João 20
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT
1 As affaw ǝzǝl wa n alxad, harwa da wǝr ifarayray anay, as tǝkka Maryama Madǝl ǝzǝkka. As din-tosa tǝnay as tǝhunt ta tǝharat ǝzǝkka tǝtiwakkas-du.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Tozal tǝkka Simɣon Butros d anattalib wa isannahal Ɣaysa tara tǝnn-asan: «Ǝmǝli itawakkas daɣ ǝzǝkka amaran wǝr nǝssen edag wa daɣ itawagga.»
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Irdaɣ-du Butros d anattalib wa hadan ǝkkan ǝzǝkka.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Ozalan, azzar-in ǝnǝttalib wa hadan fǝlas orna Butros daɣ azzal.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Iššǝgga inay šisǝwad šin šifit ǝnsânat den, mišan wǝr iggez.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 As d-ewad Simɣon Butros wa das-d-ilkaman, iggaz ǝzǝkka, inay ǝntada šisǝwad šin ǝnsânat den.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Inay asalsaw wa iwaran eɣaf ǝn Ɣaysa wǝr irtay ǝd šifit, ittâl insa s aganna.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Tǝzzar iggaz-du anattalib wa hadan, s ǝnta a d-azzaran, inay arat wa izzǝgzan-tu.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Ǝnta harwa da wǝr ǝgren batu ta tǝnnat daɣ Ǝlkǝttaban, Ǝlmǝsix kundaba inkar-du daɣ tǝmattant.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Tǝzzar ǝqqalan nǝttulab win den aɣaywan.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Tǝqqim-du Maryama tǝhallu dagma n ǝzǝkka. Tǝššǝgg-in daɣ-as,
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 tǝnay ǝššin angalosan ǝssimlalnen, ǝqqiman daɣ adag was kala a tu-tǝha tǝɣǝssa ǝn Ɣaysa. Iyyan illa ɣur anamod n aɣaf-net, wa hadan illa ɣur daran-net.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Ǝnnan-as: «Ma kam-isâlan, tantut?» Tǝnn-asan: «Wǝr di-isǝlu ar as immeway Ǝmǝli-nin, amaran wǝr ǝssena dad itawagga.»
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 As tǝnna arat wa, tǝswad dǝffǝr-ǝs, togga Ɣaysa ibdâd. Mišan wǝr tǝssen as ǝnta awen.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Inn-as Ɣaysa: «Ma kam-isâlan tantut? Ma imos was tǝsaggada?» Tǝnn-as Maryama: «Ya alǝs, kud kay a t-ewayan, tǝmǝlaɣ-i dad illa, a t-id-awǝya.» Arat wa, as das-tu-tǝnna a tǝɣil ǝmagyak n afarag wa iha ǝzǝkka a das-iššewalan den.
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Inn-as Ɣaysa: «Maryama!» Tǝzzar tǝmalallay-t-in tǝnn-as daɣ awal wa n tǝlɣibrit: «Rabbuni!» (Almaɣna n awen Ǝššex-in.)
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Inn-as Ɣaysa: «A di-wǝr-tǝgdǝla teklay, fǝlas harwa da wǝr ǝggǝzzaya s Abba, kalar aglu ǝmǝl i mǝdrayan-in as nak ad aggazzaya s Abba-nin, s ǝnta a imosan Abba-nawan kawanay da, aggazzaya s Ǝmǝli-nin s ǝnta a imosan Ǝmǝli-nawan kawanay da.»
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Tǝgla Maryama Madǝl tǝmal i nǝttulab as tǝnây Ǝmǝli, tǝmal-asan deɣ awa das-inna.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Tadwit n alxad wen da iman-net, ǝddewan nǝttulab, ǝɣfalan-du ehan fǝl man-nasan, fǝlas ǝksudan imuzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud. Osa-du Ɣaysa ibdad gar-essan inn-asan: «Alxer fall-awan!»
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 As dasan-inna awen issǝkn-en ifassan-net, ǝd tasaga-net. Falawasan nǝttulab fǝl anay wa ǝgan Ǝmǝli.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Ilas inn-asan: «Ig-awan Mǝššina alxer! Ǝzimazalaq-qawan s ǝmmǝk was di-d-izammazal Abba.»
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 As dasan-iga batu ta, issǝwad-du fall-asan s ǝmi-net, inn-asan: «Tǝgrǝwamet Infas wa Zǝddigan!
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Win as tǝssorafam ibakkadan-nasan za, a dasan-tǝwǝsurǝfan, amaran win as tan-wǝr-tǝssorafam, wǝr zʼǝgrǝwan tǝsureft-nasan.»
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Tuma was tǝsǝmmadǝq-net Eknay imosan iyyan daɣ nǝttulab win maraw d ǝššin, wǝr illa den as ǝnayan Ɣaysa.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 As das-ǝnnan nǝttulab win: «Nǝnây Ǝmǝli!» Inn-asan: «Wǝr zʼǝzzǝgzǝnaɣ iket wǝr ǝnaya šimijar ǝn nǝsmar daɣ fassan-net, ǝdǝsaɣ idaggan-nasan s adad-in, ǝdǝsa deɣ tasaga-net s ǝfus-in.»
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 As ǝgan ǝttam adan dǝffǝr awen, ǝddewan-du nǝttulab ǝn Ɣaysa daɣ ahan iyyan amaran taklat ten ih-en Tuma. Iggaz-du fall-asan Ɣaysa da ǝharnat tǝsǝhar n ahan, ibdad gar-essan, inn-asan: «Ig-awan Mǝššina alxer!»
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Dǝffǝr adi inna i Tuma: «Agu adad-nak da, tǝswǝda daɣ fassan-in, tǝdǝsa deɣ tasaga-nin s ǝfus-nak, tǝzzǝgzǝna taqqama da wǝr tǝqqelaɣ awedan wǝr nǝssen Mǝššina!»
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Inn-as Tuma: «Ya Mǝššina di n Ǝmǝli-nin!»
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Inn-as Ɣaysa: «Kay wǝr tǝzzǝgzana har di-tǝnaya. Ǝbbilalan aytedan win di-wǝr-nǝnay mišan ǝzzigzanan!»
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Immozal Ɣaysa alɣalamaten šiyyad aggotnen dat nǝttulab-net, mišan ya wǝr sǝr-ǝsnat immǝgrad ǝlkǝttab wa.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Eges arat wa t-ihan, itiwaktab fǝl ad tǝzzǝgzǝnam as Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix, imos deɣ Barar ǝn Mǝššina, amaran, as sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam ad tǝgrǝwam tǝmǝddurt s esǝm-net.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.