Lucas 10

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dǝffǝr awen isannafran Ǝmǝli wiyyad inǝttulab ǝmosnen ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, izammazal-tan s ǝššin ǝššin y a das-in-izaran ǝs ɣǝrman ǝd daggan win as ibuk y a tan-immǝr.
1 E, depois disso, designou o Senhor ainda outros setenta e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Inn-asan: «Ɣarat tǝggǝt, mišan wǝr ǝggǝtan maššaɣalan win tat-z-alǝynen. Daɣ adi ǝttǝrat s esǝm ǝn mǝššis ǝn ɣarat ta, a d-assaglu imaššaɣalan a tat-olaynen.
2 E dizia-lhes: Grande
3 Aglat! Zimazalaq-qawan tǝmosam zun jamaran ǝhanen ammas ǝn ridalan.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ad wǝr tawǝyam azrǝf wala aɣrǝg wala tǝsǝsǝl ta n sanatat. A kawan-wǝr-sǝllulen assalaman daɣ tarrayt.»
4 E não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 «Ehan tǝggazam, tǝgǝram fall-as assalam tǝzzar.
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz
6 Kud ih-ay awedan n alxer, wǝdi a kawan-iqbǝl, igrǝw alxer-nawan. Kud deɣ wǝr t-iha, wǝdi takǝyam d alxer-nawan.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 As tǝgrawam ehan n awedan n alxer, tǝxsǝram daɣ-as. Tatšim, tašwim awa kawan-itawakfan, fǝlas amaššaɣal kul ihor d alxaq-net. Ad wǝr tilalam inan.»
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 «Aɣrǝm a din-tosam deɣ ǝqbalan-kawan mǝssawǝs, tatšim arat was kawan-sammagaren,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei do que vos puserem diante.
9 tǝzzuzǝyam imiranan win t-ǝhanen, tǝzzar tannim y aytedan-net: "Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz-kawan-du."
9 E curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: É chegado a vós o Reino de Deus.
10 Mišan aɣrǝm a din-tosam wǝr kawan-ǝqbelan mǝssawǝs, ilalat tarrayen-net tǝgannim:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 "Tǝggiyem as wala aboqqa n ǝɣrǝm-nawan wa iwaran idaran-nana da nǝbbikbakk-in, mišan ǝssǝnat as Taɣmar ta n Mǝššina tǝhôz."
11 Até o pó que da vossa cidade se nos pegou sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto:
12 Ǝnneɣ-awan, ǝzǝl wa n tabadday, aytedan n ǝɣrǝm wǝdi, ad agin alɣazab ogaran wa zʼagin win ǝɣrǝm wa n Sǝdom.»
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-aɣrǝm ǝn Koradzin! Iket alɣazab iqqâl-awan kǝl-ǝɣrǝm ǝn Betsayda! Fǝlas tǝlmǝɣjujaten šin ɣur-wan ǝganen ǝnnar ǝgânat daɣ ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon, wǝdi irǝw as ǝqqanan isǝlsa ǝn bǝhu ǝqqiman daɣ eẓǝd, imos awen ǝsǝnnǝfilǝl n as ǝhdăn.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco de pano grosseiro e cinza, se teriam arrependido.
14 Awen daɣ a fǝlas, alɣazab wa za tagim ǝzǝl wa n tabadday ad agǝr wa zʼagin aytedan n ǝɣrǝm ǝn Tir ǝd wa n Sidon.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no Dia do Juízo do que para vós.
15 Kawanay aytedan n ǝɣrǝm wa n Kafarnahum, adis ad tammadkalam s aljannat? Kalar Jahannama a daɣ za tǝtǝwǝgaram.»
15 E tu, Cafarnaum, serás levantada até ao céu? Até ao inferno serás abatida.
16 Inna Ɣaysa deɣ i nǝttulab-net: «Awedan wa dawan-issǝsaman, nak as issǝsam; wa kawan-inkuran deɣ, nak a inkur. Amaran wa di-inkuran, wǝdi wa di-d-izammazalan a inkur.»
16 Quem vos ouve a vós a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita rejeita aquele que me enviou.
17 As d-ǝqqalan nǝttulab win ǝssayat tǝmǝrwen d ǝššin, ǝknân tǝfalawist, gannin i Ɣaysa: «Ǝmǝli, wala kǝlǝsuf ǝttâfan tǝnna-nana as dasan-nǝɣra esǝm-nak!»
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Hannayaɣ Aššaytan as d-ifataqqat daɣ jǝnnawan zun essam.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Ǝssǝnat as ǝkfeq-qawan tarna fǝl taššolen ǝd tǝzurdam d awa ila azangaw-nana Iblis kul daɣ tarna. Wǝr t-illa a ifrâgan a dawan-agu tǝkma.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes, e escorpiões, e toda a força do Inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Mišan a kawan-wǝr-isǝfǝliwǝs as ǝttâfan kǝlǝsuf tǝnna-nawan, kalar isǝffǝliwǝset-kawan akatab wa ǝgan ǝsmawan-nawan daɣ aljannat.»
20 Mas não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos, antes, por estar o vosso nome escrito nos céus.
21 Assaɣat ten da ad ikna Infas wa Zǝddigan ǝsǝddǝwi ǝn Ɣaysa, tǝzzar inna: «Ǝgeɣ-ak tǝmmalen ya Abba, Ǝmǝli ǝn jǝnnawan d amaḍal fǝl aɣabar wa tǝgeɣ aratan win i musanan, ǝd malan ǝn tayttay, tǝsannafalalaq-qan y aytedan win wǝr nǝzlay ǝd bararan; id adi da a imosan agna-nak ya Abba.
