Marcos 12
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Iššewal-asan Ɣaysa daɣ ǝlmitalan, inn-asan: «Aləs iyyan a inbalan eškan n əzzəbib, issəɣlay-tan afarag. Iɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ za itawazmu əzzəbib, ikras deɣ ogga ihokken as zʼiggar awedan wa itagazan afarag. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 As du-tewad tamert ta n əmilǝy n əzzəbib, izammazal iyyan daɣ eklan-net əs meddan win ɣur-əs əɣfarnen afarag-net y a ɣur-san d-awəy adagar-net.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 As tan-in-osa əkli en, əbazan-tu, ǝgan-as šiwwit, əssoɣalan-tu məššis isikarayray ifassan.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Izammazal sər-san iyyan akli. As tan-in-osa, sabbasan eɣaf-net, əgan-as tar šəxšad.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ilas məššis n afarag izammazal sər-san akli-net iyyan. As tan-in-osa, əbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Dəffər adi izammazal sər-san daɣ tanamazray wiyyad eklan-net aggotnen. Wiyyad za əggatan-tan har tan-əksanan, wiyyad ənɣan-tan kǝrǝz.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Abʼas d-iqqim i məššis n afarag ar barar-net wa ikna tara. Izammazal-tu sər-san daɣ tilkamat, fəlas a inna daɣ man-net: "Immikkan as ad əssəɣməran barar-in."
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Mišan as ǝnayan magyakan win əɣfarnen afarag barar wen, namannan gar-essan: "Ǝnta əddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nəkkusət afarag."
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Təzzar ǝbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Ǝgaran-in tafəkka-net sədi y afarag.»
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 «Daɣ adi ma zʼagu məššis n afarag wen? Wərgeɣ assa a du-z-agu ənta iman-net, agu iman ən magyakan win, issəɣfər afarag-net i wiyyad aytedan?
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝlkəttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na!"»
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ad gammayan muzaran win den əmmək was za səttərməsan Ɣaysa fəlas əgrân as əntanay a issoka s ǝlmital wen; mišan ya wər əhelan awen fəlas tamattay a əksudan. Adi fəl t-oyyan, əglan.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Dəffər awen əssokan-t-id arat daɣ Farisaytan d aytedan wiyyad ǝwarnen aganna n ǝmǝnokal Herod fəl a das-agin tǝnagmayt, s a tu-sassannin arat fəl t-əbazan.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Osan-t-id ənnan-as: «Ǝššex, nəssân as ǝməggi ən tidət a təmosa, amaran wǝr t-illa i tǝksuda daɣ awa tǝganna, fǝlas wǝr tǝzlaya daɣ almaqam n aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas dana-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina. A kay-nəssəstən, awak xalal arazam n amana y əmənokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ wər xalal? A tu-nərzəm, meɣ wər tu-za-nərzəm?»
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Inn-asan Ɣaysa igrân təlmǝnufəqa-nasan: «Mafel tətajarrabam-i? Akfiwat-i-du tefelt n ǝzrǝf a tat-ənǝya.»
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ǝkfan-as-tat-in, təzzar inn-asan: «Ma ilan udǝm d esəm win tat-əwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Məššina awa kawan-issǝwar.» Isammaklal sər-san aljawab wa tan-ikfa Ɣaysa da.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Dəffər awen osan-du Sadusaytan Ɣaysa, əmosnen aytedan əttâfnen as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssəstanan-tu, ənnan-as:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 «Ǝššex, ənnəbi Musa iktâb as: "As aba aləs oyya-du tantut dər wər ila barar, ilzâm amadray-net a tat-izlǝf fəl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Ǝnta kala a t-əllan əssa mədrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wər d-oyya a imosan barar.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Izlaf wa n əššin təntut ta ɣur aba əmidi-net den. Ǝnta da aba-tu wər d-oyya ara. Iga wa n karad awen da.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ǝssa mədrayan win, ketnasan əgan awen da, wər tan-iha i d-oyyan ara. Dəffər as tan-aba ketnasan, aba tantut ten ǝnta da.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Awak əzəl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Inn-asan Ɣaysa: «Kawanay alxata a təttafam, fəlas wərmad təssanam awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, wala deɣ təssanam awa dər togda tarna ən Məššina,
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 fəlas əzəl wa n tabadday, wər t-illa azalaf i meddan wala šidoden. Kalar tǝmǝddurt a zʼagin šilat ən ta əgan angalosan daɣ jənnawan.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Amaran daɣ batu ta təqqalat inəmməttan əd tanakra-nasan: awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝttawret awa inna Məššina y ǝnnǝbi Musa ɣur ənəfilal wa das-iga ɣur təfsəq. Wərgeɣ a das-inna Məššina: "Nak a imosan Ǝməli n Ibrahim, d Isǝhaq, əd Yaqub?"
