Marcos 4
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 Ilas Ɣaysa tewaɣlay ən təgadamayt n agaraw wa n Galilaya, ad isasaɣru aytedan. Təddew-du fall-as tamattay tagget, har as iggaz aɣlal n aman a d-ihân imi n agaraw da da, iqqim daɣ-as. Tamattay amaran ketnet təqqim-du təbdâd daɣ əsəlim n agaraw.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 A tat-isasaɣru aratan aggotnen s ǝlmitalan. Inn-asan daɣ əsəssəɣri-net:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Səsəmat! Ǝmagyak iyyan a iglan y ad inbǝl tawagost-net.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Daɣ anabal wa itaggu den imosan anabas n amasa, ərtaknat tǝblalen šiyyad fǝl tama ǝn tarrayt, osan-du gǝḍad ətšan-tanat.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Ǝrtaknat šiyyad daɣ amaḍal əhanat təhun. Idwal-du amasa wen tarmad fəlas wər illa daw-əs amaḍal aggen daɣ əglan kewan,
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 mišan as tǝggǝzzay təfuk, illəsway, iqqur fəlas wər iha amaḍal a daɣ in zʼugagan kewan-net.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Šiyyad ərtaknat daɣ təfəssaɣ. Ǝdwalnat tǝfǝssaɣ šin, ǝlmaznat amasa wa d-idwalan den, igdal-asnat awen ara.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Mišan ya arat daɣ təblalen en irtak daɣ amaḍal olaɣan. Igmad-du, idwal, iga šiɣaɣanen. Šiɣaɣanen-net šiyyad akkiyyat əhanat-tat karadat təmərwen ən təblalt. Šiyyad sədisat təmərwen, šiyyad temeday.»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Wa isallin, issǝsǝmet.»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 As tǝfal tamattay Ɣaysa, ənkaran-du nəttulab-net win maraw d əššin d aytedan wiyyad a dər-əs tidawnen, əssəstanan-tu d almaɣna n ǝlmitalan win itaggu.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Inn-asan: «Kawanay təgrâwam masnat daɣ əssiran ǝn Taɣmar ta n Məššina, mišan aytedan win hadatnen arat kul tangalen as dasan-itatamal.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Adi a d-ewayan as əswâdan, mišan wər hənnəyan, ǝssisaman, mišan wər gərrin. Id ənnar wər iga adi, utaban, təwəsurəfan-asan bakkadan-nasan.»
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Inn-asan deɣ: «Awak əgərri a wər təgem wa daɣ ǝlmital? Daɣ adi manəmmək as za tagrim ǝlmitalan win hadatnen?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ǝmagyak wa n ihogan, ǝlmital a imos n awedan immalan awal ən Məššina y aytedan.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Amasa wa irtakan fǝl tama ǝn tarrayt, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y awal ən Məššina mišan a d-asu Aššaytan den da ikkəs-tu daɣ wallan-nasan.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Amasa wa irtakan daɣ amaḍal əhanat təhun, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y awal ən Məššina ad t-ǝqbalan ǝddi da ǝs man filawasnen,
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 mišan wǝr ila awen ekay. Aytedan win wǝr ǝmosan ar mǝssawǝsan ǝn tǝmazayen. Igda ɣas a tu-tǝmǝl tǝssust, madeɣ tǝddǝguzt tǝgât fǝl ǝddǝlil n Awal ǝn Mǝššina, ad ayyin ǝzǝgzan ǝddi da.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Amasa wa irtakan daɣ təfəssaɣ, ǝlmital a imos n aytedan win əslanen y Awal ǝn Məššina,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 mišan aššawašatan n əddənet, d adakal wa tǝga tǝgǝrgist n ǝddǝnet taytwen-nasan, d ark deranan wiyyad aggotnen, ǝssǝfalan-du dǝnnǝg Awal wen, igdal-as awen a d-awǝy tǝnfa.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Amasa wa irtakan amaran daɣ amaḍal olaɣan, ǝlmital a imos n aytedan win as, as əslan y Awal ən Məššina, a sər-əs əzzəgzənan, iqqəl-asan tənfa, tǝmosat karadat tǝmǝrwen n ǝnǝtfus, iyyat tǝqqǝl sǝdisat tǝmǝrwen, iyyat amaran tǝqqǝl temeday.»
