Marcos 15
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 As affaw aɣôra əmmənayan muzaran ən limaman ǝd muzaran ən Kǝl-Ǝlyǝhud əd musanan n Ǝttawret, almaɣna Asaggawar wa Zǝwwǝran ketnet, sassakradan Ɣaysa, ewayan-tu, əgan-tu daɣ fassan n ənaxkim Bilatǝs.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Issəstan-tu Bilatǝs, inn-as: «Awak kay daɣ a imosan əmənokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ad sawaran muzaran ən limaman Ɣaysa ark igitan aggotnen.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ilas-tu Bilatǝs əsəstan, inn-as: «Təsalla y aratan kul win kay-ǝsawaran da. Kay ma tənneɣ?»
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Iqqim Ɣaysa wər das-iles tənna n arat. Isammaklal awen əs Bilatǝs.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay a d-ikkəs ǝnaxkim Bilatǝs amaskasaw was tara tamattay agamad.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 As itaggu awen ill-ay aləs igan esəm Barɣabbas, ihân kasaw ənta əd nəffəllag wiyyad əs kala jannajarwayan tamattay har əgan iman n awedan daɣ awen.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Tənkar tamattay ad təgammay daɣ Bilatǝs a das-agu tənəfust ta ɣur-əs təlmad.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Inn-asan Bilatǝs: «Awak tara a təgam a dawan-əkkəsaɣ əmənokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ fassan?»
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ǝnta Bilatǝs issân as aššaddat ǝn manzaɣ ən muzaran ən limaman Ɣaysa a fəl t-ǝgan daɣ fassan.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Mišan əgan-du muzaran ən limaman daɣ tamattay ad tǝdgǝz Bilatǝs y a das-d-ikkəs Barɣabbas, wərgeɣ Ɣaysa.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ilas Bilatǝs awal, inn-asan: «Daɣ adi mas təram ad t-aga y aləs was təgannim da əmənokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud?»
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ǝlasan adakal ǝn maslan-nasan ad gannin: «Taytay-tu fəl tǝgǝttawt, a t-iba!»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Inn-asan Bilatǝs: «Mafel za? Ma iɣšad?» Mišan sahhaken wəllen imaslan-nasan, ad gannin: «Taytay-tu fəl tǝgǝttawt!»
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Issof Bilatǝs ləkkum y awa təra tamattay. Ikkas-asan-du Barɣabbas daɣ kasaw, Ɣaysa amaran isassag-as tenaɣay labasat s ələkkud dǝffǝr adi amaran ixkam-as ǝtəwətǝytay fəl tǝgǝttawt.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ewayan sojitan Ɣaysa s ammas n aɣarɣar n aɣalla n ahan wa n ǝššǝriɣa. Ǝɣran-du sojitan kul win hadatnen.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ǝssəlsan-tu əbərnuz zaggaɣan wa lasan mənokalan, əssəwaran-as deɣ almat ən təkəbbut zun ta n mǝnokalan təgât daɣ šənnanan. Imos awen igi daɣ-as tamakkakkayt.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 A tu-saslaman, gannin-as: «Oyy-ik, əmǝnokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud!»
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ad ǝggatan eɣaf-net s agabal ǝn telant, sutufan fall-as, tigərəffen sajadan-as.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 As daɣ-as əɣradan igi ən təmakkakkayt tǝrtayat ǝd tǝsǝssǝlka, əkkəsan fall-as ǝbərnuz zaggaɣan wa t-əssəlsan, əssoɣalan-tu isǝlsa win-da-net, əglan dər-əs, əgmədan dər-əs aɣrǝm y ad t-attaytayan fəl tǝgǝttawt.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ǝmmənayan sojitan əd Simɣon wa n əɣrəm ən Qǝrwan wa erawan Alaskandər əd Rufus ifâl-du šiwǝgas. Šahhaššalan-tu aggay ən tǝgǝttawt ta fəl zʼitəwətǝytəy Ɣaysa.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ewayan Ɣaysa s adag as itawannu Golgota, almaɣna n awen «Edag wa n Təkǝyya.»
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ǝkfan-tu esmad n əzzəbib irtâyan d amagal imosan ǝzzǝnǝf ǝn taɣǝlbast ifannazan talawayt, mišan ugay Ɣaysa əs təssay-nasan.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Təzzar ətaytayan-tu sojitan fəl tǝgǝttawt, əzunan isəlsa-net əs təšaɣeren.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ǝdəgəlšet as t-əttaytayan fəl tǝgǝttawt.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ǝttaytayan dənnəg-əs əsəllum a fəl iktâb əddəlil wa sər-əs d-ewayan tǝmattant. Ǝsəllum en, iktâb fall-as as: «Awa Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.»
