João 20
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA
1 As affaw ǝzǝl wa n alxad, harwa da wǝr ifarayray anay, as tǝkka Maryama Madǝl ǝzǝkka. As din-tosa tǝnay as tǝhunt ta tǝharat ǝzǝkka tǝtiwakkas-du.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Tozal tǝkka Simɣon Butros d anattalib wa isannahal Ɣaysa tara tǝnn-asan: «Ǝmǝli itawakkas daɣ ǝzǝkka amaran wǝr nǝssen edag wa daɣ itawagga.»
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Irdaɣ-du Butros d anattalib wa hadan ǝkkan ǝzǝkka.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Ozalan, azzar-in ǝnǝttalib wa hadan fǝlas orna Butros daɣ azzal.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Iššǝgga inay šisǝwad šin šifit ǝnsânat den, mišan wǝr iggez.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 As d-ewad Simɣon Butros wa das-d-ilkaman, iggaz ǝzǝkka, inay ǝntada šisǝwad šin ǝnsânat den.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Inay asalsaw wa iwaran eɣaf ǝn Ɣaysa wǝr irtay ǝd šifit, ittâl insa s aganna.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Tǝzzar iggaz-du anattalib wa hadan, s ǝnta a d-azzaran, inay arat wa izzǝgzan-tu.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Ǝnta harwa da wǝr ǝgren batu ta tǝnnat daɣ Ǝlkǝttaban, Ǝlmǝsix kundaba inkar-du daɣ tǝmattant.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Tǝzzar ǝqqalan nǝttulab win den aɣaywan.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Tǝqqim-du Maryama tǝhallu dagma n ǝzǝkka. Tǝššǝgg-in daɣ-as,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 tǝnay ǝššin angalosan ǝssimlalnen, ǝqqiman daɣ adag was kala a tu-tǝha tǝɣǝssa ǝn Ɣaysa. Iyyan illa ɣur anamod n aɣaf-net, wa hadan illa ɣur daran-net.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ǝnnan-as: «Ma kam-isâlan, tantut?» Tǝnn-asan: «Wǝr di-isǝlu ar as immeway Ǝmǝli-nin, amaran wǝr ǝssena dad itawagga.»
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 As tǝnna arat wa, tǝswad dǝffǝr-ǝs, togga Ɣaysa ibdâd. Mišan wǝr tǝssen as ǝnta awen.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Inn-as Ɣaysa: «Ma kam-isâlan tantut? Ma imos was tǝsaggada?» Tǝnn-as Maryama: «Ya alǝs, kud kay a t-ewayan, tǝmǝlaɣ-i dad illa, a t-id-awǝya.» Arat wa, as das-tu-tǝnna a tǝɣil ǝmagyak n afarag wa iha ǝzǝkka a das-iššewalan den.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Inn-as Ɣaysa: «Maryama!» Tǝzzar tǝmalallay-t-in tǝnn-as daɣ awal wa n tǝlɣibrit: «Rabbuni!» (Almaɣna n awen Ǝššex-in.)
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Inn-as Ɣaysa: «A di-wǝr-tǝgdǝla teklay, fǝlas harwa da wǝr ǝggǝzzaya s Abba, kalar aglu ǝmǝl i mǝdrayan-in as nak ad aggazzaya s Abba-nin, s ǝnta a imosan Abba-nawan kawanay da, aggazzaya s Ǝmǝli-nin s ǝnta a imosan Ǝmǝli-nawan kawanay da.»
17 Jesus continuou:
18 Tǝgla Maryama Madǝl tǝmal i nǝttulab as tǝnây Ǝmǝli, tǝmal-asan deɣ awa das-inna.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Tadwit n alxad wen da iman-net, ǝddewan nǝttulab, ǝɣfalan-du ehan fǝl man-nasan, fǝlas ǝksudan imuzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud. Osa-du Ɣaysa ibdad gar-essan inn-asan: «Alxer fall-awan!»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 As dasan-inna awen issǝkn-en ifassan-net, ǝd tasaga-net. Falawasan nǝttulab fǝl anay wa ǝgan Ǝmǝli.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Ilas inn-asan: «Ig-awan Mǝššina alxer! Ǝzimazalaq-qawan s ǝmmǝk was di-d-izammazal Abba.»
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 As dasan-iga batu ta, issǝwad-du fall-asan s ǝmi-net, inn-asan: «Tǝgrǝwamet Infas wa Zǝddigan!
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Win as tǝssorafam ibakkadan-nasan za, a dasan-tǝwǝsurǝfan, amaran win as tan-wǝr-tǝssorafam, wǝr zʼǝgrǝwan tǝsureft-nasan.»
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Tuma was tǝsǝmmadǝq-net Eknay imosan iyyan daɣ nǝttulab win maraw d ǝššin, wǝr illa den as ǝnayan Ɣaysa.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 As das-ǝnnan nǝttulab win: «Nǝnây Ǝmǝli!» Inn-asan: «Wǝr zʼǝzzǝgzǝnaɣ iket wǝr ǝnaya šimijar ǝn nǝsmar daɣ fassan-net, ǝdǝsaɣ idaggan-nasan s adad-in, ǝdǝsa deɣ tasaga-net s ǝfus-in.»
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 As ǝgan ǝttam adan dǝffǝr awen, ǝddewan-du nǝttulab ǝn Ɣaysa daɣ ahan iyyan amaran taklat ten ih-en Tuma. Iggaz-du fall-asan Ɣaysa da ǝharnat tǝsǝhar n ahan, ibdad gar-essan, inn-asan: «Ig-awan Mǝššina alxer!»
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Dǝffǝr adi inna i Tuma: «Agu adad-nak da, tǝswǝda daɣ fassan-in, tǝdǝsa deɣ tasaga-nin s ǝfus-nak, tǝzzǝgzǝna taqqama da wǝr tǝqqelaɣ awedan wǝr nǝssen Mǝššina!»
27 E logo disse a Tomé:
28 Inn-as Tuma: «Ya Mǝššina di n Ǝmǝli-nin!»
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Inn-as Ɣaysa: «Kay wǝr tǝzzǝgzana har di-tǝnaya. Ǝbbilalan aytedan win di-wǝr-nǝnay mišan ǝzzigzanan!»
29 Jesus lhe disse:
30 Immozal Ɣaysa alɣalamaten šiyyad aggotnen dat nǝttulab-net, mišan ya wǝr sǝr-ǝsnat immǝgrad ǝlkǝttab wa.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Eges arat wa t-ihan, itiwaktab fǝl ad tǝzzǝgzǝnam as Ɣaysa ǝnta a imosan Ǝlmǝsix, imos deɣ Barar ǝn Mǝššina, amaran, as sǝr-ǝs tǝzzǝgzanam ad tǝgrǝwam tǝmǝddurt s esǝm-net.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.