Lucas 1
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 — ausente —
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 fǝl ad tǝkkǝsaɣ aššak as tǝssunen šin tǝtǝwasasaɣra ǝttiddanat.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Elan win daɣ imos Herod ǝmǝnokal n akal ǝn Yahudǝyya, ill-ay ǝlimam iyyan igân esǝm Zakarayya ihân taggayt ǝn limaman win hayawan n Abǝya. Tantut-net tahayawt ǝn Harun, esǝm-net Elizabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ǝnta dǝr-ǝs ǝmosan alɣadilan dat Mǝššina, ǝgân y alwajiban n Ǝmǝli d alamaran-net lǝkkum daɣ wǝr ǝlen lahan waliyyan.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Wǝr ǝlen barar waliyyan fǝlas Elizabet a wǝr nǝtilu bararan, ǝgmâdan-tan deɣ elan wǝllen.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Ǝzǝl iyyan itaggu Zakarayya dat Mǝššina ǝššǝɣǝl wa taggin limaman fǝlas taggayt ǝn limaman ta iha as d-issǝɣlay igi n awen.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Ǝbaznat-tu tašaɣeren, ǝmosnen as, ǝnta a zʼiggǝzan edag wa zǝddigan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada n Ǝmǝli, issǝqqǝd daɣ-as aḍutan fǝl majmar wa iskatan y awen. Šišaɣeren šin imos igi-nasnat alɣadat ǝn limaman.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 As iga alwaq wa daɣ taqqadan aḍutan, tamattay ketnet tǝbdâd daɣ tǝfǝrray n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝtattar.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Wala a ihogan inafalal-as-du angalos n Ǝmǝli ibdâd daɣ ǝɣil ǝn majmar wa n ǝsǝqqǝd n aḍutan.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Inay Zakarayya angalos ɣas irmaɣ, tǝggaz-tu tasa.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Mišan inn-as angalos: «Zakarayya! A kay wǝr tǝggǝz tasa fǝlas Mǝššina iqbâl mansay-nak, tantut-nak Elizabet ad tǝgrǝw barar, amaran ag-as esǝm Yaxya.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ad taddaweɣ, tǝfǝliwǝsaɣ; tǝsǝddǝwǝt deɣ tǝhǝwt-net aytedan aggotnen,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 amaran ad iqqǝl awedan zǝwwǝran dat Ǝmǝli. Wǝr mad as zʼašu esmad n alɣanab wala deɣ esmad waliyyan. Ad t-idnǝy Infas Wa Zǝddigan harwa da iha tadist n anna-net.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Ad d-issuɣǝl Kǝl-Israyil aggotnen Ǝmǝli-nasan Mǝššina.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Ǝnta a du-z-izaran y Ǝmǝli imos anammazul-net, igrâw Infas Wa Zǝddigan ǝd tarna šilat ǝn win igraw ǝnnǝbi Ilyas, fǝl a d-awǝy alxer gǝr aytedan ǝd bararan-nasan, awǝy-du inǝmmǝzray s ad ilen tayttay ta ǝlan aytedan win ǝɣdalnen. Tǝmǝwit tǝdi as zʼisǝmmutǝg y Ǝmǝli tamattay tǝsimatagat i lǝkkum y-as.»
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Tǝzzar inna Zakarayya y angalos: «Mǝni alɣalamat ta di-za-tǝssusǝnat as adi ad agu? Ǝnta nak aɣmar waššaran a ǝmosa, tantut-in deɣ ǝglân daɣ-as elan wǝllen.»
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Inn-as Angalos: «Awa nak Jibril, akli ǝn Mǝššina wa dat-ǝs ibaddadan. Ǝnta a di-d-izimmazalan sǝr-ǝk y a dak-agaɣ isalan hossaynen win di.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Amaran dad zamas wǝr tǝzzǝgzanaɣ isalan win dak-ǝgeɣ da, as zʼandinen daɣ alwaq-nasan, ad ammadad ǝmi-nak. Wǝr za tǝlǝsaɣ awal iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ zʼagu arat wǝdi.»
