Jonas 1
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs BKJ
1 Ŋgeu eez, iza Yona. Ye Amitai natu. Sawa eez, Yoova aliŋa ila pani ighaze:
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Umundig ula pa ndug tiina Ninive,
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Eemoghon Yona itaaru, ve lolo pa ila Ninive maau. Tovenen ighaze iyooŋ pa Yoova, ve ighau ila pa ndug mala eez iza Tarsis. Ye ilaagh izila naari le ila peria ndug Yoppa. Ghoro ighita waaŋ eez to ighaze ila pa ndug Tarsis.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Tiraav tila, ve Yoova igham yaghur tiina imundig le ipei dibom iza toman tapiri. Ve rismoghon tone timbiriis.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Tovenen matughezaaŋ tiina igham uraata to waaŋ, ve yes eŋaeŋa titaŋ roran maaron todi todi, leso tiuul di. Eemoghon te isami le isami kat. Tauto tipiyaav mburuguuŋ tisob tila pa te, leso waaŋ pokia iza. Yona ikankaan pa pataŋani to ivot. Pasa, izila waaŋ lolo to sila we, ve izi igheen le lolo imaagh kat.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Tovenen ŋgeu to igham pooz pa waaŋ izila toni, ve isaav pani ighaze: “Wai, ukaria ghenooŋ wa! Umundig ve anam utoov utaŋ roran maaron tiom ve taghita! Pale irau iuul ghiit, ma maau. Pasa, paam talaleed.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Ghoro yes uraata to waaŋ tiwasavon di tighaze: “Ai! Iit irau taŋgozŋgooz, leso taghita sei kat to inim pughu pa pataŋani tonene!” Tovenen tiŋgozŋgooz le ŋgozŋgozaaŋ todi ipatooŋ Yona ighaze ye to inim pughu pa pataŋani tonenen.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Tovenen tighasoni tighaze: “Usaav ghazooŋa payei lak! Pughu vena to pataŋani tonene ivot pait? Ve yom ulaagh pa sa uraat? Yom to sa ndug. Uneep sine to unum?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 — ausente —
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 — ausente —
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Pale nigham vena payom, leso te imaat, ve taun izi pait?” Pasa, te isami le isami kat.
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Yona ipamuul aliŋadi ighaze: “Asur ghou ve apiyaav ghou nazila pa te. Leso taun izi. Pasa, nene sosor tiou, tauto pataŋani tonene ivot.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Yes uraata to waaŋ lolodi pa tipiyaava izila pa te rikia maau. Tighaze ineep ve titoov ŋgoraaŋ tilooŋ tila pa taan. Tiŋgoor tiŋgoor, eemoghon tiraua maau. Pasa, ndug isami le isami kat.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Tovenen tighaze tipiyaav Yona izila pa te. Eemoghon timatughez pa tigham tovene. Tauto titaŋ roran Yoova tighaze: “O Yoova, ighaze nipiyaav ŋgeu tonene izila te ve imaat, uwaghamun ghei nimaat malep. Ughita ghei ughaze yei nigham sosor malep. Pasa, yei lolomai pa nirab ŋgeu tonene maau. Yom to ugham mbeb tonene ivot itaghon taum lolom ve ŋgar tiom.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Ghoro tisur Yona ve tipiyaava izila pa te, ve rikia moghon yaghur toman dibom ate izi, ve taun izi.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Yes uraata to waaŋ tighita mbeb tonenen, le timatughez kat pa Yoova. Ve tigham watooŋrau pani, toman saveeŋ mbuaaŋ ariaŋa pida paam.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Ghoro Yoova imbaaŋ iigh tiina eez ila ve itoon Yona. Tovenen Yona ineep ila iigh apo lolo irau mboŋ tol. Mt 12:40, 16:4
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.