Lucas 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dǝffǝr awen isannafran Ǝmǝli wiyyad inǝttulab ǝmosnen ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, izammazal-tan s ǝššin ǝššin y a das-in-izaran ǝs ɣǝrman ǝd daggan win as ibuk y a tan-immǝr.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Inn-asan: «Ɣarat tǝggǝt, mišan wǝr ǝggǝtan maššaɣalan win tat-z-alǝynen. Daɣ adi ǝttǝrat s esǝm ǝn mǝššis ǝn ɣarat ta, a d-assaglu imaššaɣalan a tat-olaynen.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Aglat! Zimazalaq-qawan tǝmosam zun jamaran ǝhanen ammas ǝn ridalan.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ad wǝr tawǝyam azrǝf wala aɣrǝg wala tǝsǝsǝl ta n sanatat. A kawan-wǝr-sǝllulen assalaman daɣ tarrayt.»
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 «Ehan tǝggazam, tǝgǝram fall-as assalam tǝzzar.
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Kud ih-ay awedan n alxer, wǝdi a kawan-iqbǝl, igrǝw alxer-nawan. Kud deɣ wǝr t-iha, wǝdi takǝyam d alxer-nawan.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 As tǝgrawam ehan n awedan n alxer, tǝxsǝram daɣ-as. Tatšim, tašwim awa kawan-itawakfan, fǝlas amaššaɣal kul ihor d alxaq-net. Ad wǝr tilalam inan.»
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 «Aɣrǝm a din-tosam deɣ ǝqbalan-kawan mǝssawǝs, tatšim arat was kawan-sammagaren,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 tǝzzuzǝyam imiranan win t-ǝhanen, tǝzzar tannim y aytedan-net: "Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz-kawan-du."
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Mišan aɣrǝm a din-tosam wǝr kawan-ǝqbelan mǝssawǝs, ilalat tarrayen-net tǝgannim:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 "Tǝggiyem as wala aboqqa n ǝɣrǝm-nawan wa iwaran idaran-nana da nǝbbikbakk-in, mišan ǝssǝnat as Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz."
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Ǝnneɣ-awan, ǝzǝl wa n tabadday, aytedan n ǝɣrǝm wǝdi, ad agin alɣazab ogaran wa zʼagin win ǝɣrǝm wa n Sǝdom.»
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-aɣrǝm ǝn Koradzin! Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-ǝɣrǝm ǝn Betsayda! Fǝlas tǝlmǝɣjujaten šin ɣur-wan ǝganen ǝnnar ǝgânat daɣ ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon, wǝdi irǝw as ǝqqanan isǝlsa ǝn bǝhu ǝqqiman daɣ eẓǝd, imos awen ǝsǝnnǝfilǝl n as ǝhdăn.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Awen daɣ a fǝlas, alɣazab wa za tagim ǝzǝl wa n tabadday ad agǝr wa zʼagin aytedan n ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Kawanay aytedan n ǝɣrǝm wa n Kafarnahum, adis ad tammadkalam s aljannat? Kalar Jahannama a daɣ za tǝtǝwǝgaram.»
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Inna Ɣaysa deɣ i nǝttulab-net: «Awedan wa dawan-issǝsaman, nak as issǝsam; wa kawan-inkuran deɣ, nak a inkur. Amaran wa di-inkuran, wǝdi wa di-d-izammazalan a inkur.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 As d-ǝqqalan nǝttulab win ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, ǝknân tǝfalawist, gannin i Ɣaysa: «Ǝmǝli, wala kǝlǝsuf ǝttâfan tǝnna-nana as dasan-nǝɣra esǝm-nak!»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Hannayaɣ Aššaytan as d-ifataqqat daɣ jǝnnawan zun essam.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Ǝssǝnat as ǝkfeq-qawan tarna fǝl taššolen ǝd tǝzurdam d awa ila azangaw-nana Iblis kul daɣ tarna. Wǝr t-illa a ifrâgan a dawan-agu tǝkma.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Mišan a kawan-wǝr-isǝfǝliwǝs as ǝttâfan kǝlǝsuf tǝnna-nawan, kalar isǝffǝliwǝset-kawan akatab wa ǝgan ǝsmawan-nawan daɣ aljannat.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Assaɣat ten da ad ikna Infas wa Zǝddigan ǝsǝddǝwi ǝn Ɣaysa, tǝzzar inna: «Ǝgeɣ-ak tǝmmalen ya Abba, Ǝmǝli ǝn jǝnnawan d amaḍal fǝl aɣabar wa tǝgeɣ aratan win i musanan, ǝd malan ǝn tayttay, tǝsannafalalaq-qan y aytedan win wǝr nǝzlay ǝd bararan; id adi da a imosan agna-nak ya Abba.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Arat kul ig-ay Abba-nin daɣ ǝfus-in, wǝr t-illa i issanan awa ǝmosa ar Abba, wǝr t-illa deɣ i issanan awa imos Abba ar nak an Barar-net d awedan was areɣ a das-tu-sǝnnǝfilǝla.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Imalallay-in Ɣaysa inǝttulab-net, iššewal-asan ǝntanay ɣas, inn-asan: «Ǝbbilalnat šittawen šin hannaynen awa tǝhannayam!
