Marcos 12
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB
1 Iššewal-asan Ɣaysa daɣ ǝlmitalan, inn-asan: «Aləs iyyan a inbalan eškan n əzzəbib, issəɣlay-tan afarag. Iɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ za itawazmu əzzəbib, ikras deɣ ogga ihokken as zʼiggar awedan wa itagazan afarag. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 As du-tewad tamert ta n əmilǝy n əzzəbib, izammazal iyyan daɣ eklan-net əs meddan win ɣur-əs əɣfarnen afarag-net y a ɣur-san d-awəy adagar-net.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 As tan-in-osa əkli en, əbazan-tu, ǝgan-as šiwwit, əssoɣalan-tu məššis isikarayray ifassan.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Izammazal sər-san iyyan akli. As tan-in-osa, sabbasan eɣaf-net, əgan-as tar šəxšad.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Ilas məššis n afarag izammazal sər-san akli-net iyyan. As tan-in-osa, əbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Dəffər adi izammazal sər-san daɣ tanamazray wiyyad eklan-net aggotnen. Wiyyad za əggatan-tan har tan-əksanan, wiyyad ənɣan-tan kǝrǝz.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Abʼas d-iqqim i məššis n afarag ar barar-net wa ikna tara. Izammazal-tu sər-san daɣ tilkamat, fəlas a inna daɣ man-net: "Immikkan as ad əssəɣməran barar-in."
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Mišan as ǝnayan magyakan win əɣfarnen afarag barar wen, namannan gar-essan: "Ǝnta əddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nəkkusət afarag."
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Təzzar ǝbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Ǝgaran-in tafəkka-net sədi y afarag.»
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 «Daɣ adi ma zʼagu məššis n afarag wen? Wərgeɣ assa a du-z-agu ənta iman-net, agu iman ən magyakan win, issəɣfər afarag-net i wiyyad aytedan?
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝlkəttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na!"»
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ad gammayan muzaran win den əmmək was za səttərməsan Ɣaysa fəlas əgrân as əntanay a issoka s ǝlmital wen; mišan ya wər əhelan awen fəlas tamattay a əksudan. Adi fəl t-oyyan, əglan.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Dəffər awen əssokan-t-id arat daɣ Farisaytan d aytedan wiyyad ǝwarnen aganna n ǝmǝnokal Herod fəl a das-agin tǝnagmayt, s a tu-sassannin arat fəl t-əbazan.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Osan-t-id ənnan-as: «Ǝššex, nəssân as ǝməggi ən tidət a təmosa, amaran wǝr t-illa i tǝksuda daɣ awa tǝganna, fǝlas wǝr tǝzlaya daɣ almaqam n aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas dana-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina. A kay-nəssəstən, awak xalal arazam n amana y əmənokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ wər xalal? A tu-nərzəm, meɣ wər tu-za-nərzəm?»
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Inn-asan Ɣaysa igrân təlmǝnufəqa-nasan: «Mafel tətajarrabam-i? Akfiwat-i-du tefelt n ǝzrǝf a tat-ənǝya.»
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ǝkfan-as-tat-in, təzzar inn-asan: «Ma ilan udǝm d esəm win tat-əwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Məššina awa kawan-issǝwar.» Isammaklal sər-san aljawab wa tan-ikfa Ɣaysa da.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Dəffər awen osan-du Sadusaytan Ɣaysa, əmosnen aytedan əttâfnen as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssəstanan-tu, ənnan-as:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 «Ǝššex, ənnəbi Musa iktâb as: "As aba aləs oyya-du tantut dər wər ila barar, ilzâm amadray-net a tat-izlǝf fəl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Ǝnta kala a t-əllan əssa mədrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wər d-oyya a imosan barar.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Izlaf wa n əššin təntut ta ɣur aba əmidi-net den. Ǝnta da aba-tu wər d-oyya ara. Iga wa n karad awen da.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ǝssa mədrayan win, ketnasan əgan awen da, wər tan-iha i d-oyyan ara. Dəffər as tan-aba ketnasan, aba tantut ten ǝnta da.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Awak əzəl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Inn-asan Ɣaysa: «Kawanay alxata a təttafam, fəlas wərmad təssanam awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, wala deɣ təssanam awa dər togda tarna ən Məššina,
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 fəlas əzəl wa n tabadday, wər t-illa azalaf i meddan wala šidoden. Kalar tǝmǝddurt a zʼagin šilat ən ta əgan angalosan daɣ jənnawan.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Amaran daɣ batu ta təqqalat inəmməttan əd tanakra-nasan: awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝttawret awa inna Məššina y ǝnnǝbi Musa ɣur ənəfilal wa das-iga ɣur təfsəq. Wərgeɣ a das-inna Məššina: "Nak a imosan Ǝməli n Ibrahim, d Isǝhaq, əd Yaqub?"
