Lucas 22

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Amud wa daɣ tattin aytedan šigǝlwen šin wǝr iha xamira, was itawannu wa n Akkay, ihôz.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Imuzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret gammayan tǝmǝrkest tas zʼagin iman ǝn Ɣaysa, mišan ǝksudan ad t-anɣin ijǝnnǝjǝrwǝy awen tamattay.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Iggaz Aššaytan Yahuza was itawannu Isxarǝyuti imosan iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa win maraw d ǝššin.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Igla, ikka imuzaran ǝn limaman ǝd muzaran n aytedan win ogaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, imašawal dǝr-san daɣ batu n ǝmmǝk was zʼagu Ɣaysa daɣ fassan-nasan.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Isaddawat-tan awen; ǝrḍan s ad t-akfin azrǝf.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ird-asan, tǝzzar ad igammay tǝmǝwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan daɣ amazay a ɣur-ǝs wǝr tǝlla tamattay.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 As d-ewad ǝzǝl n ǝmud wa n tǝgǝlwen šin wǝr iha xamira, wa daɣ tawagzaman jǝɣal win ǝmud wa n Akkay,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 izammazal Ɣaysa Butros ǝd Yaxya, inn-asan: «Aglat tǝsǝmmutǝgam-anaɣ imensewan win ǝmud wa n Akkay.»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ǝnnan-as: «Mǝnid tareɣ a tan-nǝsǝmmutǝg?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Inn-asan: «As din-tǝggazam aɣrǝm, ad tammanayam d alǝs a d-iktâran ǝtǝkin-net. Ǝlkǝmat-as s ahan wa zʼiggǝz,
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 tannim i mǝššis n ahan wǝdi: "Inn-ak Ǝššex: 'Mǝni tu daɣ ahan-nak edag wa n naftaɣan, wa daɣ za nammansaw nak ǝd nǝttulab-in daɣ ǝmud wa n Akkay?'"
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 A kawan-assaknu daɣ suru-net, ehan wa n afalla, elwân, ǝhân-tu mutag kul. Ǝddi da ad za tǝsǝmmutǝgam imensewan.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Ǝglan, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk was dasan-t-inna Ɣaysa; tǝzzar ad simutugan imensewan win Akkay.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 As iga alwaq ǝn tattay, inaɣama Ɣaysa ǝd nǝmmuzal-net, ǝggazan šin tattay.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Tǝzzar inn-asan: «Ǝkneɣ deran ǝn tǝdrǝwt ta dǝr-wan ǝgeɣ imensewan n ǝmud wa, harwa wǝr ǝɣɣǝzzaba.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Silakanaɣ-awan as, wǝr di-ilkem a tan-ǝlasa tettay iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ zʼandu almaɣna-nasan daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Tǝzzar idkal-du Ɣaysa tǝkabart iha esmad n alɣanab, iggoday i Mǝššina, inna: «Abǝzat tǝkabart ta, tǝnǝmǝglǝzam awa tat-ihan,
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 fǝlas ǝsilakanaɣ-awan as, wǝr ilkem ad ǝšweɣ esmad n alɣanab, iket wǝr du-tosa Taɣmar ta n Mǝššina.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Dǝffǝr awen idkal Ɣaysa tagǝlla, iga igodan i Mǝššina, irz-et izun-asan-tat, inn-asan: «taɣǝssa-nin adi, tǝtiwakfat fǝl ǝddǝlil-nawan. Tuzanat-tat ǝs tǝmǝwit ta da, imos adi isaktan-in.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Zund ǝmmǝk en da âs as ǝtšan, idkal tǝkabart, inn-asan: «Tǝkabart ta, arkawal wa aynayan ǝn tassaq a tǝmos gǝr Mǝššina ǝd tamattay-net. Arkawal wa, azni-nin a zʼinɣǝlan fǝl tǝnfa-nawan a t-isattaddan.»
