Marcos 15

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 As affaw aɣôra əmmənayan muzaran ən limaman ǝd muzaran ən Kǝl-Ǝlyǝhud əd musanan n Ǝttawret, almaɣna Asaggawar wa Zǝwwǝran ketnet, sassakradan Ɣaysa, ewayan-tu, əgan-tu daɣ fassan n ənaxkim Bilatǝs.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Issəstan-tu Bilatǝs, inn-as: «Awak kay daɣ a imosan əmənokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud?» Inn-as Ɣaysa: «Kay iman-nak as tǝnneɣ adi.»
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Ad sawaran muzaran ən limaman Ɣaysa ark igitan aggotnen.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Ilas-tu Bilatǝs əsəstan, inn-as: «Təsalla y aratan kul win kay-ǝsawaran da. Kay ma tənneɣ?»
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Iqqim Ɣaysa wər das-iles tənna n arat. Isammaklal awen əs Bilatǝs.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Id d-iɣlay ǝmud wa n Akkay a d-ikkəs ǝnaxkim Bilatǝs amaskasaw was tara tamattay agamad.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 As itaggu awen ill-ay aləs igan esəm Barɣabbas, ihân kasaw ənta əd nəffəllag wiyyad əs kala jannajarwayan tamattay har əgan iman n awedan daɣ awen.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Tənkar tamattay ad təgammay daɣ Bilatǝs a das-agu tənəfust ta ɣur-əs təlmad.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Inn-asan Bilatǝs: «Awak tara a təgam a dawan-əkkəsaɣ əmənokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ fassan?»
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Ǝnta Bilatǝs issân as aššaddat ǝn manzaɣ ən muzaran ən limaman Ɣaysa a fəl t-ǝgan daɣ fassan.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Mišan əgan-du muzaran ən limaman daɣ tamattay ad tǝdgǝz Bilatǝs y a das-d-ikkəs Barɣabbas, wərgeɣ Ɣaysa.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Ilas Bilatǝs awal, inn-asan: «Daɣ adi mas təram ad t-aga y aləs was təgannim da əmənokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud?»
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Ǝlasan adakal ǝn maslan-nasan ad gannin: «Taytay-tu fəl tǝgǝttawt, a t-iba!»
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Inn-asan Bilatǝs: «Mafel za? Ma iɣšad?» Mišan sahhaken wəllen imaslan-nasan, ad gannin: «Taytay-tu fəl tǝgǝttawt!»
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Issof Bilatǝs ləkkum y awa təra tamattay. Ikkas-asan-du Barɣabbas daɣ kasaw, Ɣaysa amaran isassag-as tenaɣay labasat s ələkkud dǝffǝr adi amaran ixkam-as ǝtəwətǝytay fəl tǝgǝttawt.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Ewayan sojitan Ɣaysa s ammas n aɣarɣar n aɣalla n ahan wa n ǝššǝriɣa. Ǝɣran-du sojitan kul win hadatnen.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Ǝssəlsan-tu əbərnuz zaggaɣan wa lasan mənokalan, əssəwaran-as deɣ almat ən təkəbbut zun ta n mǝnokalan təgât daɣ šənnanan. Imos awen igi daɣ-as tamakkakkayt.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 A tu-saslaman, gannin-as: «Oyy-ik, əmǝnokal ən Kǝl-Ǝlyǝhud!»
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Ad ǝggatan eɣaf-net s agabal ǝn telant, sutufan fall-as, tigərəffen sajadan-as.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 As daɣ-as əɣradan igi ən təmakkakkayt tǝrtayat ǝd tǝsǝssǝlka, əkkəsan fall-as ǝbərnuz zaggaɣan wa t-əssəlsan, əssoɣalan-tu isǝlsa win-da-net, əglan dər-əs, əgmədan dər-əs aɣrǝm y ad t-attaytayan fəl tǝgǝttawt.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Ǝmmənayan sojitan əd Simɣon wa n əɣrəm ən Qǝrwan wa erawan Alaskandər əd Rufus ifâl-du šiwǝgas. Šahhaššalan-tu aggay ən tǝgǝttawt ta fəl zʼitəwətǝytəy Ɣaysa.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Ewayan Ɣaysa s adag as itawannu Golgota, almaɣna n awen «Edag wa n Təkǝyya.»
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Ǝkfan-tu esmad n əzzəbib irtâyan d amagal imosan ǝzzǝnǝf ǝn taɣǝlbast ifannazan talawayt, mišan ugay Ɣaysa əs təssay-nasan.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Təzzar ətaytayan-tu sojitan fəl tǝgǝttawt, əzunan isəlsa-net əs təšaɣeren.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Ǝdəgəlšet as t-əttaytayan fəl tǝgǝttawt.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ǝttaytayan dənnəg-əs əsəllum a fəl iktâb əddəlil wa sər-əs d-ewayan tǝmattant. Ǝsəllum en, iktâb fall-as as: «Awa Ǝmǝnokal ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud.»
