Atos 25

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Festus tau gavana paaghu to Yudea na, ila ivot nugh Sisarea, ve ipaburigin uraat tooni. Ileep ta sewe irau mboŋ tol, ra izala pa Yerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Yes daaba to watooŋrau yesŋa zolmana siriv to Yuda tila to Festus, ve tiŋgal saveeŋ naol pa Paulus, ve tighason Festus ariaaŋ tighe:
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 “Mindai, irau uul ghei, ve ugham Paulus imuul izalam Yerusalem?” Tighasoni tauvene pasaa, yes timbu saveeŋ pa ravuuŋni izi eez livuugha.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Eemon Festus iyol aliŋazi ighe: “Paulus tikisi ileep izi Sisarea. Ve yau, malau mako pale nazila.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Isaav ighe yam aghita aghe i igham sosor, poia to daaba tsiam siriv tiburig tomani ghau, ve yeŋa nizila. Leso tipayooze pa savsaveeŋ izi ta sewe.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Festus ileep tomania yes Yuda izi Yerusalem irau mboŋ liim ve tol ma saŋavul ma vene, ra iburig ve imuul izila nugh Sisarea. Mboŋ le nughizau, ra ila mboole izi nugh to gharatooŋ saveeŋ, ve imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Paulus ilam ivot, ra yes Yuda tau tileep Yerusalem ve tizilam na, tiyooz livutini, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Tighe i ighamgham ŋgar sasaghati kat. Eemon lezi gabua eta tau ipalot saveeŋ toozi ve itotoia ighe ene onoon ne mako. Tisaav sorok.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Tisavsaav le isov, ra Paulus aana iyol saveeŋ toozi ighe: “Yau namalaaŋ pa tutuuŋ eta to yes Yuda mako, ve nagham sosor eta pa Rumei Tiina mako. Ve kinik tiina to Rom paam, nagham sosor eta pani mako.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Festus ighe igham yes Yuda lolozi poia. Tauvene ighason Paulus ighe: “Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi sewe?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Eemon Paulus iyol aliiŋa ighe: “Mako. Yo mon ta kinik tiina to Rom ighur ghom pa uraat to gharatooŋ saveeŋ. Tauta aazne, nayooz ila naghom izi nugh tane, leso ugharaat saveeŋ tsiau. Ve yo uwatagh wa: Yau nagham sosor eta pa yes Yuda mako.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Eemon isaav ighe ughit ghau ughe nagham sosor tiina eta irau to namaat pani, na urav ghau namaat! Yau naroi pa atuya tsiau mako. Eemon isaav ighe saveeŋ ŋgaliiŋ tau tigham payau ne onoon mako, ene ŋeer eta irau ighur ghau nala nimazi ne mako. Poia. Ighe vene, yau naghe nala naghita kinik tiina to Rom, leso tauu ilooŋ saveeŋ tsiau.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Festus ilooŋ saveeŋ tane, ve yesŋa zeran ŋgara tooni siriv tivasavo zi pani. Le isov, ra isaav pa Paulus ighe: “Yo ughe kinik tiina to Rom ilooŋ saveeŋ tsio. Poia, ula ughita.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Festus, i gavana paaghu. Tauvene mboŋ siriv ilam ila, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tivot Sisarea tighe tighita.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Yesuru tileep malau rig izi Sisarea, tauvene Festus ipaesia Paulus saveeŋ tooni pa Agripa ighe: “Ŋeer ee, Feliks ighuru iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ, ve ilepleep soone. Eeza Paulus.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Saawe tau nazala Yerusalem, yes daaba to watooŋrau tomania yes ŋginiiŋa to yes Yuda tilam tighit ghau, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Ve tighason ghau ariaaŋ tighe natiir saveeŋ tooni, ve naghur atuya pani.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Eemon yau nayol aliŋazi naghe: ‘Yei Roma gabuamai tauvene mako. Irau nighur tamtamon eta ila koiŋa nimazi sorok ne mako. Isaav ighe tamtamon siriv tiŋgal saveeŋ pa ŋeer eta, i yesŋa yes tau tiŋgal saveeŋ pani na, aat tilup zi ila nugh eemon, ve nighur sooso pa ŋeer tana, leso ipoon tauu pa saveeŋ toozi.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 “Nasaav pazi tauvene, ve murei, ra yeŋa zeran tawe nizilam Sisarea. Nilam nivot ve naghur saawe mako. Mboŋ le nughizau, ra yeŋa nila gha mboleg izi ila niag to gharatooŋ saveeŋ, ve nambaaŋ ila pa Paulus gha ilam.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Yes tau tipayooze pa savsaveeŋ na, tiburig tiyooz ve tivotia sosor tooni. Yau naghe pa tisavia sosor tiina eta.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Eemon mako. Yesŋa tivazorai zi pa suŋuuŋ toozi ŋgara, ve ŋeer ee tau imaat ila wa, eeza Yesu. Ene Paulus aavo iyaryaaŋ ighe i ileep maata yaryaare.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Nalooŋ saveeŋ toozi le nakankaan. Nagham ŋgar naghe: ‘Pale naghazooŋ pa saveeŋ tane puughu mindai?’ Tauvene naghason Paulus naghe: ‘Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi ta sewe?’
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Eemon i iyok mako. Ighason ghau ariaaŋ ighe ila Rom, o kinik tiina itiir saveeŋ tooni. Ve ighason paam ighe yes zaaba tiŋgin poghania le ila ivot ta sewe. Tauvene yau nasaav pa yes zaaba naghe tikisi ileep ta sene le irau nandeeŋ eez eta, mako naghuru ila pa kinik tiina to Rom.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Kinik Agripa ilooŋ saveeŋ tana, ve isaav pa Festus ighe: “Yau naghe taug nalooŋ ŋeer tawe saveeŋ tooni paam.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Mboŋ le nughizau, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tomania yes zolman to nugh ve yes daaba to yes zaaba, gha tiloŋ tila ruum loolo to lupuuŋ, ve tilup zi ta sewe. Tigham mogheraaŋ siriv imin pakuruuŋ Agripa yesuru Benis le isov, ra Festus imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Paulus ilam ivot, ve Festus isaav ighe: “Kinik Agripa, ve yam asov tau alam aleep tomani ghei ne, aghita ŋeer tane! Yes Yuda tisov tighason ghau pani izi Yerusalem ve izi sene paam. Ve azezi katitiiŋ pa bobaaŋ tighe i ileep sov. Naravu imaat.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Eemon nalooŋ saveeŋ tooni, ve naghita naghe i igham sosor tiina eta irau to naravu imaat ne mako. Ve i tauu ighason ghau ighe ila ighita kinik tiina to Rom, leso itiir saveeŋ tooni. Tauvene yau nayok pa aliiŋa, ve aat naghuru ila.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Eemon nakankaan pa saa saveeŋ tau pale naboode ila rau imin paesiiŋ pani, leso tiina toit ighazooŋ pa saveeŋ tooni puughu. Kinik Agripa, puughu tane ta naghamu ilam iyooz ila yo tomania tamtamon tisov tane naghomim. Naghe tasov talooŋ saveeŋ tooni le isov, mako yam auul ghau pa ŋgar siriv, ve naboode ila rau.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Pasaa, ŋgar tsiau tauvene. Isaav ighe ŋeer eta ileep ila ruum to yavyavuuŋ, ve taghuru ila to kinik tiina to Rom, i aat ila tomania rau eta tau ipaesia sosor tooni, o poia. Ighe paesiiŋ eta mako, ve taghur sorokini ila, ene ŋgar to borauŋa.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.