Lucas 1
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ
1 — ausente —
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 — ausente —
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 fǝl ad tǝkkǝsaɣ aššak as tǝssunen šin tǝtǝwasasaɣra ǝttiddanat.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Elan win daɣ imos Herod ǝmǝnokal n akal ǝn Yahudǝyya, ill-ay ǝlimam iyyan igân esǝm Zakarayya ihân taggayt ǝn limaman win hayawan n Abǝya. Tantut-net tahayawt ǝn Harun, esǝm-net Elizabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ǝnta dǝr-ǝs ǝmosan alɣadilan dat Mǝššina, ǝgân y alwajiban n Ǝmǝli d alamaran-net lǝkkum daɣ wǝr ǝlen lahan waliyyan.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Wǝr ǝlen barar waliyyan fǝlas Elizabet a wǝr nǝtilu bararan, ǝgmâdan-tan deɣ elan wǝllen.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ǝzǝl iyyan itaggu Zakarayya dat Mǝššina ǝššǝɣǝl wa taggin limaman fǝlas taggayt ǝn limaman ta iha as d-issǝɣlay igi n awen.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Ǝbaznat-tu tašaɣeren, ǝmosnen as, ǝnta a zʼiggǝzan edag wa zǝddigan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada n Ǝmǝli, issǝqqǝd daɣ-as aḍutan fǝl majmar wa iskatan y awen. Šišaɣeren šin imos igi-nasnat alɣadat ǝn limaman.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 As iga alwaq wa daɣ taqqadan aḍutan, tamattay ketnet tǝbdâd daɣ tǝfǝrray n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝtattar.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Wala a ihogan inafalal-as-du angalos n Ǝmǝli ibdâd daɣ ǝɣil ǝn majmar wa n ǝsǝqqǝd n aḍutan.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Inay Zakarayya angalos ɣas irmaɣ, tǝggaz-tu tasa.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Mišan inn-as angalos: «Zakarayya! A kay wǝr tǝggǝz tasa fǝlas Mǝššina iqbâl mansay-nak, tantut-nak Elizabet ad tǝgrǝw barar, amaran ag-as esǝm Yaxya.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Ad taddaweɣ, tǝfǝliwǝsaɣ; tǝsǝddǝwǝt deɣ tǝhǝwt-net aytedan aggotnen,
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 amaran ad iqqǝl awedan zǝwwǝran dat Ǝmǝli. Wǝr mad as zʼašu esmad n alɣanab wala deɣ esmad waliyyan. Ad t-idnǝy Infas Wa Zǝddigan harwa da iha tadist n anna-net.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ad d-issuɣǝl Kǝl-Israyil aggotnen Ǝmǝli-nasan Mǝššina.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Ǝnta a du-z-izaran y Ǝmǝli imos anammazul-net, igrâw Infas Wa Zǝddigan ǝd tarna šilat ǝn win igraw ǝnnǝbi Ilyas, fǝl a d-awǝy alxer gǝr aytedan ǝd bararan-nasan, awǝy-du inǝmmǝzray s ad ilen tayttay ta ǝlan aytedan win ǝɣdalnen. Tǝmǝwit tǝdi as zʼisǝmmutǝg y Ǝmǝli tamattay tǝsimatagat i lǝkkum y-as.»
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Tǝzzar inna Zakarayya y angalos: «Mǝni alɣalamat ta di-za-tǝssusǝnat as adi ad agu? Ǝnta nak aɣmar waššaran a ǝmosa, tantut-in deɣ ǝglân daɣ-as elan wǝllen.»
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Inn-as Angalos: «Awa nak Jibril, akli ǝn Mǝššina wa dat-ǝs ibaddadan. Ǝnta a di-d-izimmazalan sǝr-ǝk y a dak-agaɣ isalan hossaynen win di.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Amaran dad zamas wǝr tǝzzǝgzanaɣ isalan win dak-ǝgeɣ da, as zʼandinen daɣ alwaq-nasan, ad ammadad ǝmi-nak. Wǝr za tǝlǝsaɣ awal iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ zʼagu arat wǝdi.»
