Marcos 12
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Iššewal-asan Ɣaysa daɣ ǝlmitalan, inn-asan: «Aləs iyyan a inbalan eškan n əzzəbib, issəɣlay-tan afarag. Iɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ za itawazmu əzzəbib, ikras deɣ ogga ihokken as zʼiggar awedan wa itagazan afarag. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 As du-tewad tamert ta n əmilǝy n əzzəbib, izammazal iyyan daɣ eklan-net əs meddan win ɣur-əs əɣfarnen afarag-net y a ɣur-san d-awəy adagar-net.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 As tan-in-osa əkli en, əbazan-tu, ǝgan-as šiwwit, əssoɣalan-tu məššis isikarayray ifassan.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Izammazal sər-san iyyan akli. As tan-in-osa, sabbasan eɣaf-net, əgan-as tar šəxšad.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Ilas məššis n afarag izammazal sər-san akli-net iyyan. As tan-in-osa, əbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Dəffər adi izammazal sər-san daɣ tanamazray wiyyad eklan-net aggotnen. Wiyyad za əggatan-tan har tan-əksanan, wiyyad ənɣan-tan kǝrǝz.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Abʼas d-iqqim i məššis n afarag ar barar-net wa ikna tara. Izammazal-tu sər-san daɣ tilkamat, fəlas a inna daɣ man-net: "Immikkan as ad əssəɣməran barar-in."
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Mišan as ǝnayan magyakan win əɣfarnen afarag barar wen, namannan gar-essan: "Ǝnta əddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nəkkusət afarag."
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Təzzar ǝbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Ǝgaran-in tafəkka-net sədi y afarag.»
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 «Daɣ adi ma zʼagu məššis n afarag wen? Wərgeɣ assa a du-z-agu ənta iman-net, agu iman ən magyakan win, issəɣfər afarag-net i wiyyad aytedan?
9 Aí Jesus perguntou:
10 Awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝlkəttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan,
10 Vocês não leram o que as
11 arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na!"»
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Ad gammayan muzaran win den əmmək was za səttərməsan Ɣaysa fəlas əgrân as əntanay a issoka s ǝlmital wen; mišan ya wər əhelan awen fəlas tamattay a əksudan. Adi fəl t-oyyan, əglan.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Dəffər awen əssokan-t-id arat daɣ Farisaytan d aytedan wiyyad ǝwarnen aganna n ǝmǝnokal Herod fəl a das-agin tǝnagmayt, s a tu-sassannin arat fəl t-əbazan.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Osan-t-id ənnan-as: «Ǝššex, nəssân as ǝməggi ən tidət a təmosa, amaran wǝr t-illa i tǝksuda daɣ awa tǝganna, fǝlas wǝr tǝzlaya daɣ almaqam n aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas dana-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina. A kay-nəssəstən, awak xalal arazam n amana y əmənokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ wər xalal? A tu-nərzəm, meɣ wər tu-za-nərzəm?»
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Inn-asan Ɣaysa igrân təlmǝnufəqa-nasan: «Mafel tətajarrabam-i? Akfiwat-i-du tefelt n ǝzrǝf a tat-ənǝya.»
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ǝkfan-as-tat-in, təzzar inn-asan: «Ma ilan udǝm d esəm win tat-əwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Məššina awa kawan-issǝwar.» Isammaklal sər-san aljawab wa tan-ikfa Ɣaysa da.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Dəffər awen osan-du Sadusaytan Ɣaysa, əmosnen aytedan əttâfnen as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssəstanan-tu, ənnan-as:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 «Ǝššex, ənnəbi Musa iktâb as: "As aba aləs oyya-du tantut dər wər ila barar, ilzâm amadray-net a tat-izlǝf fəl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Ǝnta kala a t-əllan əssa mədrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wər d-oyya a imosan barar.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Izlaf wa n əššin təntut ta ɣur aba əmidi-net den. Ǝnta da aba-tu wər d-oyya ara. Iga wa n karad awen da.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Ǝssa mədrayan win, ketnasan əgan awen da, wər tan-iha i d-oyyan ara. Dəffər as tan-aba ketnasan, aba tantut ten ǝnta da.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Awak əzəl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Inn-asan Ɣaysa: «Kawanay alxata a təttafam, fəlas wərmad təssanam awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, wala deɣ təssanam awa dər togda tarna ən Məššina,
24 Jesus respondeu:
25 fəlas əzəl wa n tabadday, wər t-illa azalaf i meddan wala šidoden. Kalar tǝmǝddurt a zʼagin šilat ən ta əgan angalosan daɣ jənnawan.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Amaran daɣ batu ta təqqalat inəmməttan əd tanakra-nasan: awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝttawret awa inna Məššina y ǝnnǝbi Musa ɣur ənəfilal wa das-iga ɣur təfsəq. Wərgeɣ a das-inna Məššina: "Nak a imosan Ǝməli n Ibrahim, d Isǝhaq, əd Yaqub?"
