Marcos 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Ilas Ɣaysa tewaɣlay ən təgadamayt n agaraw wa n Galilaya, ad isasaɣru aytedan. Təddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman a d-ihân imi n agaraw da da, iqqim daɣ-as. Tamattay amaran ketnet təqqim-du təbdâd daɣ əsəlim n agaraw.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 A tat-isasaɣru aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan daɣ əsəssəɣri-net:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 «Səsəmat! Ǝmagyak iyyan a iglan y ad inbǝl tawagost-net.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ərtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad ətšan-tanat.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ǝrtaknat šiyyad daɣ amaḍal əhanat təhun. Idwal-du amasa wen tarmad fəlas wər illa daw-əs amaḍal aggen daɣ əglan kewan,
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 mišan as tǝggǝzzay təfuk, illəsway, iqqur fəlas wər iha amaḍal a daɣ in zʼugagan kewan-net.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Šiyyad ərtaknat daɣ təfəssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den, igdal-asnat awen ara.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiɣaɣanen-net šiyyad akkiyyat əhanat-tat karadat təmərwen ən təblalt. Šiyyad sədisat təmərwen, šiyyad temeday.»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Wa isallin, issǝsǝmet.»
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 As tǝfal tamattay Ɣaysa, ənkaran-du nəttulab-net win maraw d əššin d aytedan wiyyad a dər-əs tidawnen, əssəstanan-tu d almaɣna n ǝlmitalan win itaggu.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Inn-asan: «Kawanay təgrâwam masnat daɣ əssiran ǝn Taɣmar ta n Məššina, mišan aytedan win hadatnen arat kul tangalen as dasan-itatamal.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Adi a d-ewayan as əswâdan, mišan wər hənnəyan, ǝssisaman, mišan wər gərrin. Id ənnar wər iga adi, utaban, təwəsurəfan-asan bakkadan-nasan.»
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Inn-asan deɣ: «Awak əgərri a wər təgem wa daɣ ǝlmital? Daɣ adi manəmmək as za tagrim ǝlmitalan win hadatnen?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Ǝmagyak wa n ihogan, ǝlmital a imos n awedan immalan awal ən Məššina y aytedan.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y awal ən Məššina mišan a d-asu Aššaytan den da ikkəs-tu daɣ wallan-nasan.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal əhanat təhun, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y awal ən Məššina ad t-ǝqbalan ǝddi da ǝs man filawasnen,
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 mišan wǝr ila awen ekay. Aytedan win wǝr ǝmosan ar mǝssawǝsan ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyin ǝzǝgzan ǝddi da.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Amasa wa irtakan daɣ təfəssaɣ, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y Awal ǝn Məššina,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 mišan aššawašatan n əddənet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet taytwen-nasan, d ark deranan wiyyad aggotnen, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Amasa wa irtakan amaran daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y Awal ən Məššina, a sər-əs əzzəgzənan, iqqəl-asan tənfa, tǝmosat karadat tǝmǝrwen n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl temeday.»
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Awak fətəla tərɣât idakkal-tat awedan ag-et daw əɣəzu madeɣ daw tessat? Wərgeɣ ətəwəsəwar a tətawaggu edag ihhoken?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Wər t-illa a iɣbâran, wər za nǝnǝfilǝl; wala iyyan imosan ǝssir, wər za naffaggu.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Wa isallin, aslet!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Inn-asan deɣ: «Taggat əsəsəm olâɣan y əmazal wa d-ifalan Məššina! Təsəkət tas təkkatam y aytedan ənta as dawan-z-ikət Məššina, iššit-awan deɣ fall-as.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila; wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.»
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Inn-asan deɣ: «Taɣmar ta n Məššina təha əlmital n awedan inbâlan amasa daɣ tawagost-net.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Gər zʼinsâ wala okây, gər zʼehad wala ezal; amasa wədi a d-igməd, ad idaggal. Wər issen məššis əmmək was d-igmad wala was idaggal,
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 fəlas amaḍal, gar-es əd man-net as d-itakkas tǝnfa. Yel a d-itizaran agamad, dəffər awen agu šiɣaɣanen, amaran ədwəlnat-du daɣ-asnat təblalen.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Təŋŋâ tǝbzǝst ɣas, idkâl-du məššis əlmoši, assantu daɣ allay-net; fəlas tamert n allay a təgat.»
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Mas za nammattal Taɣmar ta n Məššina? Ma imos ǝlmital wa tat-isassagran?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Taɣmar za ta n Məššina təha əlmital n amasa n annabat igân esəm mutard ogaran imasan kul təmmədrǝyt.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Mišan dər iga awen da, as itawanbal, ad idwəl, agər annabatan kul win nebəlan təzzəgrət. Agu izəlan əgânen tǝzzǝgrǝt ta n as a daɣ-san agin gǝḍad šisəllula.»
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Ǝlmitalan aggotnen šilat ən win di as dasan-immal Ɣaysa awal wa d-ifalan Məššina, a daɣ ewâl awen s awas əfragan əgərri-net.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Wər t-illa a inna i tamattay əs wərgeɣ ǝlmitalan a daq-qu inna, mišan as iqqal ɣas-net ənta əd nəttulab-net a dasan-iməl almaɣna n ǝlmitalan win di ketnasan.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ǝzəl wenda, as d-ihoz ahad, inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Nəɣrəset əs tagadamayt ta hadat n agaraw.»
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Ǝfalan tamattay, matakwayan nəttulab-net, ewayan-tu daɣ əɣlal n aman wa da daɣ iqqim da. Ǝddewan dər-əs əɣlalan n aman wiyyad.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ǝglân as d-igar aḍu issohen fəl agaraw. Ad sattabnat tənazzamaren y əɣlal, taggazan-t-id aman har ibuk y ad idnəy.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 As itaggu awen, Ɣaysa ǝnta issomat adafor insâ daɣ ələqqam n əɣlal. Təzzar əssənkaran-tu nəttulab-net daɣ etǝs, ənnan-as: «Ǝlfəqqi! Awak zələy a wər təge daɣ a danaɣ-atšin aman?»
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Inkar-du Ɣaysa, isannarɣam y aḍu, inna y agaraw: «Ǝdrər, taffasta!» Təzzar izzəkkat aḍu, iɣrad arat kul adrur.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Təzzar inn-asan: «Ma kawan-issərmaɣan? Awak ǝzǝgzan a wər təgem harwa da?»
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Təggaz tasa zəwwərat inəttulab, ad tinəmənnin: «Kawanay ak, ma imos wa daɣ awedan, s aḍu d agaraw da ittâf daɣ-san tanat?»
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.