João 2
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 Ǝzǝl wa n karad tǝmal-tu tǝkrǝst daɣ ǝɣrǝm ǝn Kâna daɣ amaḍal ǝn Galilaya, tǝh-et anna ǝn Ɣaysa,
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 tǝzzar itawaɣra-du Ɣaysa ǝnta da, iddew-du ǝd nǝttulab-net ǝs tǝkrǝst en.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 As abʼas d-iqqim wala daɣ esmad n alɣanab, tǝnna anna ǝn Ɣaysa y as: «Esmad n alɣanab iɣrad.»
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Inn-as Ɣaysa: «Anna, tǝdi a kam-wǝr-tǝdgǝz. Alwaq-in wǝr d-ewed.»
4 Mas Jesus respondeu:
5 Tǝnna anna-net i maššaɣalan: «Agat awas dawan-inna kul.»
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Ǝskâran den sǝdis tǝkan taggazan aman as taggin Kǝl-Ǝlyǝhud ǝzǝzdǝg imosan alɣadat-nasan. Ǝkkulluk n iyyan itaggaz-tu ǝddukad ǝn temeday ǝn litǝr.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Inna Ɣaysa i maššaɣalan en: «Ǝdnǝyat itǝkan di aman.» Ǝntanay deɣ ǝdnayan-tan har fayyan.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Inn-asan amaran: «Ǝlkǝwat daɣ-san ǝmǝrǝdda y ǝmaway ǝn saksas.» Ǝgan awen da.
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 As iram ǝmaway ǝn saksas aman win ǝmmǝttaynen da, ǝqqalan esmad n alɣanab, as wǝr issen iguz wa d-iga, mišan imaššaɣalan win tan-d-ǝlkawnen da ǝssânan, iɣra amazlay,
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 inn-as: «Imǝssǝksas kul esmad n alɣanab wa izodan a garrawan, amaran dǝffǝr as filawasan ad garrawan wa isammakkanan. Eges kay tǝɣbara wa izodan har ǝmǝrǝdda!»
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Ǝnta ǝddi tǝlmǝɣjujat tǝmosat alɣalamat ta tazzarat immozal Ɣaysa. Ig-et daɣ ǝɣrǝm ǝn Kâna ta n Galilaya. Isannafalal sǝr-ǝs tanaya-net, tǝzzar ǝzzǝgzanan sǝr-ǝs nǝttulab-net.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Dǝffǝr awen izagaday Ɣaysa, ikka taɣrǝmt ǝn Kafarnahum, ǝnta d anna-net, ǝd mǝdrayan-net, ǝd nǝttulab-net. Wǝr daɣ-as ǝgen ar arat n adan.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 As d-ihoz ǝmud wa n Akkay imosan amud maqqaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud, iggǝzzay Ɣaysa ikka Yerusalam.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Ogaz-in Ɣaysa daɣ aɣalla wa iɣlayan Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, imassatagan ǝn zǝgran, d ayfǝd, ǝd tǝdǝbren, ǝd tǝɣimiten ǝn kǝl sanji.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Iga ǝlǝkkud ǝs ɣunan istaq-qan daɣ afarag en ketnasan, ǝntanay d ayfǝd, ǝd zǝgran, infaz daɣ amaḍal izǝrfan ǝn kǝl sanji, isabbanbay tebǝren-nasan.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Imassatagan ǝn tǝdǝbren ǝntanay inn-asan: «Ǝkkǝsat awa daɣ adag a, ad wǝr tagim ehan n Abba-nin ǝssuk.»
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Ǝktan-du nǝttulab akatab n ǝnnǝbi Dawǝd wa innan: «Tara-nin ehan-nak tǝrɣa daɣ-i šilat ǝn tǝmsay.»
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Ǝssǝstanan-tu muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud ǝnnan-as: «Ma tǝmos tǝlmǝɣjujat tas tǝfragaɣ igi-net tǝmosat alɣalamat, tǝsitaddat as tǝleɣ tarrayt n igi n adi?»
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Jǝbbǝrǝjjǝtat Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada di, ad t-ǝssǝbdǝda daɣ karad adan.»
19 Jesus lhes respondeu:
20 Ǝnnan-as: «Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada di ǝkkozat tǝmǝrwen n awatay ǝd sǝdis a fǝl itawakras. Kay mas tu-za-tǝssǝbdǝda daɣ karad adan?»
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada wa immal Ɣaysa da, taɣǝssa-net a sǝr-ǝs issoka.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 As d-inkar daɣ tǝmattant ǝktan-du nǝttulab-net tǝnna ta iga adi. Ǝzzǝgzanan s Awal ǝn Mǝššina, d awal wa iga Ɣaysa da.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Aytedan aggotnen ǝzzigzanan ǝs Ɣaysa ɣur anay ǝn tǝlmǝɣjujaten šin immozal ǝmosnen alɣalamaten, daɣ adan win iga daɣ Yerusalam ɣur ǝmud wa n Akkay.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Mišan ya Ɣaysa wǝr tan-ifles fǝlas izdây-tan ketnasan, ǝnta
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 wǝr iddǝrar s i das-igan isalan n awedan id wǝr das-iɣber awa ihan ǝwǝl-net.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.