26 Vocês nunca leram no
27 Məššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos. Daɣ adi alxata zəwwəran a tǝham.»
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Ihoz-du iyyan daɣ musanan n Ǝttawret issisaman y əməšiwal wa iga Ɣaysa da əd Sadusaytan, d aljawab oggâm wa dasan-iga Ɣaysa, inna i Ɣaysa: «Ma imos alwajib wa ogaran daɣ alwajiban kul win danaɣ-ikfa Məššina?»
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Inn-as Ɣaysa: «Ǝnta da alwajib wa ogaran: "Səsəmat Kəl-Israyil! Ǝməli-nana Məššina, ənta ɣas Ǝməli.
29 Jesus respondeu:
30 Iru Ǝməli-nak Məššina s əwəl iyyanda əd man ərdânen. Tireq-qu s awa təleɣ kul daɣ tayttay əd təɣurad."»
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 «Amaran alwajib wa ilkaman i wədi as: "Agu y ǝšǝqqaɣ-nak tara ta tǝgeɣ iman-nak."»
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Təzzar inna əmusan n Ǝttawret wen i Ɣaysa: «Tidət-nak Ǝššex! Məššina iyyanda, amaran wər t-illa iyyan ar ənta.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Amaran as t-ira awedan s əwəl iyyanda, ir-ay deɣ s awa ila kul daɣ tayttay əd təɣurad, ira deɣ ǝšǝqqaɣ-net s əmmək was ira iman-net, wər tu-təlla takutay tətirəkəmmet wala takutay iyyat wər oger adi.»
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Da daɣ ad isla Ɣaysa i batu təgât s əgərri ta iga aləs a ənta a das-inna: «Kay, wər kay-iggug iguz ən Taɣmar ta n Məššina.» Abʼas t-illa i ihalan əsəstan ǝn Ɣaysa.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Isasaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada as iga əsəstan wa, inna: «Awak wərgeɣ a gannin musanan n Ǝttawret, Ǝlməsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Dawǝd za iman-net as t-isassanna Infas wa Zəddigan daɣ batu n Ǝlmǝsix: "Ǝməli Məššina inna y Ǝməli-nin: Qamu daɣ ǝɣil-in, har ǝɣrǝdaɣ ǝsǝrǝs ǝn zǝnga-nak, agaq-qan daw daran-nak."
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Dawǝd iman-net as iɣra Ǝlməsix s esǝm wa n Ǝməli, daɣ adi manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?» Batu ta iga Ɣaysa da, toggam-tat tamattay tagget ta das-təssəsamat.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Inna Ɣaysa i tamattay daɣ əsəssəɣri wa tat-itaggu den: «Agəzat iman-nawan daɣ musanan n Ǝttawret. Ǝrân ad saɣlayan əzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ətəwəsəslam igân əs saɣmar daɣ sammanayan n aytedan.
38 Ele dizia ao povo:
39 Ǝrân deɣ təɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win əlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d iguz ǝn daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ məgura.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Taɣan awa əlanat tədoden šin as wər ədderan meddan-nasnat, taggin deɣ imaddan zagrotnen wər nəmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itəwəxkəm attadib labasan.»
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Iqqîm Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada, illa dat-ǝs əssənduq wa daɣ itiddaw ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iswâd daɣ tamattay tətaggu daɣ-as azrəf. Sartakan daɣ-as məggərgas aggotnen azrəf aggen.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Tosa-du təntut ən tələqqay as wər idder aləs-net, təssərtak daɣ-as sanatat təfelen as wər tewed əlqimat-nasnat ǝrrǝyal.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Təzzar iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net əs man-net inn-asan: «Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, təntut ən təlaqqay ta, əs wər idder aləs-net, togar aytedan a ketnasan tehakkay,
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 fəlas ketnasan azrəf was wər əddəraran a daɣ əkfan, mišan ənta harkid əlləqqu-net tədkal-du ərrǝyalan s əntanay ɣas a fəl təssan, təkf-en.»
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.