Lucas 18
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA
1 Iga Ɣaysa i nǝttulab-net ǝlmital iyyan a daɣ ira a tan-issusǝn as, ihor ad tansayan Mǝššina faw, a daɣ-as wǝr ǝkkǝsan attama.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Inn-asan: «Aɣrǝm iyyan a iha ǝmašraɣ wǝr nǝksud Mǝššina, wǝr issǝɣmar deɣ awedan waliyyan.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Amaran aɣrǝm en, tǝh-ay tǝntut as wǝr idder alǝs-net a du-tǝtasit amašraɣ en, tǝgann-as: "Akf-i alxaq-in daɣ amakkarad-in."
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 As iga tamert itugǝy-as, inna gar-es ǝd man-net: "Kud wǝr ǝksudaɣ Mǝššina, wala ǝssiɣmaraɣ awedan waliyyan,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 da tantut ta, tǝdgaz-i. A tat-akfa alxaq-net fǝl a daɣ-as ǝgrǝwaɣ iman-in."»
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Tǝzzar inna Ǝmǝli Ɣaysa: «Tǝsallam y awa inna arak amašraɣ wa?
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Tordâm as Mǝššina wǝr zʼakfu aytedan win isannafran alxaq-nasan, tu-tansaynen hallan ehad ezal? Tordâm as a fall-asan-in isahhagu tadhǝlt-net?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ǝnneɣ-awan, a tan-akfu alxaq-nasan tarmad. Mišan harkid adi, ǝzǝl wa du-z-ǝqqǝla nak Ag Aggadǝm, awak a d-agǝzaɣ daɣ ǝddǝnet aytedan ǝzzigzannen?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Dǝffǝr awen, iga Ɣaysa ǝlmital y aytedan ǝttâfnen iman-nasan daɣ tišit n alɣadilan, as iga awen olkân aytedan, inn-asan:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 «Kala ad ǝggǝzzayan meddan ǝššin s Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada fǝl ad agin šiwatriwen. Iyyan Farisay, wa hadan anabaz n amana.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Farisay za, ibdad ad itattar, igannu daɣ man-net: "Ya Mǝššina, ǝggodayaɣ-ak as wǝr oleɣ d aytedan win hadatnen ǝmosnen inarkaban ǝd nǝmmǝzray ǝd maggan n ǝzzǝna, wala deɣ oleɣ d anabaz n amana wa.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Ǝssa adan kul, tuzama daɣ-san ǝššin. Takkasaɣ tǝmǝssǝdǝk daɣ awa garrawa kul."
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Mišan anabaz n amana ǝnta, ibdad-in daɣ igǝg, wǝr ihel wala adakal n asawad-net sa sǝr jǝnnawan, iggât idmaran-net fǝl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud, igannu: "Ya Mǝššina tǝggǝzet-kay tǝhanint-in nak n anasbakkad."
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ǝnneɣ-awan, anabaz n amawan wa, iqqal ehan-net igrâw taqqat dat Mǝššina, mišan Farisay wen ǝnta wǝr igrew taqqat dat Mǝššina; fǝlas i idkalan iman-net, ad t-issǝrǝs Mǝššina, i issǝrasan iman-net ad t-idkǝl Mǝššina.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Harkid bararan win janɣayan tawayan-tan-du aytedan ǝs Ɣaysa fǝl a tan-issǝwǝr ifassan-net, ittǝr-asan. Ǝnayan nǝttulab-net awen, ǝššewalan fǝl aytedan win den.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Mišan iɣr-en-du Ɣaysa ǝs man-net, inna i nǝttulab-net: «Ayyat bararan a di-d-akkin, a tan-in-wǝr-tǝwǝɣam; Taɣmar ta n Mǝššina, šin aytedan win šilaten-nasan.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ǝggǝyeɣ silakanaɣ-awan as, awedan wǝr nǝga i Taɣmar ta n Mǝššina ǝlqǝbulat šilat ǝn ta das-iga barar, wədi wər das-ilkem a tat-iggaz.»
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Issǝstan ǝmuzar iyyan ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud Ɣaysa, inn-as: «Ǝššex olâɣan, mas di-iwar igi-net y ad əgrəwa tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?»
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Inn-as Ɣaysa: «Mafel as di-tǝganna Ǝššex olaɣan? Wǝr t-illa i olâɣan ar Mǝššina.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Tǝssânaɣ alwajiban-net: Ad wǝr tagaɣ ǝzzǝna, ad wǝr tagaɣ iman, ad wǝr takǝra, ad wǝr tagaɣ tǝgǝyya ǝn bahu, sǝɣmǝr abba-nak d anna-nak.»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Inn-as alǝs wen: «Aratan win di kul harwa da mədrəya as tan-əssəbdada.»
