Romanos 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Ǝnne daɣ adi: Awak Mǝššina agamad a iga batu ǝn tamattay-net? Kala kala! Fǝlas nak iman-in iyyan daɣ Kǝl-Israyil a mosa, ǝmosaɣ ahaya n Ibrahim, ǝgmâda-du tawšet ta n Benyamin.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Mǝššina wǝr igmed batu ǝn tamattay-net as irǝw as tat-isannafran. Ǝngǝm tǝkittǝwam awa ǝnnan Ǝlkǝttaban daɣ batu n ǝnnǝbi Ilyas assaɣa wad eway tala-net ǝs Mǝššina daɣ batu ǝn Kǝl-Israyil?
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 Inna i Mǝššina: «Ǝmǝli, ǝnɣan ǝnnǝbitan-nak, jabbarajjen idaggan-nak win tǝkutawen, wǝr d-iqqim ar nak, amaran gammayan d a daɣ-i ǝkkǝsan iman.»
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Tǝssânam za awa das-ijjǝwwab Mǝššina? Inn-as: «Ǝsinafranaɣ i man-in ǝssa gim n alǝs wǝr nǝssǝjad dat ǝssǝnǝm wa igan Baxal.»
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Zund ǝmmǝk en daɣ as daɣ azzaman win nǝha ǝmǝrǝdda ǝggolazan-du aytedan isinafran Mǝššina s arraxmat-net.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Daɣ adi, dad zamas arraxmat-net as tan-isannafran, wǝdi wǝrgeɣ fǝl ǝddǝlil ǝn mazalan-nasan, madeɣ amaran iqqǝl as arraxmat ab-as tǝmos arraxmat.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Ma igan daɣ adi? Kǝl-Israyil wǝr ǝgrewan awa gammayan. Wǝr daɣ-san t-igrew ar win isannafran Mǝššina. Win hadatnen amaran tawaggan aytedan as garmoman wallan-nasan,
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 inimannak awen d awa ǝnnan Ǝlkǝttaban as ǝnnan: «Ikkas-tan Mǝššina daɣ ǝlxǝyyar ǝn man-nasan, ikf-en šittawen wǝr nǝhǝnnǝy wala, ǝd tǝmǝzzugen wǝr nǝsǝllu har azalada.»
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Ǝnnǝbi Dawǝd deɣ inna: «Ǝqqǝlanet-asan mensewan-nasan taftaw, ǝqqǝlan sangay a tan-z-ibǝzan. Ǝqqǝlanet-asan agadal, ǝgrǝwanet attadib wa dǝr ǝhoran.
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Alsinet šiyyay šittawen-nasan, igmǝdet-tan asawad-nasan. Kǝrǝnbǝwanet roran-nasan har faw!»
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Ǝnne daɣ adi: Awak Kǝl-Israyil nigartattafan y ad uden har faw? Igmâd aššak as wǝrgeɣ awen. Mišan tǝmazrǝyt-nasan a du-tewayat as ǝgrawan aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud efsan fǝl ad ǝggǝznat tǝsmiten Kǝl-Israyil.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Wala tǝmazrǝyt-nasan tǝqqal tǝnaflǝyt y ǝddǝnet, ǝtǝwǝrna-nasan deɣ iqqal tǝnaflǝyt i win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝngǝm in za as d-ǝɣradan ǝsǝnǝd ǝbdadan-du?
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Ǝmǝrǝdda kawanay win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud as ǝššewala: Nak anammazul a mosa s aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud amaran ǝssiɣmaraɣ ǝššǝɣǝl wen,
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 har âs as immǝkkan awen a d-awǝya šismiten s aytedan win tawšet-in afsin daɣ-san wiyyad.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Fǝlas as iqqal as ǝtǝwǝkkas-nasan ǝs tama eway-du amaknaw daɣ ǝddǝnet, ǝngǝm in za ǝtǝwǝsuɣal-nasan? Wǝr t-illa a dǝr zʼalu ar tanakra daɣ tǝmattant.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Amaran as imos as tadagart ta tazzarat daɣ tǝgǝlla tǝskât i Mǝššina, wǝdi awa daɣ-as in-iqqiman ketnet da in Mǝššina. As imos as deɣ ikewan tiwaskatan i Mǝššina, wǝdi ilǝdlad da tiwaskatan-as.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Ǝlmital en daɣ a ǝhan Kǝl-Israyil: Ilǝdlad wiyyad a din-tawakarammatnen daɣ ašǝk. Kay amaran wa wǝr nǝmos iyyan daɣ Kǝl-Israyil, tǝmosa zun ǝlǝdlid ǝn zaytun n ǝsuf, tǝzzar tǝtawagga daɣ adag-nasan. Daɣ adi kay da tǝdrâwa dǝr-san isudar olâɣnen win du-nakkasan kewan n azzaytun wa itawanbalan den.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Dǝr iga awen da ya, ad wǝr talkaɣ ilǝdlad win din-tawakarammatnen. Amaran as kay du-tǝggaz ǝnnǝyat ǝn zazwar ǝn man-nak, takta-du as wǝrgeɣ kay a ilan ikewan, kalar ikewan a kay-ewaynen ǝkbâlan-kay.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Ad tanna daɣ adi: Ilǝdlad tawakarammen-in fǝl ad ǝggǝzaɣ edag-nasan.
