Atos 27
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NAA
1 Yes timbu saveeŋ to tighur ghei nizaa waaŋ, leso niraav nila pa Itali. Tauvene tigham Paulus yesŋa tamtamon siriv tau tileep tomania iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ na, ve tighur zi tila daaba ee niima, eeza Yulius. I iŋgin zaaba to Rom irau ndiŋndiŋ ee (100). Tomania zaaba tooni tileep iloŋ ila zaaba 600 tau kinik tiina to Rom tauu zaaba tooni.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Waaŋ ee to nugh Adramitium ighe iraav ila pa nugh siriv tau tigheen taghon nari to Asia. Yei nizaa waaŋ tawe, ra tiravia lai izaa ve nivot. Aristarkus paam izaa tomani ghei. I to nugh Tesalonika tau igheen taan sirivu to Masedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mboŋ le nughizau, ve nighau nila nilooŋ nugh Sidon. Yulius igham poghania Paulus, ve ipuli ila igig zeetŋa siriv tau tileep izi ta sewe. Leso tiuule pa le aniiŋ ve gabua siriv.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Yei nipul Sidon ve niraav muul, eemon yaghur isoop ghei. Tauvene nimbutu looŋa, leso nipapoon pa sisi Saiprus.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nighau potla taghon nari to Silisia ve Pampilia, le malmalimai nila nilooŋ nugh Mira tau igheen taan sirivu to Lisia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nilooŋ ta sewe, ve Yulius tau daaba to yes zaaba na, ighita waaŋ ee to nugh Aleksandria tau ighe iraav ila pa Itali. Tauvene isaki ghei nila nivool pa waaŋ tawe.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Yei nivot, ve yaghur irav pa naghomai ilam. Tauvene irau nighau rekia mako. Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaaŋ, ve nighau poipoi irau mboŋ siriv le nila nigharau nugh Nidus. Eemon yaghur isoop ghei kat le irau nighau duduuŋ muul mako. Tauvene titoor waaŋ, ve naghomai iŋgal sisi Krit, leso nipapoon pa yaghur. Nighau nila le nigharau ŋorŋoor ee to Krit, eeza Salmone.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaaŋ le nipaliv ghei pa ŋorŋoor, ra nighau poipoi taghon sisi ziige, le nila nilooŋ nugh marani ee, eeza ‘Aavo Poia.’ Igheen igharau nugh tiina Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Raveeŋ tsiei tau niraav nilam na, igham saawe malau. Saawe tau nilooŋ aavo tawe, saawe to yes Yuda tiŋgun tauzi pa ghaniiŋ aniiŋ,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Zeran tsiau, alooŋ. Yau naghita naghe iit aat tayamaan ghiit. Isaav ighe taraav muul, ene pale tandeeŋ pataŋani tiina ila te paavo. Pale waaŋ imbiriis, ve yauyauŋ isov ilale, ve iit paam pale tasov tamatmaat.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Eemon daaba to yes zaaba ighur ila Paulus aliiŋa mako. I itaghon ŋgar to ŋeer tau ighamgham pooz na ve waaŋ tauŋa.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Yei nigham ŋgar nighe: Saawe tau yaghur tiina iburig, aavo tawe pale poia pa potiiŋ mako. Tauvene yes eval tiyok tighe nisakia ghaoŋ muul nila niliv aavo ite tau izaŋar ila pa daudau, eeza Finiks. Leso nipot izi ta sewe ve nisaŋan yaghur itoora, o niraav muul. Pa aavo tana poia pa potiiŋ.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Nileep ta sewe le daudau avuvu ilaan. Tauvene yes uraata to waaŋ tighe pa saawe poia to raveeŋ. Yes tiyau padewaaŋ (o aŋga) izaa, ra tiravia lai ve nivot. Yei nighaughau taghon taan nila, le
