Marcos 12
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Iššewal-asan Ɣaysa daɣ ǝlmitalan, inn-asan: «Aləs iyyan a inbalan eškan n əzzəbib, issəɣlay-tan afarag. Iɣaz daɣ-as tagdayt ta daɣ za itawazmu əzzəbib, ikras deɣ ogga ihokken as zʼiggar awedan wa itagazan afarag. Tǝzzar issǝɣfar afarag-net en i magyakan wiyyad, iššokal.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 As du-tewad tamert ta n əmilǝy n əzzəbib, izammazal iyyan daɣ eklan-net əs meddan win ɣur-əs əɣfarnen afarag-net y a ɣur-san d-awəy adagar-net.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 As tan-in-osa əkli en, əbazan-tu, ǝgan-as šiwwit, əssoɣalan-tu məššis isikarayray ifassan.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Izammazal sər-san iyyan akli. As tan-in-osa, sabbasan eɣaf-net, əgan-as tar šəxšad.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Ilas məššis n afarag izammazal sər-san akli-net iyyan. As tan-in-osa, əbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Dəffər adi izammazal sər-san daɣ tanamazray wiyyad eklan-net aggotnen. Wiyyad za əggatan-tan har tan-əksanan, wiyyad ənɣan-tan kǝrǝz.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Abʼas d-iqqim i məššis n afarag ar barar-net wa ikna tara. Izammazal-tu sər-san daɣ tilkamat, fəlas a inna daɣ man-net: "Immikkan as ad əssəɣməran barar-in."
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Mišan as ǝnayan magyakan win əɣfarnen afarag barar wen, namannan gar-essan: "Ǝnta əddi amakkasu n afarag. Ǝndawat a tu-nanɣu kǝrǝz, ad nəkkusət afarag."
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Təzzar ǝbazan-tu, ənɣan-tu kǝrǝz. Ǝgaran-in tafəkka-net sədi y afarag.»
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 «Daɣ adi ma zʼagu məššis n afarag wen? Wərgeɣ assa a du-z-agu ənta iman-net, agu iman ən magyakan win, issəɣfər afarag-net i wiyyad aytedan?
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝlkəttaban as: "Tǝhunt ta din-ǝgaran makrasan, ǝnta a tǝqqalat tǝhunt ta tǝkbalat ehan,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 arat wen Ǝmǝli a d-ifal, amaran isimaklal sǝr-na!"»
11 Isto procede do Senhor
12 Ad gammayan muzaran win den əmmək was za səttərməsan Ɣaysa fəlas əgrân as əntanay a issoka s ǝlmital wen; mišan ya wər əhelan awen fəlas tamattay a əksudan. Adi fəl t-oyyan, əglan.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Dəffər awen əssokan-t-id arat daɣ Farisaytan d aytedan wiyyad ǝwarnen aganna n ǝmǝnokal Herod fəl a das-agin tǝnagmayt, s a tu-sassannin arat fəl t-əbazan.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Osan-t-id ənnan-as: «Ǝššex, nəssân as ǝməggi ən tidət a təmosa, amaran wǝr t-illa i tǝksuda daɣ awa tǝganna, fǝlas wǝr tǝzlaya daɣ almaqam n aytedan. Tǝsasaɣra ǝs tidǝt awas dana-iwar igi-net daɣ tarrayt ta n Mǝššina. A kay-nəssəstən, awak xalal arazam n amana y əmənokal wa zǝwwǝran Qaysara meɣ wər xalal? A tu-nərzəm, meɣ wər tu-za-nərzəm?»
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Inn-asan Ɣaysa igrân təlmǝnufəqa-nasan: «Mafel tətajarrabam-i? Akfiwat-i-du tefelt n ǝzrǝf a tat-ənǝya.»
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Ǝkfan-as-tat-in, təzzar inn-asan: «Ma ilan udǝm d esəm win tat-əwarnen?» Ǝnnan-as: «In Qaysara.»
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Inn-asan: «Adi za agiwat i Qaysara awa kawan-issǝwar, tagim deɣ i Məššina awa kawan-issǝwar.» Isammaklal sər-san aljawab wa tan-ikfa Ɣaysa da.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Dəffər awen osan-du Sadusaytan Ɣaysa, əmosnen aytedan əttâfnen as wǝr tu-tǝlla tanakra dǝffǝr tǝmattant. Ǝssəstanan-tu, ənnan-as:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 «Ǝššex, ənnəbi Musa iktâb as: "As aba aləs oyya-du tantut dər wər ila barar, ilzâm amadray-net a tat-izlǝf fəl ad agu ǝzzurrǝyya y ǝmidi-net wa aba den."
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Ǝnta kala a t-əllan əssa mədrayan. Izlaf wa dasan-waššaran ketnasan, aba-tu wər d-oyya a imosan barar.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Izlaf wa n əššin təntut ta ɣur aba əmidi-net den. Ǝnta da aba-tu wər d-oyya ara. Iga wa n karad awen da.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ǝssa mədrayan win, ketnasan əgan awen da, wər tan-iha i d-oyyan ara. Dəffər as tan-aba ketnasan, aba tantut ten ǝnta da.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Awak əzəl wa n tabadday, ma imos daɣ ǝssa mǝdrayan win den was za tǝqqǝl tǝntut ten taɣurǝs, dad zamas ketnasan ǝzlâfan-tat?»