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 As isla Ɣaysa y awen, inn-as: «Arat iyyanda a dak-in-iqqiman ǝmǝrǝdda: Aglu zanz-in awa tǝleɣ kul, tuzanaɣ inazzan-net i tǝlǝqqawen ad tǝgrǝwaɣ ǝrrǝzǝɣ a dak-z-ansin daɣ alaxirat. Dǝffǝr adi amaran tagla-du təlkəmaɣ-i.»
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 As isla y awen, ǝɣšadan man-net wǝllen fǝlas tǝgǝrgist tagget a iga.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 As inay Ɣaysa as, ǝɣšâdan man n alǝs en wǝllen, inna: «Iket ǝzzǝwi ig-ay iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina fǝl win əggərgasnen.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ogar tǝrɣasay ta iga fǝl aḷam aradaɣ daɣ tǝbuday n ǝnazmay, i ta iga fǝl ǝmǝggergǝs iguz ǝn Taɣmar ta n Mǝššina.»
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tǝzzar ǝnnan-as aytedan win das-ǝssǝsamnen: «Adi za ma ifragan ad iɣlǝs daɣ tǝmsay?»
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Inn-asan Ɣaysa: «Awa imosan muxal ɣur aytedan, Mǝššina ifrâk-ku.»
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Inn-as Butros: «Nakkanay za, a oyyanen awa nǝla kul, nǝlkam-ak?»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as, wǝr t-illa i din-z-ayyin ehan-net madeɣ tantut-net, madeɣ imǝdrayan-net, madeɣ imarwan-net madeɣ bararan-net fǝl ǝddǝlil ǝn Taɣmar ta n Mǝššina,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ǝs wǝrgeɣ ad igrǝw inǝdfusan-nasan daɣ harwa ǝmǝrǝdda, igrǝw deɣ tǝmǝddurt ta tǝɣlalat daɣ azzaman win ǝlkamnen.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ikkas Ɣaysa inǝttulab-net win maraw d ǝššin daɣ aytedan, inn-asan: «Sǝsǝmat: nakkanay da ǝggǝzzaynen ǝs Yerusalam da, amaran den da ad zʼandu arat kul wa ǝktaban ǝnnǝbitan daɣ salan-in nak Ag Aggadǝm.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Ad tawagga daɣ fassan n aytedan wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, agin daɣ-i tamakkakkayt, agin-i šisǝssǝlka, ǝssutǝfan fall-i,
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 ayyawanan-i šiwwit, agin iman-in, tǝzzar ǝnkara-du daɣ tǝmattant ǝzǝl wa n karad.»
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Mišan wǝr t-illa a ǝgrân nǝttulab-net daɣ awa inna den, ittinkal-asan almaɣna-net, wǝr ǝgren awa daɣ dasan-iššewal.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 As d-ihoz Ɣaysa aɣrǝm wa n Yerikaw, okay fǝl ǝmǝdderɣǝl iyyan iqqiman fǝl afay ǝn tarrayt, itansay.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 As isla amǝdderɣǝl i tamattay ta fall-as tǝtakayat da, issǝstan d awa imos awen.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Itawann-as: «Ɣaysa wa n ǝɣrǝm ǝn Nazaret a itakayan.»
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Amaran idkal ǝmǝsli-net, igannu: «Ya Ɣaysa wa n Ag ǝnnǝbi Dawǝd, hǝnǝttǝt-i!»
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Sannarɣaman-as aytedan win azzarnen y ad affastu, mišan idkal ǝmǝsli-net wǝllen, igannu: «Ya Ag Dawǝd, hǝnǝttǝt-i!»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Tǝzzar izzǝkkat Ɣaysa, omar s a das-d-attalway. As t-id-osa, issǝstan-tu, inn-as:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «Mas tareɣ a dak-k-aga?» Inn-as ǝmǝdderɣǝl: «Ǝmǝli, a ǝreɣ a di-d-iqqǝl asawad-nin.»
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Inn-as Ɣaysa: «Iqqǝlet-kay-du asawad-nak, ǝzǝgzan-nak a kay-iɣlasan.»
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Iqqal-du asawad amǝdderɣǝl tamazayt ten da, igla ilkam i Ɣaysa, immâl Mǝššina. Aytedan kul win ǝnaynen awa igan den, ǝntanay da ǝmmâlan Mǝššina.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.