Marcos 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ilas Ɣaysa tewaɣlay ən təgadamayt n agaraw wa n Galilaya, ad isasaɣru aytedan. Təddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman a d-ihân imi n agaraw da da, iqqim daɣ-as. Tamattay amaran ketnet təqqim-du təbdâd daɣ əsəlim n agaraw.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 A tat-isasaɣru aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan daɣ əsəssəɣri-net:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 «Səsəmat! Ǝmagyak iyyan a iglan y ad inbǝl tawagost-net.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ərtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad ətšan-tanat.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ǝrtaknat šiyyad daɣ amaḍal əhanat təhun. Idwal-du amasa wen tarmad fəlas wər illa daw-əs amaḍal aggen daɣ əglan kewan,
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 mišan as tǝggǝzzay təfuk, illəsway, iqqur fəlas wər iha amaḍal a daɣ in zʼugagan kewan-net.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Šiyyad ərtaknat daɣ təfəssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den, igdal-asnat awen ara.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiɣaɣanen-net šiyyad akkiyyat əhanat-tat karadat təmərwen ən təblalt. Šiyyad sədisat təmərwen, šiyyad temeday.»
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Wa isallin, issǝsǝmet.»
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 As tǝfal tamattay Ɣaysa, ənkaran-du nəttulab-net win maraw d əššin d aytedan wiyyad a dər-əs tidawnen, əssəstanan-tu d almaɣna n ǝlmitalan win itaggu.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Inn-asan: «Kawanay təgrâwam masnat daɣ əssiran ǝn Taɣmar ta n Məššina, mišan aytedan win hadatnen arat kul tangalen as dasan-itatamal.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Adi a d-ewayan as əswâdan, mišan wər hənnəyan, ǝssisaman, mišan wər gərrin. Id ənnar wər iga adi, utaban, təwəsurəfan-asan bakkadan-nasan.»
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Inn-asan deɣ: «Awak əgərri a wər təgem wa daɣ ǝlmital? Daɣ adi manəmmək as za tagrim ǝlmitalan win hadatnen?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Ǝmagyak wa n ihogan, ǝlmital a imos n awedan immalan awal ən Məššina y aytedan.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y awal ən Məššina mišan a d-asu Aššaytan den da ikkəs-tu daɣ wallan-nasan.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal əhanat təhun, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y awal ən Məššina ad t-ǝqbalan ǝddi da ǝs man filawasnen,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 mišan wǝr ila awen ekay. Aytedan win wǝr ǝmosan ar mǝssawǝsan ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyin ǝzǝgzan ǝddi da.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Amasa wa irtakan daɣ təfəssaɣ, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y Awal ǝn Məššina,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 mišan aššawašatan n əddənet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet taytwen-nasan, d ark deranan wiyyad aggotnen, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Amasa wa irtakan amaran daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y Awal ən Məššina, a sər-əs əzzəgzənan, iqqəl-asan tənfa, tǝmosat karadat tǝmǝrwen n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl temeday.»
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Awak fətəla tərɣât idakkal-tat awedan ag-et daw əɣəzu madeɣ daw tessat? Wərgeɣ ətəwəsəwar a tətawaggu edag ihhoken?
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Wər t-illa a iɣbâran, wər za nǝnǝfilǝl; wala iyyan imosan ǝssir, wər za naffaggu.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Wa isallin, aslet!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Inn-asan deɣ: «Taggat əsəsəm olâɣan y əmazal wa d-ifalan Məššina! Təsəkət tas təkkatam y aytedan ənta as dawan-z-ikət Məššina, iššit-awan deɣ fall-as.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila; wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.»
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Inn-asan deɣ: «Taɣmar ta n Məššina təha əlmital n awedan inbâlan amasa daɣ tawagost-net.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Gər zʼinsâ wala okây, gər zʼehad wala ezal; amasa wədi a d-igməd, ad idaggal. Wər issen məššis əmmək was d-igmad wala was idaggal,
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 fəlas amaḍal, gar-es əd man-net as d-itakkas tǝnfa. Yel a d-itizaran agamad, dəffər awen agu šiɣaɣanen, amaran ədwəlnat-du daɣ-asnat təblalen.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Təŋŋâ tǝbzǝst ɣas, idkâl-du məššis əlmoši, assantu daɣ allay-net; fəlas tamert n allay a təgat.»
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Mas za nammattal Taɣmar ta n Məššina? Ma imos ǝlmital wa tat-isassagran?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Taɣmar za ta n Məššina təha əlmital n amasa n annabat igân esəm mutard ogaran imasan kul təmmədrǝyt.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Mišan dər iga awen da, as itawanbal, ad idwəl, agər annabatan kul win nebəlan təzzəgrət. Agu izəlan əgânen tǝzzǝgrǝt ta n as a daɣ-san agin gǝḍad šisəllula.»
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ǝlmitalan aggotnen šilat ən win di as dasan-immal Ɣaysa awal wa d-ifalan Məššina, a daɣ ewâl awen s awas əfragan əgərri-net.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Wər t-illa a inna i tamattay əs wərgeɣ ǝlmitalan a daq-qu inna, mišan as iqqal ɣas-net ənta əd nəttulab-net a dasan-iməl almaɣna n ǝlmitalan win di ketnasan.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Ǝzəl wenda, as d-ihoz ahad, inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Nəɣrəset əs tagadamayt ta hadat n agaraw.»
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ǝfalan tamattay, matakwayan nəttulab-net, ewayan-tu daɣ əɣlal n aman wa da daɣ iqqim da. Ǝddewan dər-əs əɣlalan n aman wiyyad.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Ǝglân as d-igar aḍu issohen fəl agaraw. Ad sattabnat tənazzamaren y əɣlal, taggazan-t-id aman har ibuk y ad idnəy.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 As itaggu awen, Ɣaysa ǝnta issomat adafor insâ daɣ ələqqam n əɣlal. Təzzar əssənkaran-tu nəttulab-net daɣ etǝs, ənnan-as: «Ǝlfəqqi! Awak zələy a wər təge daɣ a danaɣ-atšin aman?»
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Inkar-du Ɣaysa, isannarɣam y aḍu, inna y agaraw: «Ǝdrər, taffasta!» Təzzar izzəkkat aḍu, iɣrad arat kul adrur.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Təzzar inn-asan: «Ma kawan-issərmaɣan? Awak ǝzǝgzan a wər təgem harwa da?»
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Təggaz tasa zəwwərat inəttulab, ad tinəmənnin: «Kawanay ak, ma imos wa daɣ awedan, s aḍu d agaraw da ittâf daɣ-san tanat?»
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.