Atos 25

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Festus tau gavana paaghu to Yudea na, ila ivot nugh Sisarea, ve ipaburigin uraat tooni. Ileep ta sewe irau mboŋ tol, ra izala pa Yerusalem.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Yes daaba to watooŋrau yesŋa zolmana siriv to Yuda tila to Festus, ve tiŋgal saveeŋ naol pa Paulus, ve tighason Festus ariaaŋ tighe:
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 “Mindai, irau uul ghei, ve ugham Paulus imuul izalam Yerusalem?” Tighasoni tauvene pasaa, yes timbu saveeŋ pa ravuuŋni izi eez livuugha.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Eemon Festus iyol aliŋazi ighe: “Paulus tikisi ileep izi Sisarea. Ve yau, malau mako pale nazila.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Isaav ighe yam aghita aghe i igham sosor, poia to daaba tsiam siriv tiburig tomani ghau, ve yeŋa nizila. Leso tipayooze pa savsaveeŋ izi ta sewe.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festus ileep tomania yes Yuda izi Yerusalem irau mboŋ liim ve tol ma saŋavul ma vene, ra iburig ve imuul izila nugh Sisarea. Mboŋ le nughizau, ra ila mboole izi nugh to gharatooŋ saveeŋ, ve imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Paulus ilam ivot, ra yes Yuda tau tileep Yerusalem ve tizilam na, tiyooz livutini, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Tighe i ighamgham ŋgar sasaghati kat. Eemon lezi gabua eta tau ipalot saveeŋ toozi ve itotoia ighe ene onoon ne mako. Tisaav sorok.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Tisavsaav le isov, ra Paulus aana iyol saveeŋ toozi ighe: “Yau namalaaŋ pa tutuuŋ eta to yes Yuda mako, ve nagham sosor eta pa Rumei Tiina mako. Ve kinik tiina to Rom paam, nagham sosor eta pani mako.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festus ighe igham yes Yuda lolozi poia. Tauvene ighason Paulus ighe: “Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi sewe?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Eemon Paulus iyol aliiŋa ighe: “Mako. Yo mon ta kinik tiina to Rom ighur ghom pa uraat to gharatooŋ saveeŋ. Tauta aazne, nayooz ila naghom izi nugh tane, leso ugharaat saveeŋ tsiau. Ve yo uwatagh wa: Yau nagham sosor eta pa yes Yuda mako.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Eemon isaav ighe ughit ghau ughe nagham sosor tiina eta irau to namaat pani, na urav ghau namaat! Yau naroi pa atuya tsiau mako. Eemon isaav ighe saveeŋ ŋgaliiŋ tau tigham payau ne onoon mako, ene ŋeer eta irau ighur ghau nala nimazi ne mako. Poia. Ighe vene, yau naghe nala naghita kinik tiina to Rom, leso tauu ilooŋ saveeŋ tsiau.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Festus ilooŋ saveeŋ tane, ve yesŋa zeran ŋgara tooni siriv tivasavo zi pani. Le isov, ra isaav pa Paulus ighe: “Yo ughe kinik tiina to Rom ilooŋ saveeŋ tsio. Poia, ula ughita.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Festus, i gavana paaghu. Tauvene mboŋ siriv ilam ila, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tivot Sisarea tighe tighita.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Yesuru tileep malau rig izi Sisarea, tauvene Festus ipaesia Paulus saveeŋ tooni pa Agripa ighe: “Ŋeer ee, Feliks ighuru iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ, ve ilepleep soone. Eeza Paulus.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Saawe tau nazala Yerusalem, yes daaba to watooŋrau tomania yes ŋginiiŋa to yes Yuda tilam tighit ghau, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Ve tighason ghau ariaaŋ tighe natiir saveeŋ tooni, ve naghur atuya pani.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Eemon yau nayol aliŋazi naghe: ‘Yei Roma gabuamai tauvene mako. Irau nighur tamtamon eta ila koiŋa nimazi sorok ne mako. Isaav ighe tamtamon siriv tiŋgal saveeŋ pa ŋeer eta, i yesŋa yes tau tiŋgal saveeŋ pani na, aat tilup zi ila nugh eemon, ve nighur sooso pa ŋeer tana, leso ipoon tauu pa saveeŋ toozi.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Nasaav pazi tauvene, ve murei, ra yeŋa zeran tawe nizilam Sisarea. Nilam nivot ve naghur saawe mako. Mboŋ le nughizau, ra yeŋa nila gha mboleg izi ila niag to gharatooŋ saveeŋ, ve nambaaŋ ila pa Paulus gha ilam.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Yes tau tipayooze pa savsaveeŋ na, tiburig tiyooz ve tivotia sosor tooni. Yau naghe pa tisavia sosor tiina eta.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Eemon mako. Yesŋa tivazorai zi pa suŋuuŋ toozi ŋgara, ve ŋeer ee tau imaat ila wa, eeza Yesu. Ene Paulus aavo iyaryaaŋ ighe i ileep maata yaryaare.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Nalooŋ saveeŋ toozi le nakankaan. Nagham ŋgar naghe: ‘Pale naghazooŋ pa saveeŋ tane puughu mindai?’ Tauvene naghason Paulus naghe: ‘Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi ta sewe?’
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Eemon i iyok mako. Ighason ghau ariaaŋ ighe ila Rom, o kinik tiina itiir saveeŋ tooni. Ve ighason paam ighe yes zaaba tiŋgin poghania le ila ivot ta sewe. Tauvene yau nasaav pa yes zaaba naghe tikisi ileep ta sene le irau nandeeŋ eez eta, mako naghuru ila pa kinik tiina to Rom.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Kinik Agripa ilooŋ saveeŋ tana, ve isaav pa Festus ighe: “Yau naghe taug nalooŋ ŋeer tawe saveeŋ tooni paam.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Mboŋ le nughizau, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tomania yes zolman to nugh ve yes daaba to yes zaaba, gha tiloŋ tila ruum loolo to lupuuŋ, ve tilup zi ta sewe. Tigham mogheraaŋ siriv imin pakuruuŋ Agripa yesuru Benis le isov, ra Festus imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Paulus ilam ivot, ve Festus isaav ighe: “Kinik Agripa, ve yam asov tau alam aleep tomani ghei ne, aghita ŋeer tane! Yes Yuda tisov tighason ghau pani izi Yerusalem ve izi sene paam. Ve azezi katitiiŋ pa bobaaŋ tighe i ileep sov. Naravu imaat.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Eemon nalooŋ saveeŋ tooni, ve naghita naghe i igham sosor tiina eta irau to naravu imaat ne mako. Ve i tauu ighason ghau ighe ila ighita kinik tiina to Rom, leso itiir saveeŋ tooni. Tauvene yau nayok pa aliiŋa, ve aat naghuru ila.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Eemon nakankaan pa saa saveeŋ tau pale naboode ila rau imin paesiiŋ pani, leso tiina toit ighazooŋ pa saveeŋ tooni puughu. Kinik Agripa, puughu tane ta naghamu ilam iyooz ila yo tomania tamtamon tisov tane naghomim. Naghe tasov talooŋ saveeŋ tooni le isov, mako yam auul ghau pa ŋgar siriv, ve naboode ila rau.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Pasaa, ŋgar tsiau tauvene. Isaav ighe ŋeer eta ileep ila ruum to yavyavuuŋ, ve taghuru ila to kinik tiina to Rom, i aat ila tomania rau eta tau ipaesia sosor tooni, o poia. Ighe paesiiŋ eta mako, ve taghur sorokini ila, ene ŋgar to borauŋa.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.