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 «Fadda ǝnǝyat, alǝs wa di-z-aggin daɣ fassan, illa da da, idrâw dǝr-i.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Illikan as nak Ag Aggadǝm a di-iba ǝs tǝmǝwit ta d-ixkam Mǝššina harwa dat alwaq, mišan iket alɣazab ad t-inǝy awedan wa di-igan daɣ fassan.»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Tǝzzar ad tinǝmǝsǝstinan nǝmmuzal-net gar-essan ǝd wa daɣ-san zʼagin wen daɣ arat.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Dǝffǝr awen tǝnkar tamazaq gar-essan tǝgât daɣ batu ǝn was ǝttafan as ǝnta a daɣ-san ogaran.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Inn-asan Ɣaysa: «Imǝnokalan ǝn tǝmattiwen n ǝddǝnet saknin tarna y aytedan win as azzaran, zamazalan fall-asan deɣ ǝlxǝkum-nasan; mišan dǝr iga awen da ǝttâfan as imadhalan n aytedan a ǝmosan.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Mišan kawanay, ad wǝr tagim awen. Kalar, wa daɣ-wan ogaran almaqam, iqqǝlet zun wa daɣ-wan mǝdrǝyan. Wa daɣ-wan azzaran, iqqǝlet zun amaššaɣal.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Awak ma ogaran awedan wa iqqiman itattu ǝd wa das-išɣalan? Wǝrgeɣ wa iqqiman itattu? Mišan nak imosan ǝmuzar-nawan aheq-qawan ǝmosa zun amaššaɣal-nawan.»
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 «Kawanay win da, a d-ǝqqimnen tǝlkâmam-i daɣ jarrabatan win ǝnaya.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Adi as, tehakkay ta di-iga Abba-nin taɣmar, ǝnta a dawan-z-aga y-as nak ǝmǝrǝdda.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Fǝl a dǝr-i tǝdrǝwam tettay ǝd tassay daɣ taɣmar-in, taqqamim fǝl tǝsǝqqima ǝn tǝmǝnukǝla y ad tǝšrǝɣam i tawšeten marawat ǝd sanatat šin Israyil.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 «Simɣon, Simɣon! Ǝnkǝd! Aššaytan igmây turagat n a dawan-agu ǝsǝkǝnsǝki wa itawaggin y alkama.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Mišan nak onsâyaɣ-ak Mǝššina fǝl a kay-wǝr-igmǝd ǝzǝgzan wa sǝr-i tǝgeɣ. Amaran as di-du-tǝqqala, tǝsǝssuheɣ ǝzǝgzan ǝn mǝdrayan-nak.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Inn-as Simɣon Butros: «Ǝmǝli, nak simataga s a dǝr-ǝk idawa kuddeɣ ǝs kasaw, ǝd tǝmattant.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Mišan inn-as Ɣaysa: «Butros, silakanaɣ-ak as, wǝr zʼaɣru ǝkǝji aɣora ahada da wǝr di-tǝggeda har karadat tăklaten.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i nǝmmuzal-net ketnasan: «Alwaq wa kawan-zammazala wǝr tewayam azrǝf, wala aɣrǝg, wala tǝsǝsǝlt ta n sanatat, awak ill-ay arat a din-todânam?» Ǝnnan-as: «Kala.»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Inn-asan: «Ǝmǝrǝdda za, wa ilan azrǝf awǝyet-tu, wa ilan aɣrǝg awǝyet-tu. Wa wǝr nǝla takoba, azzanzet-in ǝbǝrnuz-net, azzanzet-du.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Silakanaɣ-awan as, awa fall-i itawannan daɣ Ǝlkǝttab ǝn Mǝššina n as "iddun daɣ maggan ǝn tǝkma." Kundaba inda. Awalla, arat kul wa fall-i itawannan ad andu.»
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ǝnnan-as: «Ǝmǝli, sanatat tǝkabiwen da.» Inn-asan: «Ayyat batu di, wǝr di-tǝgrem.»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Igmad Ɣaysa, iddêw ǝd nǝttulab-net, ikka adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, imos awen arat itaggu faw.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 As din-ewadan, inn-asan: «Ansǝyat Mǝššina a kawan-ogazan daɣ jarrabatan n Iblis.»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ǝnta amaran izzǝnkaz-in fall-asan, ǝddukad ǝn taggor ǝn tǝhunt, igaraffat ad itattar,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 igannu: «Abba, kud immikkan adi, tǝssǝgǝgaɣ-i tǝkabart ta n alɣazab di! Dǝr iga awen da ya, taget tara ta-nak wǝrgeɣ ta-nin.»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Amaran inafalal-as angalos y ad t-isǝssuhǝt.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Tǝzzar ǝdgazan man Ɣaysa, idgaz wǝllen daɣ tǝwatriwen, har tǝqqal tarraft-net šilat n ǝzni, ad tǝtattab daɣ amaḍal.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 As iɣrad šiwatriwen, ibdad, iqqal-du inǝttulab-net, os-en-du issins-en ǝɣšud ǝn man.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Inn-asan: «Mafel tǝnsâm? Ǝnkǝrat tansǝyam Mǝššina a kawan-ogazan daɣ jarrabatan n Iblis.