Atos 25
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB
1 Festus tau gavana paaghu to Yudea na, ila ivot nugh Sisarea, ve ipaburigin uraat tooni. Ileep ta sewe irau mboŋ tol, ra izala pa Yerusalem.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Yes daaba to watooŋrau yesŋa zolmana siriv to Yuda tila to Festus, ve tiŋgal saveeŋ naol pa Paulus, ve tighason Festus ariaaŋ tighe:
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 “Mindai, irau uul ghei, ve ugham Paulus imuul izalam Yerusalem?” Tighasoni tauvene pasaa, yes timbu saveeŋ pa ravuuŋni izi eez livuugha.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Eemon Festus iyol aliŋazi ighe: “Paulus tikisi ileep izi Sisarea. Ve yau, malau mako pale nazila.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Isaav ighe yam aghita aghe i igham sosor, poia to daaba tsiam siriv tiburig tomani ghau, ve yeŋa nizila. Leso tipayooze pa savsaveeŋ izi ta sewe.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Festus ileep tomania yes Yuda izi Yerusalem irau mboŋ liim ve tol ma saŋavul ma vene, ra iburig ve imuul izila nugh Sisarea. Mboŋ le nughizau, ra ila mboole izi nugh to gharatooŋ saveeŋ, ve imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Paulus ilam ivot, ra yes Yuda tau tileep Yerusalem ve tizilam na, tiyooz livutini, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Tighe i ighamgham ŋgar sasaghati kat. Eemon lezi gabua eta tau ipalot saveeŋ toozi ve itotoia ighe ene onoon ne mako. Tisaav sorok.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Tisavsaav le isov, ra Paulus aana iyol saveeŋ toozi ighe: “Yau namalaaŋ pa tutuuŋ eta to yes Yuda mako, ve nagham sosor eta pa Rumei Tiina mako. Ve kinik tiina to Rom paam, nagham sosor eta pani mako.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Festus ighe igham yes Yuda lolozi poia. Tauvene ighason Paulus ighe: “Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi sewe?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Eemon Paulus iyol aliiŋa ighe: “Mako. Yo mon ta kinik tiina to Rom ighur ghom pa uraat to gharatooŋ saveeŋ. Tauta aazne, nayooz ila naghom izi nugh tane, leso ugharaat saveeŋ tsiau. Ve yo uwatagh wa: Yau nagham sosor eta pa yes Yuda mako.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Eemon isaav ighe ughit ghau ughe nagham sosor tiina eta irau to namaat pani, na urav ghau namaat! Yau naroi pa atuya tsiau mako. Eemon isaav ighe saveeŋ ŋgaliiŋ tau tigham payau ne onoon mako, ene ŋeer eta irau ighur ghau nala nimazi ne mako. Poia. Ighe vene, yau naghe nala naghita kinik tiina to Rom, leso tauu ilooŋ saveeŋ tsiau.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Festus ilooŋ saveeŋ tane, ve yesŋa zeran ŋgara tooni siriv tivasavo zi pani. Le isov, ra isaav pa Paulus ighe: “Yo ughe kinik tiina to Rom ilooŋ saveeŋ tsio. Poia, ula ughita.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Festus, i gavana paaghu. Tauvene mboŋ siriv ilam ila, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tivot Sisarea tighe tighita.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Yesuru tileep malau rig izi Sisarea, tauvene Festus ipaesia Paulus saveeŋ tooni pa Agripa ighe: “Ŋeer ee, Feliks ighuru iloŋ ila ruum to yavyavuuŋ, ve ilepleep soone. Eeza Paulus.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Saawe tau nazala Yerusalem, yes daaba to watooŋrau tomania yes ŋginiiŋa to yes Yuda tilam tighit ghau, ve tiŋgal saveeŋ naol pani. Ve tighason ghau ariaaŋ tighe natiir saveeŋ tooni, ve naghur atuya pani.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Eemon yau nayol aliŋazi naghe: ‘Yei Roma gabuamai tauvene mako. Irau nighur tamtamon eta ila koiŋa nimazi sorok ne mako. Isaav ighe tamtamon siriv tiŋgal saveeŋ pa ŋeer eta, i yesŋa yes tau tiŋgal saveeŋ pani na, aat tilup zi ila nugh eemon, ve nighur sooso pa ŋeer tana, leso ipoon tauu pa saveeŋ toozi.’
