Lucas 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Ǝzǝl iyyan ǝn tǝsanfawt, iggaz Ɣaysa ehan n iyyan daɣ muzaran n Farisaytan fǝl a ɣur-ǝs atšu. Ǝgaran daɣ-as Farisaytan ǝllânen den šittawen.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Illa alǝs iyyan den as ibǝyaɣat alam-net ketnet, iqqîm dat Ɣaysa.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Issǝstan Ɣaysa imusanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan, inn-asan: «Awak ǝzuzǝy n awedan daɣ ǝzǝl wa n tǝsanfawt xalâl, meɣ wǝr xalal?»
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Mišan wǝr das-ǝnnen wala. Amaran idas Ɣaysa ǝmiran en, izzozay-tu, issǝgl-ay.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Tǝzzar inn-asan: «Mǝni daɣ-wan was zʼihannayan barar-net madeɣ azgar-net har iqqǝl daɣ anu ǝzǝl wa n tǝsanfawt, aqqam wǝr t-id-ikkes daɣ-as tamazayt tǝdi da?»
5 Aí disse:
6 Wǝr ǝssenan a das-ǝnnan daɣ batuten šin iga da.
6 E eles não puderam responder.
7 Igr-in Ɣaysa ǝsǝnnǝfran wa ǝgan naftaɣan idaggan win taggazan aytedan win tawasaɣmarnen tǝzzar ig-asan ahol, inn-asan:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 «As daɣ-ak igmay awedan izazlayan a das-in-tǝmǝgureɣ, ad wǝr tǝsǝnnǝfrǝnaɣ edag wa taggazan aytedan win tawasaɣmarnen fǝlas mijas igmây daɣ awedan iyyan a kay-ogaran almaqam a das-in-imǝgurǝt,
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 tǝzzar as-ik-du mǝššis n ahan wa kawan-d-iɣran ǝs mǝgura-net, ann-ak: "Ǝgmǝd edag y alǝs wa." Tǝbǝz-kay tǝkarakit, takkaɣ dǝffǝr aytedan taqqama.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Kalar as daɣ-ak itawagmay a din-tasaɣ imǝgura, takka dǝffǝr aytedan taqqama. Ǝddi, as d-osa mǝššis n ahan, a dak-annu: "Ǝmidi-nin, zǝnkǝz-du s adag ofân wǝdi." Akf-ik adi ǝtǝwǝsǝɣmar ɣur naftaɣan kul win hadatnen.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Fǝlas awedan kul wa idkalan iman-net, ad itǝwǝsǝrǝs, wa issǝrǝsan iman-net deɣ ad itǝwǝdkǝl.»
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Dǝffǝr awen inna Ɣaysa i Farisay was innǝftaɣ: «As du-tǝɣarraɣ aytedan y a tan-taššatšaɣ ezal madeɣ ehad, a du-wǝr-taɣra imidawan-nak, wala imǝdrayan-nak wala išǝqqaɣan-nak wala imahharagan-nak ǝn mǝggǝrgas, fǝl a kay-du-wǝr-aɣrin ǝntanay da, ǝzǝl iyyan, ǝrzǝman-ak awa dasan-tǝgeɣ.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Kalar as iqqal as tǝšatšaɣ aytedan, šatšu šilǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝggudal ǝd mǝddǝrɣal.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Tǝbbilalaɣ as tǝgeɣ adi, fǝlas ǝntanay wǝr ǝfregan a dak-ǝrzaman. Ǝrruzmatan-nak a tan-tǝgrǝwa ǝzǝl wa n tanakra n alɣadilan.»
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 As isla iyyan daɣ naftaɣan i batu ten, inna i Ɣaysa: «Ibbilal awedan wa zʼatšin daɣ mǝgura win zʼaginen daɣ Taɣmar ta n Mǝššina.»
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Inn-as Ɣaysa: «Alǝs iyyan a itaggan imǝgura zawwarnen, igmay daɣ aytedan aggotnen a t-id-asin.
