Lucas 1

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 — ausente —
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 — ausente —
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 fǝl ad tǝkkǝsaɣ aššak as tǝssunen šin tǝtǝwasasaɣra ǝttiddanat.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Elan win daɣ imos Herod ǝmǝnokal n akal ǝn Yahudǝyya, ill-ay ǝlimam iyyan igân esǝm Zakarayya ihân taggayt ǝn limaman win hayawan n Abǝya. Tantut-net tahayawt ǝn Harun, esǝm-net Elizabet.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Ǝnta dǝr-ǝs ǝmosan alɣadilan dat Mǝššina, ǝgân y alwajiban n Ǝmǝli d alamaran-net lǝkkum daɣ wǝr ǝlen lahan waliyyan.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Wǝr ǝlen barar waliyyan fǝlas Elizabet a wǝr nǝtilu bararan, ǝgmâdan-tan deɣ elan wǝllen.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ǝzǝl iyyan itaggu Zakarayya dat Mǝššina ǝššǝɣǝl wa taggin limaman fǝlas taggayt ǝn limaman ta iha as d-issǝɣlay igi n awen.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Ǝbaznat-tu tašaɣeren, ǝmosnen as, ǝnta a zʼiggǝzan edag wa zǝddigan daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada n Ǝmǝli, issǝqqǝd daɣ-as aḍutan fǝl majmar wa iskatan y awen. Šišaɣeren šin imos igi-nasnat alɣadat ǝn limaman.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 As iga alwaq wa daɣ taqqadan aḍutan, tamattay ketnet tǝbdâd daɣ tǝfǝrray n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝtattar.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Wala a ihogan inafalal-as-du angalos n Ǝmǝli ibdâd daɣ ǝɣil ǝn majmar wa n ǝsǝqqǝd n aḍutan.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Inay Zakarayya angalos ɣas irmaɣ, tǝggaz-tu tasa.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Mišan inn-as angalos: «Zakarayya! A kay wǝr tǝggǝz tasa fǝlas Mǝššina iqbâl mansay-nak, tantut-nak Elizabet ad tǝgrǝw barar, amaran ag-as esǝm Yaxya.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ad taddaweɣ, tǝfǝliwǝsaɣ; tǝsǝddǝwǝt deɣ tǝhǝwt-net aytedan aggotnen,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 amaran ad iqqǝl awedan zǝwwǝran dat Ǝmǝli. Wǝr mad as zʼašu esmad n alɣanab wala deɣ esmad waliyyan. Ad t-idnǝy Infas Wa Zǝddigan harwa da iha tadist n anna-net.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ad d-issuɣǝl Kǝl-Israyil aggotnen Ǝmǝli-nasan Mǝššina.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Ǝnta a du-z-izaran y Ǝmǝli imos anammazul-net, igrâw Infas Wa Zǝddigan ǝd tarna šilat ǝn win igraw ǝnnǝbi Ilyas, fǝl a d-awǝy alxer gǝr aytedan ǝd bararan-nasan, awǝy-du inǝmmǝzray s ad ilen tayttay ta ǝlan aytedan win ǝɣdalnen. Tǝmǝwit tǝdi as zʼisǝmmutǝg y Ǝmǝli tamattay tǝsimatagat i lǝkkum y-as.»
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Tǝzzar inna Zakarayya y angalos: «Mǝni alɣalamat ta di-za-tǝssusǝnat as adi ad agu? Ǝnta nak aɣmar waššaran a ǝmosa, tantut-in deɣ ǝglân daɣ-as elan wǝllen.»
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Inn-as Angalos: «Awa nak Jibril, akli ǝn Mǝššina wa dat-ǝs ibaddadan. Ǝnta a di-d-izimmazalan sǝr-ǝk y a dak-agaɣ isalan hossaynen win di.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Amaran dad zamas wǝr tǝzzǝgzanaɣ isalan win dak-ǝgeɣ da, as zʼandinen daɣ alwaq-nasan, ad ammadad ǝmi-nak. Wǝr za tǝlǝsaɣ awal iket wǝr d-osa ǝzǝl wa daɣ zʼagu arat wǝdi.»
