Lucas 14

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n iyyan daɣ muzaran n Farisaytan fǝl a ɣur-ǝs atšu. Ǝgaran daɣ-as Farisaytan ǝllânen den šittawen.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Illa alǝs iyyan den as ibǝyaɣat alam-net ketnet, iqqîm dat Ɣaysa.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Issǝstan Ɣaysa imusanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan, inn-asan: «Awak ǝzuzǝy n awedan daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt xalâl, meɣ wǝr xalal?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Mišan wǝr das-ǝnnen wala. Amaran idas Ɣaysa ǝmiran en, izzozay-tu, issǝgl-ay.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Tǝzzar inn-asan: «Mǝni daɣ-wan was zʼihannayan barar-net madeɣ azgar-net har iqqǝl daɣ anu ǝzǝl wa n tǝsanfawt, aqqam wǝr t-id-ikkes daɣ-as tamazayt tǝdi da?»
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Wǝr ǝssenan a das-ǝnnan daɣ batuten šin iga da.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Igr-in Ɣaysa ǝsǝnnǝfran wa ǝgan naftaɣan idaggan win taggazan aytedan win tawasaɣmarnen tǝzzar ig-asan ahol, inn-asan:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «As daɣ-ak igmay awedan izazlayan a das-in-tǝmǝgureɣ, ad wǝr tǝsǝnnǝfrǝnaɣ edag wa taggazan aytedan win tawasaɣmarnen fǝlas mijas igmây daɣ awedan iyyan a kay-ogaran almaqam a das-in-imǝgurǝt,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 tǝzzar as-ik-du mǝššis n ahan wa kawan-d-iɣran ǝs mǝgura-net, ann-ak: "Ǝgmǝd edag y alǝs wa." Tǝbǝz-kay tǝkarakit, takkaɣ dǝffǝr aytedan taqqama.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Kalar as daɣ-ak itawagmay a din-tasaɣ imǝgura, takka dǝffǝr aytedan taqqama. Ǝddi, as d-osa mǝššis n ahan, a dak-annu: "Ǝmidi-nin, zǝnkǝz-du s adag ofân wǝdi." Akf-ik adi ǝtǝwǝsǝɣmar ɣur naftaɣan kul win hadatnen.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Fǝlas awedan kul wa idkalan iman-net, ad itǝwǝsǝrǝs, wa issǝrǝsan iman-net deɣ ad itǝwǝdkǝl.»
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i Farisay was innǝftaɣ: «As du-tǝɣarraɣ aytedan y a tan-taššatšaɣ ezal madeɣ ehad, a du-wǝr-taɣra imidawan-nak, wala imǝdrayan-nak wala išǝqqaɣan-nak wala imahharagan-nak ǝn mǝggǝrgas, fǝl a kay-du-wǝr-aɣrin ǝntanay da, ǝzǝl iyyan, ǝrzǝman-ak awa dasan-tǝgeɣ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Kalar as iqqal as tǝšatšaɣ aytedan, šatšu šilǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝggudal ǝd mǝddǝrɣal.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Tǝbbilalaɣ as tǝgeɣ adi, fǝlas ǝntanay wǝr ǝfregan a dak-ǝrzaman. Ǝrruzmatan-nak a tan-tǝgrǝwa ǝzǝl wa n tanakra n alɣadilan.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 As isla iyyan daɣ naftaɣan i batu ten, inna i Ɣaysa: «Ibbilal awedan wa zʼatšin daɣ mǝgura win zʼaginen daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.»
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Inn-as Ɣaysa: «Alǝs iyyan a itaggan imǝgura zawwarnen, igmay daɣ aytedan aggotnen a t-id-asin.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 As d-ǝmmǝgnen mensewan, izammazal akli-net y ad annu i naftaɣan: "Asiwat-du, imensewan ǝmǝrǝdda ǝmmotagan."»
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 «Mišan ǝggazan-tu ketnasan s iyyan iyyan ǝd sur. Inn-as wa azzaran: "Sǝket ǝzzǝnza tawagost, kundaba oseq-qat ǝnǝyaq-qat. A di-wǝr-tǝššǝkaɣ."
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Inn-as-du iyyan: "Sǝket d-ǝzzanza maraw zǝgran y agayak, amaran areɣ a tan-ǝrǝma. A di-wǝr-tǝššǝka."
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Inn-as-du iyyan: "Sǝket ǝzlafa, daɣ adi wǝr ǝfrega a kay-in-asaɣ."»
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 «As d-iqqal ǝkli, iga i mǝššis isalan kul win den. Iggaz alham labasan mǝššis n aɣaywan, amaran inn-as: "Aglu tarmad, tilalaɣ aɣrǝm, tidawa-du ǝd tǝlǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝddǝrɣal ǝd mǝggudal."»
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 «As d-iqqal ǝkli, inna i mǝššis: "Mǝšši, ǝgeɣ awa di-tǝnneɣ, mišan ehan harwa da ih-ay adag."
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Inn-as mǝššis: "Ǝgmǝd aɣrǝm, tilalaɣ ǝd tarrayen ǝd tamawen ǝn fǝrgan, tǝšǝhhǝššǝlaɣ aytedan a d-asin fǝl ad idnǝy ahan-in.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Illikan as aytedan win as ǝzzara ǝgmaya daɣ-san a di-d-asin, wǝr tan-iha i zʼirǝman imensewan-in."»
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Imalallay-in Ɣaysa tamattay tǝknat igǝt ta dǝr-ǝs tǝddewat, inn-asan:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Awedan wa iran a di-ilkǝm, ǝnta wǝr di-iga tara togarat ta iga y abba-net, d anna-net ǝd tǝntut-net ǝd bararan-net ǝd mǝdrayan-net ǝd tǝmǝdrayen-net d ǝnta iman-net, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 I wǝr nǝger iri y ad idkǝl tǝgǝttawt-net, agu imateran-net ilkǝm-i, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl ǝnalkim-in.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Id nǝnna masalan ad ira iyyan daɣ-wan ad ikrǝs ehan imosan suru. Wǝrgeɣ tǝɣimit a itaggu, ixsǝb awa t-ikrasan tǝzzar, issǝn kud ila azrǝf a t-issindan wala?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 As wǝr iga awen, as t-issǝnta akaras har t-orna ǝsǝndi-net, a daɣ-as agin aytedan kul win t-ǝnaynen tamakkakkayt,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 annin: "Awedan wa, issǝnta akaras n ahan, orn-ay ad t-isǝkkǝsǝw."
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Madeɣ nǝnna masalan, ǝmǝnokal iyyan as inkar ǝmǝgǝr gar-es d iyyan. Wǝrgeɣ tǝɣimit a zʼagu tǝzzar, isǝmmǝdrǝn, issǝn kud ǝnta wa ilan maraw ǝgim n alǝs, ifrâg terazay n ǝmǝnokal wa hadan ilân ǝnta sanatat tǝmǝrwen n ǝgim n alǝs?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 As inay as wǝr t-ifreg, harwa da iggug ǝmǝnokal wa hadan as tu-z-issuku inǝmmuzal, igmǝy daɣ-as alxer.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Kawanay da za ǝmmǝk di da, i daɣ-wan wǝr nǝmmǝzzay d awa ila kul, wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-tǝgmǝd tembay-net, mǝni tǝmǝwit tas tat-za-tǝtǝwǝsuɣǝl?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ab-as tat-tǝha tǝnfa waliyyat y amaḍal wala deɣ tah-et tǝnfa i tamaqqost. Tanaɣla ɣas a din-za-tǝtǝwǝggu. Wa isallin, aslet!»
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.