Lucas 22
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Amud wa daɣ tattin aytedan šigǝlwen šin wǝr iha xamira, was itawannu wa n Akkay, ihôz.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Imuzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret gammayan tǝmǝrkest tas zʼagin iman ǝn Ɣaysa, mišan ǝksudan ad t-anɣin ijǝnnǝjǝrwǝy awen tamattay.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Iggaz Aššaytan Yahuza was itawannu Isxarǝyuti imosan iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa win maraw d ǝššin.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Igla, ikka imuzaran ǝn limaman ǝd muzaran n aytedan win ogaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, imašawal dǝr-san daɣ batu n ǝmmǝk was zʼagu Ɣaysa daɣ fassan-nasan.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Isaddawat-tan awen; ǝrḍan s ad t-akfin azrǝf.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Ird-asan, tǝzzar ad igammay tǝmǝwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan daɣ amazay a ɣur-ǝs wǝr tǝlla tamattay.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 As d-ewad ǝzǝl n ǝmud wa n tǝgǝlwen šin wǝr iha xamira, wa daɣ tawagzaman jǝɣal win ǝmud wa n Akkay,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 izammazal Ɣaysa Butros ǝd Yaxya, inn-asan: «Aglat tǝsǝmmutǝgam-anaɣ imensewan win ǝmud wa n Akkay.»
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Ǝnnan-as: «Mǝnid tareɣ a tan-nǝsǝmmutǝg?»
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Inn-asan: «As din-tǝggazam aɣrǝm, ad tammanayam d alǝs a d-iktâran ǝtǝkin-net. Ǝlkǝmat-as s ahan wa zʼiggǝz,
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 tannim i mǝššis n ahan wǝdi: "Inn-ak Ǝššex: 'Mǝni tu daɣ ahan-nak edag wa n naftaɣan, wa daɣ za nammansaw nak ǝd nǝttulab-in daɣ ǝmud wa n Akkay?'"
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 A kawan-assaknu daɣ suru-net, ehan wa n afalla, elwân, ǝhân-tu mutag kul. Ǝddi da ad za tǝsǝmmutǝgam imensewan.»
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Ǝglan, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk was dasan-t-inna Ɣaysa; tǝzzar ad simutugan imensewan win Akkay.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 As iga alwaq ǝn tattay, inaɣama Ɣaysa ǝd nǝmmuzal-net, ǝggazan šin tattay.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Tǝzzar inn-asan: «Ǝkneɣ deran ǝn tǝdrǝwt ta dǝr-wan ǝgeɣ imensewan n ǝmud wa, harwa wǝr ǝɣɣǝzzaba.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Silakanaɣ-awan as, wǝr di-ilkem a tan-ǝlasa tettay iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ zʼandu almaɣna-nasan daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.»
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Tǝzzar idkal-du Ɣaysa tǝkabart iha esmad n alɣanab, iggoday i Mǝššina, inna: «Abǝzat tǝkabart ta, tǝnǝmǝglǝzam awa tat-ihan,
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 fǝlas ǝsilakanaɣ-awan as, wǝr ilkem ad ǝšweɣ esmad n alɣanab, iket wǝr du-tosa Taɣmar ta n Mǝššina.»
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Dǝffǝr awen idkal Ɣaysa tagǝlla, iga igodan i Mǝššina, irz-et izun-asan-tat, inn-asan: «taɣǝssa-nin adi, tǝtiwakfat fǝl ǝddǝlil-nawan. Tuzanat-tat ǝs tǝmǝwit ta da, imos adi isaktan-in.»
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Zund ǝmmǝk en da âs as ǝtšan, idkal tǝkabart, inn-asan: «Tǝkabart ta, arkawal wa aynayan ǝn tassaq a tǝmos gǝr Mǝššina ǝd tamattay-net. Arkawal wa, azni-nin a zʼinɣǝlan fǝl tǝnfa-nawan a t-isattaddan.»
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 «Fadda ǝnǝyat, alǝs wa di-z-aggin daɣ fassan, illa da da, idrâw dǝr-i.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Illikan as nak Ag Aggadǝm a di-iba ǝs tǝmǝwit ta d-ixkam Mǝššina harwa dat alwaq, mišan iket alɣazab ad t-inǝy awedan wa di-igan daɣ fassan.»