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Awen as itaggu tamattay tǝqqâl i Zakarayya, ǝqqânan ɣafawan-nasan y awa t-in-isahhagan daɣ adag wa zǝddigan.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 As t-id-igmad, indar-as a dasan-iššiwǝl fǝlas imi-net a immǝdadan, a dasan-isidugun. Ǝssanan as arat iyyan a das-d-inafalalan.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 As issǝnda adan-net win ǝššǝɣǝl daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, iqqal aɣaywan-net.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Dǝffǝr awen tǝga tantut-net Elizabet tadist, tǝzzar tǝgdal i man-net ǝtǝwǝnay har tǝga sǝmmosat tǝlil, tǝgannu:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 «Awa igi n Ǝmǝli! Ǝnta daɣ-i issanan, ikkas-i asakor wa di-ǝggatan aytedan.»
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Tǝha Elizabet tallit-net ta n sǝdisat as izammazal Mǝššina angalos Jibril s ǝɣrǝm as itawannu Nazaret ihân akal ǝn Galilaya.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Issok-ay tǝmawat iyyat wǝr nǝzday meddan harwada tǝgât esǝm Maryama. Amaran Maryama tǝsimarkas d alǝs igân esǝm Yusǝf, imosan arat daɣ ǝzzurrǝyya n ǝmǝnokal Dawǝd wa n ǝnnǝbi.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Os-et-du angalos, inn-as: «Maryama, ma tǝxlaka! Ǝmǝli izizabbat-du fall-am arraxmat-net. Issân daɣ-am.»
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Iqqan awal wen eɣaf ǝn Maryama, idgaz-tat, tǝzzar ad tǝsamadran awa imos almaɣna n assalam wen.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Inn-as angalos: «A kam-wǝr-tǝgǝz tasa Maryama, Mǝššina izizzabbat-du fall-am arraxmat-net.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Ad taga tadist, tǝgrǝwa barar, tagaɣ-as esǝm Ɣaysa.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ad itǝwǝsǝɣmǝr, agu esǝm Barar ǝn Mǝššina di n Amadkol. Ad t-akfu Ǝmǝli Mǝššina taɣmar n amaraw-net Dawǝd,
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 izar i hayawan ǝn Yaqub har faw, amaran tǝmǝnukǝla-net ad tǝɣlǝl.»
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Tǝnna Maryama y angalos: «Manǝmmǝk as zʼagu adi ǝnta nak harwada wǝr ǝzdaya meddan?»
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Inn-as angalos: «A fall-am d-azzabbat Infas wa Zǝddigan, talsim tanaya ǝn Mǝššina di n Amadkol, tǝqqǝl-am zun telay, awen da fǝlas barar wa za tileɣ ad agu esǝm Ǝmizdag agu deɣ esǝm Barar ǝn Mǝššina.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Ǝnâm tǝšǝqqaq-nam Elizabet! Ǝglân daɣ-as elan wǝllen mišan tǝga tadist ǝn barar. Ǝnta tas itawannu wǝr tǝtilu bararan, tallit-net ta n sǝdisat a tǝha ǝmǝrǝdda,
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 fǝlas wǝr t-illa a imosan muxal fǝl Mǝššina.»
