋa.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Yei nigham ŋgar nighe: Saawe tau yaghur tiina iburig, aavo tawe pale poia pa potiiŋ mako. Tauvene yes eval tiyok tighe nisakia ghaoŋ muul nila niliv aavo ite tau izaŋar ila pa daudau, eeza Finiks. Leso nipot izi ta sewe ve nisaŋan yaghur itoora, o niraav muul. Pa aavo tana poia pa potiiŋ.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Nileep ta sewe le daudau avuvu ilaan. Tauvene yes uraata to waaŋ tighe pa saawe poia to raveeŋ. Yes tiyau padewaaŋ (o aŋga) izaa, ra tiravia lai ve nivot. Yei nighaughau taghon taan nila, le
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 malau mako ve kaagu iyaat maloŋon sisi toman tapiri ve ilam, le izaban lai.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Tauvene uraata to waaŋ titoova to tipaduduuŋ waaŋ naagho, leso nimbul niloŋ nila. Eemon tirao mako. Tauvene tipul waaŋ ve ighau taghon yaghur.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Nighau nila le nipapoon pa sisi marani ee muuri, eeza Kauda. Ra nigham uraat ariaaŋ pa yauŋ waaŋ marani tau nigherevu na ilam igharau waaŋ tiina ziige.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Waaŋ marani ilam ipaak, ra niyauu izalam, ve yes uraata to waaŋ tipoosa ila waaŋ tiina le tuŋia. Le isov, ra tigham uraat pa waaŋ tiina. Tigham ravraav siriv, tipaliv zi tilivut waaŋ tiina, ve tipoos zi tuŋia, leso ipalot waaŋ. Yes tiroi pa yaghur ivuvuur zi tila, mako tizala maghat tiina tau igheen igharau Aprika na, eeza Sirti. Tauvene tirav lai izi, ve titugh gabua siriv izila te loolo, leso ikis waaŋ, ve tighau poipoi.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Nugh isaghat le isaghat kat, ve dibom ivatoki waaŋ ila ilam. Tauvene nughizau, ra tisuruuv yauyauŋ siriv izila pa te.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Mboŋ le nughizau muul, ra roiŋ tiina igham yes uraata to waaŋ le tisaŋeeŋ kat. Tauvene nimazi ila pa gabua siriv to waaŋ paam, ve tisuruuv zi tizila pa te.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Yei nileep te paavo saawe malau, ve nimomoghan. Mboŋ ve mataaz, nugh isaghat kat le irau nighita aaz ve pitum mako. Ve dibom irav katin ghei. Tauvene nigham ŋgar nighe yei irau nileep mako. Pale nisov nilalemai.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Saawe malau tana, tamtamon tighan aniiŋ mako. Tauvene Paulus iburig iyooz ila sosozi, ve isaav pazi ighe: “Yam zeran tsiau, imin ta yam alooŋ saveeŋ tsiau ve tapul Krit sov, kanaŋ irau pataŋani tane ivot pait mako, ve yauyauŋ toit eta irau ilale mako.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Eemon tambaaŋo paam. Yau naghe napalot gham tauvene. Yam aroi sov. Pa toit eta irau ilale mako. Waaŋ mon ta pale imbiriis.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Pasaa, noor mboŋ, Maaron tsiau tau nabesbees pani ne, imbaaŋ aŋela tooni ee ilam iyooz izi zigeg, ve isaav payau ighe:
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ‘Paulus, uroi sov. Yo aat ula uvot to kinik tiina to Rom itaghon Maaron ŋgar tooni. Ve Maaron ilooŋ suŋuuŋ tsio wa. Tauvene i pale maata pa yes tau yamŋa araav ne, leso toozi eta ilale sov.’”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ra Paulus iseeŋ saveeŋ tooni muul ighe: “Tauvene yau nasaav payam: Aroi sov. Lolomim poia. Pa yau naghur ila to Maaron naghe gabua aat ivot imin tau i isavia payau ne.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Eemon iit pale tazala maghat to sisi eta.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Mboŋ imin saŋavul ve paaŋ, ve yaghur ivuvuur ghei gha nimomoghan ila mazavan to Te Mediterenian. Mboŋ anooŋa, ra yes uraata to waaŋ tighilaal tighe nigharau taan wa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Tauvene tigham ravraav to tovaaŋ maghat, titughu izila, ve tighita sooso to te paavo ve izila koŋia sausau, ene irau 40 mita. Nimomoghan nila, ra titoova muul, ve tighita maghat izalam irau 30 mita wa.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Yes tiroi tighe waaŋ pale irav ghi izala maet tintiina tau tigheen ila te loolo. Tauvene tila waaŋ mboole, ve tizuur padewaaŋ (o aŋga) tintiina paaŋ tizila pa te. Leso ikis waaŋ ipot tuŋia ta sewe. Ve tipasul tighe rekia gha nughizau!
