Jonas 1

Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ŋgeu eez, iza Yona. Ye Amitai natu. Sawa eez, Yoova aliŋa ila pani ighaze:
1 E veio a palavra do SENHOR a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Umundig ula pa ndug tiina Ninive,
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até à minha presença.
3 Eemoghon Yona itaaru, ve lolo pa ila Ninive maau. Tovenen ighaze iyooŋ pa Yoova, ve ighau ila pa ndug mala eez iza Tarsis. Ye ilaagh izila naari le ila peria ndug Yoppa. Ghoro ighita waaŋ eez to ighaze ila pa ndug Tarsis.
3 Porém, Jonas se levantou para fugir da presença do Senhor para Társis. E descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor.
4 Tiraav tila, ve Yoova igham yaghur tiina imundig le ipei dibom iza toman tapiri. Ve rismoghon tone timbiriis.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma forte tempestade, e o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Tovenen matughezaaŋ tiina igham uraata to waaŋ, ve yes eŋaeŋa titaŋ roran maaron todi todi, leso tiuul di. Eemoghon te isami le isami kat. Tauto tipiyaav mburuguuŋ tisob tila pa te, leso waaŋ pokia iza. Yona ikankaan pa pataŋani to ivot. Pasa, izila waaŋ lolo to sila we, ve izi igheen le lolo imaagh kat.
5 Então temeram os marinheiros, e clamavam cada um ao seu deus, e lançaram ao mar as cargas, que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu ao porão do navio, e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Tovenen ŋgeu to igham pooz pa waaŋ izila toni, ve isaav pani ighaze: “Wai, ukaria ghenooŋ wa! Umundig ve anam utoov utaŋ roran maaron tiom ve taghita! Pale irau iuul ghiit, ma maau. Pasa, paam talaleed.”
6 E o mestre do navio chegou- se a ele, e disse-lhe: Que tens, dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus; talvez assim ele se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Ghoro yes uraata to waaŋ tiwasavon di tighaze: “Ai! Iit irau taŋgozŋgooz, leso taghita sei kat to inim pughu pa pataŋani tonene!” Tovenen tiŋgozŋgooz le ŋgozŋgozaaŋ todi ipatooŋ Yona ighaze ye to inim pughu pa pataŋani tonenen.
7 E diziam cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Tovenen tighasoni tighaze: “Usaav ghazooŋa payei lak! Pughu vena to pataŋani tonene ivot pait? Ve yom ulaagh pa sa uraat? Yom to sa ndug. Uneep sine to unum?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 — ausente —
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 — ausente —
10 Então estes homens se enche-ram de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste tu isto? Pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Pale nigham vena payom, leso te imaat, ve taun izi pait?” Pasa, te isami le isami kat.
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yona ipamuul aliŋadi ighaze: “Asur ghou ve apiyaav ghou nazila pa te. Leso taun izi. Pasa, nene sosor tiou, tauto pataŋani tonene ivot.”
12 E ele lhes disse: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Yes uraata to waaŋ lolodi pa tipiyaava izila pa te rikia maau. Tighaze ineep ve titoov ŋgoraaŋ tilooŋ tila pa taan. Tiŋgoor tiŋgoor, eemoghon tiraua maau. Pasa, ndug isami le isami kat.
13 Entretanto, os homens remavam, para fazer voltar o navio à terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Tovenen tighaze tipiyaav Yona izila pa te. Eemoghon timatughez pa tigham tovene. Tauto titaŋ roran Yoova tighaze: “O Yoova, ighaze nipiyaav ŋgeu tonene izila te ve imaat, uwaghamun ghei nimaat malep. Ughita ghei ughaze yei nigham sosor malep. Pasa, yei lolomai pa nirab ŋgeu tonene maau. Yom to ugham mbeb tonene ivot itaghon taum lolom ve ŋgar tiom.”
14 Então clamaram ao Senhor, e disseram: Ah, Senhor! Nós te rogamos, que não pereçamos por causa da alma deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Ghoro tisur Yona ve tipiyaava izila pa te, ve rikia moghon yaghur toman dibom ate izi, ve taun izi.
15 E levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Yes uraata to waaŋ tighita mbeb tonenen, le timatughez kat pa Yoova. Ve tigham watooŋrau pani, toman saveeŋ mbuaaŋ ariaŋa pida paam.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifício ao Senhor, e fizeram votos.
17 Ghoro Yoova imbaaŋ iigh tiina eez ila ve itoon Yona. Tovenen Yona ineep ila iigh apo lolo irau mboŋ tol. Mt 12:40, 16:4
17 Preparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.