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Məššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos. Daɣ adi alxata zəwwəran a tǝham.»
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Ihoz-du iyyan daɣ musanan n Ǝttawret issisaman y əməšiwal wa iga Ɣaysa da əd Sadusaytan, d aljawab oggâm wa dasan-iga Ɣaysa, inna i Ɣaysa: «Ma imos alwajib wa ogaran daɣ alwajiban kul win danaɣ-ikfa Məššina?»
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Inn-as Ɣaysa: «Ǝnta da alwajib wa ogaran: "Səsəmat Kəl-Israyil! Ǝməli-nana Məššina, ənta ɣas Ǝməli.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Iru Ǝməli-nak Məššina s əwəl iyyanda əd man ərdânen. Tireq-qu s awa təleɣ kul daɣ tayttay əd təɣurad."»
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 «Amaran alwajib wa ilkaman i wədi as: "Agu y ǝšǝqqaɣ-nak tara ta tǝgeɣ iman-nak."»
31 O segundo é:
32 Təzzar inna əmusan n Ǝttawret wen i Ɣaysa: «Tidət-nak Ǝššex! Məššina iyyanda, amaran wər t-illa iyyan ar ənta.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Amaran as t-ira awedan s əwəl iyyanda, ir-ay deɣ s awa ila kul daɣ tayttay əd təɣurad, ira deɣ ǝšǝqqaɣ-net s əmmək was ira iman-net, wər tu-təlla takutay tətirəkəmmet wala takutay iyyat wər oger adi.»
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Da daɣ ad isla Ɣaysa i batu təgât s əgərri ta iga aləs a ənta a das-inna: «Kay, wər kay-iggug iguz ən Taɣmar ta n Məššina.» Abʼas t-illa i ihalan əsəstan ǝn Ɣaysa.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Isasaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada as iga əsəstan wa, inna: «Awak wərgeɣ a gannin musanan n Ǝttawret, Ǝlməsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Dawǝd za iman-net as t-isassanna Infas wa Zəddigan daɣ batu n Ǝlmǝsix: "Ǝməli Məššina inna y Ǝməli-nin: Qamu daɣ ǝɣil-in, har ǝɣrǝdaɣ ǝsǝrǝs ǝn zǝnga-nak, agaq-qan daw daran-nak."
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Dawǝd iman-net as iɣra Ǝlməsix s esǝm wa n Ǝməli, daɣ adi manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?» Batu ta iga Ɣaysa da, toggam-tat tamattay tagget ta das-təssəsamat.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Inna Ɣaysa i tamattay daɣ əsəssəɣri wa tat-itaggu den: «Agəzat iman-nawan daɣ musanan n Ǝttawret. Ǝrân ad saɣlayan əzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ətəwəsəslam igân əs saɣmar daɣ sammanayan n aytedan.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Ǝrân deɣ təɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win əlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d iguz ǝn daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ məgura.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Taɣan awa əlanat tədoden šin as wər ədderan meddan-nasnat, taggin deɣ imaddan zagrotnen wər nəmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itəwəxkəm attadib labasan.»
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Iqqîm Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada, illa dat-ǝs əssənduq wa daɣ itiddaw ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iswâd daɣ tamattay tətaggu daɣ-as azrəf. Sartakan daɣ-as məggərgas aggotnen azrəf aggen.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Tosa-du təntut ən tələqqay as wər idder aləs-net, təssərtak daɣ-as sanatat təfelen as wər tewed əlqimat-nasnat ǝrrǝyal.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Təzzar iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net əs man-net inn-asan: «Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, təntut ən təlaqqay ta, əs wər idder aləs-net, togar aytedan a ketnasan tehakkay,
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 fəlas ketnasan azrəf was wər əddəraran a daɣ əkfan, mišan ənta harkid əlləqqu-net tədkal-du ərrǝyalan s əntanay ɣas a fəl təssan, təkf-en.»
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.