Lucas 22

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Amud wa daɣ tattin aytedan šigǝlwen šin wǝr iha xamira, was itawannu wa n Akkay, ihôz.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Imuzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret gammayan tǝmǝrkest tas zʼagin iman ǝn Ɣaysa, mišan ǝksudan ad t-anɣin ijǝnnǝjǝrwǝy awen tamattay.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Iggaz Aššaytan Yahuza was itawannu Isxarǝyuti imosan iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa win maraw d ǝššin.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Igla, ikka imuzaran ǝn limaman ǝd muzaran n aytedan win ogaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, imašawal dǝr-san daɣ batu n ǝmmǝk was zʼagu Ɣaysa daɣ fassan-nasan.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Isaddawat-tan awen; ǝrḍan s ad t-akfin azrǝf.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ird-asan, tǝzzar ad igammay tǝmǝwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan daɣ amazay a ɣur-ǝs wǝr tǝlla tamattay.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 As d-ewad ǝzǝl n ǝmud wa n tǝgǝlwen šin wǝr iha xamira, wa daɣ tawagzaman jǝɣal win ǝmud wa n Akkay,
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 izammazal Ɣaysa Butros ǝd Yaxya, inn-asan: «Aglat tǝsǝmmutǝgam-anaɣ imensewan win ǝmud wa n Akkay.»
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ǝnnan-as: «Mǝnid tareɣ a tan-nǝsǝmmutǝg?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Inn-asan: «As din-tǝggazam aɣrǝm, ad tammanayam d alǝs a d-iktâran ǝtǝkin-net. Ǝlkǝmat-as s ahan wa zʼiggǝz,
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 tannim i mǝššis n ahan wǝdi: "Inn-ak Ǝššex: 'Mǝni tu daɣ ahan-nak edag wa n naftaɣan, wa daɣ za nammansaw nak ǝd nǝttulab-in daɣ ǝmud wa n Akkay?'"
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 A kawan-assaknu daɣ suru-net, ehan wa n afalla, elwân, ǝhân-tu mutag kul. Ǝddi da ad za tǝsǝmmutǝgam imensewan.»
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ǝglan, ǝnayan arat kul s ǝmmǝk was dasan-t-inna Ɣaysa; tǝzzar ad simutugan imensewan win Akkay.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 As iga alwaq ǝn tattay, inaɣama Ɣaysa ǝd nǝmmuzal-net, ǝggazan šin tattay.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Tǝzzar inn-asan: «Ǝkneɣ deran ǝn tǝdrǝwt ta dǝr-wan ǝgeɣ imensewan n ǝmud wa, harwa wǝr ǝɣɣǝzzaba.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Silakanaɣ-awan as, wǝr di-ilkem a tan-ǝlasa tettay iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ zʼandu almaɣna-nasan daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.»
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Tǝzzar idkal-du Ɣaysa tǝkabart iha esmad n alɣanab, iggoday i Mǝššina, inna: «Abǝzat tǝkabart ta, tǝnǝmǝglǝzam awa tat-ihan,
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 fǝlas ǝsilakanaɣ-awan as, wǝr ilkem ad ǝšweɣ esmad n alɣanab, iket wǝr du-tosa Taɣmar ta n Mǝššina.»
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Dǝffǝr awen idkal Ɣaysa tagǝlla, iga igodan i Mǝššina, irz-et izun-asan-tat, inn-asan: «taɣǝssa-nin adi, tǝtiwakfat fǝl ǝddǝlil-nawan. Tuzanat-tat ǝs tǝmǝwit ta da, imos adi isaktan-in.»
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Zund ǝmmǝk en da âs as ǝtšan, idkal tǝkabart, inn-asan: «Tǝkabart ta, arkawal wa aynayan ǝn tassaq a tǝmos gǝr Mǝššina ǝd tamattay-net. Arkawal wa, azni-nin a zʼinɣǝlan fǝl tǝnfa-nawan a t-isattaddan.»
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 «Fadda ǝnǝyat, alǝs wa di-z-aggin daɣ fassan, illa da da, idrâw dǝr-i.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Illikan as nak Ag Aggadǝm a di-iba ǝs tǝmǝwit ta d-ixkam Mǝššina harwa dat alwaq, mišan iket alɣazab ad t-inǝy awedan wa di-igan daɣ fassan.»
