Marcos 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Ilas Ɣaysa tewaɣlay ən təgadamayt n agaraw wa n Galilaya, ad isasaɣru aytedan. Təddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman a d-ihân imi n agaraw da da, iqqim daɣ-as. Tamattay amaran ketnet təqqim-du təbdâd daɣ əsəlim n agaraw.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 A tat-isasaɣru aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan daɣ əsəssəɣri-net:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 «Səsəmat! Ǝmagyak iyyan a iglan y ad inbǝl tawagost-net.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ərtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad ətšan-tanat.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ǝrtaknat šiyyad daɣ amaḍal əhanat təhun. Idwal-du amasa wen tarmad fəlas wər illa daw-əs amaḍal aggen daɣ əglan kewan,
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 mišan as tǝggǝzzay təfuk, illəsway, iqqur fəlas wər iha amaḍal a daɣ in zʼugagan kewan-net.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Šiyyad ərtaknat daɣ təfəssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den, igdal-asnat awen ara.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiɣaɣanen-net šiyyad akkiyyat əhanat-tat karadat təmərwen ən təblalt. Šiyyad sədisat təmərwen, šiyyad temeday.»
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Wa isallin, issǝsǝmet.»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 As tǝfal tamattay Ɣaysa, ənkaran-du nəttulab-net win maraw d əššin d aytedan wiyyad a dər-əs tidawnen, əssəstanan-tu d almaɣna n ǝlmitalan win itaggu.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Inn-asan: «Kawanay təgrâwam masnat daɣ əssiran ǝn Taɣmar ta n Məššina, mišan aytedan win hadatnen arat kul tangalen as dasan-itatamal.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Adi a d-ewayan as əswâdan, mišan wər hənnəyan, ǝssisaman, mišan wər gərrin. Id ənnar wər iga adi, utaban, təwəsurəfan-asan bakkadan-nasan.»
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Inn-asan deɣ: «Awak əgərri a wər təgem wa daɣ ǝlmital? Daɣ adi manəmmək as za tagrim ǝlmitalan win hadatnen?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Ǝmagyak wa n ihogan, ǝlmital a imos n awedan immalan awal ən Məššina y aytedan.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y awal ən Məššina mišan a d-asu Aššaytan den da ikkəs-tu daɣ wallan-nasan.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal əhanat təhun, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y awal ən Məššina ad t-ǝqbalan ǝddi da ǝs man filawasnen,
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 mišan wǝr ila awen ekay. Aytedan win wǝr ǝmosan ar mǝssawǝsan ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyin ǝzǝgzan ǝddi da.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Amasa wa irtakan daɣ təfəssaɣ, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y Awal ǝn Məššina,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 mišan aššawašatan n əddənet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet taytwen-nasan, d ark deranan wiyyad aggotnen, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Amasa wa irtakan amaran daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y Awal ən Məššina, a sər-əs əzzəgzənan, iqqəl-asan tənfa, tǝmosat karadat tǝmǝrwen n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl temeday.»
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Awak fətəla tərɣât idakkal-tat awedan ag-et daw əɣəzu madeɣ daw tessat? Wərgeɣ ətəwəsəwar a tətawaggu edag ihhoken?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Wər t-illa a iɣbâran, wər za nǝnǝfilǝl; wala iyyan imosan ǝssir, wər za naffaggu.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Wa isallin, aslet!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Inn-asan deɣ: «Taggat əsəsəm olâɣan y əmazal wa d-ifalan Məššina! Təsəkət tas təkkatam y aytedan ənta as dawan-z-ikət Məššina, iššit-awan deɣ fall-as.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila; wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.»
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Inn-asan deɣ: «Taɣmar ta n Məššina təha əlmital n awedan inbâlan amasa daɣ tawagost-net.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Gər zʼinsâ wala okây, gər zʼehad wala ezal; amasa wədi a d-igməd, ad idaggal. Wər issen məššis əmmək was d-igmad wala was idaggal,
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 fəlas amaḍal, gar-es əd man-net as d-itakkas tǝnfa. Yel a d-itizaran agamad, dəffər awen agu šiɣaɣanen, amaran ədwəlnat-du daɣ-asnat təblalen.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Təŋŋâ tǝbzǝst ɣas, idkâl-du məššis əlmoši, assantu daɣ allay-net; fəlas tamert n allay a təgat.»
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Mas za nammattal Taɣmar ta n Məššina? Ma imos ǝlmital wa tat-isassagran?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Taɣmar za ta n Məššina təha əlmital n amasa n annabat igân esəm mutard ogaran imasan kul təmmədrǝyt.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Mišan dər iga awen da, as itawanbal, ad idwəl, agər annabatan kul win nebəlan təzzəgrət. Agu izəlan əgânen tǝzzǝgrǝt ta n as a daɣ-san agin gǝḍad šisəllula.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Ǝlmitalan aggotnen šilat ən win di as dasan-immal Ɣaysa awal wa d-ifalan Məššina, a daɣ ewâl awen s awas əfragan əgərri-net.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Wər t-illa a inna i tamattay əs wərgeɣ ǝlmitalan a daq-qu inna, mišan as iqqal ɣas-net ənta əd nəttulab-net a dasan-iməl almaɣna n ǝlmitalan win di ketnasan.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ǝzəl wenda, as d-ihoz ahad, inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Nəɣrəset əs tagadamayt ta hadat n agaraw.»
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ǝfalan tamattay, matakwayan nəttulab-net, ewayan-tu daɣ əɣlal n aman wa da daɣ iqqim da. Ǝddewan dər-əs əɣlalan n aman wiyyad.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Ǝglân as d-igar aḍu issohen fəl agaraw. Ad sattabnat tənazzamaren y əɣlal, taggazan-t-id aman har ibuk y ad idnəy.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 As itaggu awen, Ɣaysa ǝnta issomat adafor insâ daɣ ələqqam n əɣlal. Təzzar əssənkaran-tu nəttulab-net daɣ etǝs, ənnan-as: «Ǝlfəqqi! Awak zələy a wər təge daɣ a danaɣ-atšin aman?»
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Inkar-du Ɣaysa, isannarɣam y aḍu, inna y agaraw: «Ǝdrər, taffasta!» Təzzar izzəkkat aḍu, iɣrad arat kul adrur.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Təzzar inn-asan: «Ma kawan-issərmaɣan? Awak ǝzǝgzan a wər təgem harwa da?»
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Təggaz tasa zəwwərat inəttulab, ad tinəmənnin: «Kawanay ak, ma imos wa daɣ awedan, s aḍu d agaraw da ittâf daɣ-san tanat?»
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.