Jonas 1
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVT
1 Ŋgeu eez, iza Yona. Ye Amitai natu. Sawa eez, Yoova aliŋa ila pani ighaze:
1 O S enhor deu esta mensagem a Jonas, filho de Amitai:
2 “Umundig ula pa ndug tiina Ninive,
2 “Apronte-se e vá à grande cidade de Nínive. Anuncie meu julgamento contra ela, pois vi como seu povo é perverso”.
3 Eemoghon Yona itaaru, ve lolo pa ila Ninive maau. Tovenen ighaze iyooŋ pa Yoova, ve ighau ila pa ndug mala eez iza Tarsis. Ye ilaagh izila naari le ila peria ndug Yoppa. Ghoro ighita waaŋ eez to ighaze ila pa ndug Tarsis.
3 Jonas se aprontou, mas foi na direção contrária, a fim de fugir do S enhor . Desceu ao porto de Jope, onde encontrou um navio que estava de partida para Társis. Comprou a passagem e embarcou para Társis, a fim de fugir do S enhor .
4 Tiraav tila, ve Yoova igham yaghur tiina imundig le ipei dibom iza toman tapiri. Ve rismoghon tone timbiriis.
4 O S enhor , porém, enviou sobre o mar um vento forte, e caiu uma tempestade tão violenta que o navio estava prestes a se despedaçar.
5 Tovenen matughezaaŋ tiina igham uraata to waaŋ, ve yes eŋaeŋa titaŋ roran maaron todi todi, leso tiuul di. Eemoghon te isami le isami kat. Tauto tipiyaav mburuguuŋ tisob tila pa te, leso waaŋ pokia iza. Yona ikankaan pa pataŋani to ivot. Pasa, izila waaŋ lolo to sila we, ve izi igheen le lolo imaagh kat.
5 Com muito medo, os marinheiros clamavam a seus deuses para que os socorressem e lançavam a carga ao mar para deixar o navio mais leve. Enquanto isso, Jonas dormia profundamente no porão.
6 Tovenen ŋgeu to igham pooz pa waaŋ izila toni, ve isaav pani ighaze: “Wai, ukaria ghenooŋ wa! Umundig ve anam utoov utaŋ roran maaron tiom ve taghita! Pale irau iuul ghiit, ma maau. Pasa, paam talaleed.”
6 Então o capitão desceu para falar com ele. “Como pode dormir numa situação dessas?”, disse. “Levante-se e ore a seu deus! Quem sabe ele prestará atenção em nós e poupará nossa vida!”
7 Ghoro yes uraata to waaŋ tiwasavon di tighaze: “Ai! Iit irau taŋgozŋgooz, leso taghita sei kat to inim pughu pa pataŋani tonene!” Tovenen tiŋgozŋgooz le ŋgozŋgozaaŋ todi ipatooŋ Yona ighaze ye to inim pughu pa pataŋani tonenen.
7 Então a tripulação tirou sortes para ver qual deles havia ofendido os deuses e causado a terrível tempestade. Quando tiraram as sortes, elas indicaram que Jonas era o culpado.
8 Tovenen tighasoni tighaze: “Usaav ghazooŋa payei lak! Pughu vena to pataŋani tonene ivot pait? Ve yom ulaagh pa sa uraat? Yom to sa ndug. Uneep sine to unum?”
8 “Por que essa terrível tempestade veio sobre nós?”, perguntaram. “Quem é você? Qual é sua profissão? De onde vem? Qual é sua nacionalidade?”
9 — ausente —
9 Jonas respondeu: “Sou hebreu e adoro o S enhor , o Deus dos céus, que fez o mar e a terra”.
10 — ausente —
10 Os marinheiros ficaram apavorados quando ouviram isso, pois Jonas já havia lhes contado que estava fugindo do S enhor . “Por que fez uma coisa dessas?”, disseram.
11 Pale nigham vena payom, leso te imaat, ve taun izi pait?” Pasa, te isami le isami kat.
11 E, visto que a tempestade piorava cada vez mais, perguntaram-lhe: “O que devemos fazer com você para que a tempestade se acalme?”.
12 Yona ipamuul aliŋadi ighaze: “Asur ghou ve apiyaav ghou nazila pa te. Leso taun izi. Pasa, nene sosor tiou, tauto pataŋani tonene ivot.”
12 Jonas respondeu: “Joguem-me ao mar, e ele voltará a ficar calmo. Eu sei que esta terrível tempestade é culpa minha”.
13 Yes uraata to waaŋ lolodi pa tipiyaava izila pa te rikia maau. Tighaze ineep ve titoov ŋgoraaŋ tilooŋ tila pa taan. Tiŋgoor tiŋgoor, eemoghon tiraua maau. Pasa, ndug isami le isami kat.
13 Em vez disso, os marinheiros remaram com ainda mais força para levar a embarcação à terra, mas não conseguiram, pois o mar tempestuoso havia se tornado muito violento.
14 Tovenen tighaze tipiyaav Yona izila pa te. Eemoghon timatughez pa tigham tovene. Tauto titaŋ roran Yoova tighaze: “O Yoova, ighaze nipiyaav ŋgeu tonene izila te ve imaat, uwaghamun ghei nimaat malep. Ughita ghei ughaze yei nigham sosor malep. Pasa, yei lolomai pa nirab ŋgeu tonene maau. Yom to ugham mbeb tonene ivot itaghon taum lolom ve ŋgar tiom.”
14 Então clamaram ao S enhor e disseram: “Ó S enhor , não nos deixes morrer por causa deste homem, e não nos responsabilizes pela morte dele! Ó S enhor , tu sabes os motivos por que enviaste esta tempestade sobre ele!”.
15 Ghoro tisur Yona ve tipiyaava izila pa te, ve rikia moghon yaghur toman dibom ate izi, ve taun izi.
15 Depois, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram ao mar e, no mesmo instante, a furiosa tempestade se aquietou.
16 Yes uraata to waaŋ tighita mbeb tonenen, le timatughez kat pa Yoova. Ve tigham watooŋrau pani, toman saveeŋ mbuaaŋ ariaŋa pida paam.
16 Espantados com o grande poder do S enhor , os marinheiros lhe ofereceram um sacrifício e firmaram o compromisso de servi-lo.
17 Ghoro Yoova imbaaŋ iigh tiina eez ila ve itoon Yona. Tovenen Yona ineep ila iigh apo lolo irau mboŋ tol. Mt 12:40, 16:4
17 O S enhor fez que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas ficou dentro do peixe por três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.