João 8

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ikka Ɣaysa adɣaɣ as itawannu wa n Eškan ǝn Zaytun.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 As affaw aɣôra iqqal Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, tǝzzar tǝkk-ay-du tamattay ketnet. Iqqim a tan-isasaɣru.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Iššewal den da as d-osan musanan n Ǝttawret ǝd Farisaytan ewâyan tantut a d-ǝɣdaran tǝtaggu ǝzzǝna. Ǝssǝbdadan-tat dat awedan kul,
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 ǝnnan i Ɣaysa: «Ya Ǝššex-nana, tantut a ǝzzǝna a tǝga, amaran tǝtiwanay tǝtagg-ay.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Daɣ Ǝttawret za a inna Musa: "Tantut zun ta, ilzâm a tat-ǝggaran aytedan ǝs tǝhun har tat-iba." Amaran kay ma tǝnne?»
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Arat wa tǝmǝrkest a imos a das-ǝgân fǝl ad t-ǝssǝwǝran lahan. Edag ân a dasan-ajjawwab Ɣaysa, inaz ad ikattab s adad-net fǝl amaḍal.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Ǝqqiman ǝdgâzan-tu s ǝsǝstan, as ihog ibdad-du inn-asan: «Inkǝret-du daɣ-wan was kala wǝr iga abakkad izaret ǝs taggor-net.»
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Ilas enez ad ikattab s adad-net fǝl amaḍal.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Ǝslan i batu ta ɣas, mazazaran ǝglan, azzaran-asan win waššarnen. Iqqim-du Ɣaysa ɣas-net ǝnta ǝd tǝntut ta nad, tǝbdâd dat-ǝs.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Ibdad-du inn-as: «Tantut, ma ǝgan aytedan win kam-ǝbaznen? Wǝr tan-iha i kam-ibâzan s ǝššǝriɣa?»
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Tǝnn-as: «Waliyyan daɣ-san, Ǝmǝli-nin». Inn-as Ɣaysa: «Nak da za wǝr kam-z-abǝza s ǝššǝriɣa. Aglu tǝjǝwǝnke, mišan ad wǝr tǝlǝsaɣ igi ǝn bakkadan.»
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Ilas Ɣaysa awal i tamattay inna: «Nak a imosan ǝnnur n ǝddǝnet. Daɣ adi wa di-ilkaman ad igrǝw ǝnnur wa isiduran, amaran iɣrâd d ad ijiwankat daɣ šiyyay.»
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ǝnnan-as Farisaytan: «Tǝgǝyya ǝn man-nak a tǝmosa, arat wa tǝgannaɣ ǝddi irkam wǝllen.»
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Inn-asan Ɣaysa: «Kud imos as tǝgǝyya ǝn man-in a mosa da tǝgǝyya-nin tidǝt a tǝmos fǝlas ǝssâna sas d-ǝhe, ǝd sas ǝdaga. Kawanay amaran wǝr tǝssenam sas d-ǝhe, wala sas ǝdaga.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Kawanay azzahir ɣas as tǝšarraɣam aytedan, nak amaran wǝr šǝrrǝɣa waliyyan.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 As iga awen da as fall-i d-osa adi, ad šarraɣa, amaran ǝššǝriɣa-nin issohat, fǝlas iddew dǝr-i Abba wa di-d-izammazalan.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Ǝššǝriɣa-nawan iktâb daɣ-as âs tǝgǝyya n ǝššin meddan a tǝmosat tidǝt.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Nak za tǝgǝyya iyyadda a mosaɣ i man-in, tǝgǝyya-nin ta n sanatat amaran Abba s ǝnta di-d-izammazalan a tat-imosan.»
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Tǝzzar ǝnnan-as: «Mǝnid illa za Abba-nak?» Inn-asan Ɣaysa: «Wǝrmad di-tǝzdâyam za wǝr tǝzdayam Abba-nin. Ǝnnar di-tǝzdâyam tǝzdǝyam Abba-nin.»