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Awak fətəla tərɣât idakkal-tat awedan ag-et daw əɣəzu madeɣ daw tessat? Wərgeɣ ətəwəsəwar a tətawaggu edag ihhoken?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Wər t-illa a iɣbâran, wər za nǝnǝfilǝl; wala iyyan imosan ǝssir, wər za naffaggu.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Wa isallin, aslet!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Inn-asan deɣ: «Taggat əsəsəm olâɣan y əmazal wa d-ifalan Məššina! Təsəkət tas təkkatam y aytedan ənta as dawan-z-ikət Məššina, iššit-awan deɣ fall-as.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Fǝlas wa ilan, a das-itǝwǝšitu awa ila; wa wǝr nǝla amaran, arat n awa ila da a daɣ-as attarmas.»
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Inn-asan deɣ: «Taɣmar ta n Məššina təha əlmital n awedan inbâlan amasa daɣ tawagost-net.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Gər zʼinsâ wala okây, gər zʼehad wala ezal; amasa wədi a d-igməd, ad idaggal. Wər issen məššis əmmək was d-igmad wala was idaggal,
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 fəlas amaḍal, gar-es əd man-net as d-itakkas tǝnfa. Yel a d-itizaran agamad, dəffər awen agu šiɣaɣanen, amaran ədwəlnat-du daɣ-asnat təblalen.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Təŋŋâ tǝbzǝst ɣas, idkâl-du məššis əlmoši, assantu daɣ allay-net; fəlas tamert n allay a təgat.»
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Dəffər awen inn-asan Ɣaysa: «Mas za nammattal Taɣmar ta n Məššina? Ma imos ǝlmital wa tat-isassagran?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Taɣmar za ta n Məššina təha əlmital n amasa n annabat igân esəm mutard ogaran imasan kul təmmədrǝyt.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Mišan dər iga awen da, as itawanbal, ad idwəl, agər annabatan kul win nebəlan təzzəgrət. Agu izəlan əgânen tǝzzǝgrǝt ta n as a daɣ-san agin gǝḍad šisəllula.»
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ǝlmitalan aggotnen šilat ən win di as dasan-immal Ɣaysa awal wa d-ifalan Məššina, a daɣ ewâl awen s awas əfragan əgərri-net.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Wər t-illa a inna i tamattay əs wərgeɣ ǝlmitalan a daq-qu inna, mišan as iqqal ɣas-net ənta əd nəttulab-net a dasan-iməl almaɣna n ǝlmitalan win di ketnasan.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ǝzəl wenda, as d-ihoz ahad, inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Nəɣrəset əs tagadamayt ta hadat n agaraw.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ǝfalan tamattay, matakwayan nəttulab-net, ewayan-tu daɣ əɣlal n aman wa da daɣ iqqim da. Ǝddewan dər-əs əɣlalan n aman wiyyad.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ǝglân as d-igar aḍu issohen fəl agaraw. Ad sattabnat tənazzamaren y əɣlal, taggazan-t-id aman har ibuk y ad idnəy.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 As itaggu awen, Ɣaysa ǝnta issomat adafor insâ daɣ ələqqam n əɣlal. Təzzar əssənkaran-tu nəttulab-net daɣ etǝs, ənnan-as: «Ǝlfəqqi! Awak zələy a wər təge daɣ a danaɣ-atšin aman?»
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Inkar-du Ɣaysa, isannarɣam y aḍu, inna y agaraw: «Ǝdrər, taffasta!» Təzzar izzəkkat aḍu, iɣrad arat kul adrur.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Təzzar inn-asan: «Ma kawan-issərmaɣan? Awak ǝzǝgzan a wər təgem harwa da?»
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Təggaz tasa zəwwərat inəttulab, ad tinəmənnin: «Kawanay ak, ma imos wa daɣ awedan, s aḍu d agaraw da ittâf daɣ-san tanat?»
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.