2 Coríntios 7

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yam zeran tsiei, lolomai igheen tsiam kat. Aghita. Maaron igham leen saveeŋ mbuaaŋ popoia naol tane. Tauvene ŋgar isov tau ivaghamunia anoŋaan ma anunuun, ve igham ghiit tasaghat ila Maaron maata na, tapuliir zi tileplez. Ve taroi pa Maaron, ve taghur tauun tamin i le kat, ve tataghon ŋgar patabuyaaŋ mon imin i tauu.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Yam toŋvetaz, apoon lolomim payei muul sov. Akaak lolomim payei lak! Pa yei nigham sosor pa tamtamon eta, ma nivaghamunia tamtamon eta, ma nigham karom to nium gabua to tamtamon eta, ene mako.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Saveeŋ tsiau tane, yau nasavia to nasees matamim mako. Naghe napaduduuŋ gham mon. Yau nasaav payam wa. Lolomai igheen tsiam kat. Tauvene isaav ighe talepleep, ma tamaat, ene gabua eta irau irav motin lupuuŋ toit mako.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Yau nasaav ghazooŋa payam. Lolog ruru payam mako. Yau naghit gham naghe yam arao kat. Tauta agham ghau tintinig. Onoon, pataŋani naol ighamgham ghei. Eemon ŋgar tau yam aghamghamu na, ene ipalot ghau, ve igham ghau lolog poia le poia kat.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Saawe tau nila nivot taan sirivu to Masedonia, yei lemai sooso eta to mariaoŋ mako. Pasaa, pataŋani maata maata iŋarui ghei. Yeŋa tamtamon nivavazorai ghei. Ve nigham ŋgar naol ila lolomai ve roiŋ tiina igham ghei.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Eemon Maaron toit, i Ŋeer to palotiiŋ yes tau pataŋani itatan zi na. Tauta igham Titus ilam peria tsiei izi Masedonia, leso ipalot ghei, ve irav atemai.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ve tane mon mako. Gabua ite tau ipalot ghei, ene vene: Saawe tau Titus ilam, i ipaesia varumim payei ighe saawe tau ilat peria tsiam, yam apaloti ve arav aate. Ve ipaes payei ighe lolomim ipataŋan kat pa pataŋani tau muuŋ ivot ila sosoon, ve apasawal aghe le aghit ghau muul, ve ŋgar tsiam iyaryaaŋ kat aghe apaak ghau pa ŋgar tsiau. Saveeŋ tooni tawe igham ghau lolog poia le poia kat.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Yau nawatagh: Rau tau naboode payam na, aat igham gham lolomim isaghat. Eemon lolog ipataŋan pa gabua tawe mako. Onoon, muuŋ lolog ipataŋan pani. Ve aazne mako. Pasaa, naghita naghe lolomim ipataŋan rigmon, ve isov.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Tauta aazne lolog poia. Eemon lolog poia pa lolomim tau isaghat na mako. Yau lolog poia pasaa, saawe tau lolomim isaghat, yam atoor ŋgar tsiam. Ŋgar to loloon ipataŋan pa sosor toit ve tatoor ŋgar toit, ene itaghon Maaron ŋgar tooni. Tauta rau tsiei tana ivaghamun gham mako.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Isaav ighe loloon ipataŋan itaghon Maaron ŋgar tooni, ene igham ghiit tatoor loloon, leso Maaron igham mulin ghiit. Ŋgar tauvene, sei irau loolo ipataŋan pani? Mako. Eemon isaav ighe loloon ipataŋan imin yes tau titaghon ŋgar to taan, ene aat igherev ghiit pa mateegh.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Aghita. Saawe tau agham rau tsiau ve lolomim isaghat itaghon Maaron ŋgar tooni, yam irau asaŋan mako. Rekia ve agharaat taumim. Pasaa, ŋgar tsiam iyaryaaŋ aghe apaghazoŋai taumim, leso yau nawatagh: Pataŋani tau ivot na, yam aleep ila loolo mako. Yam aroi pa Maaron, ve aghe ataghon duduŋai ŋgar tooni. Tauta aghur atuya pa ŋeer tau igham sosor na. Ve aazne, apasawal aghe le aghit ghau muul. Ŋgar tsiam isov tana itotoi ighe pataŋani tau ivot na, yam sosor tsiam mako.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Saawe tau nabood rau tana payam, yau nagham ŋgar tiina pa ŋeer tau igham sosor tana, ma tamtamon tau i igham sosor pani na mako.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Tauvene ŋgar tau yam aghamu na, ene ipalot ghei, ve irav atemai. Ve gabua ite. Titus ipaes payei ighe i loolo poia kat pasaa, saawe tau i ilat, yam asov aghamu toman lolomim poia. Tauta aate izi, ve igham ŋgar naol muul mako. Ŋgar tsiam tana ipalot ghei paam, ve igham lolomai poia kat.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Muuŋ, yau nasavia varumim pa Titus ve napait gham pa ŋgar tsiam. Saveeŋ tsiau tawe igham ghau mayag mako. Pasaa, aliŋamai tau nisavia pani imin paitooŋ gham na, ene onoon. I tauu ighita wa. Tauvene saveeŋ tsiei tawe onoon, raraate imin saveeŋ isov tau yei nisasavia payam na paam, ene onoon mon.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Titus paam loolo igheen tsiam kat. Pasaa, maata iŋgalŋgal saawe tau i ilat tsiam. Yam atandagh pani ve aghamu toman lolomim poia, ve yam asov alooŋ aliiŋa. Pasaa, aroi pa Maaron ve aghe ataghon ŋgar tooni.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Tauvene aazne, yau lolog poia le poia kat. Pasaa, yau naghur ila ariaaŋ naghe yam aat ataghon katin Maaron ŋgar tooni.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.