21 Naquela mesma hora, se alegrou Jesus no Espírito Santo e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste essas
22 Arat kul ig-ay Abba-nin daɣ ǝfus-in, wǝr t-illa i issanan awa ǝmosa ar Abba, wǝr t-illa deɣ i issanan awa imos Abba ar nak an Barar-net d awedan was areɣ a das-tu-sǝnnǝfilǝla.»
22 Tudo por meu Pai me foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Imalallay-in Ɣaysa inǝttulab-net, iššewal-asan ǝntanay ɣas, inn-asan: «Ǝbbilalnat šittawen šin hannaynen awa tǝhannayam!
23 E, voltando-se para os discípulos, disse- lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que veem o que vós vedes,
24 Silakanaɣ-awan as sidaranan ǝnnǝbitan aggotnen ǝd mǝnokalan anay n awa tǝhannayam, mišan wǝr t-ǝnayan, sidaranan deɣ tesalay y awas tǝsallim, mišan wǝr das-ǝslen.»
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes e não o viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Dǝffǝr awen inkar-du ǝmusan n ǝššǝriɣa iyyan iga i Ɣaysa ǝsǝstan imosan tǝnagmayt, inn-as: «Ǝššex, mas di-ilzam igi-net, y ad ǝgrǝwa tǝmǝddurt ta tǝɣlalat?»
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Inn-as Ɣaysa: «Ma iktaban daɣ Ǝttawret? Ma daɣ-as tǝɣreɣ?»
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Ijjǝwwab-as, inn-as: «Iktâb daɣ-as as: "Ad tireɣ Ǝmǝli-nak Mǝššina s ǝwǝl iyyanda, ǝd man ǝrdânen, tireq-qu ǝs tǝɣurad-nak kul ǝd tayttay-nak kul, tireɣ deɣ ǝšǝqqaɣ-nak ǝs tǝmǝwit tas tareɣ iman-nak."»
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Inn-as Ɣaysa: «Aljawab-nak oɣâd, taggu adi da ad tǝddǝra.»
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso e viverás.
29 Mišan dad ira ǝmusan wen ad aknu batu-net, inna i Ɣaysa: «Ma imosan za ǝšǝqqaɣ-in?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ijjǝwwab-as Ɣaysa s ǝlmital wa, inn-as: «Alǝs iyyan a d-igmadan aɣrǝm ǝn Yerusalam, iras ikka wa n Yerikaw har t-ǝgrawan baydagan. Ǝbazan daɣ-as awa ila, ǝggâtan-tu, as t-oyyan illa gǝr tǝmǝddurt d iba.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram e, espancando-o, se retiraram, deixando-
31 Imazayyat d awen d as d-iga ǝlimam iyyan tarrayt ten. Inay alǝs wen, iɣlay-tu.
31 E, ocasionalmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Illam-du iyyan daɣ Kǝl-Lebi ǝnta da den, inay-tu, iɣlay-tu.
32 E, de igual modo, também um levita, chegando àquele lugar e vendo-
33 Mišan as d-illam aw Samarǝya iyyan den iššokalan, inay-tu, tǝggaz-tu tǝhanint-net.
33 Mas um samaritano que ia de viagem chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão.
34 Ikk-ay-du, iššorad ibusan-net s azzayt d esmad n alɣanab, ittal-tan, tǝzzar issǝwan-tu tǝsǝnǝyt-net, eway-tu s azazzabbaw, issan daɣ-as.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, aplicando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele;
35 As affaw, idkal-du ǝššin dinaran n ǝzrǝf ikf-en y alǝs wa innǝttafan d azazzabbaw, inn-as: "Ǝssǝn daɣ alǝs di, as d-ǝqqala, nak a dak-z-irzǝman arat kul wa fall-as tǝnɣeɣ, kud ǝnta ogar adi."»
35 E, partindo ao outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-
36 Amaran inna Ɣaysa y ǝmusan n Ǝttawret wen: «Mǝni daɣ meddan win karad a, was tordeɣ as ǝnta a igan y alǝs wa ǝnɣan baydagan a amazal wa itaggu awedan y ǝšǝqqaɣ-net?»
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Inn-as: «Wa das-ihanatten.» Inn-as Ɣaysa: «Adi za aglu, taga kay da zun d awen daɣ.»
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai e faze da mesma maneira.
38 Igla Ɣaysa daɣ ǝšikǝl-net ǝnta ǝd nǝttulab-net har iggaz taɣrǝmt iyyat innǝftaɣ i tǝntut tǝgât esǝm Marta.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Tantut ta tǝla tǝmadrayt-net tǝgât esǝm Maryama. Tǝqqim Maryama ɣur daran n Ǝmǝli Ɣaysa, tǝssisam y awa igannu.
39 E tinha esta uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Marta amaran, išimašan-tat ǝššǝɣǝl n ǝsǝmmǝguri ǝn Ɣaysa.
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços e, aproximando-se, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Inn-as Ɣaysa: «Marta, Marta! Ǝššiwašan-kam aratan aggotnen, ǝssiggadan tayttay-nam.
41 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas
42 Ǝnta arat iyyanda as tǝga addararat olâɣ a t-imosan ǝsǝsǝm y awal-in, ǝnta a tǝsannafran Maryama, amaran wǝr daɣ-as zʼǝttǝrmas.»
42 mas uma só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.