Lucas 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dǝffǝr awen isannafran Ǝmǝli wiyyad inǝttulab ǝmosnen ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, izammazal-tan s ǝššin ǝššin y a das-in-izaran ǝs ɣǝrman ǝd daggan win as ibuk y a tan-immǝr.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Inn-asan: «Ɣarat tǝggǝt, mišan wǝr ǝggǝtan maššaɣalan win tat-z-alǝynen. Daɣ adi ǝttǝrat s esǝm ǝn mǝššis ǝn ɣarat ta, a d-assaglu imaššaɣalan a tat-olaynen.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Aglat! Zimazalaq-qawan tǝmosam zun jamaran ǝhanen ammas ǝn ridalan.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ad wǝr tawǝyam azrǝf wala aɣrǝg wala tǝsǝsǝl ta n sanatat. A kawan-wǝr-sǝllulen assalaman daɣ tarrayt.»
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 «Ehan tǝggazam, tǝgǝram fall-as assalam tǝzzar.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Kud ih-ay awedan n alxer, wǝdi a kawan-iqbǝl, igrǝw alxer-nawan. Kud deɣ wǝr t-iha, wǝdi takǝyam d alxer-nawan.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 As tǝgrawam ehan n awedan n alxer, tǝxsǝram daɣ-as. Tatšim, tašwim awa kawan-itawakfan, fǝlas amaššaɣal kul ihor d alxaq-net. Ad wǝr tilalam inan.»
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 «Aɣrǝm a din-tosam deɣ ǝqbalan-kawan mǝssawǝs, tatšim arat was kawan-sammagaren,
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 tǝzzuzǝyam imiranan win t-ǝhanen, tǝzzar tannim y aytedan-net: "Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz-kawan-du."
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Mišan aɣrǝm a din-tosam wǝr kawan-ǝqbelan mǝssawǝs, ilalat tarrayen-net tǝgannim:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 "Tǝggiyem as wala aboqqa n ǝɣrǝm-nawan wa iwaran idaran-nana da nǝbbikbakk-in, mišan ǝssǝnat as Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz."
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ǝnneɣ-awan, ǝzǝl wa n tabadday, aytedan n ǝɣrǝm wǝdi, ad agin alɣazab ogaran wa zʼagin win ǝɣrǝm wa n Sǝdom.»
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-aɣrǝm ǝn Koradzin! Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-ǝɣrǝm ǝn Betsayda! Fǝlas tǝlmǝɣjujaten šin ɣur-wan ǝganen ǝnnar ǝgânat daɣ ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon, wǝdi irǝw as ǝqqanan isǝlsa ǝn bǝhu ǝqqiman daɣ eẓǝd, imos awen ǝsǝnnǝfilǝl n as ǝhdăn.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Awen daɣ a fǝlas, alɣazab wa za tagim ǝzǝl wa n tabadday ad agǝr wa zʼagin aytedan n ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Kawanay aytedan n ǝɣrǝm wa n Kafarnahum, adis ad tammadkalam s aljannat? Kalar Jahannama a daɣ za tǝtǝwǝgaram.»
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Inna Ɣaysa deɣ i nǝttulab-net: «Awedan wa dawan-issǝsaman, nak as issǝsam; wa kawan-inkuran deɣ, nak a inkur. Amaran wa di-inkuran, wǝdi wa di-d-izammazalan a inkur.»
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 As d-ǝqqalan nǝttulab win ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, ǝknân tǝfalawist, gannin i Ɣaysa: «Ǝmǝli, wala kǝlǝsuf ǝttâfan tǝnna-nana as dasan-nǝɣra esǝm-nak!»
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Hannayaɣ Aššaytan as d-ifataqqat daɣ jǝnnawan zun essam.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ǝssǝnat as ǝkfeq-qawan tarna fǝl taššolen ǝd tǝzurdam d awa ila azangaw-nana Iblis kul daɣ tarna. Wǝr t-illa a ifrâgan a dawan-agu tǝkma.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Mišan a kawan-wǝr-isǝfǝliwǝs as ǝttâfan kǝlǝsuf tǝnna-nawan, kalar isǝffǝliwǝset-kawan akatab wa ǝgan ǝsmawan-nawan daɣ aljannat.»
