Atos 25
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARC
1 Festus tau gavana paaghu to Yudea na, ila ivot nugh Sisarea, ve ipaburigin uraat tooni. Ileep ta sewe irau mboŋ tol, ra izala pa Yerusalem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Yes daaba to watooŋrau yesŋa zolmana siriv to Yuda tila to Festus, ve tiŋgal saveeŋ naol pa Paulus, ve tighason Festus ariaaŋ tighe:
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 “Mindai, irau uul ghei, ve ugham Paulus imuul izalam Yerusalem?” Tighasoni tauvene pasaa, yes timbu saveeŋ pa ravuuŋni izi eez livuugha.
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Eemon Festus iyol aliŋazi ighe: “Paulus tikisi ileep izi Sisarea. Ve yau, malau mako pale nazila.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 Isaav ighe yam aghita aghe i igham sosor, poia to daaba tsiam siriv tiburig tomani ghau, ve yeŋa nizila. Leso tipayooze pa savsaveeŋ izi ta sewe.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Festus ileep tomania yes Yuda izi Yerusalem irau mboŋ liim ve tol ma saŋavul ma vene, ra iburig ve imuul izila nugh Sisarea. Mboŋ le nughizau, ra ila mboole izi nugh to gharatooŋ saveeŋ, ve imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Paulus ilam ivot, ra yes Yuda tau tileep Yerusalem ve tizilam na, tiyooz livutini, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Tighe i ighamgham ŋgar sasaghati kat. Eemon lezi gabua eta tau ipalot saveeŋ toozi ve itotoia ighe ene onoon ne mako. Tisaav sorok.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Tisavsaav le isov, ra Paulus aana iyol saveeŋ toozi ighe: “Yau namalaaŋ pa tutuuŋ eta to yes Yuda mako, ve nagham sosor eta pa Rumei Tiina mako. Ve kinik tiina to Rom paam, nagham sosor eta pani mako.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festus ighe igham yes Yuda lolozi poia. Tauvene ighason Paulus ighe: “Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi sewe?”
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Eemon Paulus iyol aliiŋa ighe: “Mako. Yo mon ta kinik tiina to Rom ighur ghom pa uraat to gharatooŋ saveeŋ. Tauta aazne, nayooz ila naghom izi nugh tane, leso ugharaat saveeŋ tsiau. Ve yo uwatagh wa: Yau nagham sosor eta pa yes Yuda mako.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Eemon isaav ighe ughit ghau ughe nagham sosor tiina eta irau to namaat pani, na urav ghau namaat! Yau naroi pa atuya tsiau mako. Eemon isaav ighe saveeŋ ŋgaliiŋ tau tigham payau ne onoon mako, ene ŋeer eta irau ighur ghau nala nimazi ne mako. Poia. Ighe vene, yau naghe nala naghita kinik tiina to Rom, leso tauu ilooŋ saveeŋ tsiau.”
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Festus ilooŋ saveeŋ tane, ve yesŋa zeran ŋgara tooni siriv tivasavo zi pani. Le isov, ra isaav pa Paulus ighe: “Yo ughe kinik tiina to Rom ilooŋ saveeŋ tsio. Poia, ula ughita.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Festus, i gavana paaghu. Tauvene mboŋ siriv ilam ila, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tivot Sisarea tighe tighita.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Yesuru tileep malau rig izi Sisarea, tauvene Festus ipaesia Paulus saveeŋ tooni pa Agripa ighe: “Ŋeer ee, Feliks ighuru iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ, ve ilepleep soone. Eeza Paulus.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Saawe tau nazala Yerusalem, yes daaba to watooŋrau tomania yes ŋginiiŋa to yes Yuda tilam tighit ghau, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Ve tighason ghau ariaaŋ tighe natiir saveeŋ tooni, ve naghur atuya pani.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Eemon yau nayol aliŋazi naghe: ‘Yei Roma gabuamai tauvene mako. Irau nighur tamtamon eta ila koiŋa nimazi sorok ne mako. Isaav ighe tamtamon siriv tiŋgal saveeŋ pa ŋeer eta, i yesŋa yes tau tiŋgal saveeŋ pani na, aat tilup zi ila nugh eemon, ve nighur sooso pa ŋeer tana, leso ipoon tauu pa saveeŋ toozi.’
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Nasaav pazi tauvene, ve murei, ra yeŋa zeran tawe nizilam Sisarea. Nilam nivot ve naghur saawe mako. Mboŋ le nughizau, ra yeŋa nila gha mboleg izi ila niag to gharatooŋ saveeŋ, ve nambaaŋ ila pa Paulus gha ilam.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Yes tau tipayooze pa savsaveeŋ na, tiburig tiyooz ve tivotia sosor tooni. Yau naghe pa tisavia sosor tiina eta.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Eemon mako. Yesŋa tivazorai zi pa suŋuuŋ toozi ŋgara, ve ŋeer ee tau imaat ila wa, eeza Yesu. Ene Paulus aavo iyaryaaŋ ighe i ileep maata yaryaare.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 Nalooŋ saveeŋ toozi le nakankaan. Nagham ŋgar naghe: ‘Pale naghazooŋ pa saveeŋ tane puughu mindai?’ Tauvene naghason Paulus naghe: ‘Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi ta sewe?’
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Eemon i iyok mako. Ighason ghau ariaaŋ ighe ila Rom, o kinik tiina itiir saveeŋ tooni. Ve ighason paam ighe yes zaaba tiŋgin poghania le ila ivot ta sewe. Tauvene yau nasaav pa yes zaaba naghe tikisi ileep ta sene le irau nandeeŋ eez eta, mako naghuru ila pa kinik tiina to Rom.”
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Kinik Agripa ilooŋ saveeŋ tana, ve isaav pa Festus ighe: “Yau naghe taug nalooŋ ŋeer tawe saveeŋ tooni paam.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Mboŋ le nughizau, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tomania yes zolman to nugh ve yes daaba to yes zaaba, gha tiloŋ tila ruum loolo to lupuuŋ, ve tilup zi ta sewe. Tigham mogheraaŋ siriv imin pakuruuŋ Agripa yesuru Benis le isov, ra Festus imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Paulus ilam ivot, ve Festus isaav ighe: “Kinik Agripa, ve yam asov tau alam aleep tomani ghei ne, aghita ŋeer tane! Yes Yuda tisov tighason ghau pani izi Yerusalem ve izi sene paam. Ve azezi katitiiŋ pa bobaaŋ tighe i ileep sov. Naravu imaat.
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Eemon nalooŋ saveeŋ tooni, ve naghita naghe i igham sosor tiina eta irau to naravu imaat ne mako. Ve i tauu ighason ghau ighe ila ighita kinik tiina to Rom, leso itiir saveeŋ tooni. Tauvene yau nayok pa aliiŋa, ve aat naghuru ila.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Eemon nakankaan pa saa saveeŋ tau pale naboode ila rau imin paesiiŋ pani, leso tiina toit ighazooŋ pa saveeŋ tooni puughu. Kinik Agripa, puughu tane ta naghamu ilam iyooz ila yo tomania tamtamon tisov tane naghomim. Naghe tasov talooŋ saveeŋ tooni le isov, mako yam auul ghau pa ŋgar siriv, ve naboode ila rau.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Pasaa, ŋgar tsiau tauvene. Isaav ighe ŋeer eta ileep ila ruum to yavyavuuŋ, ve taghuru ila to kinik tiina to Rom, i aat ila tomania rau eta tau ipaesia sosor tooni, o poia. Ighe paesiiŋ eta mako, ve taghur sorokini ila, ene ŋgar to borauŋa.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.