Lucas 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVI
1 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n iyyan daɣ muzaran n Farisaytan fǝl a ɣur-ǝs atšu. Ǝgaran daɣ-as Farisaytan ǝllânen den šittawen.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Illa alǝs iyyan den as ibǝyaɣat alam-net ketnet, iqqîm dat Ɣaysa.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Issǝstan Ɣaysa imusanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan, inn-asan: «Awak ǝzuzǝy n awedan daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt xalâl, meɣ wǝr xalal?»
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Mišan wǝr das-ǝnnen wala. Amaran idas Ɣaysa ǝmiran en, izzozay-tu, issǝgl-ay.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Tǝzzar inn-asan: «Mǝni daɣ-wan was zʼihannayan barar-net madeɣ azgar-net har iqqǝl daɣ anu ǝzǝl wa n tǝsanfawt, aqqam wǝr t-id-ikkes daɣ-as tamazayt tǝdi da?»
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Wǝr ǝssenan a das-ǝnnan daɣ batuten šin iga da.
6 E eles nada puderam responder.
7 Igr-in Ɣaysa ǝsǝnnǝfran wa ǝgan naftaɣan idaggan win taggazan aytedan win tawasaɣmarnen tǝzzar ig-asan ahol, inn-asan:
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 «As daɣ-ak igmay awedan izazlayan a das-in-tǝmǝgureɣ, ad wǝr tǝsǝnnǝfrǝnaɣ edag wa taggazan aytedan win tawasaɣmarnen fǝlas mijas igmây daɣ awedan iyyan a kay-ogaran almaqam a das-in-imǝgurǝt,
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 tǝzzar as-ik-du mǝššis n ahan wa kawan-d-iɣran ǝs mǝgura-net, ann-ak: "Ǝgmǝd edag y alǝs wa." Tǝbǝz-kay tǝkarakit, takkaɣ dǝffǝr aytedan taqqama.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Kalar as daɣ-ak itawagmay a din-tasaɣ imǝgura, takka dǝffǝr aytedan taqqama. Ǝddi, as d-osa mǝššis n ahan, a dak-annu: "Ǝmidi-nin, zǝnkǝz-du s adag ofân wǝdi." Akf-ik adi ǝtǝwǝsǝɣmar ɣur naftaɣan kul win hadatnen.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Fǝlas awedan kul wa idkalan iman-net, ad itǝwǝsǝrǝs, wa issǝrǝsan iman-net deɣ ad itǝwǝdkǝl.»
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i Farisay was innǝftaɣ: «As du-tǝɣarraɣ aytedan y a tan-taššatšaɣ ezal madeɣ ehad, a du-wǝr-taɣra imidawan-nak, wala imǝdrayan-nak wala išǝqqaɣan-nak wala imahharagan-nak ǝn mǝggǝrgas, fǝl a kay-du-wǝr-aɣrin ǝntanay da, ǝzǝl iyyan, ǝrzǝman-ak awa dasan-tǝgeɣ.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Kalar as iqqal as tǝšatšaɣ aytedan, šatšu šilǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝggudal ǝd mǝddǝrɣal.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Tǝbbilalaɣ as tǝgeɣ adi, fǝlas ǝntanay wǝr ǝfregan a dak-ǝrzaman. Ǝrruzmatan-nak a tan-tǝgrǝwa ǝzǝl wa n tanakra n alɣadilan.»
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 As isla iyyan daɣ naftaɣan i batu ten, inna i Ɣaysa: «Ibbilal awedan wa zʼatšin daɣ mǝgura win zʼaginen daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.»
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Inn-as Ɣaysa: «Alǝs iyyan a itaggan imǝgura zawwarnen, igmay daɣ aytedan aggotnen a t-id-asin.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 As d-ǝmmǝgnen mensewan, izammazal akli-net y ad annu i naftaɣan: "Asiwat-du, imensewan ǝmǝrǝdda ǝmmotagan."»