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Inn-asan Ɣaysa: «Kawanay alxata a təttafam, fəlas wərmad təssanam awa ǝnnan Ǝlkǝttaban, wala deɣ təssanam awa dər togda tarna ən Məššina,
24 Jesus respondeu:
25 fəlas əzəl wa n tabadday, wər t-illa azalaf i meddan wala šidoden. Kalar tǝmǝddurt a zʼagin šilat ən ta əgan angalosan daɣ jənnawan.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Amaran daɣ batu ta təqqalat inəmməttan əd tanakra-nasan: awak teɣaray a wər təgem daɣ Ǝttawret awa inna Məššina y ǝnnǝbi Musa ɣur ənəfilal wa das-iga ɣur təfsəq. Wərgeɣ a das-inna Məššina: "Nak a imosan Ǝməli n Ibrahim, d Isǝhaq, əd Yaqub?"
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Məššina wər imos Ǝməli ən təməxsa, kalar Ǝmǝli ǝn win ǝddarnen a imos. Daɣ adi alxata zəwwəran a tǝham.»
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Ihoz-du iyyan daɣ musanan n Ǝttawret issisaman y əməšiwal wa iga Ɣaysa da əd Sadusaytan, d aljawab oggâm wa dasan-iga Ɣaysa, inna i Ɣaysa: «Ma imos alwajib wa ogaran daɣ alwajiban kul win danaɣ-ikfa Məššina?»
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Inn-as Ɣaysa: «Ǝnta da alwajib wa ogaran: "Səsəmat Kəl-Israyil! Ǝməli-nana Məššina, ənta ɣas Ǝməli.
29 Jesus respondeu:
30 Iru Ǝməli-nak Məššina s əwəl iyyanda əd man ərdânen. Tireq-qu s awa təleɣ kul daɣ tayttay əd təɣurad."»
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 «Amaran alwajib wa ilkaman i wədi as: "Agu y ǝšǝqqaɣ-nak tara ta tǝgeɣ iman-nak."»
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Təzzar inna əmusan n Ǝttawret wen i Ɣaysa: «Tidət-nak Ǝššex! Məššina iyyanda, amaran wər t-illa iyyan ar ənta.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Amaran as t-ira awedan s əwəl iyyanda, ir-ay deɣ s awa ila kul daɣ tayttay əd təɣurad, ira deɣ ǝšǝqqaɣ-net s əmmək was ira iman-net, wər tu-təlla takutay tətirəkəmmet wala takutay iyyat wər oger adi.»
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Da daɣ ad isla Ɣaysa i batu təgât s əgərri ta iga aləs a ənta a das-inna: «Kay, wər kay-iggug iguz ən Taɣmar ta n Məššina.» Abʼas t-illa i ihalan əsəstan ǝn Ɣaysa.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Isasaɣru Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada as iga əsəstan wa, inna: «Awak wərgeɣ a gannin musanan n Ǝttawret, Ǝlməsix Ag ǝmǝnokal ǝnnǝbi Dawǝd a imos?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Dawǝd za iman-net as t-isassanna Infas wa Zəddigan daɣ batu n Ǝlmǝsix: "Ǝməli Məššina inna y Ǝməli-nin: Qamu daɣ ǝɣil-in, har ǝɣrǝdaɣ ǝsǝrǝs ǝn zǝnga-nak, agaq-qan daw daran-nak."
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Dawǝd iman-net as iɣra Ǝlməsix s esǝm wa n Ǝməli, daɣ adi manǝmmǝk as zʼiqqǝl barar-net?» Batu ta iga Ɣaysa da, toggam-tat tamattay tagget ta das-təssəsamat.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Inna Ɣaysa i tamattay daɣ əsəssəɣri wa tat-itaggu den: «Agəzat iman-nawan daɣ musanan n Ǝttawret. Ǝrân ad saɣlayan əzlâgan šikadkaden zagrotnen, d ətəwəsəslam igân əs saɣmar daɣ sammanayan n aytedan.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Ǝrân deɣ təɣimit daɣ daggan win ǝlanen almaqam daɣ nan win əlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud d iguz ǝn daggan n aytedan win tawasaɣmarnen daɣ məgura.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Taɣan awa əlanat tədoden šin as wər ədderan meddan-nasnat, taggin deɣ imaddan zagrotnen wər nəmos ar sokni. Ilkâm a dasan-itəwəxkəm attadib labasan.»
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Iqqîm Ɣaysa daɣ Ahan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada, illa dat-ǝs əssənduq wa daɣ itiddaw ǝrrǝzǝɣ n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iswâd daɣ tamattay tətaggu daɣ-as azrəf. Sartakan daɣ-as məggərgas aggotnen azrəf aggen.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Tosa-du təntut ən tələqqay as wər idder aləs-net, təssərtak daɣ-as sanatat təfelen as wər tewed əlqimat-nasnat ǝrrǝyal.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Təzzar iɣra-du Ɣaysa inəttulab-net əs man-net inn-asan: «Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, təntut ən təlaqqay ta, əs wər idder aləs-net, togar aytedan a ketnasan tehakkay,
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 fəlas ketnasan azrəf was wər əddəraran a daɣ əkfan, mišan ənta harkid əlləqqu-net tədkal-du ərrǝyalan s əntanay ɣas a fəl təssan, təkf-en.»
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.