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 malau mako ve kaagu iyaat maloŋon sisi toman tapiri ve ilam, le izaban lai.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Tauvene uraata to waaŋ titoova to tipaduduuŋ waaŋ naagho, leso nimbul niloŋ nila. Eemon tirao mako. Tauvene tipul waaŋ ve ighau taghon yaghur.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nighau nila le nipapoon pa sisi marani ee muuri, eeza Kauda. Ra nigham uraat ariaaŋ pa yauŋ waaŋ marani tau nigherevu na ilam igharau waaŋ tiina ziige.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Waaŋ marani ilam ipaak, ra niyauu izalam, ve yes uraata to waaŋ tipoosa ila waaŋ tiina le tuŋia. Le isov, ra tigham uraat pa waaŋ tiina. Tigham ravraav siriv, tipaliv zi tilivut waaŋ tiina, ve tipoos zi tuŋia, leso ipalot waaŋ. Yes tiroi pa yaghur ivuvuur zi tila, mako tizala maghat tiina tau igheen igharau Aprika na, eeza Sirti. Tauvene tirav lai izi, ve titugh gabua siriv izila te loolo, leso ikis waaŋ, ve tighau poipoi.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Nugh isaghat le isaghat kat, ve dibom ivatoki waaŋ ila ilam. Tauvene nughizau, ra tisuruuv yauyauŋ siriv izila pa te.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Mboŋ le nughizau muul, ra roiŋ tiina igham yes uraata to waaŋ le tisaŋeeŋ kat. Tauvene nimazi ila pa gabua siriv to waaŋ paam, ve tisuruuv zi tizila pa te.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Yei nileep te paavo saawe malau, ve nimomoghan. Mboŋ ve mataaz, nugh isaghat kat le irau nighita aaz ve pitum mako. Ve dibom irav katin ghei. Tauvene nigham ŋgar nighe yei irau nileep mako. Pale nisov nilalemai.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Saawe malau tana, tamtamon tighan aniiŋ mako. Tauvene Paulus iburig iyooz ila sosozi, ve isaav pazi ighe: “Yam zeran tsiau, imin ta yam alooŋ saveeŋ tsiau ve tapul Krit sov, kanaŋ irau pataŋani tane ivot pait mako, ve yauyauŋ toit eta irau ilale mako.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Eemon tambaaŋo paam. Yau naghe napalot gham tauvene. Yam aroi sov. Pa toit eta irau ilale mako. Waaŋ mon ta pale imbiriis.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Pasaa, noor mboŋ, Maaron tsiau tau nabesbees pani ne, imbaaŋ aŋela tooni ee ilam iyooz izi zigeg, ve isaav payau ighe:
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Paulus, uroi sov. Yo aat ula uvot to kinik tiina to Rom itaghon Maaron ŋgar tooni. Ve Maaron ilooŋ suŋuuŋ tsio wa. Tauvene i pale maata pa yes tau yamŋa araav ne, leso toozi eta ilale sov.’”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Ra Paulus iseeŋ saveeŋ tooni muul ighe: “Tauvene yau nasaav payam: Aroi sov. Lolomim poia. Pa yau naghur ila to Maaron naghe gabua aat ivot imin tau i isavia payau ne.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Eemon iit pale tazala maghat to sisi eta.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Mboŋ imin saŋavul ve paaŋ, ve yaghur ivuvuur ghei gha nimomoghan ila mazavan to Te Mediterenian. Mboŋ anooŋa, ra yes uraata to waaŋ tighilaal tighe nigharau taan wa.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tauvene tigham ravraav to tovaaŋ maghat, titughu izila, ve tighita sooso to te paavo ve izila koŋia sausau, ene irau 40 mita. Nimomoghan nila, ra titoova muul, ve tighita maghat izalam irau 30 mita wa.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Yes tiroi tighe waaŋ pale irav ghi izala maet tintiina tau tigheen ila te loolo. Tauvene tila waaŋ mboole, ve tizuur padewaaŋ (o aŋga) tintiina paaŋ tizila pa te. Leso ikis waaŋ ipot tuŋia ta sewe. Ve tipasul tighe rekia gha nughizau!
