Lucas 18

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iga Ɣaysa i nǝttulab-net ǝlmital iyyan a daɣ ira a tan-issusǝn as, ihor ad tansayan Mǝššina faw, a daɣ-as wǝr ǝkkǝsan attama.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Inn-asan: «Aɣrǝm iyyan a iha ǝmašraɣ wǝr nǝksud Mǝššina, wǝr issǝɣmar deɣ awedan waliyyan.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Amaran aɣrǝm en, tǝh-ay tǝntut as wǝr idder alǝs-net a du-tǝtasit amašraɣ en, tǝgann-as: "Akf-i alxaq-in daɣ amakkarad-in."
3 Havia também naquela mesma cidade
4 As iga tamert itugǝy-as, inna gar-es ǝd man-net: "Kud wǝr ǝksudaɣ Mǝššina, wala ǝssiɣmaraɣ awedan waliyyan,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 da tantut ta, tǝdgaz-i. A tat-akfa alxaq-net fǝl a daɣ-as ǝgrǝwaɣ iman-in."»
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Tǝzzar inna Ǝmǝli Ɣaysa: «Tǝsallam y awa inna arak amašraɣ wa?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Tordâm as Mǝššina wǝr zʼakfu aytedan win isannafran alxaq-nasan, tu-tansaynen hallan ehad ezal? Tordâm as a fall-asan-in isahhagu tadhǝlt-net?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ǝnneɣ-awan, a tan-akfu alxaq-nasan tarmad. Mišan harkid adi, ǝzǝl wa du-z-ǝqqǝla nak Ag Aggadǝm, awak a d-agǝzaɣ daɣ ǝddǝnet aytedan ǝzzigzannen?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Dǝffǝr awen, iga Ɣaysa ǝlmital y aytedan ǝttâfnen iman-nasan daɣ tišit n alɣadilan, as iga awen olkân aytedan, inn-asan:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 «Kala ad ǝggǝzzayan meddan ǝššin s Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada fǝl ad agin šiwatriwen. Iyyan Farisay, wa hadan anabaz n amana.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farisay za, ibdad ad itattar, igannu daɣ man-net: "Ya Mǝššina, ǝggodayaɣ-ak as wǝr oleɣ d aytedan win hadatnen ǝmosnen inarkaban ǝd nǝmmǝzray ǝd maggan n ǝzzǝna, wala deɣ oleɣ d anabaz n amana wa.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ǝssa adan kul, tuzama daɣ-san ǝššin. Takkasaɣ tǝmǝssǝdǝk daɣ awa garrawa kul."
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Mišan anabaz n amana ǝnta, ibdad-in daɣ igǝg, wǝr ihel wala adakal n asawad-net sa sǝr jǝnnawan, iggât idmaran-net fǝl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud, igannu: "Ya Mǝššina tǝggǝzet-kay tǝhanint-in nak n anasbakkad."
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ǝnneɣ-awan, anabaz n amawan wa, iqqal ehan-net igrâw taqqat dat Mǝššina, mišan Farisay wen ǝnta wǝr igrew taqqat dat Mǝššina; fǝlas i idkalan iman-net, ad t-issǝrǝs Mǝššina, i issǝrasan iman-net ad t-idkǝl Mǝššina.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Harkid bararan win janɣayan tawayan-tan-du aytedan ǝs Ɣaysa fǝl a tan-issǝwǝr ifassan-net, ittǝr-asan. Ǝnayan nǝttulab-net awen, ǝššewalan fǝl aytedan win den.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Mišan iɣr-en-du Ɣaysa ǝs man-net, inna i nǝttulab-net: «Ayyat bararan a di-d-akkin, a tan-in-wǝr-tǝwǝɣam; Taɣmar ta n Mǝššina, šin aytedan win šilaten-nasan.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Ǝggǝyeɣ silakanaɣ-awan as, awedan wǝr nǝga i Taɣmar ta n Mǝššina ǝlqǝbulat šilat ǝn ta das-iga barar, wədi wər das-ilkem a tat-iggaz.»