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Batuten šin itagg-enat Ɣaysa assaɣa wa daɣ isasaɣru daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada dagma n adag wa iha ǝssǝnduq wa daɣ tiddawnat tǝkutawen. Mišan wǝr t-illa i igmâyan d abbaz-net fǝlas alwaq-net a du-wǝr-newed harwa da.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Ilas Ɣaysa inn-asan: «Nak teklay a zʼaga. A di-tǝgmǝyam amaran a kawan-iba daɣ tišit ǝn nasbakkadan. Wǝr tǝfregam a din-tawǝdam edag wa ǝkke.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ad tinǝmǝnnin arat daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud gar-essan: «Meqqal iman-net a zʼanɣu, fǝlas a inna wǝr nǝfreg a din-nawǝd edag wa ikka.»
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Inn-asan Ɣaysa: «Kawanay aytedan n ares a tǝmosam, nak in afalla. Kawanay kǝl ǝddǝnet a da a tǝmosam, nak wǝr di-tǝla ǝddǝnet a.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 A di da a fǝl dawan-ǝnne a kawan-iba daɣ tišit ǝn nasbakkadan. As wǝr tǝzzǝgzanam as nak a imosan "Wa Illan da", wǝdi a kawan-iba ǝd tišit ǝn bakkadan.»
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ǝnnan-as: «Ak ma tǝmosaɣ?» Inn-asan Ɣaysa: «Awa dawan-ǝmala ɣur tizarat har ǝmǝrǝdda ǝnta a mosa.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Ǝllân-tu aratan aggotnen as ǝfrâgaɣ a tan-anna daɣ talɣa-nawan, ǝllân-tu deɣ aratan aggotnen as ǝfrâgaɣ a kawan-awwaddaba fall-asan. Mišan wa di-d-izammazalan mǝššis ǝn tidǝt a imos, amaran arat wa di-d-inna, ɣas a ǝmmala y ǝddǝnet.»
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Wǝr ǝgren as batu n Abba a daɣ dasan-immǝgrad.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Inn-asan Ɣaysa: «As tǝgam iman-in nak Ag Aggadǝm s ǝsǝhhuki wa di-za-tagim fǝl tǝgǝttawt, ad tǝssǝnam as nak da a imosan "Wa Illan da", tǝssǝnam deɣ as wǝr t-illa a tagga gǝr-i ǝd man-in, arat wa di-isassaɣra Abba ɣas a ganna.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Wa di-d-izammazalan iddew dǝr-i. Wǝr di-oyya ɣas-in fǝlas faw da arat wa das-igrazan ɣas a tagga.»
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ǝslan aytedan aggotnen y awa inna Ɣaysa den ǝzzǝgzanan sǝr-ǝs.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Inna Ɣaysa i Kǝl-Ǝlyǝhud win sǝr-ǝs ǝzzǝgzannen: «As tǝbbǝrdagam y awa kawan-sassaɣra, ad tǝqqǝlam inǝttulab-in win tidǝt,
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 tǝssǝnam tidǝt, tidǝt amaran ǝnta kawan-za-tǝsaddarfit.»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ǝnnan-as: «Nakkanay ya ǝzzurrǝyya n ǝnnǝbi Ibrahim a nǝmos, wǝr kala daɣ ǝddǝnet ad nǝqqal eklan ǝn waliyyan, mafel tǝganna: "Ad taddarfem"?»
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as awedan kul wa itaggin ibakkadan, wǝdi akli ǝn bakkadan a imos.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Akli amaran wǝr das-t-illa adag ǝn faw daɣ aɣaywan, mišan Barar wa eraw aɣaywan wǝdi edag-net ill-ay har faw.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Daɣ adi as kawan-isaddarfat Barar, wǝdi ad taddarfem ǝs tidǝt.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Ǝssânaɣ as ǝzzurrǝyya n Ibrahim a tǝmosam, mišan tǝgammayam d ad tagim iman-in fǝlas awal-in a wǝr nǝdes iwallan-nawan.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Nak arat wa ǝnaya ɣur Abba-nin a ǝmmala, amaran kawanay tǝtaggim awas tǝslam ɣur abba-nawan Iblis.»