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Nasaav pazi tauvene, ve murei, ra yeŋa zeran tawe nizilam Sisarea. Nilam nivot ve naghur saawe mako. Mboŋ le nughizau, ra yeŋa nila gha mboleg izi ila niag to gharatooŋ saveeŋ, ve nambaaŋ ila pa Paulus gha ilam.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Yes tau tipayooze pa savsaveeŋ na, tiburig tiyooz ve tivotia sosor tooni. Yau naghe pa tisavia sosor tiina eta.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Eemon mako. Yesŋa tivazorai zi pa suŋuuŋ toozi ŋgara, ve ŋeer ee tau imaat ila wa, eeza Yesu. Ene Paulus aavo iyaryaaŋ ighe i ileep maata yaryaare.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Nalooŋ saveeŋ toozi le nakankaan. Nagham ŋgar naghe: ‘Pale naghazooŋ pa saveeŋ tane puughu mindai?’ Tauvene naghason Paulus naghe: ‘Mindai, irau uzala Yerusalem, ve nalooŋ saveeŋ tane muul izi ta sewe?’
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Eemon i iyok mako. Ighason ghau ariaaŋ ighe ila Rom, o kinik tiina itiir saveeŋ tooni. Ve ighason paam ighe yes zaaba tiŋgin poghania le ila ivot ta sewe. Tauvene yau nasaav pa yes zaaba naghe tikisi ileep ta sene le irau nandeeŋ eez eta, mako naghuru ila pa kinik tiina to Rom.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Kinik Agripa ilooŋ saveeŋ tana, ve isaav pa Festus ighe: “Yau naghe taug nalooŋ ŋeer tawe saveeŋ tooni paam.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Mboŋ le nughizau, ra kinik Agripa yesuru liivu Benis tila tomania yes zolman to nugh ve yes daaba to yes zaaba, gha tiloŋ tila ruum loolo to lupuuŋ, ve tilup zi ta sewe. Tigham mogheraaŋ siriv imin pakuruuŋ Agripa yesuru Benis le isov, ra Festus imbaaŋ ila ighe tigham Paulus ilam.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Paulus ilam ivot, ve Festus isaav ighe: “Kinik Agripa, ve yam asov tau alam aleep tomani ghei ne, aghita ŋeer tane! Yes Yuda tisov tighason ghau pani izi Yerusalem ve izi sene paam. Ve azezi katitiiŋ pa bobaaŋ tighe i ileep sov. Naravu imaat.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Eemon nalooŋ saveeŋ tooni, ve naghita naghe i igham sosor tiina eta irau to naravu imaat ne mako. Ve i tauu ighason ghau ighe ila ighita kinik tiina to Rom, leso itiir saveeŋ tooni. Tauvene yau nayok pa aliiŋa, ve aat naghuru ila.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Eemon nakankaan pa saa saveeŋ tau pale naboode ila rau imin paesiiŋ pani, leso tiina toit ighazooŋ pa saveeŋ tooni puughu. Kinik Agripa, puughu tane ta naghamu ilam iyooz ila yo tomania tamtamon tisov tane naghomim. Naghe tasov talooŋ saveeŋ tooni le isov, mako yam auul ghau pa ŋgar siriv, ve naboode ila rau.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Pasaa, ŋgar tsiau tauvene. Isaav ighe ŋeer eta ileep ila ruum to yavyavuuŋ, ve taghuru ila to kinik tiina to Rom, i aat ila tomania rau eta tau ipaesia sosor tooni, o poia. Ighe paesiiŋ eta mako, ve taghur sorokini ila, ene ŋgar to borauŋa.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.