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Tidǝt as ǝtǝwǝkǝrǝmma a din-ǝgan lǝdlad win den fǝl iba n ǝzǝgzan. Kay amaran tǝddara s ǝzǝgzan-nak. Ad wǝr tagaɣ imedranan ǝmosnen zazwar ǝn man, kalar ǝqqǝl ǝmiksad ǝn Mǝššina.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Fǝlas dad zamas Mǝššina wǝr oyya ilǝdlad win dǝr d-ixlak ašǝk, wǝdi kay da wǝr kay-z-ayyu.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Daɣ adi ǝssǝn fǝl ǝlluɣ ǝn Mǝššina, ǝd tallabast n alham-net. Tallabast n alham-net isakn-et i win nǝmmǝzray, ǝlluɣ-net amaran isakn-ak-ku, iket tǝzizawe daɣ tarrayt n ǝlluɣ wen. As wǝr tǝgeɣ adi, wǝdi kay da a din-tǝtǝwǝkǝrǝmme.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Kǝl-Ǝlyǝhud da as oyyan tarrayt ta n iba n ǝzǝgzan a du-tǝwǝsuɣǝlan ašǝk, fǝlas Mǝššina ila tarna n a tan-d-ilǝs ǝsuɣǝl n ašǝk wen.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Dad zamas kay tǝtawakaramme-du daɣ ašǝk ǝn zaytun n ǝsuf, tǝtawaggaɣ ǝlǝdlid ǝn zaytun wa n ǝnebǝl olâɣan, manǝmmǝk as du-wǝr-za-tǝwǝsuɣǝlan ǝntanay da tǝwǝggin daɣ azzaytun wa daɣ d-ǝxlakan?
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Imǝdrayan-in, wǝr areɣ a dawan-ijhâl ǝssir wa, fǝl ad wǝr tǝɣilam tǝlâm masnat iyyat zǝwwǝrat. Edes ǝn Kǝl-Israyil wǝr zʼammazzayan ad ǝffillagan iket wǝr d-ǝxselan aytedan kul win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud ǝs Taɣmar ǝn Mǝššina.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Ǝmmǝk en daɣ as zʼigrǝw Israyil ketnet efsan id ǝnnan Ǝlkǝttaban: «Wa iɣallasan a d-igmǝd Sǝyon, ikkǝs inǝmmǝzray daɣ ǝzzurrǝyya ǝn Yaqub.
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Ǝnta da da arkawal wa dǝr-san zʼaga, assaɣa wa fall-asan zʼǝkkǝsaɣ ibakkadan-nasan.»
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Daɣ batu ta tǝqqalat tugǝyt-nasan s Ǝlinjil, wǝdi Kǝl-Ǝlyǝhud ǝntanay a mosnen izǝnga ǝn Mǝššina fǝl ad tǝgrǝwam tǝnfa n awen. Mišan daɣ batu ta tǝqqalat anafran wa n Mǝššina, wǝdi ǝntanay a mosnen aytedan win ikna Mǝššina tara fǝl ǝddǝlil ǝn marawan-nasan.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Fǝlas Mǝššina wǝr d-itǝqqǝl daɣ tǝhǝkkuten-net, za wǝr isǝmmǝttǝy anafran-net.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Kawanay iman-nawan dat awa tǝmmizrayam Mǝššina mišan ǝmǝrǝdda ihanattat-awan s ǝssǝbab ǝn tǝmazrǝyt-nasan.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Zund ǝmmǝk en daɣ as, dad zamas tǝmazrǝyt-nasan ta n ǝmǝrǝdda teway-du as tǝgrawam ǝhǝnǝtta, arat wǝdi iga fǝl a dasan-ihǝnǝttǝt Mǝššina ǝntanay da [ǝmǝrǝdda].
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Fǝlas Mǝššina ittâf aytedan kul daɣ tǝmazrǝyt fǝl a tan-assaknu ketnasan tǝhanint-net.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Ya Mǝššina! Tǝgǝrgist-nak, ǝd tayttay-nak ǝd masnat-nak wǝr ǝlenat ǝddukad. Ǝlxǝkuman-nak wǝr t-illa i ifragan ǝšǝggǝr-nasan, tarrayen-nak wǝr t-illa i ifragan ǝgǝrri-nasnat.
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 «Mǝni wa issanan awa daɣ isamadran Ǝmǝli? Mǝni was kala ad iqqal ǝmǝššewwǝr-net?
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Mǝni was kala ad iga i Mǝššina tǝnǝfust, ǝngǝm iqqǝl as irwâs-tu tǝnǝfust?»
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Arat kul ǝnta a d-ifal, ǝnta a d-ewayan as t-imal arat kul, ǝnta deɣ a ilan arat kul. Igrǝwet Mǝššina adkul daɣ azzaman kul har faw! Amin.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.