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Harwada iššewal-asan as tan-tǝggaz tamattay tǝgget as azzar Yahuza wa n iyyan daɣ nǝttulab-net win maraw d ǝššin. Ihoz-du Yahuza Ɣaysa y ad t-izǝlǝmmǝt.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Mišan inn-as Ɣaysa: «Adis kay Yahuza, tǝzǝlǝmmet as di-za-tǝsǝssuga daɣ fassan, nak Ag Aggadǝm?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 As ǝnayan nǝttulab win hadatnen awa ibukan y igi da, ǝnnan: «Ǝmǝli, ma iqqal nǝššǝšɣǝl šikabiwen-nana?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Tǝzzar iwat iyyan daɣ-san akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du tǝmǝzzuk-net ta n ǝɣil.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Mišan iharaššat-tan Ɣaysa, inn-asan: «Ayyat adi!» Tǝzzar idas tǝmǝzzuk n ǝkli wen, izzozay-tat, tǝqqǝl ǝmmǝk-net.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Amaran inna i muzaran ǝn limaman ǝd muzaran n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝs ketnasan osân-du y ad t-ǝbǝzan: «Awak ǝjajǝb iyyan n abaydag a ǝmosa as sǝr-i du-tewayam šikabiwen ǝd tǝburǝgen?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Wǝrgeɣ ǝzǝl kul ǝrtâya dǝr-wan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada mišan wǝr di-tobezam? Ǝmǝrǝdda za alwaq-nawan a d-ewadan, kawanay ǝd taɣmar ta n Iblis ǝd šiyyay-net.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Tǝzzar obazan Ɣaysa, ewayan-tu s aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran. Ig-asan Butros lǝkkum zagren.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 As din-osan, tǝtawasarɣa tǝmsay daɣ ammas n aɣalla, ǝqqiman sǝr-ǝs aytedan. Iggaz-tan-in Butros.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Tǝnay-tu tǝmaššaɣalt iyyat iqqim ǝs tǝmsay, tǝzaggazd-ay wǝllen, amaran tǝnna: «Alǝs wa, ǝnta da, iddew ǝd Ɣaysa.»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Mišan iggad Butros awen, inna: «Tantut, wǝr t-ǝzdaya.»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Arat n amazay dǝffǝr awen, inay-tu iyyan awedan, inn-as: «Kay da, iyyan daɣ-san.» Mišan inn-as Butros: «Xa alǝs wa, kala wǝr t-ǝmosa.»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 As iga adag n alwaq dǝffǝr awen, inna alǝs iyyan s assahat: «Illikan as alǝs wa iddew dǝr-ǝs, fǝlas ǝnta da in akal ǝn Galilaya.»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Inn-as Butros: «Xa alǝs, wǝr ǝssenaɣ awa daɣ-i tǝššewalaɣ.» Harwa da iššewal Butros alwaq wen da as iɣra ǝkǝji aɣora.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Tǝzzar imalallay-in Ǝmǝli Ɣaysa iswad daɣ Butros. Den da a d-ikta Butros awal wa das-iga Ǝmǝli, as das-inna: «Wǝr zʼaɣru ǝkǝji aɣora azalada wǝr di-tǝkkesaɣ tazdǝyt har karadat tăklaten.»
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Tǝzzar Igmad Butros, ad ihallu fǝl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Alwaq wen, meddan win ǝttafnen Ɣaysa, ǝgân daɣ-as tamakkakkayt, ǝggâtan-tu.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ǝgan-as abanaban, a das-gannin: «Kay ya ǝlǝwli! Ǝmǝl wa kay-iwatan.»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 A das-taggin batuten šiyyad aggotnen labasnen.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 As affaw aɣôra, immǝnay Asaggawar wa Zǝwwǝran ǝn muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝhân-tu ǝmuzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret, itawasabdad dat-san Ɣaysa.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ǝnnan-as: «Kud kay Ǝlmǝsix, tǝmǝlaɣ-ana?» Tǝzzar inn-asan: «Kud dawan-ǝmala da wǝr di-za-tǝzzǝgzǝnam,
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 kud kawan-ǝssǝstana deɣ wǝr di-za-tajjawwabam.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Mišan a obazan ɣur ǝmǝrǝdda, Nak Ag Aggadǝm ad aqqama daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina di n Ǝmǝli ǝn Tarna.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ǝnnan-as ketnasan: «Daɣ adi kay Barar ǝn Mǝššina?» Inn-asan: «Kawanay iman-nawan as tǝnnam ǝmosaq-qu.»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Tǝzzar ǝnnan: «Ma nǝkka y iyyat tǝgǝyya? Wǝrgeɣ nakkanay iman-nana nǝslâ y awa d-igmadan imi-net?»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.