Lucas 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dǝffǝr awen isannafran Ǝmǝli wiyyad inǝttulab ǝmosnen ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, izammazal-tan s ǝššin ǝššin y a das-in-izaran ǝs ɣǝrman ǝd daggan win as ibuk y a tan-immǝr.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Inn-asan: «Ɣarat tǝggǝt, mišan wǝr ǝggǝtan maššaɣalan win tat-z-alǝynen. Daɣ adi ǝttǝrat s esǝm ǝn mǝššis ǝn ɣarat ta, a d-assaglu imaššaɣalan a tat-olaynen.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Aglat! Zimazalaq-qawan tǝmosam zun jamaran ǝhanen ammas ǝn ridalan.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Ad wǝr tawǝyam azrǝf wala aɣrǝg wala tǝsǝsǝl ta n sanatat. A kawan-wǝr-sǝllulen assalaman daɣ tarrayt.»
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 «Ehan tǝggazam, tǝgǝram fall-as assalam tǝzzar.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Kud ih-ay awedan n alxer, wǝdi a kawan-iqbǝl, igrǝw alxer-nawan. Kud deɣ wǝr t-iha, wǝdi takǝyam d alxer-nawan.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 As tǝgrawam ehan n awedan n alxer, tǝxsǝram daɣ-as. Tatšim, tašwim awa kawan-itawakfan, fǝlas amaššaɣal kul ihor d alxaq-net. Ad wǝr tilalam inan.»
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 «Aɣrǝm a din-tosam deɣ ǝqbalan-kawan mǝssawǝs, tatšim arat was kawan-sammagaren,
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 tǝzzuzǝyam imiranan win t-ǝhanen, tǝzzar tannim y aytedan-net: "Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz-kawan-du."
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Mišan aɣrǝm a din-tosam wǝr kawan-ǝqbelan mǝssawǝs, ilalat tarrayen-net tǝgannim:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 "Tǝggiyem as wala aboqqa n ǝɣrǝm-nawan wa iwaran idaran-nana da nǝbbikbakk-in, mišan ǝssǝnat as Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz."
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Ǝnneɣ-awan, ǝzǝl wa n tabadday, aytedan n ǝɣrǝm wǝdi, ad agin alɣazab ogaran wa zʼagin win ǝɣrǝm wa n Sǝdom.»
12 E Jesus disse mais isto:
13 «Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-aɣrǝm ǝn Koradzin! Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-ǝɣrǝm ǝn Betsayda! Fǝlas tǝlmǝɣjujaten šin ɣur-wan ǝganen ǝnnar ǝgânat daɣ ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon, wǝdi irǝw as ǝqqanan isǝlsa ǝn bǝhu ǝqqiman daɣ eẓǝd, imos awen ǝsǝnnǝfilǝl n as ǝhdăn.
13 Jesus continuou:
14 Awen daɣ a fǝlas, alɣazab wa za tagim ǝzǝl wa n tabadday ad agǝr wa zʼagin aytedan n ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Kawanay aytedan n ǝɣrǝm wa n Kafarnahum, adis ad tammadkalam s aljannat? Kalar Jahannama a daɣ za tǝtǝwǝgaram.»
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Inna Ɣaysa deɣ i nǝttulab-net: «Awedan wa dawan-issǝsaman, nak as issǝsam; wa kawan-inkuran deɣ, nak a inkur. Amaran wa di-inkuran, wǝdi wa di-d-izammazalan a inkur.»
16 Então disse aos discípulos:
17 As d-ǝqqalan nǝttulab win ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, ǝknân tǝfalawist, gannin i Ɣaysa: «Ǝmǝli, wala kǝlǝsuf ǝttâfan tǝnna-nana as dasan-nǝɣra esǝm-nak!»
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Hannayaɣ Aššaytan as d-ifataqqat daɣ jǝnnawan zun essam.
18 Jesus respondeu:
19 Ǝssǝnat as ǝkfeq-qawan tarna fǝl taššolen ǝd tǝzurdam d awa ila azangaw-nana Iblis kul daɣ tarna. Wǝr t-illa a ifrâgan a dawan-agu tǝkma.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Mišan a kawan-wǝr-isǝfǝliwǝs as ǝttâfan kǝlǝsuf tǝnna-nawan, kalar isǝffǝliwǝset-kawan akatab wa ǝgan ǝsmawan-nawan daɣ aljannat.»