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Awen as itaggu tamattay tǝqqâl i Zakarayya, ǝqqânan ɣafawan-nasan y awa t-in-isahhagan daɣ adag wa zǝddigan.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 As t-id-igmad, indar-as a dasan-iššiwǝl fǝlas imi-net a immǝdadan, a dasan-isidugun. Ǝssanan as arat iyyan a das-d-inafalalan.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 As issǝnda adan-net win ǝššǝɣǝl daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iqqal aɣaywan-net.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Dǝffǝr awen tǝga tantut-net Elizabet tadist, tǝzzar tǝgdal i man-net ǝtǝwǝnay har tǝga sǝmmosat tǝlil, tǝgannu:
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 «Awa igi n Ǝmǝli! Ǝnta daɣ-i issanan, ikkas-i asakor wa di-ǝggatan aytedan.»
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Tǝha Elizabet tallit-net ta n sǝdisat as izammazal Mǝššina angalos Jibril s ǝɣrǝm as itawannu Nazaret ihân akal ǝn Galilaya.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Issok-ay tǝmawat iyyat wǝr nǝzday meddan harwada tǝgât esǝm Maryama. Amaran Maryama tǝsimarkas d alǝs igân esǝm Yusǝf, imosan arat daɣ ǝzzurrǝyya n ǝmǝnokal Dawǝd wa n ǝnnǝbi.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Os-et-du angalos, inn-as: «Maryama, ma tǝxlaka! Ǝmǝli izizabbat-du fall-am arraxmat-net. Issân daɣ-am.»
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Iqqan awal wen eɣaf ǝn Maryama, idgaz-tat, tǝzzar ad tǝsamadran awa imos almaɣna n assalam wen.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Inn-as angalos: «A kam-wǝr-tǝgǝz tasa Maryama, Mǝššina izizzabbat-du fall-am arraxmat-net.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Ad taga tadist, tǝgrǝwa barar, tagaɣ-as esǝm Ɣaysa.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Ad itǝwǝsǝɣmǝr, agu esǝm Barar ǝn Mǝššina di n Amadkol. Ad t-akfu Ǝmǝli Mǝššina taɣmar n amaraw-net Dawǝd,
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 izar i hayawan ǝn Yaqub har faw, amaran tǝmǝnukǝla-net ad tǝɣlǝl.»
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Tǝnna Maryama y angalos: «Manǝmmǝk as zʼagu adi ǝnta nak harwada wǝr ǝzdaya meddan?»
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Inn-as angalos: «A fall-am d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, talsim tanaya ǝn Mǝššina di n Amadkol, tǝqqǝl-am zun telay, awen da fǝlas barar wa za tileɣ ad agu esǝm Ǝmizdag agu deɣ esǝm Barar ǝn Mǝššina.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Ǝnâm tǝšǝqqaq-nam Elizabet! Ǝglân daɣ-as elan wǝllen mišan tǝga tadist ǝn barar. Ǝnta tas itawannu wǝr tǝtilu bararan, tallit-net ta n sǝdisat a tǝha ǝmǝrǝdda,
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 fǝlas wǝr t-illa a imosan muxal fǝl Mǝššina.»
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Tǝnn-as Maryama: «Nak taklit n Ǝmǝli, itǝwǝgget-i awa tǝnneɣ.» Tǝzzar ifal-tat angalos.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Tǝnkar Maryama daɣ adan en da, tǝhaz tǝkka taɣrǝmt iyyat n akal ǝn Yahudǝyya imosan akal n ǝdɣaɣan.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Tos-in ehan ǝn Zakarayya, tǝssǝslam fǝl Elizabet.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Da da ɣas ad tǝsla Elizabet y assalam ǝn Maryama ǝnta ad izabaggat barar wa ihan tadist n Elizabet, tǝzzar idnay-tat Infas wa Zǝddigan.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Tǝdkal Elizabet ǝmǝsli-net, tǝnna: «Togara šidoden kul agaraw n arraxmat, barar deɣ wa du-z-igmǝdan tadist-nam igrâw arraxmat.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Awak nak ma ǝmosa as di-du-tǝtasu anna n Ǝmǝli-nin?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Da da ɣas ad ǝsleɣ y assalam-nam ǝnta ad izabaggat barar wa ihan tadist-in fǝl tǝdǝwit.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Tǝbbilalaɣ kam tǝzzigzanat as, awa dam-inna Ǝmǝli ad andu.»
