2 Coríntios 7

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yam zeran tsiei, lolomai igheen tsiam kat. Aghita. Maaron igham leen saveeŋ mbuaaŋ popoia naol tane. Tauvene ŋgar isov tau ivaghamunia anoŋaan ma anunuun, ve igham ghiit tasaghat ila Maaron maata na, tapuliir zi tileplez. Ve taroi pa Maaron, ve taghur tauun tamin i le kat, ve tataghon ŋgar patabuyaaŋ mon imin i tauu.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Yam toŋvetaz, apoon lolomim payei muul sov. Akaak lolomim payei lak! Pa yei nigham sosor pa tamtamon eta, ma nivaghamunia tamtamon eta, ma nigham karom to nium gabua to tamtamon eta, ene mako.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Saveeŋ tsiau tane, yau nasavia to nasees matamim mako. Naghe napaduduuŋ gham mon. Yau nasaav payam wa. Lolomai igheen tsiam kat. Tauvene isaav ighe talepleep, ma tamaat, ene gabua eta irau irav motin lupuuŋ toit mako.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Yau nasaav ghazooŋa payam. Lolog ruru payam mako. Yau naghit gham naghe yam arao kat. Tauta agham ghau tintinig. Onoon, pataŋani naol ighamgham ghei. Eemon ŋgar tau yam aghamghamu na, ene ipalot ghau, ve igham ghau lolog poia le poia kat.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Saawe tau nila nivot taan sirivu to Masedonia, yei lemai sooso eta to mariaoŋ mako. Pasaa, pataŋani maata maata iŋarui ghei. Yeŋa tamtamon nivavazorai ghei. Ve nigham ŋgar naol ila lolomai ve roiŋ tiina igham ghei.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Eemon Maaron toit, i Ŋeer to palotiiŋ yes tau pataŋani itatan zi na. Tauta igham Titus ilam peria tsiei izi Masedonia, leso ipalot ghei, ve irav atemai.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ve tane mon mako. Gabua ite tau ipalot ghei, ene vene: Saawe tau Titus ilam, i ipaesia varumim payei ighe saawe tau ilat peria tsiam, yam apaloti ve arav aate. Ve ipaes payei ighe lolomim ipataŋan kat pa pataŋani tau muuŋ ivot ila sosoon, ve apasawal aghe le aghit ghau muul, ve ŋgar tsiam iyaryaaŋ kat aghe apaak ghau pa ŋgar tsiau. Saveeŋ tooni tawe igham ghau lolog poia le poia kat.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Yau nawatagh: Rau tau naboode payam na, aat igham gham lolomim isaghat. Eemon lolog ipataŋan pa gabua tawe mako. Onoon, muuŋ lolog ipataŋan pani. Ve aazne mako. Pasaa, naghita naghe lolomim ipataŋan rigmon, ve isov.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Tauta aazne lolog poia. Eemon lolog poia pa lolomim tau isaghat na mako. Yau lolog poia pasaa, saawe tau lolomim isaghat, yam atoor ŋgar tsiam. Ŋgar to loloon ipataŋan pa sosor toit ve tatoor ŋgar toit, ene itaghon Maaron ŋgar tooni. Tauta rau tsiei tana ivaghamun gham mako.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Isaav ighe loloon ipataŋan itaghon Maaron ŋgar tooni, ene igham ghiit tatoor loloon, leso Maaron igham mulin ghiit. Ŋgar tauvene, sei irau loolo ipataŋan pani? Mako. Eemon isaav ighe loloon ipataŋan imin yes tau titaghon ŋgar to taan, ene aat igherev ghiit pa mateegh.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Aghita. Saawe tau agham rau tsiau ve lolomim isaghat itaghon Maaron ŋgar tooni, yam irau asaŋan mako. Rekia ve agharaat taumim. Pasaa, ŋgar tsiam iyaryaaŋ aghe apaghazoŋai taumim, leso yau nawatagh: Pataŋani tau ivot na, yam aleep ila loolo mako. Yam aroi pa Maaron, ve aghe ataghon duduŋai ŋgar tooni. Tauta aghur atuya pa ŋeer tau igham sosor na. Ve aazne, apasawal aghe le aghit ghau muul. Ŋgar tsiam isov tana itotoi ighe pataŋani tau ivot na, yam sosor tsiam mako.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Saawe tau nabood rau tana payam, yau nagham ŋgar tiina pa ŋeer tau igham sosor tana, ma tamtamon tau i igham sosor pani na mako.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Tauvene ŋgar tau yam aghamu na, ene ipalot ghei, ve irav atemai. Ve gabua ite. Titus ipaes payei ighe i loolo poia kat pasaa, saawe tau i ilat, yam asov aghamu toman lolomim poia. Tauta aate izi, ve igham ŋgar naol muul mako. Ŋgar tsiam tana ipalot ghei paam, ve igham lolomai poia kat.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Muuŋ, yau nasavia varumim pa Titus ve napait gham pa ŋgar tsiam. Saveeŋ tsiau tawe igham ghau mayag mako. Pasaa, aliŋamai tau nisavia pani imin paitooŋ gham na, ene onoon. I tauu ighita wa. Tauvene saveeŋ tsiei tawe onoon, raraate imin saveeŋ isov tau yei nisasavia payam na paam, ene onoon mon.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Titus paam loolo igheen tsiam kat. Pasaa, maata iŋgalŋgal saawe tau i ilat tsiam. Yam atandagh pani ve aghamu toman lolomim poia, ve yam asov alooŋ aliiŋa. Pasaa, aroi pa Maaron ve aghe ataghon ŋgar tooni.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Tauvene aazne, yau lolog poia le poia kat. Pasaa, yau naghur ila ariaaŋ naghe yam aat ataghon katin Maaron ŋgar tooni.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.