16 Então Jesus lhe disse:
17 As d-ǝmmǝgnen mensewan, izammazal akli-net y ad annu i naftaɣan: "Asiwat-du, imensewan ǝmǝrǝdda ǝmmotagan."»
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 «Mišan ǝggazan-tu ketnasan s iyyan iyyan ǝd sur. Inn-as wa azzaran: "Sǝket ǝzzǝnza tawagost, kundaba oseq-qat ǝnǝyaq-qat. A di-wǝr-tǝššǝkaɣ."
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Inn-as-du iyyan: "Sǝket d-ǝzzanza maraw zǝgran y agayak, amaran areɣ a tan-ǝrǝma. A di-wǝr-tǝššǝka."
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Inn-as-du iyyan: "Sǝket ǝzlafa, daɣ adi wǝr ǝfrega a kay-in-asaɣ."»
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 «As d-iqqal ǝkli, iga i mǝššis isalan kul win den. Iggaz alham labasan mǝššis n aɣaywan, amaran inn-as: "Aglu tarmad, tilalaɣ aɣrǝm, tidawa-du ǝd tǝlǝqqawen ǝd nǝbdan ǝd mǝddǝrɣal ǝd mǝggudal."»
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 «As d-iqqal ǝkli, inna i mǝššis: "Mǝšši, ǝgeɣ awa di-tǝnneɣ, mišan ehan harwa da ih-ay adag."
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Inn-as mǝššis: "Ǝgmǝd aɣrǝm, tilalaɣ ǝd tarrayen ǝd tamawen ǝn fǝrgan, tǝšǝhhǝššǝlaɣ aytedan a d-asin fǝl ad idnǝy ahan-in.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Illikan as aytedan win as ǝzzara ǝgmaya daɣ-san a di-d-asin, wǝr tan-iha i zʼirǝman imensewan-in."»
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Imalallay-in Ɣaysa tamattay tǝknat igǝt ta dǝr-ǝs tǝddewat, inn-asan:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 «Awedan wa iran a di-ilkǝm, ǝnta wǝr di-iga tara togarat ta iga y abba-net, d anna-net ǝd tǝntut-net ǝd bararan-net ǝd mǝdrayan-net ǝd tǝmǝdrayen-net d ǝnta iman-net, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 I wǝr nǝger iri y ad idkǝl tǝgǝttawt-net, agu imateran-net ilkǝm-i, wǝdi wǝr ifreg ad iqqǝl ǝnalkim-in.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Id nǝnna masalan ad ira iyyan daɣ-wan ad ikrǝs ehan imosan suru. Wǝrgeɣ tǝɣimit a itaggu, ixsǝb awa t-ikrasan tǝzzar, issǝn kud ila azrǝf a t-issindan wala?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 As wǝr iga awen, as t-issǝnta akaras har t-orna ǝsǝndi-net, a daɣ-as agin aytedan kul win t-ǝnaynen tamakkakkayt,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 annin: "Awedan wa, issǝnta akaras n ahan, orn-ay ad t-isǝkkǝsǝw."
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Madeɣ nǝnna masalan, ǝmǝnokal iyyan as inkar ǝmǝgǝr gar-es d iyyan. Wǝrgeɣ tǝɣimit a zʼagu tǝzzar, isǝmmǝdrǝn, issǝn kud ǝnta wa ilan maraw ǝgim n alǝs, ifrâg terazay n ǝmǝnokal wa hadan ilân ǝnta sanatat tǝmǝrwen n ǝgim n alǝs?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 As inay as wǝr t-ifreg, harwa da iggug ǝmǝnokal wa hadan as tu-z-issuku inǝmmuzal, igmǝy daɣ-as alxer.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Kawanay da za ǝmmǝk di da, i daɣ-wan wǝr nǝmmǝzzay d awa ila kul, wǝr ifreg ad iqqǝl anattalib-in.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Tesǝmt arat olâɣan a tǝmos, mišan as tat-tǝgmǝd tembay-net, mǝni tǝmǝwit tas tat-za-tǝtǝwǝsuɣǝl?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Ab-as tat-tǝha tǝnfa waliyyat y amaḍal wala deɣ tah-et tǝnfa i tamaqqost. Tanaɣla ɣas a din-za-tǝtǝwǝggu. Wa isallin, aslet!»
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.