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Awen as itaggu tamattay tǝqqâl i Zakarayya, ǝqqânan ɣafawan-nasan y awa t-in-isahhagan daɣ adag wa zǝddigan.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 As t-id-igmad, indar-as a dasan-iššiwǝl fǝlas imi-net a immǝdadan, a dasan-isidugun. Ǝssanan as arat iyyan a das-d-inafalalan.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 As issǝnda adan-net win ǝššǝɣǝl daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iqqal aɣaywan-net.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Dǝffǝr awen tǝga tantut-net Elizabet tadist, tǝzzar tǝgdal i man-net ǝtǝwǝnay har tǝga sǝmmosat tǝlil, tǝgannu:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 «Awa igi n Ǝmǝli! Ǝnta daɣ-i issanan, ikkas-i asakor wa di-ǝggatan aytedan.»
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Tǝha Elizabet tallit-net ta n sǝdisat as izammazal Mǝššina angalos Jibril s ǝɣrǝm as itawannu Nazaret ihân akal ǝn Galilaya.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Issok-ay tǝmawat iyyat wǝr nǝzday meddan harwada tǝgât esǝm Maryama. Amaran Maryama tǝsimarkas d alǝs igân esǝm Yusǝf, imosan arat daɣ ǝzzurrǝyya n ǝmǝnokal Dawǝd wa n ǝnnǝbi.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Os-et-du angalos, inn-as: «Maryama, ma tǝxlaka! Ǝmǝli izizabbat-du fall-am arraxmat-net. Issân daɣ-am.»
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Iqqan awal wen eɣaf ǝn Maryama, idgaz-tat, tǝzzar ad tǝsamadran awa imos almaɣna n assalam wen.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Inn-as angalos: «A kam-wǝr-tǝgǝz tasa Maryama, Mǝššina izizzabbat-du fall-am arraxmat-net.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ad taga tadist, tǝgrǝwa barar, tagaɣ-as esǝm Ɣaysa.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ad itǝwǝsǝɣmǝr, agu esǝm Barar ǝn Mǝššina di n Amadkol. Ad t-akfu Ǝmǝli Mǝššina taɣmar n amaraw-net Dawǝd,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 izar i hayawan ǝn Yaqub har faw, amaran tǝmǝnukǝla-net ad tǝɣlǝl.»
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Tǝnna Maryama y angalos: «Manǝmmǝk as zʼagu adi ǝnta nak harwada wǝr ǝzdaya meddan?»
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Inn-as angalos: «A fall-am d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, talsim tanaya ǝn Mǝššina di n Amadkol, tǝqqǝl-am zun telay, awen da fǝlas barar wa za tileɣ ad agu esǝm Ǝmizdag agu deɣ esǝm Barar ǝn Mǝššina.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ǝnâm tǝšǝqqaq-nam Elizabet! Ǝglân daɣ-as elan wǝllen mišan tǝga tadist ǝn barar. Ǝnta tas itawannu wǝr tǝtilu bararan, tallit-net ta n sǝdisat a tǝha ǝmǝrǝdda,
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 fǝlas wǝr t-illa a imosan muxal fǝl Mǝššina.»
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Tǝnn-as Maryama: «Nak taklit n Ǝmǝli, itǝwǝgget-i awa tǝnneɣ.» Tǝzzar ifal-tat angalos.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Tǝnkar Maryama daɣ adan en da, tǝhaz tǝkka taɣrǝmt iyyat n akal ǝn Yahudǝyya imosan akal n ǝdɣaɣan.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Tos-in ehan ǝn Zakarayya, tǝssǝslam fǝl Elizabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Da da ɣas ad tǝsla Elizabet y assalam ǝn Maryama ǝnta ad izabaggat barar wa ihan tadist n Elizabet, tǝzzar idnay-tat Infas wa Zǝddigan.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Tǝdkal Elizabet ǝmǝsli-net, tǝnna: «Togara šidoden kul agaraw n arraxmat, barar deɣ wa du-z-igmǝdan tadist-nam igrâw arraxmat.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Awak nak ma ǝmosa as di-du-tǝtasu anna n Ǝmǝli-nin?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Da da ɣas ad ǝsleɣ y assalam-nam ǝnta ad izabaggat barar wa ihan tadist-in fǝl tǝdǝwit.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Tǝbbilalaɣ kam tǝzzigzanat as, awa dam-inna Ǝmǝli ad andu.»