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Tǝzzar ad tinǝmǝsǝstinan nǝmmuzal-net gar-essan ǝd wa daɣ-san zʼagin wen daɣ arat.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Dǝffǝr awen tǝnkar tamazaq gar-essan tǝgât daɣ batu ǝn was ǝttafan as ǝnta a daɣ-san ogaran.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Inn-asan Ɣaysa: «Imǝnokalan ǝn tǝmattiwen n ǝddǝnet saknin tarna y aytedan win as azzaran, zamazalan fall-asan deɣ ǝlxǝkum-nasan; mišan dǝr iga awen da ǝttâfan as imadhalan n aytedan a ǝmosan.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Mišan kawanay, ad wǝr tagim awen. Kalar, wa daɣ-wan ogaran almaqam, iqqǝlet zun wa daɣ-wan mǝdrǝyan. Wa daɣ-wan azzaran, iqqǝlet zun amaššaɣal.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Awak ma ogaran awedan wa iqqiman itattu ǝd wa das-išɣalan? Wǝrgeɣ wa iqqiman itattu? Mišan nak imosan ǝmuzar-nawan aheq-qawan ǝmosa zun amaššaɣal-nawan.»
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 «Kawanay win da, a d-ǝqqimnen tǝlkâmam-i daɣ jarrabatan win ǝnaya.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Adi as, tehakkay ta di-iga Abba-nin taɣmar, ǝnta a dawan-z-aga y-as nak ǝmǝrǝdda.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Fǝl a dǝr-i tǝdrǝwam tettay ǝd tassay daɣ taɣmar-in, taqqamim fǝl tǝsǝqqima ǝn tǝmǝnukǝla y ad tǝšrǝɣam i tawšeten marawat ǝd sanatat šin Israyil.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 «Simɣon, Simɣon! Ǝnkǝd! Aššaytan igmây turagat n a dawan-agu ǝsǝkǝnsǝki wa itawaggin y alkama.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Mišan nak onsâyaɣ-ak Mǝššina fǝl a kay-wǝr-igmǝd ǝzǝgzan wa sǝr-i tǝgeɣ. Amaran as di-du-tǝqqala, tǝsǝssuheɣ ǝzǝgzan ǝn mǝdrayan-nak.»
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Inn-as Simɣon Butros: «Ǝmǝli, nak simataga s a dǝr-ǝk idawa kuddeɣ ǝs kasaw, ǝd tǝmattant.»
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Mišan inn-as Ɣaysa: «Butros, silakanaɣ-ak as, wǝr zʼaɣru ǝkǝji aɣora ahada da wǝr di-tǝggeda har karadat tăklaten.»
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i nǝmmuzal-net ketnasan: «Alwaq wa kawan-zammazala wǝr tewayam azrǝf, wala aɣrǝg, wala tǝsǝsǝlt ta n sanatat, awak ill-ay arat a din-todânam?» Ǝnnan-as: «Kala.»
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Inn-asan: «Ǝmǝrǝdda za, wa ilan azrǝf awǝyet-tu, wa ilan aɣrǝg awǝyet-tu. Wa wǝr nǝla takoba, azzanzet-in ǝbǝrnuz-net, azzanzet-du.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Silakanaɣ-awan as, awa fall-i itawannan daɣ Ǝlkǝttab ǝn Mǝššina n as "iddun daɣ maggan ǝn tǝkma." Kundaba inda. Awalla, arat kul wa fall-i itawannan ad andu.»
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Ǝnnan-as: «Ǝmǝli, sanatat tǝkabiwen da.» Inn-asan: «Ayyat batu di, wǝr di-tǝgrem.»
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Igmad Ɣaysa, iddêw ǝd nǝttulab-net, ikka adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, imos awen arat itaggu faw.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 As din-ewadan, inn-asan: «Ansǝyat Mǝššina a kawan-ogazan daɣ jarrabatan n Iblis.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ǝnta amaran izzǝnkaz-in fall-asan, ǝddukad ǝn taggor ǝn tǝhunt, igaraffat ad itattar,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 igannu: «Abba, kud immikkan adi, tǝssǝgǝgaɣ-i tǝkabart ta n alɣazab di! Dǝr iga awen da ya, taget tara ta-nak wǝrgeɣ ta-nin.»
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Amaran inafalal-as angalos y ad t-isǝssuhǝt.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Tǝzzar ǝdgazan man Ɣaysa, idgaz wǝllen daɣ tǝwatriwen, har tǝqqal tarraft-net šilat n ǝzni, ad tǝtattab daɣ amaḍal.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 As iɣrad šiwatriwen, ibdad, iqqal-du inǝttulab-net, os-en-du issins-en ǝɣšud ǝn man.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Inn-asan: «Mafel tǝnsâm? Ǝnkǝrat tansǝyam Mǝššina a kawan-ogazan daɣ jarrabatan n Iblis.»
