João 2

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ǝzǝl wa n karad tǝmal-tu tǝkrǝst daɣ ǝɣrǝm ǝn Kâna daɣ amaḍal ǝn Galilaya, tǝh-et anna ǝn Ɣaysa,
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 tǝzzar itawaɣra-du Ɣaysa ǝnta da, iddew-du ǝd nǝttulab-net ǝs tǝkrǝst en.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 As abʼas d-iqqim wala daɣ esmad n alɣanab, tǝnna anna ǝn Ɣaysa y as: «Esmad n alɣanab iɣrad.»
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Inn-as Ɣaysa: «Anna, tǝdi a kam-wǝr-tǝdgǝz. Alwaq-in wǝr d-ewed.»
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Tǝnna anna-net i maššaɣalan: «Agat awas dawan-inna kul.»
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Ǝskâran den sǝdis tǝkan taggazan aman as taggin Kǝl-Ǝlyǝhud ǝzǝzdǝg imosan alɣadat-nasan. Ǝkkulluk n iyyan itaggaz-tu ǝddukad ǝn temeday ǝn litǝr.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Inna Ɣaysa i maššaɣalan en: «Ǝdnǝyat itǝkan di aman.» Ǝntanay deɣ ǝdnayan-tan har fayyan.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Inn-asan amaran: «Ǝlkǝwat daɣ-san ǝmǝrǝdda y ǝmaway ǝn saksas.» Ǝgan awen da.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 As iram ǝmaway ǝn saksas aman win ǝmmǝttaynen da, ǝqqalan esmad n alɣanab, as wǝr issen iguz wa d-iga, mišan imaššaɣalan win tan-d-ǝlkawnen da ǝssânan, iɣra amazlay,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 inn-as: «Imǝssǝksas kul esmad n alɣanab wa izodan a garrawan, amaran dǝffǝr as filawasan ad garrawan wa isammakkanan. Eges kay tǝɣbara wa izodan har ǝmǝrǝdda!»
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Ǝnta ǝddi tǝlmǝɣjujat tǝmosat alɣalamat ta tazzarat immozal Ɣaysa. Ig-et daɣ ǝɣrǝm ǝn Kâna ta n Galilaya. Isannafalal sǝr-ǝs tanaya-net, tǝzzar ǝzzǝgzanan sǝr-ǝs nǝttulab-net.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Dǝffǝr awen izagaday Ɣaysa, ikka taɣrǝmt ǝn Kafarnahum, ǝnta d anna-net, ǝd mǝdrayan-net, ǝd nǝttulab-net. Wǝr daɣ-as ǝgen ar arat n adan.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 As d-ihoz ǝmud wa n Akkay imosan amud maqqaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, iggǝzzay Ɣaysa ikka Yerusalam.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Ogaz-in Ɣaysa daɣ aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, imassatagan ǝn zǝgran, d ayfǝd, ǝd tǝdǝbren, ǝd tǝɣimiten ǝn kǝl sanji.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Iga ǝlǝkkud ǝs ɣunan istaq-qan daɣ afarag en ketnasan, ǝntanay d ayfǝd, ǝd zǝgran, infaz daɣ amaḍal izǝrfan ǝn kǝl sanji, isabbanbay tebǝren-nasan.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Imassatagan ǝn tǝdǝbren ǝntanay inn-asan: «Ǝkkǝsat awa daɣ adag a, ad wǝr tagim ehan n Abba-nin ǝssuk.»
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Ǝktan-du nǝttulab akatab n ǝnnǝbi Dawǝd wa innan: «Tara-nin ehan-nak tǝrɣa daɣ-i šilat ǝn tǝmsay.»
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Ǝssǝstanan-tu muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝnnan-as: «Ma tǝmos tǝlmǝɣjujat tas tǝfragaɣ igi-net tǝmosat alɣalamat, tǝsitaddat as tǝleɣ tarrayt n igi n adi?»
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Jǝbbǝrǝjjǝtat Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada di, ad t-ǝssǝbdǝda daɣ karad adan.»
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Ǝnnan-as: «Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada di ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay ǝd sǝdis a fǝl itawakras. Kay mas tu-za-tǝssǝbdǝda daɣ karad adan?»
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada wa immal Ɣaysa da, taɣǝssa-net a sǝr-ǝs issoka.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 As d-inkar daɣ tǝmattant ǝktan-du nǝttulab-net tǝnna ta iga adi. Ǝzzǝgzanan s Awal ǝn Mǝššina, d awal wa iga Ɣaysa da.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Aytedan aggotnen ǝzzigzanan ǝs Ɣaysa ɣur anay ǝn tǝlmǝɣjujaten šin immozal ǝmosnen alɣalamaten, daɣ adan win iga daɣ Yerusalam ɣur ǝmud wa n Akkay.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Mišan ya Ɣaysa wǝr tan-ifles fǝlas izdây-tan ketnasan, ǝnta
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 wǝr iddǝrar s i das-igan isalan n awedan id wǝr das-iɣber awa ihan ǝwǝl-net.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.