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Tǝnna Maryama:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Iman-in isidawat-tan Mǝššina
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Fǝlas asawad a din-iga
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Fǝlas Wa ilan Tarna ig-i aratan zawwarnen.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Itihǝnǝttit y aytedan n azzaman kul
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Iga ǝfus-net imazalan ǝn tǝla ǝn tarna.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ikkas daw muzaran taɣmar-nasan,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Isayyawan win ǝlluznen daɣ awa izodan,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Idhal Kǝl-Israyil n eklan-net,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 y Ibrahim d ǝzzurrǝyya-net har faw,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Tǝmal Maryama ɣur Elizabet har tǝga edag ǝn karadat tǝlil amaran tǝqqal aɣaywan-net.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Osa-du alwaq n iguz n ǝmzur fǝl Elizabet, tǝgraw barar.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ǝslan mahharagan-net ǝd šǝqqaɣan-net ǝhǝnǝtta zǝwwǝran wa das-iga Mǝššina da, ǝddǝwen ǝntanay da.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 As ǝzǝl wa n ǝttam osan-du y ad sǝmmǝmkǝdan barar. Ǝrân a das-agin esǝm Zakarayya, esǝm wa daɣ iga abba-net.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mišan tǝnn-asan anna-net: «Kala kala! Ad agu esǝm Yaxya.»
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ǝnnan-as: «Esǝm ya wǝdi wǝr tǝleɣ ǝšǝqqaɣ a t-igân!»
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Tǝzzar ad sidugunan y abba ǝn barar, y a dasan-imǝl esǝm was ira ad t-agu barar-net.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Isaddagan-asan Zakarayya a t-id-akfin ǝsǝllum. Iktab fall-as: «Esǝm-net Yaxya.» Isammaklal sǝr-san awen ketnasan.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Tǝzzar okay ǝmǝdǝd Zakarayya amazay wen da, immora ilǝs-net, ad itaggu tǝmmalen i Mǝššina.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Tǝggaz tasa aytedan kul win ǝxsarnen daɣ ihǝz-nasan, wazawazan salan n awa igan den daɣ akal ǝn Yahudǝyya ketnet wa n ǝdɣaɣan.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Aytedan kul win ǝslanen awen ǝtaffan-tu daɣ wallan-nasan, gannin: «Ma zʼiqqǝl wa da barar?» Illikan as issiwar-tu Ǝmǝli ǝfus-net.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Idnay Infas wa Zǝddigan Zakarayya wa n abba ǝn barar, isannafalal-as Mǝššina awal-net, ad igannu:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 «Tǝmmal i Mǝššina,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ikkas-ana-du daɣ ahan n ǝkli-net
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ǝmmǝk wǝdi as issǝkna tǝhanint-net
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Arkawal wen ihâd fall-as
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 a danaɣ-assafsu daɣ zǝnga-nana,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Nǝzǝddig noɣâd iket nǝddar.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Amaran kay barar-in,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 tǝssusǝna tamattay-net
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Awen itagg-ay Ǝmǝli-nana Mǝššina
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 fǝl ad imǝlǝwlǝw ǝnnur-net
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ad idaggal Yaxya, tǝtawad-t-id tayttay-net. Izdaɣ ikallan ǝn saffan har ǝzǝl wad issosan Kǝl-Israyil fǝl man-net.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.