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Ijjiyat Ɣaysa d ǝššin jujab ǝn baydagan ətəwətǝytay. Iyyan itawataytay daɣ əɣil ən Ɣaysa, wa hadan itawataytay daɣ zalgat-net.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ǝmmək en da as tənda batu ta tənnat daɣ Ǝlkǝttaban: «Ad uddan daɣ maggan ən təkma.»
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 A das-taggin aytedan win du-takaynen den ark batuten, siwəliwilan iɣafawan-nasan, gannin-as: «Dew! Kay wa innan ad təjəbbərəjjeɣ Ehan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada tələsaq-qu akaras daɣ karad adan,
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 əmərədda safsu iman-nak, tazzabbeɣ-du tǝgǝttawt di.»
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Ǝmmǝk en daɣ as imuzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret da əgân daɣ-as tamakkakkayt, tinəmənnin gar-essan: «Ǝnta wa issəfsan aytedan, wər ifreg əsəfsi ən man-net.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Kud ənta Ǝlmǝsix a imos, wa n əmənokal n Israyil, azzabbatet-du tǝgǝttawt əmərədda ad nənəy adi, nəzzəgzən sər-əs.» Meddan win dər ijjiyat Ɣaysa ətəwətǝytəy əntanay da ǝhân šin-net.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 As iga ammasnazal, əlsanat šiyyay akal ketnet har tǝga tazzar.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 As təga tazzar, idkal Ɣaysa əməsli-net, inna:
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Ǝslan-as arat daɣ aytedan win əbdadnen den, ad gannin: «Səsəmat! Iɣarru ənnəbi Ilyas!»
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Ozal-in sər-əs awedan iyyan, issəlmaɣ-du təduft daɣ bǝnegǝr, ittal-tat d əmi n agabal, izzal-as-tat-in y a tat-aššǝw, igannu: «Səllanat, ad nəssən a t-id-asu ənnəbi Ilyas, ikkəs-t-idu fəl tǝgǝttawt ta»
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Amazay wen da ad ikkas Ɣaysa əməsli issohen, amaran əgmadan-tu man.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Assaɣat ten da ad izzərrat əfər wa zǝwwǝran imosan anaɣer gər adag wa zəddigan əd wa ogaran tazdak daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada. Issərrat-du anaɣer wen ɣur afalla har eres.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 As inay kabtan ǝn sojitan ǝn Kǝl-Ǝrrum ibdâdan den əmmək was əgmadan man Ɣaysa, inna: «Illikan as aləs wa Barar ən Məššina.»
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Ǝbdâdnat deɣ tədoden šiyyad sədi, əswâdnat daɣ awa igan den. Šidoden en təh-enat Maryama Madǝl, əd Maryama ta terawat Yaqub wa əndərran əd Yosas, d iyyat təgât esəm Salma.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Harwa iha Ɣaysa akal wa n Galilaya as das-əlkamnat, ədhâlnat-tu s awa əfragnat. Ǝbdâdnat deɣ tədoden šiyyad den aggotnen a d-əddewnen əd Ɣaysa əs Yerusalam.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 As tokay takəst n əzəl wa n əlgəmət, simutugan aytedan y əzəl wa n təsanfawt;
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 ikka Yusǝf wa n əɣrəm n Arimatay ehan ən Bilatǝs. Yusǝf aləs a imos itiwasaɣmaran ihân Asaggawar wa Zǝwwǝran, imos deɣ awedan igân attama daɣ assa ən Taɣmar ta n Məššina. Ǝnta a igan əmazal ən taholat imosan as ikka Bilatǝs, igmay daɣ-as taɣǝssa ən Ɣaysa.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Isammaklal əs Bilatǝs tərrub n agamad wa əgan man Ɣaysa. Isassaɣra-du kabtan wanâd, issəstan-tu kud itidda iba ən Ɣaysa wala.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 As das-iga kabtan wa isalan n iba ən Ɣaysa, ikfa Bilatǝs Yusǝf turagat n ad idkəl taɣǝssa ǝn Ɣaysa.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Izzənza-du Yusǝf šifit ta təhossayat, ikkas-du Ɣaysa fəl tǝgǝttawt, ig-ay daɣ-as, təzzar ig-ay daɣ əzəkka imosan akazam, isaɣɣararad-du təhunt zəwwərat ihar sər-əs imi-net.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Tǝlla Maryama Madǝl den əd Maryama ta terawat Yosas, ǝswâdnat daɣ adag wa daɣ tətawagga tǝɣǝssa ǝn Ɣaysa den.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.