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Məššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos. Daɣ adi alxata zəwwəran a tǝham.»
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Ihoz-du iyyan daɣ musanan n Ǝttawret issisaman y əməšiwal wa iga Ɣaysa da əd Sadusaytan, d aljawab oggâm wa dasan-iga Ɣaysa, inna i Ɣaysa: «Ma imos alwajib wa ogaran daɣ alwajiban kul win danaɣ-ikfa Məššina?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Inn-as Ɣaysa: «Ǝnta da alwajib wa ogaran: "Səsəmat Kəl-Israyil! Ǝməli-nana Məššina, ənta ɣas Ǝməli.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Iru Ǝməli-nak Məššina s əwəl iyyanda əd man ərdânen. Tireq-qu s awa təleɣ kul daɣ tayttay əd təɣurad."»
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 «Amaran alwajib wa ilkaman i wədi as: "Agu y ǝšǝqqaɣ-nak tara ta tǝgeɣ iman-nak."»
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Təzzar inna əmusan n Ǝttawret wen i Ɣaysa: «Tidət-nak Ǝššex! Məššina iyyanda, amaran wər t-illa iyyan ar ənta.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Amaran as t-ira awedan s əwəl iyyanda, ir-ay deɣ s awa ila kul daɣ tayttay əd təɣurad, ira deɣ ǝšǝqqaɣ-net s əmmək was ira iman-net, wər tu-təlla takutay tətirəkəmmet wala takutay iyyat wər oger adi.»
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Da daɣ ad isla Ɣaysa i batu təgât s əgərri ta iga aləs a ənta a das-inna: «Kay, wər kay-iggug iguz ən Taɣmar ta n Məššina.» Abʼas t-illa i ihalan əsəstan ǝn Ɣaysa.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Isasaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada as iga əsəstan wa, inna: «Awak wərgeɣ a gannin musanan n Ǝttawret, Ǝlməsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Dawǝd za iman-net as t-isassanna Infas wa Zəddigan daɣ batu n Ǝlmǝsix: "Ǝməli Məššina inna y Ǝməli-nin: Qamu daɣ ǝɣil-in, har ǝɣrǝdaɣ ǝsǝrǝs ǝn zǝnga-nak, agaq-qan daw daran-nak."
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Dawǝd iman-net as iɣra Ǝlməsix s esǝm wa n Ǝməli, daɣ adi manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?» Batu ta iga Ɣaysa da, toggam-tat tamattay tagget ta das-təssəsamat.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Inna Ɣaysa i tamattay daɣ əsəssəɣri wa tat-itaggu den: «Agəzat iman-nawan daɣ musanan n Ǝttawret. Ǝrân ad saɣlayan əzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ətəwəsəslam igân əs saɣmar daɣ sammanayan n aytedan.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ǝrân deɣ təɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win əlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d iguz ǝn daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ məgura.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Taɣan awa əlanat tədoden šin as wər ədderan meddan-nasnat, taggin deɣ imaddan zagrotnen wər nəmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itəwəxkəm attadib labasan.»
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Iqqîm Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada, illa dat-ǝs əssənduq wa daɣ itiddaw ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iswâd daɣ tamattay tətaggu daɣ-as azrəf. Sartakan daɣ-as məggərgas aggotnen azrəf aggen.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Tosa-du təntut ən tələqqay as wər idder aləs-net, təssərtak daɣ-as sanatat təfelen as wər tewed əlqimat-nasnat ǝrrǝyal.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Təzzar iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net əs man-net inn-asan: «Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, təntut ən təlaqqay ta, əs wər idder aləs-net, togar aytedan a ketnasan tehakkay,
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 fəlas ketnasan azrəf was wər əddəraran a daɣ əkfan, mišan ənta harkid əlləqqu-net tədkal-du ərrǝyalan s əntanay ɣas a fəl təssan, təkf-en.»
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.