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Yes uraata to waaŋ tiil eez tighe tighau. Tauvene tila waaŋ naagho, ve titoom pa sikiiŋ padewaaŋ. Ve mako. Titugh waaŋ marani izila pa te, leso tizaa ve tighau.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Eemon Paulus ighit zi, ve ighilaal ŋgar toozi. Tauvene isaav pa yes zaaba tomania daaba toozi ighe: “Aghit ghiit wa? Isaav ighe yes uraata to waaŋ tawe tipul ghiit ve tighau, tsiam eta irau poia mako. Pale asov amatmaat.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Tauvene yes zaaba tila tirav motin ravraav pa waaŋ marani gha itap izila te, ve imoghan ilale.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Mboŋoozo ndoromroome soone, ve Paulus ipalot zi ighe tighan aniiŋ, o poi. I isaav pazi ighe: “Aghita. Iit taleep ila pataŋani tane loolo, ve roiŋ igham gham le aleep toman apomim ŋginaaŋa irau mboŋ saŋavul ve paaŋ (14) wa.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Yau naghe napalot gham: Agham aniiŋ gha aghan, leso ipalot gham ve amaat ila pataŋani tane loolo sov. Agham ŋgar naol sov. Pa tsiam eta irau igham saghat mako. Iit tasov pale popoiaan mon.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Isavsaav pazi le isov, ra igham mberet, ipakur Maaron pani ila eval tiina matazi, ve iteev sirivu, gha ighan.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Eval tiina tighita Paulus ighan, tauta ipalot zi gha anazi tighan paam.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Yei tau nileep ila waaŋ ne, yei irau ndiŋndiŋ ru, tamoot tol, saŋavul, liim ve ee (276).
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Yauyauŋ tiina tau waaŋ ighuuza na, ene wit mon. Tauvene tisov tighan le apozi isuŋ, ra tila tisuruuv wit isov izila pa te. Leso waaŋ iraurau, ve imoghan iloŋ ila pa taan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Nughizau, ra yes uraata to waaŋ matazi iloŋ ila le tighita nari. Eemon tighilaal nugh mako. Ve tighita aavo gomoloon ee tau le sausau poia. Tauvene tigham ŋgar tighe tipaduduuŋ waaŋ leso nighau duduuŋ niloŋ nila ta sewe.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Yes tiburig gha tirav motmotin ravraav pa padewaaŋ tisov tau tikis waaŋ na. Ve tipool ravraav pa waaŋ pooza ru, ve tizeev zi tizila te. Ra tiravia lai tiina izala, ve yaghur izabani, ve niraav niŋarui aavo tawe niloŋ nila.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nighaughau nila le waaŋ naagho ikokrak izala maghat, ve mboole mon ta kausia. Tauta dibom iravu iravu le imbiriis.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Zeran siriv tau yeŋa niraav na, yes zaaba tikis zi to tighur zi tila daaba to gavman nimazi. Yes zaaba tiroi tighe zeran tawe pale tiwai tiloŋ tila taan, mako tighau tila. Tauvene tiburig ve tighe tiravuur zi tisov timatmaat.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Eemon daaba to yes zaaba ighe iuul Paulus, leso imaat sov. Tauvene iŋgalsekin zaaba tooni ighe tigham ŋgar tauvene sov. Ra isaav pa yes tau tiwatagh waeŋ na ighe: “Yam ayaat muuŋ azila, ve awai aloŋ ala pa nari.”
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ve yes tau tiwatagh waeŋ mako na, i isaav pazi ighe tighita lezi waaŋ ndiua, ma gabuaaŋa siriv siriv, mako tikis zi ila, ve tiwai tiloŋ tila pa nari. Yei nigham tauvene, tauta nisov niloŋ nila nari. Eta igham saghat mako.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.