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ijjiyat Ɣaysa d ǝššin jujab ǝn baydagan ətəwətǝytay. Iyyan itawataytay daɣ əɣil ən Ɣaysa, wa hadan itawataytay daɣ zalgat-net.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ǝmmək en da as tənda batu ta tənnat daɣ Ǝlkǝttaban: «Ad uddan daɣ maggan ən təkma.»
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 A das-taggin aytedan win du-takaynen den ark batuten, siwəliwilan iɣafawan-nasan, gannin-as: «Dew! Kay wa innan ad təjəbbərəjjeɣ Ehan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada tələsaq-qu akaras daɣ karad adan,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 əmərədda safsu iman-nak, tazzabbeɣ-du tǝgǝttawt di.»
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ǝmmǝk en daɣ as imuzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret da əgân daɣ-as tamakkakkayt, tinəmənnin gar-essan: «Ǝnta wa issəfsan aytedan, wər ifreg əsəfsi ən man-net.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Kud ənta Ǝlmǝsix a imos, wa n əmənokal n Israyil, azzabbatet-du tǝgǝttawt əmərədda ad nənəy adi, nəzzəgzən sər-əs.» Meddan win dər ijjiyat Ɣaysa ətəwətǝytəy əntanay da ǝhân šin-net.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 As iga ammasnazal, əlsanat šiyyay akal ketnet har tǝga tazzar.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 As təga tazzar, idkal Ɣaysa əməsli-net, inna:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ǝslan-as arat daɣ aytedan win əbdadnen den, ad gannin: «Səsəmat! Iɣarru ənnəbi Ilyas!»
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ozal-in sər-əs awedan iyyan, issəlmaɣ-du təduft daɣ bǝnegǝr, ittal-tat d əmi n agabal, izzal-as-tat-in y a tat-aššǝw, igannu: «Səllanat, ad nəssən a t-id-asu ənnəbi Ilyas, ikkəs-t-idu fəl tǝgǝttawt ta»
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Amazay wen da ad ikkas Ɣaysa əməsli issohen, amaran əgmadan-tu man.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Assaɣat ten da ad izzərrat əfər wa zǝwwǝran imosan anaɣer gər adag wa zəddigan əd wa ogaran tazdak daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Issərrat-du anaɣer wen ɣur afalla har eres.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 As inay kabtan ǝn sojitan ǝn Kǝl-Ǝrrum ibdâdan den əmmək was əgmadan man Ɣaysa, inna: «Illikan as aləs wa Barar ən Məššina.»
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ǝbdâdnat deɣ tədoden šiyyad sədi, əswâdnat daɣ awa igan den. Šidoden en təh-enat Maryama Madǝl, əd Maryama ta terawat Yaqub wa əndərran əd Yosas, d iyyat təgât esəm Salma.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Harwa iha Ɣaysa akal wa n Galilaya as das-əlkamnat, ədhâlnat-tu s awa əfragnat. Ǝbdâdnat deɣ tədoden šiyyad den aggotnen a d-əddewnen əd Ɣaysa əs Yerusalam.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 As tokay takəst n əzəl wa n əlgəmət, simutugan aytedan y əzəl wa n təsanfawt;
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 ikka Yusǝf wa n əɣrəm n Arimatay ehan ən Bilatǝs. Yusǝf aləs a imos itiwasaɣmaran ihân Asaggawar wa Zǝwwǝran, imos deɣ awedan igân attama daɣ assa ən Taɣmar ta n Məššina. Ǝnta a igan əmazal ən taholat imosan as ikka Bilatǝs, igmay daɣ-as taɣǝssa ən Ɣaysa.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Isammaklal əs Bilatǝs tərrub n agamad wa əgan man Ɣaysa. Isassaɣra-du kabtan wanâd, issəstan-tu kud itidda iba ən Ɣaysa wala.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 As das-iga kabtan wa isalan n iba ən Ɣaysa, ikfa Bilatǝs Yusǝf turagat n ad idkəl taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Izzənza-du Yusǝf šifit ta təhossayat, ikkas-du Ɣaysa fəl tǝgǝttawt, ig-ay daɣ-as, təzzar ig-ay daɣ əzəkka imosan akazam, isaɣɣararad-du təhunt zəwwərat ihar sər-əs imi-net.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Tǝlla Maryama Madǝl den əd Maryama ta terawat Yosas, ǝswâdnat daɣ adag wa daɣ tətawagga tǝɣǝssa ǝn Ɣaysa den.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.