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Issǝstan ǝmuzar iyyan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud Ɣaysa, inn-as: «Ǝššex olâɣan, mas di-iwar igi-net y ad əgrəwa tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Inn-as Ɣaysa: «Mafel as di-tǝganna Ǝššex olaɣan? Wǝr t-illa i olâɣan ar Mǝššina.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Tǝssânaɣ alwajiban-net: Ad wǝr tagaɣ ǝzzǝna, ad wǝr tagaɣ iman, ad wǝr takǝra, ad wǝr tagaɣ tǝgǝyya ǝn bahu, sǝɣmǝr abba-nak d anna-nak.»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Inn-as alǝs wen: «Aratan win di kul harwa da mədrəya as tan-əssəbdada.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 As isla Ɣaysa y awen, inn-as: «Arat iyyanda a dak-in-iqqiman ǝmǝrǝdda: Aglu zanz-in awa tǝleɣ kul, tuzanaɣ inazzan-net i tǝlǝqqawen ad tǝgrǝwaɣ ǝrrǝzǝɣ a dak-z-ansin daɣ alaxirat. Dǝffǝr adi amaran tagla-du təlkəmaɣ-i.»
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 As isla y awen, ǝɣšadan man-net wǝllen fǝlas tǝgǝrgist tagget a iga.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 As inay Ɣaysa as, ǝɣšâdan man n alǝs en wǝllen, inna: «Iket ǝzzǝwi ig-ay iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina fǝl win əggərgasnen.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ogar tǝrɣasay ta iga fǝl aḷam aradaɣ daɣ tǝbuday n ǝnazmay, i ta iga fǝl ǝmǝggergǝs iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Tǝzzar ǝnnan-as aytedan win das-ǝssǝsamnen: «Adi za ma ifragan ad iɣlǝs daɣ tǝmsay?»
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Inn-asan Ɣaysa: «Awa imosan muxal ɣur aytedan, Mǝššina ifrâk-ku.»
27 Mas ele respondeu: As
28 Inn-as Butros: «Nakkanay za, a oyyanen awa nǝla kul, nǝlkam-ak?»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, wǝr t-illa i din-z-ayyin ehan-net madeɣ tantut-net, madeɣ imǝdrayan-net, madeɣ imarwan-net madeɣ bararan-net fǝl ǝddǝlil ǝn Taɣmar ta n Mǝššina,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 ǝs wǝrgeɣ ad igrǝw inǝdfusan-nasan daɣ harwa ǝmǝrǝdda, igrǝw deɣ tǝmǝddurt ta tǝɣlalat daɣ azzaman win ǝlkamnen.»
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Ikkas Ɣaysa inǝttulab-net win maraw d ǝššin daɣ aytedan, inn-asan: «Sǝsǝmat: nakkanay da ǝggǝzzaynen ǝs Yerusalam da, amaran den da ad zʼandu arat kul wa ǝktaban ǝnnǝbitan daɣ salan-in nak Ag Aggadǝm.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Ad tawagga daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, agin daɣ-i tamakkakkayt, agin-i šisǝssǝlka, ǝssutǝfan fall-i,
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ayyawanan-i šiwwit, agin iman-in, tǝzzar ǝnkara-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad.»
33 e, havendo-
34 Mišan wǝr t-illa a ǝgrân nǝttulab-net daɣ awa inna den, ittinkal-asan almaɣna-net, wǝr ǝgren awa daɣ dasan-iššewal.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 As d-ihoz Ɣaysa aɣrǝm wa n Yerikaw, okay fǝl ǝmǝdderɣǝl iyyan iqqiman fǝl afay ǝn tarrayt, itansay.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 As isla amǝdderɣǝl i tamattay ta fall-as tǝtakayat da, issǝstan d awa imos awen.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Itawann-as: «Ɣaysa wa n ǝɣrǝm ǝn Nazaret a itakayan.»
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Amaran idkal ǝmǝsli-net, igannu: «Ya Ɣaysa wa n Ag ǝnnǝbi Dawǝd, hǝnǝttǝt-i!»
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Sannarɣaman-as aytedan win azzarnen y ad affastu, mišan idkal ǝmǝsli-net wǝllen, igannu: «Ya Ag Dawǝd, hǝnǝttǝt-i!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Tǝzzar izzǝkkat Ɣaysa, omar s a das-d-attalway. As t-id-osa, issǝstan-tu, inn-as:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Mas tareɣ a dak-k-aga?» Inn-as ǝmǝdderɣǝl: «Ǝmǝli, a ǝreɣ a di-d-iqqǝl asawad-nin.»
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Inn-as Ɣaysa: «Iqqǝlet-kay-du asawad-nak, ǝzǝgzan-nak a kay-iɣlasan.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Iqqal-du asawad amǝdderɣǝl tamazayt ten da, igla ilkam i Ɣaysa, immâl Mǝššina. Aytedan kul win ǝnaynen awa igan den, ǝntanay da ǝmmâlan Mǝššina.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.