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Tǝnna Maryama:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Iman-in isidawat-tan Mǝššina
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Fǝlas asawad a din-iga
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Fǝlas Wa ilan Tarna ig-i aratan zawwarnen.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Itihǝnǝttit y aytedan n azzaman kul
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Iga ǝfus-net imazalan ǝn tǝla ǝn tarna.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Ikkas daw muzaran taɣmar-nasan,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Isayyawan win ǝlluznen daɣ awa izodan,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Idhal Kǝl-Israyil n eklan-net,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 y Ibrahim d ǝzzurrǝyya-net har faw,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Tǝmal Maryama ɣur Elizabet har tǝga edag ǝn karadat tǝlil amaran tǝqqal aɣaywan-net.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Osa-du alwaq n iguz n ǝmzur fǝl Elizabet, tǝgraw barar.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Ǝslan mahharagan-net ǝd šǝqqaɣan-net ǝhǝnǝtta zǝwwǝran wa das-iga Mǝššina da, ǝddǝwen ǝntanay da.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 As ǝzǝl wa n ǝttam osan-du y ad sǝmmǝmkǝdan barar. Ǝrân a das-agin esǝm Zakarayya, esǝm wa daɣ iga abba-net.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Mišan tǝnn-asan anna-net: «Kala kala! Ad agu esǝm Yaxya.»
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Ǝnnan-as: «Esǝm ya wǝdi wǝr tǝleɣ ǝšǝqqaɣ a t-igân!»
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Tǝzzar ad sidugunan y abba ǝn barar, y a dasan-imǝl esǝm was ira ad t-agu barar-net.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Isaddagan-asan Zakarayya a t-id-akfin ǝsǝllum. Iktab fall-as: «Esǝm-net Yaxya.» Isammaklal sǝr-san awen ketnasan.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Tǝzzar okay ǝmǝdǝd Zakarayya amazay wen da, immora ilǝs-net, ad itaggu tǝmmalen i Mǝššina.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Tǝggaz tasa aytedan kul win ǝxsarnen daɣ ihǝz-nasan, wazawazan salan n awa igan den daɣ akal ǝn Yahudǝyya ketnet wa n ǝdɣaɣan.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Aytedan kul win ǝslanen awen ǝtaffan-tu daɣ wallan-nasan, gannin: «Ma zʼiqqǝl wa da barar?» Illikan as issiwar-tu Ǝmǝli ǝfus-net.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Idnay Infas wa Zǝddigan Zakarayya wa n abba ǝn barar, isannafalal-as Mǝššina awal-net, ad igannu:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 «Tǝmmal i Mǝššina,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Ikkas-ana-du daɣ ahan n ǝkli-net
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Ǝmmǝk wǝdi as issǝkna tǝhanint-net
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Arkawal wen ihâd fall-as
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 a danaɣ-assafsu daɣ zǝnga-nana,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 Nǝzǝddig noɣâd iket nǝddar.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Amaran kay barar-in,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 tǝssusǝna tamattay-net
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Awen itagg-ay Ǝmǝli-nana Mǝššina
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 fǝl ad imǝlǝwlǝw ǝnnur-net
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ad idaggal Yaxya, tǝtawad-t-id tayttay-net. Izdaɣ ikallan ǝn saffan har ǝzǝl wad issosan Kǝl-Israyil fǝl man-net.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.