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Harwada iššewal-asan as tan-tǝggaz tamattay tǝgget as azzar Yahuza wa n iyyan daɣ nǝttulab-net win maraw d ǝššin. Ihoz-du Yahuza Ɣaysa y ad t-izǝlǝmmǝt.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Mišan inn-as Ɣaysa: «Adis kay Yahuza, tǝzǝlǝmmet as di-za-tǝsǝssuga daɣ fassan, nak Ag Aggadǝm?»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 As ǝnayan nǝttulab win hadatnen awa ibukan y igi da, ǝnnan: «Ǝmǝli, ma iqqal nǝššǝšɣǝl šikabiwen-nana?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Tǝzzar iwat iyyan daɣ-san akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du tǝmǝzzuk-net ta n ǝɣil.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Mišan iharaššat-tan Ɣaysa, inn-asan: «Ayyat adi!» Tǝzzar idas tǝmǝzzuk n ǝkli wen, izzozay-tat, tǝqqǝl ǝmmǝk-net.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Amaran inna i muzaran ǝn limaman ǝd muzaran n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝs ketnasan osân-du y ad t-ǝbǝzan: «Awak ǝjajǝb iyyan n abaydag a ǝmosa as sǝr-i du-tewayam šikabiwen ǝd tǝburǝgen?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Wǝrgeɣ ǝzǝl kul ǝrtâya dǝr-wan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada mišan wǝr di-tobezam? Ǝmǝrǝdda za alwaq-nawan a d-ewadan, kawanay ǝd taɣmar ta n Iblis ǝd šiyyay-net.»
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Tǝzzar obazan Ɣaysa, ewayan-tu s aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran. Ig-asan Butros lǝkkum zagren.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 As din-osan, tǝtawasarɣa tǝmsay daɣ ammas n aɣalla, ǝqqiman sǝr-ǝs aytedan. Iggaz-tan-in Butros.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Tǝnay-tu tǝmaššaɣalt iyyat iqqim ǝs tǝmsay, tǝzaggazd-ay wǝllen, amaran tǝnna: «Alǝs wa, ǝnta da, iddew ǝd Ɣaysa.»
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Mišan iggad Butros awen, inna: «Tantut, wǝr t-ǝzdaya.»
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Arat n amazay dǝffǝr awen, inay-tu iyyan awedan, inn-as: «Kay da, iyyan daɣ-san.» Mišan inn-as Butros: «Xa alǝs wa, kala wǝr t-ǝmosa.»
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 As iga adag n alwaq dǝffǝr awen, inna alǝs iyyan s assahat: «Illikan as alǝs wa iddew dǝr-ǝs, fǝlas ǝnta da in akal ǝn Galilaya.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Inn-as Butros: «Xa alǝs, wǝr ǝssenaɣ awa daɣ-i tǝššewalaɣ.» Harwa da iššewal Butros alwaq wen da as iɣra ǝkǝji aɣora.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Tǝzzar imalallay-in Ǝmǝli Ɣaysa iswad daɣ Butros. Den da a d-ikta Butros awal wa das-iga Ǝmǝli, as das-inna: «Wǝr zʼaɣru ǝkǝji aɣora azalada wǝr di-tǝkkesaɣ tazdǝyt har karadat tăklaten.»
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Tǝzzar Igmad Butros, ad ihallu fǝl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Alwaq wen, meddan win ǝttafnen Ɣaysa, ǝgân daɣ-as tamakkakkayt, ǝggâtan-tu.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ǝgan-as abanaban, a das-gannin: «Kay ya ǝlǝwli! Ǝmǝl wa kay-iwatan.»
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 A das-taggin batuten šiyyad aggotnen labasnen.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 As affaw aɣôra, immǝnay Asaggawar wa Zǝwwǝran ǝn muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝhân-tu ǝmuzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret, itawasabdad dat-san Ɣaysa.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Ǝnnan-as: «Kud kay Ǝlmǝsix, tǝmǝlaɣ-ana?» Tǝzzar inn-asan: «Kud dawan-ǝmala da wǝr di-za-tǝzzǝgzǝnam,
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 kud kawan-ǝssǝstana deɣ wǝr di-za-tajjawwabam.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Mišan a obazan ɣur ǝmǝrǝdda, Nak Ag Aggadǝm ad aqqama daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina di n Ǝmǝli ǝn Tarna.»
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Ǝnnan-as ketnasan: «Daɣ adi kay Barar ǝn Mǝššina?» Inn-asan: «Kawanay iman-nawan as tǝnnam ǝmosaq-qu.»
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Tǝzzar ǝnnan: «Ma nǝkka y iyyat tǝgǝyya? Wǝrgeɣ nakkanay iman-nana nǝslâ y awa d-igmadan imi-net?»
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.