Jonas 1
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVI
1 Ŋgeu eez, iza Yona. Ye Amitai natu. Sawa eez, Yoova aliŋa ila pani ighaze:
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 “Umundig ula pa ndug tiina Ninive,
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Eemoghon Yona itaaru, ve lolo pa ila Ninive maau. Tovenen ighaze iyooŋ pa Yoova, ve ighau ila pa ndug mala eez iza Tarsis. Ye ilaagh izila naari le ila peria ndug Yoppa. Ghoro ighita waaŋ eez to ighaze ila pa ndug Tarsis.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Tiraav tila, ve Yoova igham yaghur tiina imundig le ipei dibom iza toman tapiri. Ve rismoghon tone timbiriis.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Tovenen matughezaaŋ tiina igham uraata to waaŋ, ve yes eŋaeŋa titaŋ roran maaron todi todi, leso tiuul di. Eemoghon te isami le isami kat. Tauto tipiyaav mburuguuŋ tisob tila pa te, leso waaŋ pokia iza. Yona ikankaan pa pataŋani to ivot. Pasa, izila waaŋ lolo to sila we, ve izi igheen le lolo imaagh kat.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Tovenen ŋgeu to igham pooz pa waaŋ izila toni, ve isaav pani ighaze: “Wai, ukaria ghenooŋ wa! Umundig ve anam utoov utaŋ roran maaron tiom ve taghita! Pale irau iuul ghiit, ma maau. Pasa, paam talaleed.”
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Ghoro yes uraata to waaŋ tiwasavon di tighaze: “Ai! Iit irau taŋgozŋgooz, leso taghita sei kat to inim pughu pa pataŋani tonene!” Tovenen tiŋgozŋgooz le ŋgozŋgozaaŋ todi ipatooŋ Yona ighaze ye to inim pughu pa pataŋani tonenen.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Tovenen tighasoni tighaze: “Usaav ghazooŋa payei lak! Pughu vena to pataŋani tonene ivot pait? Ve yom ulaagh pa sa uraat? Yom to sa ndug. Uneep sine to unum?”
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 — ausente —
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 — ausente —
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Pale nigham vena payom, leso te imaat, ve taun izi pait?” Pasa, te isami le isami kat.
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Yona ipamuul aliŋadi ighaze: “Asur ghou ve apiyaav ghou nazila pa te. Leso taun izi. Pasa, nene sosor tiou, tauto pataŋani tonene ivot.”
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Yes uraata to waaŋ lolodi pa tipiyaava izila pa te rikia maau. Tighaze ineep ve titoov ŋgoraaŋ tilooŋ tila pa taan. Tiŋgoor tiŋgoor, eemoghon tiraua maau. Pasa, ndug isami le isami kat.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Tovenen tighaze tipiyaav Yona izila pa te. Eemoghon timatughez pa tigham tovene. Tauto titaŋ roran Yoova tighaze: “O Yoova, ighaze nipiyaav ŋgeu tonene izila te ve imaat, uwaghamun ghei nimaat malep. Ughita ghei ughaze yei nigham sosor malep. Pasa, yei lolomai pa nirab ŋgeu tonene maau. Yom to ugham mbeb tonene ivot itaghon taum lolom ve ŋgar tiom.”
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Ghoro tisur Yona ve tipiyaava izila pa te, ve rikia moghon yaghur toman dibom ate izi, ve taun izi.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Yes uraata to waaŋ tighita mbeb tonenen, le timatughez kat pa Yoova. Ve tigham watooŋrau pani, toman saveeŋ mbuaaŋ ariaŋa pida paam.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Ghoro Yoova imbaaŋ iigh tiina eez ila ve itoon Yona. Tovenen Yona ineep ila iigh apo lolo irau mboŋ tol. Mt 12:40, 16:4
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.