Mateus 17

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As ǝgan sǝdis adan dǝffǝr awen, iddew Ɣaysa ǝd Butros, ǝd Yaqub, ǝd Yaxya imosan amadray ǝn Yaqub en da, ikka dǝr-san adɣaɣ zagren ɣas-nasan.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Den da ad immǝttay azzahir-net dat-san, imalawlaw udǝm-net s ǝnnur olan ǝd wa n tǝfuk, ǝgan sǝlsa-net tǝmǝllay tǝsiraqqet wǝllen, tǝkna ǝsǝmǝɣmǝɣ.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ǝhinan-in oggân ǝnnǝbi Musa, d ǝnnǝbi Ilyas as du-nafalalan, mišawalan ǝd Ɣaysa.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Iggad-du Butros inna i Ɣaysa: «Ǝmǝli, olaɣ as nǝlla da! Kud tareɣ adi, ad ǝkrǝsa karad hǝktan daɣ adag wa. Iyyan i-nak, iyyan in Musa, iyyan in Ilyas.»
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Harwada iššewal Butros as tan-tǝlsa tǝgarak tǝmilawlawat, təqqal-asan zun telay. Igmad ǝmǝsli tagarak ten, inna: «Awa Barar-in wa ǝkneɣ tara; ǝnta a d-issǝndan agna-nin. Sǝsǝmat-as!»
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 As ǝslan nǝttulab i batu ten, ǝrmaɣan wǝllen, fataqqen ǝssǝjadan.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Ihoz-tan-in Ɣaysa, idas-tan, inn-asan: «Ǝnkǝrat, tǝgmǝdet-kawan tasa!»
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ǝdkalan-du nǝttulab isawadan-nasan wǝr hǝnnǝyan ar Ɣaysa.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Tazabben-du adɣaɣ en da, as tan-omar Ɣaysa, inn-asan: «Ad wǝr tǝmǝlam y awedan waliyyan awa tǝnayam da, iket wǝr d-ǝnkera nak Ag Aggadǝm daɣ tǝmattant.»
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Ǝssǝstanan nǝttulab Ɣaysa, ǝnnan-as: «Mafel za gannin musanan n Ǝttawret: "Kundaba osa-du Ilyas tǝzzar as du-z-asu Ǝlmǝsix?"»
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Awalla za ar a d-asu Ilyas, annazzam aratan kul.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Amaran ǝssosanaq-qawan as Ilyas, osâ-du, mišan wǝr t-ǝqbelan aytedan, kalar ǝgan-as awas ǝran. Ǝmmǝk en daɣ as illikan as a di-zǝɣɣǝzzǝban nak Ag Aggadǝm.»
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ǝgran nǝttulab as Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman, as iha Ɣaysa batu-net den.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 As d-izzabbat Ɣaysa ǝd nǝttulab-net win karad en adɣaɣ, ǝhozan-du tamattay, ikk-ay-du alǝs iyyan igaraffat dat-ǝs,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 inn-as: «Ǝmǝli, hǝnǝttǝt i barar-in, tazakarkarat a tu-tǝgrawat, amaran iɣɣizzab wǝllen fǝlas faw da itudu daɣ tǝmsay, madeɣ aman.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ewayaq-qu ǝs nǝttulab-nak y ad t-ǝzzuzǝyan, mišan indar-asan.»
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Inna Ɣaysa: «Xa! Iket iba n ǝzǝgzan, iket ǝššur daɣ aytedan n azzaman a! Awak har ǝmmay ǝddewa dǝr-wan, ǝzizaydara dǝr-wan? Awǝyat-i-du barar sa da!»
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Iharaššat Ɣaysa aggǝsuf wa ihan barar en, tǝzzar igmad-tu. Izzay barar daɣ amazay wen da.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Ǝhozan-in nǝttulab Ɣaysa ǝnnan-as: «Mafel nakkanay indâr-anaɣ ikus n aggǝsuf wen?»
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Inn-asan: «Adi za aššaddat ǝn rǝkkǝm n ǝzǝgzan-nawan! Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as ǝnnar tǝlâm daɣ ǝzǝgzan a ogdân ǝd wala imi ǝn tǝzuɣay n ǝšǝnnan, har tǝnnam y ǝdɣaɣ en: "Ǝgmǝd edag di takka wen", ad ammazal s adi. Ǝddi wǝr t-illa arat as dawan-z-indǝr igi-net.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 [Amaran ǝzzǝnǝf n aggǝsuf wen, wǝr igǝmmǝd awedan ar ǝs tǝwatriwen, d ǝzum.»]
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Ǝzǝl iyyan ǝddewan nǝttulab ǝn Ɣaysa daɣ akal ǝn Galilaya as dasan-inna: «Nak Ag Aggadǝm ǝjwâra ad ǝggâzaɣ ifassan n aytedan,
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 agin iman-nin, tǝzzar ǝnkǝra-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad.» Tǝɣšad batu ten iman-nasan wǝllen.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Igla Ɣaysa ǝd nǝttulab-net har ewadan Kafarnahum. Ǝnkaran aytedan win zarzamnen amana y Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, ǝhozan-in Butros, ǝssǝstanan-tu ǝnnan-as: «Awak ǝššex-nawan arazam a wǝr itǝggu amana y Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada?»
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Inn-asan Butros: «Awalla za ar irazzam-tu». Iggaz Butros ehan, azzar-as Ɣaysa awal issǝstan-tu inn-as: «Ma tǝnne kay Simɣon, ma irazzaman takǝsen d amana i mǝnokalan n ǝddǝnet? Awak maddanǝsan a dasan-tan-razzamnen, meɣ aytedan sa hadan?»
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Inn-as Simɣon: «Aytedan sa hadan a dasan-tan-razzamnen.» Inn-as Ɣaysa amaran: «Daɣ adi maddanǝs ǝn mǝnokalan wǝr tan-iwer arazam ǝn wala.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Mišan ya fǝl ad wǝr nǝqqǝl tǝsǝnkǝft y ǝzǝgzan n aytedan win zarzamnen, aglu akku agaraw, tǝgǝra daɣ-as azabzab wa n abbaz ǝn kifitan. Kifi wa tobazaɣ ǝstizarat, aru imi-net, a daɣ-as in-tagǝza tefelt n ǝzrǝf wa mallan. Tefelt ten ǝkkǝs-tat-du, tagla takfaɣ-asan-tat, ad tǝqqal ǝrruzmatan n amana wa-nin, ǝd wa-nak.»
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.