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Ǝnnan-as: «Abba-nana ya ǝnnǝbi Ibrahim a t-imosan.» Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnar tidǝt âs tǝmosam bararan n Ibrahim ad tǝtaggim imazalan win iga Ibrahim.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Kawanay amaran ǝmǝrǝdda tǝgammayam ǝd tanaɣay-nin, nak imosan awedan a dawan-immalan tidǝt s ǝmmǝk was di-tat-d-inna Mǝššina. Arat wǝdi wǝr t-iga Ibrahim.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Imazalan win iga abba-nawan a tǝtaggam.» Ǝnnan-as: «Nakkanay wǝr nǝmos iniba; wǝr nǝla ar abba iyyanda a t-imosan Mǝššina.»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝnnar Mǝššina a imosan Abba-nawan tarim-i, fǝlas Mǝššina a d-ǝgmada, ǝnta a d-ǝfala, wǝrge gǝr-i ǝd man-in as d-ose, kalar ǝnta di-d-izammazalan.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Mafel wǝr tǝgrem awal-in? Wǝr dawan-igdel ǝgǝrri-net ar as wǝr tǝfregam ǝsǝsǝm y as.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Wǝr tǝlem daɣ abbatan ar Iblis, amaran tǝrâm ad tassandim deranan n abba-nawan. Harwa ɣur ǝnǝtti ad iqqal ǝmǝggi ǝn man, amaran wǝr ibded daɣ tidǝt, fǝlas wǝr tǝha tidǝt ǝwǝl-net. Igi ǝn bahu a imosan ǝttǝbiɣat-net fǝlas anasbahu a imos, imos deɣ abba ǝn bahu.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Nak amaran tidǝt as tamagrada, adi da fǝl di-wǝr-tǝzzǝgzanam.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Mǝni daɣ-wan wa ifragan ad aggayyat as kala ad ǝgeɣ abakkad? Kud tidǝt a ǝmmala mafel wǝr di-tǝzzǝgzanam?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Awedan imosan arat daɣ tamattay ǝn Mǝššina, ǝsǝsǝm a itaggu y awa inna Mǝššina. Kawanay amaran wǝr das-tǝsǝsimam, fǝlas wǝr tǝmosam tamattay ǝn Mǝššina.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Tǝzzar ǝnnan Kǝl-Ǝlyǝhud i Ɣaysa: «Wǝrgeɣ kala ad nǝnna kay iyyan daɣ Kǝl-Samarǝya a tǝmosaɣ amaran ih-ik aggǝsuf?»
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Inn-asan Ɣaysa: «Wǝr di-iha aggǝsuf, Abba-nin ɣas a ǝssǝɣmara, kawanay amaran wǝr di-tǝssǝɣmaram.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Wǝr gǝmmǝyaɣ tanaya i man-in. Ill-ay wa di-igammayan tanaya, amaran ǝnta a ixakkaman.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as awedan wa ittafan awal-in, wǝr ilkem ad inay tǝmattant.»
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Ǝnnan-as arat daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud: «Ǝmǝrǝdda ad nǝkkas aššak as ih-ik aggǝsuf! Ibrahim da aba-tu ǝnta harkid ǝnnǝbitan kul, kay amaran tǝganna: "Awedan kul wa ittafan awal-in, wǝr ilkem ad inay tǝmattant."
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Abba-nanaɣ Ibrahim dâ aba-tu: tordeɣ as togaraq-qu almaqam? Ǝnnǝbitan dâ aba-tan. Kay ma tǝxsabaɣ iman-nak?»
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Inn-asan Ɣaysa: «As imos as iman-in a fǝl sanamala, wǝdi tanaya-nin wǝr tǝnfa wala. Abba-nin s ǝnta as tǝgannim imos Ǝmǝli-nawan, ǝnta a di-ihakkan tanaya,
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 amaran wǝr tu-tǝzdayam, mišan nak ǝzdâyaq-qu. As ǝnne wǝr t-ǝzdaya, wǝdi ad ǝqqǝlaɣ anasbahu ǝn šilat-nawan. Kalar ǝzdâyaq-qu, amaran ǝttâfaɣ awal-net.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Abba-nawan Ibrahim imâl-tu ǝd tǝdǝwit fǝl as das-igmad aššak as ad inǝy assa-nin, amaran inay-tu, ikn-ay awen ǝsǝffǝliwǝs.»
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Ǝnnan-as Kǝl-Ǝlyǝhud: «Kay wǝr teweda wala sǝmmosat tǝmǝrwen n awatay eges tǝnne tǝnâyaɣ Ibrahim?»
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Inn-asan: «Ǝggǝyye silakanaɣ-awan as dat tǝhǝwt n ǝnnǝbi Ibrahim da nak ǝmosa "Wa Illan da".»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Tǝzzar ad takammen šihun y a das-agin zabaw, mišan ya igmad-tan daɣ tamattay, irdaɣ afarag n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.