Lucas 17
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 Ǝzǝl iyyan inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Wǝr t-illa a tu-wǝr-ǝmelan aratan as za sǝssuginen aytedan ibakkadan, mišan iket alɣazab ill-ay y awedan wa dasan-d-igan ǝssǝbab.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 A das-afu ad itǝwǝqqǝn ǝzǝzǝd zǝwwǝran ǝn tǝhunt daɣ iri-net itǝwǝgǝr-in daɣ agarew, tišit n ǝssǝbab n abakkad i wala iyyanda daɣ aytedan win madrornen di.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Agat ǝnnǝyat ǝd man-nawan!
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Kud imos as ig-ak ǝssayat tadlamen daɣ ǝzǝl, ig-ak-du ǝssa assatan igammay tǝsureft daɣ ǝzǝl wen da, da surǝf-as.»
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Ǝnnan nǝmmuzal y Ǝmǝli Ɣaysa: «Šitu ǝzǝgzan-nana.»
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Inn-asan Ǝmǝli Ɣaysa: «As tǝlam ǝzǝgzan ogdân ǝd wala imi ǝn tǝzuɣay n ǝšǝnnan ad tǝfrǝgam ad tannim y ašǝk wa: "Ǝlbǝy-du iman-nak, taɣta daɣ agaraw en", agu awa tǝnnam.»
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 «Mǝni daɣ-wan wa du-z-adǝw akli-net iddânan madeɣ igayyakan, ann-as: "Ayo tarmad tammansawaɣ!"
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Wǝrgeɣ tǝnna a das-za-tagim: "Saŋŋ-i a ǝtšeɣ tǝzzar, tawǝyaɣ-i-t-id, tǝšɣǝla har atša, ašwaɣ, dǝffǝr adi amaran tatša tašwa kay."
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Awak alǝs en ad iggudǝy y ǝkli-net fǝlas iga awas t-omar?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Kawanay da za, as tǝgam arat kul was tǝtawamaram, tannim: "Nakkanay wǝr nǝmos ar eklan, wǝr nǝga ar awas danaɣ-iwar igi-net."»
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Ɣur iki ǝn Ɣaysa Yerusalam, illam gǝr akal wa n Samarǝya ǝd wa n Galilaya.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 As d-iggaz taɣrǝmt iyyat, ǝssǝlkǝdan-as-du maraw meddan igrâw kǝtru, ǝbdadan-as-in daɣ igǝg.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Ǝdkalan imaslan-nasan, ǝnnan-as: «Ya Ɣaysa, Ǝššex-nana, hǝnǝttǝt-ana!»
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Iswad daɣ-san, inn-asan: «Aglat saknat iman-nawan i limaman.» Ǝglân ǝkkân ilimaman y a dasan-ǝmǝlan, as ǝzzayan zaddogan.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 As din-igra iyyan daɣ-san tǝmǝzzǝyt ta iga den, iqqal Ɣaysa, idkâl ǝmǝsli-net, immâl Mǝššina.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 As t-in-osa issǝjad dat-ǝs, a das-itigudǝy. Alǝs en in akal ǝn Samarǝya.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Inna Ɣaysa: «Wǝrgeɣ marawessan as ǝzzayan, zaddogan, ma ǝgan taza win hadatnen?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Adis wǝr tan-iha i d-iqqâlan iggudǝy i Mǝššina ar ǝnaftaɣ wa?»
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Amaran inna Ɣaysa y alǝs wen: «Ǝbdǝd, aglu, ǝzǝgzan-nak a kay-iɣlasan.»
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Ɣaysa, as t-ǝssǝstanan Farisaytan d alwaq wa du-za-tasu Taɣmar ta n Mǝššina, inn-asan: «Taɣmar ta n Mǝššina wǝr du-tǝtǝggu assa ilân anay.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Wǝr mad zʼitǝwǝnnu: "Ǝnta da", wala "Ǝnta den". Ǝssǝnat as, Taɣmar ta n Mǝššina tǝlla gar-ewwan.»
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Ǝlkâman adan a daɣ za tǝsǝddirǝnam anay ǝn tawaɣlay-nin nak Ag Aggadǝm, kuddeɣ anay n ǝzǝl iyyanda, mišan wǝr di-za-tǝnǝyam.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Amaran a dawan-itǝwǝnnu: "Ǝnta den" madeɣ "Ǝnta da". Ad wǝr taglim, wala tǝlkǝmam y awen.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Ǝbǝlǝzlǝz a itaggu essam daɣ jǝnnawan, isǝmmǝlǝwlǝw tama n amaḍal ta har ta, a dǝr zʼalu assa-nin nak Ag Aggadǝm daɣ ǝzǝl-in.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Mišan dat adi, ilzâm-i nak Ag Aggadǝm anay n alɣazab aggen, unkaran-i deɣ aytedan n azzaman win.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Awa igan daɣ azzaman n ǝnnǝbi Nux, a zʼagin daɣ adan win daɣ du-z-asa nak Ag Aggadǝm.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Azzaman win den, aytedan tattin, sassin, zallafan, zâzlafan har ǝzǝl wa d-iggaz Nux aɣlal n aman, tǝzzar osa-du alwabil, ihlak-kan ketnasan.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Zun d awen da deɣ a igan daɣ azzaman ǝn Lot. Aytedan tattin, sassin, zanzan, satagan, nabbalan, gayyakan, karrasan,
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 har ǝzǝl wad igmad Lot aɣrǝm ǝn Sǝdom, tǝzzar issofay-du Mǝššina fǝl ǝɣrǝm en adaɣas-ǝn-tahart ibilaglagan, ihlak aytedan-net ketnasan.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Zun d adi da a zʼagin ǝzǝl wa du-za-tǝwǝsǝnǝfilǝla nak Ag Aggadǝm.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Ǝzǝl wǝdi, awedan wa iqqiman daɣ adag wa n afalla n ahan-net, amaran ǝhân lalan-net ehan-net, a du-wǝr-azzabbat y a tan-in-idkǝl. Wa ihan tawagost-net deɣ, ad wǝr iqqǝl aɣaywan.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Aktiwat-du awa igrawan taɣur Lot.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Id awedan wa wǝr nǝgǝmmǝy ar aggaz ǝn man-net daɣ ǝddǝnet ta, ad affatu daɣ alaxirat; mišan wa isaffatan iman-net daɣ ǝddǝnet ta, ad iɣlǝs.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Ǝnneɣ-awan ahad wǝdi, ad ǝnsân ǝššin aytedan daɣ tessat iyyadda, ammadkal iyyan, itǝwǝyyad-du wa hadan.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Ad taddinat sanatat tǝdoden daɣ adag iyyanda, tammadkal iyyat, tǝtǝwǝyyad-du ta hadat.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Ad ǝhân ǝššin meddan tawagost iyyadda, ammadkal iyyan, itǝwǝyyad-du wa hadan.»
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Ǝssǝstǝnan nǝttulab Ɣaysa ǝnnan-as: «Ǝmǝli, wǝdi arat mǝnid zʼagu?» Inn-asan: «Edag tǝggaz tǝmaxsayt, a daɣ-as iddawan jadaran.»
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.