Marcos 11
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 As din-ihoz Ɣaysa Yerusalam ənta əd nəttulab-net, daɣ ənǝmihaz ən təɣrəmt ta n Betfajay əd ta n Betanǝy, dəgma n ədɣaɣ was itawannu wa n "Eškan ən Zaytun"; izammazal əššin daɣ nəttulab-net.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Inn-asan: «Akkiwat taɣrəmt ten dat-wan den. Təggâzam-tat-in ɣas tənâyam əhulel n ǝzdan iqqanan, as wər kala ad ittəwan. Ariwat-tu, təlwǝyam-t-idu.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Amaran as dawan-inna awedan: "Ma tətaggim əddi?" Tannim-as: "Ǝmǝli a sǝr-ǝs iddǝraran." Amaran a t-id-issuɣəl tarmad.»
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ǝglan nəttulab win den osan-in əhulel iqqân fəl tarrayt dat ǝmi n ahan iyyan; a tu-tarin.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Təzzar ənnan-asan aytedan əllânen den: «Ma tətaggim əddi? Mas tətarim əhulel di?»
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ǝjjəwwaban-asan nəttulab s awa dasan-inna Ɣaysa. Amaran tawayyan, oran əhulel, əglan dər-əs.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ǝlwayan-t-id i Ɣaysa. Ǝdfaran-as fall-as isǝlsa-nasan, iwan-tu.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ad tissəwan aytedan aggotnen i Ɣaysa isǝlsa-nasan daɣ tarrayt, wiyyad ɣattasan-du ilədlad wǝr ǝhen šǝnnanan tissəwan-as-tan.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Aytedan win das-azzarnen əd win das-əlkamnen, ketnasan siɣaren, gannin:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Iga Məššina albaraka
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Iggaz Ɣaysa aɣrǝm ən Yerusalam, ikka Ehan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada, izaggazda arat kul wa daɣ-as itaggin. As iga awen da idgâz-t-id ahad, igmad aɣrǝm ənta əd nəttulab-net win maraw d əššin, əkkan Betanǝy.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 As əzəl wa hadan, igmâd-du Ɣaysa əd nəttulab-net Betanǝy, as ifray i gǝlǝk.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ogga daɣ igəg ašək ən fig inzâran. Ikk-ay y ad issən erâw. As t-in-osa, wər t-iha ar ifərkak fəlas tamert n ara-net a wər nəga.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Təzzar iššewal Ɣaysa s ašək wen, inna: «Təɣrədet əddənet wər iles awedan tettay n ara-nak.» Arat wa inna Ɣaysa den sallan-as nəttulab-net.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 As d-ewad Ɣaysa əd nəttulab-net Yerusalam, iggaz aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada a daɣ-as isattaɣ imassatagan əd mazanzan; isabbanbay tebǝren šin fəl sansin kəl sanji izərfan-nasan, isabbanbay deɣ šisəqqima ən massatagan ən tədəbren.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Təzzar igdal y awedan waliyyan ad irzəg Ehan wa Zəwwəran n Ǝlɣibada ewây arat.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Inna y aytedan daɣ əsəssəɣri wa tan-itaggu: «Wərgeɣ iktâb as, inna Məššina: "Ehan-in, a das-itǝwǝggu esǝm ehan n ǝlɣibada i tawšeten kul". Kawanay amaran tǝgâm-tu "ǝsǝlɣǝs ǝn baydagan".»
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ǝslan muzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret y awen ɣas, ad gammayan təməwit tas zʼagin iman ǝn Ɣaysa, mišan tah-en tasa-net fəlas tamattay ketnet a təsannahalat təggəma n əsəssəɣri-net.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 As d-ihoz ahad, igmad Ɣaysa əd nəttulab-net aɣrǝm.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 As affaw əzəl wa hadan, iha Ɣaysa əd nəttulab-net tarrayt ən Yerusalam as d-əllaman dəgma n ašǝk ən fig wanâd, ənayan-tu iqqur ketnet harkid kewan-net.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ikta-du Butros ašǝk wen, inna i Ɣaysa: «Ǝššex, ənak fig wa təlɣana, ketnet iqqur.»
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Təzzar inn-asan Ɣaysa: «Zəgzənat əs Məššina.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ǝggiyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, i innan y ədɣaɣ en: "Ǝgmǝd edag di tǝfǝtǝqqe daɣ agarew", amaran as inna awen wər iga aššak daɣ əwəl-net, izzigzan as awa inna da ad agu; awedan wədi a das-agu Məššina awa daɣ-as igmay əddi.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Daɣ adi, əmalaɣ-awan as: arat kul wa tonsayam Mǝššina daɣ təwatriwen-nawan, wǝdi zəgzənat as təgrâwam-tu, ǝddi a dawan-t-akfu Məššina.»
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 «Amaran as tətattaram, kud ill-ay arat a iqqal wər noleɣ təttâfam daɣ man y awedan, təssurəfam-as təzzar, ǝddi Abba-nawan wa ihan ijənnawan ǝnta da a dawan-issurǝf ark mazalan-nawan.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Mišan as wər təssurufam y aytedan, wǝdi wər dawan-z-issurəf Abba-nawan wa ihan ijənnawan ark mazalan-nawan.»]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ilas-du Ɣaysa ənta əd nəttulab-net tewaɣlay n əɣrəm ən Yerusalam. Isaɣlay Ɣaysa daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada as t-id-osan muzaran ən limaman, osan-t-id deɣ musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ən Kəl-Ǝlyəhud,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 ənnan-as: «Awak ma təmos tarna tas tətaggaɣ aratan win? Ma kay-ikfan tarna n igi-nasan?»
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Inn-asan Ɣaysa: «A dawan-agaɣ ǝsəstan iyyanda. As di-təjjəwwabam, a dawan-əməla wa di-ikfan tarna n igi n aratan win tagga da.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ǝməlat-i, awak ǝsǝlmǝɣ wa iga Yaxya aytedan daɣ aman Mǝššina a ɣur d-ifal awen meɣ aggadǝm?»
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Təzzar ad tinəməšəwwiran gər-essan, gannin: «As das-nənna: "Məššina a d-ifal" a danaɣ-annu: "Mafel za wər təzzəgzanam s awa dawan-inna Yaxya?"
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Wər das-za-nannu za: "Aggadǝm".» Wər əhelan tənna n awen fəlas tamattay ketnet təttâf as, Yaxya ənnəbi a imos.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Təzzar ənnan i Ɣaysa: «Wər nəssen». Inn-asan Ɣaysa: «Daɣ adi nak da wər dawan-z-əməla wa di-ikfan tarna n igi n aratan win.»
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.