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Assaɣat ten da ad ikna Infas wa Zǝddigan ǝsǝddǝwi ǝn Ɣaysa, tǝzzar inna: «Ǝgeɣ-ak tǝmmalen ya Abba, Ǝmǝli ǝn jǝnnawan d amaḍal fǝl aɣabar wa tǝgeɣ aratan win i musanan, ǝd malan ǝn tayttay, tǝsannafalalaq-qan y aytedan win wǝr nǝzlay ǝd bararan; id adi da a imosan agna-nak ya Abba.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Arat kul ig-ay Abba-nin daɣ ǝfus-in, wǝr t-illa i issanan awa ǝmosa ar Abba, wǝr t-illa deɣ i issanan awa imos Abba ar nak an Barar-net d awedan was areɣ a das-tu-sǝnnǝfilǝla.»
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Imalallay-in Ɣaysa inǝttulab-net, iššewal-asan ǝntanay ɣas, inn-asan: «Ǝbbilalnat šittawen šin hannaynen awa tǝhannayam!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Silakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen ǝd mǝnokalan anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Dǝffǝr awen inkar-du ǝmusan n ǝššǝriɣa iyyan iga i Ɣaysa ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, inn-as: «Ǝššex, mas di-ilzam igi-net, y ad ǝgrǝwa tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Inn-as Ɣaysa: «Ma iktaban daɣ Ǝttawret? Ma daɣ-as tǝɣreɣ?»
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Ijjǝwwab-as, inn-as: «Iktâb daɣ-as as: "Ad tireɣ Ǝmǝli-nak Mǝššina s ǝwǝl iyyanda, ǝd man ǝrdânen, tireq-qu ǝs tǝɣurad-nak kul ǝd tayttay-nak kul, tireɣ deɣ ǝšǝqqaɣ-nak ǝs tǝmǝwit tas tareɣ iman-nak."»
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Inn-as Ɣaysa: «Aljawab-nak oɣâd, taggu adi da ad tǝddǝra.»
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Mišan dad ira ǝmusan wen ad aknu batu-net, inna i Ɣaysa: «Ma imosan za ǝšǝqqaɣ-in?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Ijjǝwwab-as Ɣaysa s ǝlmital wa, inn-as: «Alǝs iyyan a d-igmadan aɣrǝm ǝn Yerusalam, iras ikka wa n Yerikaw har t-ǝgrawan baydagan. Ǝbazan daɣ-as awa ila, ǝggâtan-tu, as t-oyyan illa gǝr tǝmǝddurt d iba.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Imazayyat d awen d as d-iga ǝlimam iyyan tarrayt ten. Inay alǝs wen, iɣlay-tu.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Illam-du iyyan daɣ Kǝl-Lebi ǝnta da den, inay-tu, iɣlay-tu.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Mišan as d-illam aw Samarǝya iyyan den iššokalan, inay-tu, tǝggaz-tu tǝhanint-net.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ikk-ay-du, iššorad ibusan-net s azzayt d esmad n alɣanab, ittal-tan, tǝzzar issǝwan-tu tǝsǝnǝyt-net, eway-tu s azazzabbaw, issan daɣ-as.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 As affaw, idkal-du ǝššin dinaran n ǝzrǝf ikf-en y alǝs wa innǝttafan d azazzabbaw, inn-as: "Ǝssǝn daɣ alǝs di, as d-ǝqqala, nak a dak-z-irzǝman arat kul wa fall-as tǝnɣeɣ, kud ǝnta ogar adi."»
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Amaran inna Ɣaysa y ǝmusan n Ǝttawret wen: «Mǝni daɣ meddan win karad a, was tordeɣ as ǝnta a igan y alǝs wa ǝnɣan baydagan a amazal wa itaggu awedan y ǝšǝqqaɣ-net?»
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Inn-as: «Wa das-ihanatten.» Inn-as Ɣaysa: «Adi za aglu, taga kay da zun d awen daɣ.»
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Igla Ɣaysa daɣ ǝšikǝl-net ǝnta ǝd nǝttulab-net har iggaz taɣrǝmt iyyat innǝftaɣ i tǝntut tǝgât esǝm Marta.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Tantut ta tǝla tǝmadrayt-net tǝgât esǝm Maryama. Tǝqqim Maryama ɣur daran n Ǝmǝli Ɣaysa, tǝssisam y awa igannu.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Marta amaran, išimašan-tat ǝššǝɣǝl n ǝsǝmmǝguri ǝn Ɣaysa.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Inn-as Ɣaysa: «Marta, Marta! Ǝššiwašan-kam aratan aggotnen, ǝssiggadan tayttay-nam.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Ǝnta arat iyyanda as tǝga addararat olâɣ a t-imosan ǝsǝsǝm y awal-in, ǝnta a tǝsannafran Maryama, amaran wǝr daɣ-as zʼǝttǝrmas.»
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.