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Tǝzzar ad tinǝmǝsǝstinan nǝmmuzal-net gar-essan ǝd wa daɣ-san zʼagin wen daɣ arat.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Dǝffǝr awen tǝnkar tamazaq gar-essan tǝgât daɣ batu ǝn was ǝttafan as ǝnta a daɣ-san ogaran.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Inn-asan Ɣaysa: «Imǝnokalan ǝn tǝmattiwen n ǝddǝnet saknin tarna y aytedan win as azzaran, zamazalan fall-asan deɣ ǝlxǝkum-nasan; mišan dǝr iga awen da ǝttâfan as imadhalan n aytedan a ǝmosan.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Mišan kawanay, ad wǝr tagim awen. Kalar, wa daɣ-wan ogaran almaqam, iqqǝlet zun wa daɣ-wan mǝdrǝyan. Wa daɣ-wan azzaran, iqqǝlet zun amaššaɣal.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Awak ma ogaran awedan wa iqqiman itattu ǝd wa das-išɣalan? Wǝrgeɣ wa iqqiman itattu? Mišan nak imosan ǝmuzar-nawan aheq-qawan ǝmosa zun amaššaɣal-nawan.»
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 «Kawanay win da, a d-ǝqqimnen tǝlkâmam-i daɣ jarrabatan win ǝnaya.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Adi as, tehakkay ta di-iga Abba-nin taɣmar, ǝnta a dawan-z-aga y-as nak ǝmǝrǝdda.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Fǝl a dǝr-i tǝdrǝwam tettay ǝd tassay daɣ taɣmar-in, taqqamim fǝl tǝsǝqqima ǝn tǝmǝnukǝla y ad tǝšrǝɣam i tawšeten marawat ǝd sanatat šin Israyil.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 «Simɣon, Simɣon! Ǝnkǝd! Aššaytan igmây turagat n a dawan-agu ǝsǝkǝnsǝki wa itawaggin y alkama.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Mišan nak onsâyaɣ-ak Mǝššina fǝl a kay-wǝr-igmǝd ǝzǝgzan wa sǝr-i tǝgeɣ. Amaran as di-du-tǝqqala, tǝsǝssuheɣ ǝzǝgzan ǝn mǝdrayan-nak.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Inn-as Simɣon Butros: «Ǝmǝli, nak simataga s a dǝr-ǝk idawa kuddeɣ ǝs kasaw, ǝd tǝmattant.»
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Mišan inn-as Ɣaysa: «Butros, silakanaɣ-ak as, wǝr zʼaɣru ǝkǝji aɣora ahada da wǝr di-tǝggeda har karadat tăklaten.»
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i nǝmmuzal-net ketnasan: «Alwaq wa kawan-zammazala wǝr tewayam azrǝf, wala aɣrǝg, wala tǝsǝsǝlt ta n sanatat, awak ill-ay arat a din-todânam?» Ǝnnan-as: «Kala.»
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Inn-asan: «Ǝmǝrǝdda za, wa ilan azrǝf awǝyet-tu, wa ilan aɣrǝg awǝyet-tu. Wa wǝr nǝla takoba, azzanzet-in ǝbǝrnuz-net, azzanzet-du.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Silakanaɣ-awan as, awa fall-i itawannan daɣ Ǝlkǝttab ǝn Mǝššina n as "iddun daɣ maggan ǝn tǝkma." Kundaba inda. Awalla, arat kul wa fall-i itawannan ad andu.»
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ǝnnan-as: «Ǝmǝli, sanatat tǝkabiwen da.» Inn-asan: «Ayyat batu di, wǝr di-tǝgrem.»
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Igmad Ɣaysa, iddêw ǝd nǝttulab-net, ikka adɣaɣ wa n Eškan ǝn Zaytun, imos awen arat itaggu faw.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 As din-ewadan, inn-asan: «Ansǝyat Mǝššina a kawan-ogazan daɣ jarrabatan n Iblis.»
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ǝnta amaran izzǝnkaz-in fall-asan, ǝddukad ǝn taggor ǝn tǝhunt, igaraffat ad itattar,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 igannu: «Abba, kud immikkan adi, tǝssǝgǝgaɣ-i tǝkabart ta n alɣazab di! Dǝr iga awen da ya, taget tara ta-nak wǝrgeɣ ta-nin.»
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Amaran inafalal-as angalos y ad t-isǝssuhǝt.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Tǝzzar ǝdgazan man Ɣaysa, idgaz wǝllen daɣ tǝwatriwen, har tǝqqal tarraft-net šilat n ǝzni, ad tǝtattab daɣ amaḍal.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 As iɣrad šiwatriwen, ibdad, iqqal-du inǝttulab-net, os-en-du issins-en ǝɣšud ǝn man.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Inn-asan: «Mafel tǝnsâm? Ǝnkǝrat tansǝyam Mǝššina a kawan-ogazan daɣ jarrabatan n Iblis.»