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 «Mišan ǝggazan-tu ketnasan s iyyan iyyan ǝd sur. Inn-as wa azzaran: "Sǝket ǝzzǝnza tawagost, kundaba oseq-qat ǝnǝyaq-qat. A di-wǝr-tǝššǝkaɣ."
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 Inn-as-du iyyan: "Sǝket d-ǝzzanza maraw zǝgran y agayak, amaran areɣ a tan-ǝrǝma. A di-wǝr-tǝššǝka."
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 Inn-as-du iyyan: "Sǝket ǝzlafa, daɣ adi wǝr ǝfrega a kay-in-asaɣ."»
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 «As d-iqqal ǝkli, iga i mǝššis isalan kul win den. Iggaz alham labasan mǝššis n aɣaywan, amaran inn-as: "Aglu tarmad, tilalaɣ aɣrǝm, tidawa-du ǝd tǝlǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝddǝrɣal ǝd mǝggudal."»
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 «As d-iqqal ǝkli, inna i mǝššis: "Mǝšši, ǝgeɣ awa di-tǝnneɣ, mišan ehan harwa da ih-ay adag."
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 Inn-as mǝššis: "Ǝgmǝd aɣrǝm, tilalaɣ ǝd tarrayen ǝd tamawen ǝn fǝrgan, tǝšǝhhǝššǝlaɣ aytedan a d-asin fǝl ad idnǝy ahan-in.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Illikan as aytedan win as ǝzzara ǝgmaya daɣ-san a di-d-asin, wǝr tan-iha i zʼirǝman imensewan-in."»
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Imalallay-in Ɣaysa tamattay tǝknat igǝt ta dǝr-ǝs tǝddewat, inn-asan:
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 «Awedan wa iran a di-ilkǝm, ǝnta wǝr di-iga tara togarat ta iga y abba-net, d anna-net ǝd tǝntut-net ǝd bararan-net ǝd mǝdrayan-net ǝd tǝmǝdrayen-net d ǝnta iman-net, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 I wǝr nǝger iri y ad idkǝl tǝgǝttawt-net, agu imateran-net ilkǝm-i, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl ǝnalkim-in.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 Id nǝnna masalan ad ira iyyan daɣ-wan ad ikrǝs ehan imosan suru. Wǝrgeɣ tǝɣimit a itaggu, ixsǝb awa t-ikrasan tǝzzar, issǝn kud ila azrǝf a t-issindan wala?
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 As wǝr iga awen, as t-issǝnta akaras har t-orna ǝsǝndi-net, a daɣ-as agin aytedan kul win t-ǝnaynen tamakkakkayt,
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 annin: "Awedan wa, issǝnta akaras n ahan, orn-ay ad t-isǝkkǝsǝw."
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 Madeɣ nǝnna masalan, ǝmǝnokal iyyan as inkar ǝmǝgǝr gar-es d iyyan. Wǝrgeɣ tǝɣimit a zʼagu tǝzzar, isǝmmǝdrǝn, issǝn kud ǝnta wa ilan maraw ǝgim n alǝs, ifrâg terazay n ǝmǝnokal wa hadan ilân ǝnta sanatat tǝmǝrwen n ǝgim n alǝs?
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 As inay as wǝr t-ifreg, harwa da iggug ǝmǝnokal wa hadan as tu-z-issuku inǝmmuzal, igmǝy daɣ-as alxer.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Kawanay da za ǝmmǝk di da, i daɣ-wan wǝr nǝmmǝzzay d awa ila kul, wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-tǝgmǝd tembay-net, mǝni tǝmǝwit tas tat-za-tǝtǝwǝsuɣǝl?
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Ab-as tat-tǝha tǝnfa waliyyat y amaḍal wala deɣ tah-et tǝnfa i tamaqqost. Tanaɣla ɣas a din-za-tǝtǝwǝggu. Wa isallin, aslet!»
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.