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Yes uraata to waaŋ tiil eez tighe tighau. Tauvene tila waaŋ naagho, ve titoom pa sikiiŋ padewaaŋ. Ve mako. Titugh waaŋ marani izila pa te, leso tizaa ve tighau.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Eemon Paulus ighit zi, ve ighilaal ŋgar toozi. Tauvene isaav pa yes zaaba tomania daaba toozi ighe: “Aghit ghiit wa? Isaav ighe yes uraata to waaŋ tawe tipul ghiit ve tighau, tsiam eta irau poia mako. Pale asov amatmaat.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tauvene yes zaaba tila tirav motin ravraav pa waaŋ marani gha itap izila te, ve imoghan ilale.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Mboŋoozo ndoromroome soone, ve Paulus ipalot zi ighe tighan aniiŋ, o poi. I isaav pazi ighe: “Aghita. Iit taleep ila pataŋani tane loolo, ve roiŋ igham gham le aleep toman apomim ŋginaaŋa irau mboŋ saŋavul ve paaŋ (14) wa.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Yau naghe napalot gham: Agham aniiŋ gha aghan, leso ipalot gham ve amaat ila pataŋani tane loolo sov. Agham ŋgar naol sov. Pa tsiam eta irau igham saghat mako. Iit tasov pale popoiaan mon.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Isavsaav pazi le isov, ra igham mberet, ipakur Maaron pani ila eval tiina matazi, ve iteev sirivu, gha ighan.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Eval tiina tighita Paulus ighan, tauta ipalot zi gha anazi tighan paam.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Yei tau nileep ila waaŋ ne, yei irau ndiŋndiŋ ru, tamoot tol, saŋavul, liim ve ee (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Yauyauŋ tiina tau waaŋ ighuuza na, ene wit mon. Tauvene tisov tighan le apozi isuŋ, ra tila tisuruuv wit isov izila pa te. Leso waaŋ iraurau, ve imoghan iloŋ ila pa taan.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Nughizau, ra yes uraata to waaŋ matazi iloŋ ila le tighita nari. Eemon tighilaal nugh mako. Ve tighita aavo gomoloon ee tau le sausau poia. Tauvene tigham ŋgar tighe tipaduduuŋ waaŋ leso nighau duduuŋ niloŋ nila ta sewe.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Yes tiburig gha tirav motmotin ravraav pa padewaaŋ tisov tau tikis waaŋ na. Ve tipool ravraav pa waaŋ pooza ru, ve tizeev zi tizila te. Ra tiravia lai tiina izala, ve yaghur izabani, ve niraav niŋarui aavo tawe niloŋ nila.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Nighaughau nila le waaŋ naagho ikokrak izala maghat, ve mboole mon ta kausia. Tauta dibom iravu iravu le imbiriis.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Zeran siriv tau yeŋa niraav na, yes zaaba tikis zi to tighur zi tila daaba to gavman nimazi. Yes zaaba tiroi tighe zeran tawe pale tiwai tiloŋ tila taan, mako tighau tila. Tauvene tiburig ve tighe tiravuur zi tisov timatmaat.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Eemon daaba to yes zaaba ighe iuul Paulus, leso imaat sov. Tauvene iŋgalsekin zaaba tooni ighe tigham ŋgar tauvene sov. Ra isaav pa yes tau tiwatagh waeŋ na ighe: “Yam ayaat muuŋ azila, ve awai aloŋ ala pa nari.”
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ve yes tau tiwatagh waeŋ mako na, i isaav pazi ighe tighita lezi waaŋ ndiua, ma gabuaaŋa siriv siriv, mako tikis zi ila, ve tiwai tiloŋ tila pa nari. Yei nigham tauvene, tauta nisov niloŋ nila nari. Eta igham saghat mako.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.