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Tǝnn-as Maryama: «Nak taklit n Ǝmǝli, itǝwǝgget-i awa tǝnneɣ.» Tǝzzar ifal-tat angalos.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Tǝnkar Maryama daɣ adan en da, tǝhaz tǝkka taɣrǝmt iyyat n akal ǝn Yahudǝyya imosan akal n ǝdɣaɣan.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Tos-in ehan ǝn Zakarayya, tǝssǝslam fǝl Elizabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Da da ɣas ad tǝsla Elizabet y assalam ǝn Maryama ǝnta ad izabaggat barar wa ihan tadist n Elizabet, tǝzzar idnay-tat Infas wa Zǝddigan.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Tǝdkal Elizabet ǝmǝsli-net, tǝnna: «Togara šidoden kul agaraw n arraxmat, barar deɣ wa du-z-igmǝdan tadist-nam igrâw arraxmat.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Awak nak ma ǝmosa as di-du-tǝtasu anna n Ǝmǝli-nin?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Da da ɣas ad ǝsleɣ y assalam-nam ǝnta ad izabaggat barar wa ihan tadist-in fǝl tǝdǝwit.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Tǝbbilalaɣ kam tǝzzigzanat as, awa dam-inna Ǝmǝli ad andu.»
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Tǝnna Maryama:
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Iman-in isidawat-tan Mǝššina
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Fǝlas asawad a din-iga
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Fǝlas Wa ilan Tarna ig-i aratan zawwarnen.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Itihǝnǝttit y aytedan n azzaman kul
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Iga ǝfus-net imazalan ǝn tǝla ǝn tarna.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Ikkas daw muzaran taɣmar-nasan,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Isayyawan win ǝlluznen daɣ awa izodan,
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Idhal Kǝl-Israyil n eklan-net,
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 y Ibrahim d ǝzzurrǝyya-net har faw,
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Tǝmal Maryama ɣur Elizabet har tǝga edag ǝn karadat tǝlil amaran tǝqqal aɣaywan-net.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Osa-du alwaq n iguz n ǝmzur fǝl Elizabet, tǝgraw barar.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ǝslan mahharagan-net ǝd šǝqqaɣan-net ǝhǝnǝtta zǝwwǝran wa das-iga Mǝššina da, ǝddǝwen ǝntanay da.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 As ǝzǝl wa n ǝttam osan-du y ad sǝmmǝmkǝdan barar. Ǝrân a das-agin esǝm Zakarayya, esǝm wa daɣ iga abba-net.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Mišan tǝnn-asan anna-net: «Kala kala! Ad agu esǝm Yaxya.»
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ǝnnan-as: «Esǝm ya wǝdi wǝr tǝleɣ ǝšǝqqaɣ a t-igân!»
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Tǝzzar ad sidugunan y abba ǝn barar, y a dasan-imǝl esǝm was ira ad t-agu barar-net.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Isaddagan-asan Zakarayya a t-id-akfin ǝsǝllum. Iktab fall-as: «Esǝm-net Yaxya.» Isammaklal sǝr-san awen ketnasan.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Tǝzzar okay ǝmǝdǝd Zakarayya amazay wen da, immora ilǝs-net, ad itaggu tǝmmalen i Mǝššina.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Tǝggaz tasa aytedan kul win ǝxsarnen daɣ ihǝz-nasan, wazawazan salan n awa igan den daɣ akal ǝn Yahudǝyya ketnet wa n ǝdɣaɣan.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Aytedan kul win ǝslanen awen ǝtaffan-tu daɣ wallan-nasan, gannin: «Ma zʼiqqǝl wa da barar?» Illikan as issiwar-tu Ǝmǝli ǝfus-net.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Idnay Infas wa Zǝddigan Zakarayya wa n abba ǝn barar, isannafalal-as Mǝššina awal-net, ad igannu:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 «Tǝmmal i Mǝššina,
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Ikkas-ana-du daɣ ahan n ǝkli-net
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Ǝmmǝk wǝdi as issǝkna tǝhanint-net
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Arkawal wen ihâd fall-as
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 a danaɣ-assafsu daɣ zǝnga-nana,
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Nǝzǝddig noɣâd iket nǝddar.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Amaran kay barar-in,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 tǝssusǝna tamattay-net
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Awen itagg-ay Ǝmǝli-nana Mǝššina
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 fǝl ad imǝlǝwlǝw ǝnnur-net
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ad idaggal Yaxya, tǝtawad-t-id tayttay-net. Izdaɣ ikallan ǝn saffan har ǝzǝl wad issosan Kǝl-Israyil fǝl man-net.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.