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Assaɣat ten da ad ikna Infas wa Zǝddigan ǝsǝddǝwi ǝn Ɣaysa, tǝzzar inna: «Ǝgeɣ-ak tǝmmalen ya Abba, Ǝmǝli ǝn jǝnnawan d amaḍal fǝl aɣabar wa tǝgeɣ aratan win i musanan, ǝd malan ǝn tayttay, tǝsannafalalaq-qan y aytedan win wǝr nǝzlay ǝd bararan; id adi da a imosan agna-nak ya Abba.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Arat kul ig-ay Abba-nin daɣ ǝfus-in, wǝr t-illa i issanan awa ǝmosa ar Abba, wǝr t-illa deɣ i issanan awa imos Abba ar nak an Barar-net d awedan was areɣ a das-tu-sǝnnǝfilǝla.»
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Imalallay-in Ɣaysa inǝttulab-net, iššewal-asan ǝntanay ɣas, inn-asan: «Ǝbbilalnat šittawen šin hannaynen awa tǝhannayam!
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Silakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen ǝd mǝnokalan anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Dǝffǝr awen inkar-du ǝmusan n ǝššǝriɣa iyyan iga i Ɣaysa ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, inn-as: «Ǝššex, mas di-ilzam igi-net, y ad ǝgrǝwa tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?»
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Inn-as Ɣaysa: «Ma iktaban daɣ Ǝttawret? Ma daɣ-as tǝɣreɣ?»
26 Jesus respondeu:
27 Ijjǝwwab-as, inn-as: «Iktâb daɣ-as as: "Ad tireɣ Ǝmǝli-nak Mǝššina s ǝwǝl iyyanda, ǝd man ǝrdânen, tireq-qu ǝs tǝɣurad-nak kul ǝd tayttay-nak kul, tireɣ deɣ ǝšǝqqaɣ-nak ǝs tǝmǝwit tas tareɣ iman-nak."»
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Inn-as Ɣaysa: «Aljawab-nak oɣâd, taggu adi da ad tǝddǝra.»
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Mišan dad ira ǝmusan wen ad aknu batu-net, inna i Ɣaysa: «Ma imosan za ǝšǝqqaɣ-in?»
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Ijjǝwwab-as Ɣaysa s ǝlmital wa, inn-as: «Alǝs iyyan a d-igmadan aɣrǝm ǝn Yerusalam, iras ikka wa n Yerikaw har t-ǝgrawan baydagan. Ǝbazan daɣ-as awa ila, ǝggâtan-tu, as t-oyyan illa gǝr tǝmǝddurt d iba.
30 Jesus respondeu assim:
31 Imazayyat d awen d as d-iga ǝlimam iyyan tarrayt ten. Inay alǝs wen, iɣlay-tu.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Illam-du iyyan daɣ Kǝl-Lebi ǝnta da den, inay-tu, iɣlay-tu.
32 Também um
33 Mišan as d-illam aw Samarǝya iyyan den iššokalan, inay-tu, tǝggaz-tu tǝhanint-net.
33 Mas um
34 Ikk-ay-du, iššorad ibusan-net s azzayt d esmad n alɣanab, ittal-tan, tǝzzar issǝwan-tu tǝsǝnǝyt-net, eway-tu s azazzabbaw, issan daɣ-as.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 As affaw, idkal-du ǝššin dinaran n ǝzrǝf ikf-en y alǝs wa innǝttafan d azazzabbaw, inn-as: "Ǝssǝn daɣ alǝs di, as d-ǝqqala, nak a dak-z-irzǝman arat kul wa fall-as tǝnɣeɣ, kud ǝnta ogar adi."»
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Amaran inna Ɣaysa y ǝmusan n Ǝttawret wen: «Mǝni daɣ meddan win karad a, was tordeɣ as ǝnta a igan y alǝs wa ǝnɣan baydagan a amazal wa itaggu awedan y ǝšǝqqaɣ-net?»
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Inn-as: «Wa das-ihanatten.» Inn-as Ɣaysa: «Adi za aglu, taga kay da zun d awen daɣ.»
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Igla Ɣaysa daɣ ǝšikǝl-net ǝnta ǝd nǝttulab-net har iggaz taɣrǝmt iyyat innǝftaɣ i tǝntut tǝgât esǝm Marta.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Tantut ta tǝla tǝmadrayt-net tǝgât esǝm Maryama. Tǝqqim Maryama ɣur daran n Ǝmǝli Ɣaysa, tǝssisam y awa igannu.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Marta amaran, išimašan-tat ǝššǝɣǝl n ǝsǝmmǝguri ǝn Ɣaysa.
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Inn-as Ɣaysa: «Marta, Marta! Ǝššiwašan-kam aratan aggotnen, ǝssiggadan tayttay-nam.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Ǝnta arat iyyanda as tǝga addararat olâɣ a t-imosan ǝsǝsǝm y awal-in, ǝnta a tǝsannafran Maryama, amaran wǝr daɣ-as zʼǝttǝrmas.»
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.