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Harwada iššewal-asan as tan-tǝggaz tamattay tǝgget as azzar Yahuza wa n iyyan daɣ nǝttulab-net win maraw d ǝššin. Ihoz-du Yahuza Ɣaysa y ad t-izǝlǝmmǝt.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Mišan inn-as Ɣaysa: «Adis kay Yahuza, tǝzǝlǝmmet as di-za-tǝsǝssuga daɣ fassan, nak Ag Aggadǝm?»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 As ǝnayan nǝttulab win hadatnen awa ibukan y igi da, ǝnnan: «Ǝmǝli, ma iqqal nǝššǝšɣǝl šikabiwen-nana?»
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Tǝzzar iwat iyyan daɣ-san akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du tǝmǝzzuk-net ta n ǝɣil.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Mišan iharaššat-tan Ɣaysa, inn-asan: «Ayyat adi!» Tǝzzar idas tǝmǝzzuk n ǝkli wen, izzozay-tat, tǝqqǝl ǝmmǝk-net.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Amaran inna i muzaran ǝn limaman ǝd muzaran n aytedan win tagaznen Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada ǝd muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝs ketnasan osân-du y ad t-ǝbǝzan: «Awak ǝjajǝb iyyan n abaydag a ǝmosa as sǝr-i du-tewayam šikabiwen ǝd tǝburǝgen?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Wǝrgeɣ ǝzǝl kul ǝrtâya dǝr-wan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada mišan wǝr di-tobezam? Ǝmǝrǝdda za alwaq-nawan a d-ewadan, kawanay ǝd taɣmar ta n Iblis ǝd šiyyay-net.»
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Tǝzzar obazan Ɣaysa, ewayan-tu s aɣaywan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran. Ig-asan Butros lǝkkum zagren.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 As din-osan, tǝtawasarɣa tǝmsay daɣ ammas n aɣalla, ǝqqiman sǝr-ǝs aytedan. Iggaz-tan-in Butros.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Tǝnay-tu tǝmaššaɣalt iyyat iqqim ǝs tǝmsay, tǝzaggazd-ay wǝllen, amaran tǝnna: «Alǝs wa, ǝnta da, iddew ǝd Ɣaysa.»
56 — ausente —
57 Mišan iggad Butros awen, inna: «Tantut, wǝr t-ǝzdaya.»
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Arat n amazay dǝffǝr awen, inay-tu iyyan awedan, inn-as: «Kay da, iyyan daɣ-san.» Mišan inn-as Butros: «Xa alǝs wa, kala wǝr t-ǝmosa.»
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 As iga adag n alwaq dǝffǝr awen, inna alǝs iyyan s assahat: «Illikan as alǝs wa iddew dǝr-ǝs, fǝlas ǝnta da in akal ǝn Galilaya.»
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Inn-as Butros: «Xa alǝs, wǝr ǝssenaɣ awa daɣ-i tǝššewalaɣ.» Harwa da iššewal Butros alwaq wen da as iɣra ǝkǝji aɣora.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Tǝzzar imalallay-in Ǝmǝli Ɣaysa iswad daɣ Butros. Den da a d-ikta Butros awal wa das-iga Ǝmǝli, as das-inna: «Wǝr zʼaɣru ǝkǝji aɣora azalada wǝr di-tǝkkesaɣ tazdǝyt har karadat tăklaten.»
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Tǝzzar Igmad Butros, ad ihallu fǝl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Alwaq wen, meddan win ǝttafnen Ɣaysa, ǝgân daɣ-as tamakkakkayt, ǝggâtan-tu.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ǝgan-as abanaban, a das-gannin: «Kay ya ǝlǝwli! Ǝmǝl wa kay-iwatan.»
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 A das-taggin batuten šiyyad aggotnen labasnen.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 As affaw aɣôra, immǝnay Asaggawar wa Zǝwwǝran ǝn muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝhân-tu ǝmuzaran ǝn limaman ǝd musanan n Ǝttawret, itawasabdad dat-san Ɣaysa.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Ǝnnan-as: «Kud kay Ǝlmǝsix, tǝmǝlaɣ-ana?» Tǝzzar inn-asan: «Kud dawan-ǝmala da wǝr di-za-tǝzzǝgzǝnam,
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 kud kawan-ǝssǝstana deɣ wǝr di-za-tajjawwabam.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Mišan a obazan ɣur ǝmǝrǝdda, Nak Ag Aggadǝm ad aqqama daɣ ǝɣil ǝn Mǝššina di n Ǝmǝli ǝn Tarna.»
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ǝnnan-as ketnasan: «Daɣ adi kay Barar ǝn Mǝššina?» Inn-asan: «Kawanay iman-nawan as tǝnnam ǝmosaq-qu.»
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Tǝzzar ǝnnan: «Ma nǝkka y iyyat tǝgǝyya? Wǝrgeɣ nakkanay iman-nana nǝslâ y awa d-igmadan imi-net?»
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.