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Silakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen ǝd mǝnokalan anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Dǝffǝr awen inkar-du ǝmusan n ǝššǝriɣa iyyan iga i Ɣaysa ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, inn-as: «Ǝššex, mas di-ilzam igi-net, y ad ǝgrǝwa tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Inn-as Ɣaysa: «Ma iktaban daɣ Ǝttawret? Ma daɣ-as tǝɣreɣ?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Ijjǝwwab-as, inn-as: «Iktâb daɣ-as as: "Ad tireɣ Ǝmǝli-nak Mǝššina s ǝwǝl iyyanda, ǝd man ǝrdânen, tireq-qu ǝs tǝɣurad-nak kul ǝd tayttay-nak kul, tireɣ deɣ ǝšǝqqaɣ-nak ǝs tǝmǝwit tas tareɣ iman-nak."»
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Inn-as Ɣaysa: «Aljawab-nak oɣâd, taggu adi da ad tǝddǝra.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Mišan dad ira ǝmusan wen ad aknu batu-net, inna i Ɣaysa: «Ma imosan za ǝšǝqqaɣ-in?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ijjǝwwab-as Ɣaysa s ǝlmital wa, inn-as: «Alǝs iyyan a d-igmadan aɣrǝm ǝn Yerusalam, iras ikka wa n Yerikaw har t-ǝgrawan baydagan. Ǝbazan daɣ-as awa ila, ǝggâtan-tu, as t-oyyan illa gǝr tǝmǝddurt d iba.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Imazayyat d awen d as d-iga ǝlimam iyyan tarrayt ten. Inay alǝs wen, iɣlay-tu.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Illam-du iyyan daɣ Kǝl-Lebi ǝnta da den, inay-tu, iɣlay-tu.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Mišan as d-illam aw Samarǝya iyyan den iššokalan, inay-tu, tǝggaz-tu tǝhanint-net.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Ikk-ay-du, iššorad ibusan-net s azzayt d esmad n alɣanab, ittal-tan, tǝzzar issǝwan-tu tǝsǝnǝyt-net, eway-tu s azazzabbaw, issan daɣ-as.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 As affaw, idkal-du ǝššin dinaran n ǝzrǝf ikf-en y alǝs wa innǝttafan d azazzabbaw, inn-as: "Ǝssǝn daɣ alǝs di, as d-ǝqqala, nak a dak-z-irzǝman arat kul wa fall-as tǝnɣeɣ, kud ǝnta ogar adi."»
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Amaran inna Ɣaysa y ǝmusan n Ǝttawret wen: «Mǝni daɣ meddan win karad a, was tordeɣ as ǝnta a igan y alǝs wa ǝnɣan baydagan a amazal wa itaggu awedan y ǝšǝqqaɣ-net?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Inn-as: «Wa das-ihanatten.» Inn-as Ɣaysa: «Adi za aglu, taga kay da zun d awen daɣ.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Igla Ɣaysa daɣ ǝšikǝl-net ǝnta ǝd nǝttulab-net har iggaz taɣrǝmt iyyat innǝftaɣ i tǝntut tǝgât esǝm Marta.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Tantut ta tǝla tǝmadrayt-net tǝgât esǝm Maryama. Tǝqqim Maryama ɣur daran n Ǝmǝli Ɣaysa, tǝssisam y awa igannu.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Marta amaran, išimašan-tat ǝššǝɣǝl n ǝsǝmmǝguri ǝn Ɣaysa.
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Inn-as Ɣaysa: «Marta, Marta! Ǝššiwašan-kam aratan aggotnen, ǝssiggadan tayttay-nam.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Ǝnta arat iyyanda as tǝga addararat olâɣ a t-imosan ǝsǝsǝm y awal-in, ǝnta a tǝsannafran Maryama, amaran wǝr daɣ-as zʼǝttǝrmas.»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.